• Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Θεοτόκου

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 37η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2016 «Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου – Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου»

 
 
 

Ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ παιδιὰ μου·

Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μᾶς παρέδωσε τὸν σήμερα ἑρμηνευόμενο στὴν ἀγάπη σας λόγο τοῦ Κυρίου μας, μὲ τὸν ὁποῖον ἀπευθύνεται στὴν Παναγία Μητέρα Του καὶ στὸν ἴδιο: «ησος ον δν τν μητέρα κα τν μαθητν παρεσττα ν γάπα, λέγει τ μητρί ατο· Γύναι, δε υός σου. Ετα λέγει τ μαθητ δο μήτηρ σου. Κα π κείνης τς ρας λαβεν μαθητς ατν ες τ δια».1

Ὁ Χριστὸς μέσα στὸν ἀφόρητο πόνο τοῦ προσωπικοῦ σταυρικοῦ Πάθους γνώριζε ὅτι ἐκπληρωνόταν -μεταξὺ ἄλλων- καὶ ἡ προφητεία τοῦ Θεοδόχου Συμεὼν πρὸς τὴν Παναγία:«Σο δ ατς τν ψυχν διελεύσεται ρομφαία, πως ν ποκαλυφθσιν κ πολλν καρδιν διαλογισμοί». Μὲ ῥομφαία, δηλαδὴ μὲ κοφτερὸ ξίφος, παρομοίασε ὁ ἅγιος Συμεὼν τὸν «ξ πόνο πο διαπέρασε τν καρδία τς Θεομήτορος, ταν Υός της καρφώθηκε στν Σταυρό»2.

Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος κατ’ ἄνθρωπον πόνος ἀπὸ ἐκεῖνον τῆς μάνας ποὺ χάνει τὸ παιδὶ της. Σὲ αὐτὸν μετέχει καὶ ἡ Παναγία. «Διότι ν κα ταν κατάβλητη κα νώτερη π τ πάθη τς νθρωπίνης φύσεως, μως τ φίλτρο το γαπημένου κα τ περβολικ τν σεβημάτων, … γιναν ατία τς νυπόφορης λύπης Της … πς πέφερε βλέποντας ν Τν περιφέρουν σν κακοργο; Μ τί καρδία ν βαστάξη βλέποντας τ μι φορ ν κατακρίνεται δημόσια κα ν μαστιγώνεται … κα τν λλη ν πάσχη τ μύρια τοπα κα ν μπαίζεται; πς τ ζωοποι κενο πρόσωπο καταδεχόταν τος βεβήλους μπτυσμος τν σεβν!».3

Μὲ τὸν προνοητικὸ λόγο Toυ ὅμως ὁ Χριστὸς εἶναι σὰν νὰ λέγη στὴν Μητέρα Toυ: «Τώρα, πο χεις τν πιστήθιο φίλο μου, πάψε ν λυπσαιχεις τν γαπημένο Μαθητή, ποος θ ναπληρώση σ σένα λα τ τν υἱῶν»4. Αὐτὸς θὰ σὲ τιμήσει μὲ τὴν ἀγάπη του, θὰ σὲ φροντίσει στὰ δύσκολα χρόνια τοῦ γήρατος, θὰ ἀναπληρώσει τὸ ἀναπόδραστο κενὸ τοῦ πρόσκαιρου φυσικοῦ χωρισμοῦ μας.

Ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, μετὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, «δν εναι μόνον γαπημένος παρθένος, λλ κα τς Παρθένου υός, δηλαδ ,τι εναι Χριστς κατ φύσιν γι τν Μητροπάρθενο κα Θεομήτορα γινε ατς κατ χάριν». 5

Ἐδῶ συμπυκνώνεται καὶ τὸ σημαντικὸ περιεχόμενο τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου γιὰ σύνολη τὴν ἀνθρωπότητα. Γιὰ τὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς. Γιὰ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει ὑπακούοντας στὸ λόγο τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀγαπητικὴ φροντίδα τοῦ πλησίον. Ὄχι μόνον τοῦ κατὰ φυσικὴ συγγένεια πατέρα, μητέρας ἤ ἀδελφοῦ ἀλλὰ κυρίως τοῦ κατὰ πνευματικὴ συγγένεια συν-ἀδελφοῦ. Τοῦ περιφρονεμένου, τοῦ ξένου, τοῦ πρόσφυγα, τοῦ ἀσθενοῦς, τοῦ ἀλλόδοξου καὶ τοῦ κοινωνικὰ στιγματισμένου. Θυμηθεῖτε, ὅτι αὐτοὺς περιέθαλψε, ἐθεράπευσε καὶ θεώρησε ἀδελφοὺς κατὰ τὴν ἐπίγεια δράση Του ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς.

 

Ἀδελφοὶ μου·

Ἀκούγοντας σήμερα τὸν ἀγαπητικὸ λόγο τοῦ Ἐσταυρωμένου, ἄς ἀναλογιστοῦμε μὲ εἰλικρίνεια κατὰ πόσον ἔχουμε ἐμεῖς ἀνταποκριθεῖ στὴν «καινὴ ἐντολή» τῆς ἀγάπης. Τῆς θυσιαστικῆς καὶ ἀπροϋπόθετης ἀγάπης. Τῆς ἀγάπης ποὺ ἐπειδὴ σταυρώνεται, μπορεῖ νὰ ἀξιώνεται τελικῶς καὶ τὴν ποθούμενη Ἀνάσταση. Καὶ ὁποιοδήποτε προσωπικὸ ἔλλειμμα διαπιστώσουμε ἄς μὴν ἀπογοητευτοῦμε. Ὑπάρχει πάντοτε εὐκαιρία ἀναπλήρωσης, μετάνοιας, διόρθωσης καὶ παραλαβῆς «ες τ δια». Καὶ τοῦτο ἐπειδὴ ὑφίσταται διαρκῶς ἡ πρόσκληση τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τὸν καθένα μας: «δο μήτηρ σου».

Καλὴ δύναμη στὴν πορεία ἀπὸ καὶ διὰ τοῦ Σταυροῦ πρὸς τὴν Ἀνάσταση.

Διάπειρος πρός τόν Σταυρωθέντα Κύριον εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

      † Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

    ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ