• Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Θεοτόκου

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Η ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ»

 
 
 

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«Η ΚΑΡΠΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ»

 

Ὁ ἴδιος σπόρος ἦταν. Ἀλλ’ ὅμως ἔπεσε σὲ διάφορα μέρη. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν διαφορετικό. Ἔπεσε στὸ δρόμο τοῦ χωραφιοῦ καὶ τὸν πάτησαν οἱ διαβάτες, τὸν ἔφαγαν τὰ πουλιά. Ἔπεσε σὲ μιὰ περιοχὴ πετρώ-δη, πῆγε λίγο νὰ φυτρώσει, ὅμως σύντομα μαράζωσε, ξεράθηκε, γιατὶ δὲν εἶχε ὑγρασία. Ἔπεσε σὲ μέρος γεμᾶτο ἀγκάθια καὶ μόλις βλάστησε, τὸν ἔπνιξαν. Εὐτυχῶς ὅμως ἕνα μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε σὲ γῆ μαλακή, φρε-σκοσκαμμένη καὶ εὔφορη. Ἀναπτύχθηκε καὶ ἔφερε καρπὸ πολύ, ἑκατὸ φο-ρὲς περισσότερο ἀπ’ τὸ σπόρο. «Ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ», ἐξήγη-σε ὁ Κύριος στοὺς μαθητές Του. Καὶ ἡ γῆ εἶναι οἱ ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Καὶ ἀφοῦ ἑρμήνευσε ἀναλυτικὰ τὸ νόημα τῆς παραβολῆς κατέληξε: «Ἐκεῖνο δὲ ποὺ ἔπεσε σὲ καλὸ ἔδαφος εἶναι ὅσοι μὲ καρδιὰ καλὴ καὶ ἀγαθὴ ἀκούουν τὸ λόγο, τὸν δέχονται καὶ καρποφοροῦν μὲ ὑπομονή». Ἀπὸ αὐτὰ τὰ δυό, ἀποδοχὴ καὶ ὑπομονή, ἐξαρτᾶται ἡ γόνιμη χριστιανικὴ ζωή.

Γι’ αὐτὸ ὅταν ἀκοῦμε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ βιαζόμαστε νὰ ποῦμε «ὡραία μᾶς τὰ εἶπε». Σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ μᾶς κατακλύζουν τόσα πολλὰ – εἰδήσεις, ἰδέες, ἀναγγελίες, προτροπὲς – ποὺ ὅλο ἀκοῦμε καὶ ὅλο ξεχνᾶμε, ἔχει ἰδιαίτερη σημασία νὰ μὴν «ἀκοῦμε» ἁπλῶς τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ νὰ τὸν «κατέχουμε». Ἂς προσπαθήσουμε νὰ κρατήσουμε κάτι συγκεκριμένο γιὰ τὴ ζωή μας, νὰ τὸ στοχασθοῦμε, νὰ τὸ ἀφομοιώσουμε, νὰ τὸ βιώσουμε.

Δὲν καρποφορεῖ ὅμως ἀπὸ τὴ μιὰ μέρα στὴν ἄλλη ὁ σπόρος. Μυστικὰ ἀνοίγει στὸ βάθος τῆς γῆς ρίζες, ἁπαλὰ σηκώνει τὸ χῶμα, σιωπηλὰ ἀναπτύσσεται καὶ μεγαλώνει. Κι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀκολουθεῖ συχνὰ τὸν ἴδιο δρόμο στὶς ψυχές. Σιγὰ – σιγὰ παρουσιάζει τὶς δυνάμεις του, βυθίζει τὶς ρίζες του στὴ ζωή μας, δίνει τοὺς καρπούς του. Μερικοὶ ἀνυ-πόμονοι παραπονοῦνται: «Τόσο καιρὸ μελετῶ τὴν Ἁγία Γραφή, πηγαίνω στὴν Ἐκκλησία, ἀκούω κηρύγματα, ὅμως δὲ βλέπω καὶ πολλὴ προκοπή». Ποτὲ δὲν πηγαίνει ἄδικα ὁ πνευματικὸς κόπος. Ἂς μὴν ἀνυπομονοῦμε ποὺ δὲ βλέπουμε πάντοτε ἄμεσα ἀποτελέσματα. Διάφορα ἐμπόδια, ἡ παγερὴ ἀδιαφορία τῆς οἰκογένειας, τὸ χαλάζι τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν θλίψεων, ἡ γενικὴ ξηρασία τῆς ἐποχῆς ζητοῦν νὰ νεκρώσουν τὴ δύναμη τοῦ μικροῦ βλασταριοῦ, νὰ ματαιώσουν τὴν καρποφορία του. Ἂς μὴν ἀνησυχοῦμε∙ μόνον ἂς φροντίζουμε μὲ ὑπομονὴ νὰ συνεχίζουμε τὶς προσπάθειές μας, νὰ συμμορφωνόμαστε μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Παρὰ τὰ ἐμπόδια καὶ τὶς δυσκολίες ποὺ ἐμφανίζονται, ἂς προσπαθοῦμε νὰ καρποφοροῦμε «ἐν ὑπομονῇ». Καὶ θὰ μεστώνει σιγὰ σιγὰ ὁ καρπὸς χωρὶς ἴσως νὰ τὸ καταλαβαίνουμε καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.

Εκ της ιερας μητροπολεως