• Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερά Μητρόπολη Μαρωνείας & Κομοτηνής

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου

    • Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Θεοτόκου

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ «Συγγνωμη χωρις ορια»

 
 
 

Αφορμή για την σημερινή Ευαγγελική παραβολή του σκληρού άκαρδου δούλου, ήταν η ερώτηση του Αποστόλου Πέτρου  «Κύριε πόσες φορές να συγχωρήσω τον αδελφό μου, εάν εξακολουθεί να μου κάνει κακό;» Το συνηθισμένο όριο για τους Ιουδαίους ήταν τρεις φορές. Ο Πέτρος πιστεύοντας ότι το υπερακοντίζει και φθάνει σε ύψη μακροθυμίας, το υπερδιπλασιάζει προτείνοντας «έως επτά φορές;» Ο Χριστός του απαντά «ου λέγω σοι έως επτάκις, αλλά έως Εβδομηκοντάκις επτά», για να του δείξει ότι μπορεί να συγχωρήσει κανείς τον συνάνθρωπό του απεριόριστες φορές.

Στην παραβολή αυτή χαρακτηριστικές είναι οι αντιθέσεις. Κάτ’ αρχήν, της διαφοράς του χρέους: Ο ένας δούλος, προφανώς κάτοχος υψηλής θέσεως και αρμοδιοτήτων στο βασίλειο ώφειλε στο βασιλιά ασύλληπτα μεγάλο ποσό, «μύρια τάλαντα», περίπου δέκα εκατομμύρια σημερινά ευρώ, που είχαν όμως τότε πολύ μεγαλύτερη αγοραστική αξία. Ο άλλος δούλος, υφιστάμενος στον προηγούμενο από την τάξη των μικρών και αδυνάτων, ώφειλε ένα ασήμαντο ποσό, εκατό δηνάρια.

Η δεύτερη αντίθεση φθάνει σε υψηλότερη οξύτητα: Ο μεν βασιλιάς «σπλαγχνισθείς» χαρίζει στον μεγαλοθεσίτη δούλο το υπέρογκο ποσό που καταχράσθηκε και τον ελευθερώνει, εκείνος   δε  όχι  μόνο δεν δείχνει την ελάχιστη κατανόηση στο συνδουλό του, που του ζητά λίγη   πίστωση   χρόνου, άλλα γρήγορα τον βάζει στη φυλακή.

Και ένα τρίτο σημείο: Αυτή τη σκληρότητα την δείχνει «μόλις βγήκε» από την τραγική θέση, στην όποια είχε οδηγήσει τον εαυτό του μόλις είχε απολαύσει την μεγαλοψυχία του «Κυρίου του».

Πως θα βοηθήσουμε τον εαυτό μας να συνέλθει από αυτή την παρανοϊκή στάση της σκληροκαρδίας; Κατ  ἀρχήν επέιγει να συνειδητοποιήσομε τις οφειλές μας στον Θεό, τα λάθη και τις παραλέιψεις μας, τα αμαρτήματά μας. Όσοι λέμε ότι πιστεύουμε έχουμε σκεφθεί τα χρέη μας στον Θεό; Σ’ αυτή την αντιπαράθεση ευκολότερα θα καταλάβουμε πόσο ασήμαντες είναι οι λεγόμενες μεγάλες αδικίες και προσβολές των άλλων σε μας.

Η εξάρτησή μας από τον Θεό μας φέρνει σε αυτόματη συνάφεια με όλους τους ανθρώπους.

Μέσα στο πεντακάθαρο φως της παραβολής αυτής φαίνεται ζωηρά τι φοβερή υποκρισία δείχνουμε, όταν τη μια στιγμή ικετεύουμε, «Κύριε, μακροθύμησον επ’ εμοί» και «δεν θέλουμε» να συγχωρήσουμε τον αδελφό μας για κάτι μικρό – η έστω «μεγάλο» στα δικά μας μάτια.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ