• Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Θεοτόκου

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ»

 
 
 

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ»

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή του ευαγγελιστή Λουκά μας παρουσιάζει την αντίδραση των δέκα λεπρών απέναντι στον ευεργέτη Χριστό. Ο ένας γύρισε λαχανιασμένος από το τρέξιμο, τη συγκίνηση, την αγαλλίαση. Πέφτει στα πόδια του ευεργέτου του και τα φιλάει, τα λούζει με δάκρυα ευγνωμοσύνης. Όπου να ‘ναι θα πρέπει να φανεί και ο δεύτερος, κι ο τρίτος, κι οι υπόλοιποι που έγιναν με τρόπο θαυμαστό καλά. Έτσι θα περίμενε κανείς. Αλλ’ η ώρα περνά κι οι άλλοι δε φαίνονται. Κι ούτε πρόκειται ποτέ νά φανούν…

            Έφυγαν…Ήταν μαζί, όταν ικέτευαν για τη θεραπεία. Αφού την πήραν, οι δρόμοι τους χωρίστηκαν. «Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπεν∙ ουχί οι δέκα εκαθαρίσθησαν; οι δε εννέα πού; ουχ ευρέθησαν υποστρέψαντες δούναι δόξαν τω Θεώ ει μη ο αλλογενής ούτος;»

            Και δεν είναι μόνον οι εννέα. Είναι σειρά ατελείωτη. Κι όλοι βιάζονται∙ καί φεύγουν. Σημαδεμένοι με μια άλλου είδους λέπρα: την αγνομωσύνη. Είναι η φάλαγγα των ευεργετημένων από τον Χριστό, οι οποίοι ποτέ δε γύρισαν για να Του πουν «ευχαριστώ». Η μορφή του Ευεργέτου έσβησε από τη μνήμη τους. Είναι κάτι που βλέπουμε και ψηλαφούμε καθημερινά στη ζωή.

Αντιμετωπίζουμε κατά καιρούς φοβερές δοκιμασίες, ατυχήματα, θανατηφόρες αρρώστειες, επαγγελματικά, οικογενειακά αδιέξοδα. Απελπιζόμαστε, κλαίμε, ικετεύουμε, υψώνουμε τη φωνή μας: «Ιησού επιστάτα, ελέησον ημάς». Κύριε, χανόμαστε. Από πουθενά δεν ελπίζουμε βοήθεια. Βάλε τό χέρι Σου! Όταν όμως έρθει η ποθητή λύση, ξεχνούμε.  Τρέχουμε τότε πίσω όχι από τόν Χριστό , αλλά από τους αγνώμονες λεπρούς.  Οι περασμένες δυσκολίες υποτιμούνται, ο ευεργέτης λησμονείται.  Προηγουμένως βέβαια σκεπτόμαστε ότι μόνο ο Θεός μπορούσε να μας βγάλει από τό αδιέξοδό μας. Όταν όμως εξερχόμαστε από αυτό τα πράγματα ερμηνεύονται ορθολογιστικά, η στοργή και η πρόνοια του Θεού παραμερίζεται, ξεχνιέται.

Το «ευχαριστώ» ο ευγνώμων λεπρός το λέει με όλη του την ψυχή, μ’όλο το σώμα, μ’ ολόκληρο τον Εαυτό του.  Νιώθει κανείς όχι απλώς την δύναμη και την θερμότητα των αισθημάτων, αλλά και την ειλικρίνεια, το βάθος της ευγνωμοσύνης. 

            Καθημερινά νέες δωρεές του Θεού προστίθενται στην ζωή μας.  Η ευγνωμοσύνη δεν είναι μόνο καθήκον και χρέος. Είναι και ένας ισχυρός μαγνήτης που ελκύει την ευλογία του Θεού. «Αναστάς πορεύου, η πίστις σου σέσωκέ σε», λέει ο Χριστός στον ευγνώμονα θεραπευθέντα άνθρωπο, επιβραβεύοντας τη συμπεριφορά του.

Εκ της ιερας μητροπολεως