• Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Θεοτόκου

«ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ»

 
 
 

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

«ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ»

Ἰδιαίτερη ἐντύπωση κάνει ὅτι ὁ Χριστὸς θεραπεύοντας τὸν παραλυτικὸ δὲν ἀναφέρεται στὴν πίστη τοῦ ἀρρώστου, ποὺ τελικὰ γίνεται καλά, ἀλλὰ στὴν πίστη ἐκείνων ποὺ τὸν μεταφέρουν. Ὅταν ἡ ἀδιαφορία τοῦ κόσμου τοὺς φράζει σὰν τεῖχος τὴν πόρτά τοῦ σπιτιοῦ, στὸ ὁποῖο βρίσκεται ὀ Ἰησοῦς, αὐτοὶ καταφέρνουν νὰ ἀνοίξουν πέρασμα ἀπὸ τὸ πιὸ ἀπίθανο μέρος. Ἀνεβαίνουν στὴ στέγη, δημιουργοῦν ἕνα μεγάλο ἄνοιγμα στὴν ὀροφὴ καὶ κατεβάζουν τὸν παραλυτικὸ καταμεσὶς στὸ πλῆθος μπροστὰ στὸ διδάσκαλο.

Ὅταν μὲ κίνητρο τὴν ἀγάπη ἡ προσωπικὴ πίστη τοῦ ἑνὸς συνταιριάζει μὲ ἐκείνη τῶν ἄλλων, ἡ ἔντασή της πολλαπλασιάζεται. Οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ δὲν ἔμειναν μονάδες∙ συγκεντρώθηκαν γύρω Του καὶ ἀποτέλεσαν ἕνα ἱερὸ σύλλογο. Στὴ συνέχεια, μὲ τὴν παρουσία τοῦ Παρακλήτου συνέστησαν τὴν Ἐκκλησία. Στὴ μεγάλη αὐτὴ ὀργανικὴ ἑνότητα ἡ πίστη, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ προσευχὴ τοῦ κάθε πιστοῦ ἐνισύονται ἀπὸ τὴν παρουσία τῶν ἄλλων. Ἡ «ἀτομικὴ» ἱκεσία καὶ ἡ πίστη ἑνώνονται μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν πίστη ὅλων τῶν Ἁγίων, τῶν ζώντων σ’ αὐτὴν τὴ γῆ καὶ τὴν αἰωνιότητα, ὅλης τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἔτσι ἀνυψώνονται σὲ ἕνα ἄλλο ἐπίπεδο, ἀποκτοῦν ἄλλες διαστάσεις, λάμψη καὶ δύναμη, γίνονται «ἐκκλησιαστικές».

Ἡ ἀνταπόκριση τοῦ Κυρίου στὴ συλλογικὴ πίστη τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι ἄμεση, ἀλλὰ τὰ λόγια μὲ τὰ ὁποία ἀρχίζει δημιουργοῦν ἔκπληξη. Ἀπευθυνόμενος στὸν παραλυτικὸ τοῦ λέγει: «Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Ἐκεῖνο ποὺ θὰ περίμενε κανεὶς ν’ ἀκούσει ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Ἰησοῦ ἦταν ἕνας λόγος παρηγορητικός, θεραπαυτικὸς καὶ ὄχι ἀναφορὰ στὶς ἁμαρτίες. Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς δὲν στέκει στὴν ἐπιφάνεια. Ὁ λόγος Του εἰσδύει στὴν καρδιὰ τοῦ προβλήματος.

Πηγαίνει σ’ ἕνα βαθύτερο ἐπίπεδο, κατ’ εὐθεῖαν στὴν οὐσία. Στὴ συγκεκριμένη περίπτωση τοῦ παραλυτικοῦ, ἡ συνάφεια ἀσθενείας καὶ ἁμαρτίας, καὶ συνεπῶς ἡ σχέση συγχωρήσεως καὶ θεραπείας ἦταν ἄμεση. Ἀπὸ κεῖ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσει ἡ θεραπεία, ἀπὸ τὴν ἀπομάκρυνση τῆς νοσογόνου αἰτίας, μὲ τὴ συγχώρηση. Ἡ πρώτη λέξη, «τέκνον», ἐπανορθώνει τὴ διαταραγμένη σχέση τοῦ παραλυτικοῦ μὲ τὸ Θεάνθρωπο καὶ ἀποτελεῖ τὸν πρόλογο τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῆς ὁριστικῆς θεραπείας.

 Οἱ θεραπεῖες αὐτὲς ἀποτελοῦν «σημεῖα» καὶ προμηνύματα τῆς γενικώτερης ὑπερβάσεως τῆς ἀνθρώπινης ὀδύνης, καὶ ἀντιφεγγίζουν τὴν τελικὴ καὶ παγκόσμια νίκη τοῦ Χριστοῦ πάνω στὴν ἀμαρτία καὶ στὴν κάθε λογῆς ἀρρώστια, τὴν ἔλευση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

 

 

Εκ της ιερας μητροπολεως