«Η ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗ»

Εἶναι σωστὸ καὶ κατανοητό, ἐνῶ βιάζεσαι νὰ πᾶς στὴ δουλειά σου, στὸ γραφεῖο σου, στὶς ὑποθέσεις σου, νὰ σταματήσεις στὸ δρόμο γιὰ νὰ βοηθήσεις κάποιον πάσχοντα μὲ κίνδυνο νὰ καθυστερήσεις, νὰ ζημιωθεῖς καὶ ἴσως καὶ νὰ παρεξηγηθεῖς; Ἡ ὀργάνωση καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς ζωῆς, τὸ πρόγραμμα καὶ οἱ διάφορες ἀσχολίες ἀποδιώχνουν πολλὲς φορὲς τὰ αἰσθήματα ἀγάπης καὶ κάνουν δύσκολη τὴν ἐφαρμογή της.

Μιλοῦμε γιὰ τὴν ἀγάπη σὰν τὸ κεντρικότερο στοιχεῖο τοῦ χριστιανισμοῦ, ἀλλὰ ξεχνοῦμε ὅτι αὐτὴ εἶναι ἢ μᾶλλον πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὸ σπουδαιότερο χαρακτηριστικὸ τῆς χριστιανικῆς ζωῆς μας. Ἔτσι ἐνῶ πολὺ συχνὰ παραλείπουμε νὰ δείξουμε τὴν ἀγάπη μας σ' αὐτὸν ποὺ τὴν χρειάζεται, ἔχουμε πάντα γιὰ τὸν ἑαυτό μας μιὰ εὐλογοφανῆ δικαιολογία.

Ἡ παραβολὴ τοῦ εὔσπλαχνου Σαμαρείτου ἔρχεται νὰ μᾶς θυμίσει μερικὲς ὀδυνηρὲς ἀλήθειες καὶ νὰ μᾶς δώσει μία εἰκόνα τῆς πραγματικῆς ἀγάπης. Ἂντίθετα ἀπ' ὅτι θὰ περίμενε κανείς, ἕνας ἱερεὺς καὶ ἕνας λευίτης περνῶντας ἀπὸ τὸν δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ ἀπό τὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Ἰεριχὼ «ἀντιπαρέρχονται» τὸν πληγωμένο καὶ σχεδὸν μισοπεθαμένο ὁδοιπόρο ποὺ ἔπεσε σὲ ληστές. Γιὰ ποιό τάχα λόγο δὲν σταματοῦν; Μήπως φοβοῦνται ὅτι θὰ ὑποστοῦν καὶ αὐτοὶ τὴν ἴδια τύχη ἂν καθυστερήσουν τὸ ταξίδι τους;

Εἶναι παρατηρημένο ὅτι ὁ φόβος τῆς προσωπικῆς ζημίας καὶ ἡ ἀνάγκη αὐτοπροστασίας συντελοῦν ἀναπόφευκτα στὴν παράλειψη τοῦ ἔργου τῆς ἀγάπης. Μήπως βιάζονται γιὰ νὰ μεταβοῦν ἔγκαιρα στὴν ὑπηρεσία τους, σὲ κὰποιο ἱερατικὸ καθῆκον, σὲ κάποια ἀποστολή; Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλὲς φορὲς εὐσεβεῖς καὶ δικαιολογημὲνες κατὰ πάντα προφάσεις στέκονται ἐμπόδιο στὸ νὰ συμπαρασταθοῦμε κάποιον ποὺ βρίσκεται σὲ ἄμεση ἀνάγκη. Μήπως τὸν μισοπεθαμένο ἄτυχο ὁδοιπόρο τὸν θεώρησαν νεκρὸ καὶ θέλησαν νὰ ἀποφύγουν τὴν ἐπαφή μὲ νεκρὸ τηρῶντας τὴν σχετικὴ διάταξη τοῦ Μὼσαϊκού Νόμου; Ὁ τύπος πολὺ συχνὰ κυριαρχεῖ ἐπάνω στὴν οὐσία καὶ συμπνίγει τὶς αὐθόρμητες ἐκδηλώσεις. Μήπως ἁπλῶς καὶ χωρὶς ἰδιαίτερο λόγο ἀδιαφοροῦν; Ἡ ἐποχή μας ἔχει νὰ δώσει πολλὰ ἀπάνθρωπα παραδείγματα τέτοιας θανατηφόρου ἀδιαφορίας.

Ἡ παραβολὴ δὲν μᾶς δίνει καμία ἐξήγηση γιὰ τὴ στάση τῶν δύο ἱερωμένων. Θέλει νὰ τονίσει πὲρισσότερο τὴν στάση τοῦ τρίτου προσώπου τῆς διηγήσεως, τοῦ Σαμαρείτη, ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ γιὰ τὸν Ἰουδαῖο σημαίνει ἀκάθαρτος, αἱρετικός, ἀπόβλητος.

Ἡ ἀγάπη εἶναι μιὰ προσωπικὴ συνάντηση μὲ τὸν πάσχοντα, μὲ τὸν πτωχό, μὲ τὸν δυστυχισμένο.

Ἡ ἀγάπη δὲν προέρχεται ἀπὸ ἕνα οἶκτο τῆς στιγμῆς, ἀπὸ μιὰ συμπάθεια γιὰ τὸν δυστυχισμένο, ἀλλὰ εἶναι ἀνιδιοτελής καὶ ὁλοκληρωτικὴ προσφορά, κατὰ τὸ πρὸτυπο τοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλὰ καὶ ἕνα ἀκόμη χαρακτηριστικό τῆς ἀγάπης βγαίνει ἀπὸ τὴν στάση τοῦ Σαμαρείτη. Ἡ ἀγάπη δὲν γνωρίζει ὅρια καὶ περιορισμούς.

Τήν Τετάρτη, 8^η Νοεμβρίου 2023, παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Ἐπισκόπου Πενταπόλεως, ὁ Σεβασμιώτατος προέστη τῆς λιτανείας τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος καί τοῦ σεπτοῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, ἀπό τόν Ἱερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ξυλαγανῆς πρός τό Ἱερό Παρεκκλήσιο τοῦ  Ἁγίου Νεκταρίου Ξυλαγανῆς, ὃπου   χοροστάτησε  κατά τήν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυ-ρικοῦ Ἑσπερινοῦ.

            Τήν  ἑπομένη, Πέμπτη 9^ῃ Νοεμβρίου, κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ξυλαγανῆς, ὅπου κήρυξε τὸν θεῖον λόγον, ἐξαίροντας τὸν βίο καὶ τὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου, τὸ ὁποῖον εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρο. Προέτρεψε παραλλήλως τοὺς πιστούς νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου καί εὐχήθηκε διά πρεσβειῶν αὐτοῦ ὑγεία καί δύναμη σέ ὃλους.

Τήν Τρἰτη  7 Νοεμβρίου ἐ. ἒ. παραμονή τῆς ἑορτῆς τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν ὁ Σεβασμιώτατος χοροστά­τησε στόν Πανηγυρικό Ἑσπερινό, στόν πανηγυρίζοντα ὁμώνυμο Ἱερό Ναό τῆς Νέας Ἀδριανῆς.

Τήν Τετάρτη 8 Νοεμβρίου , κυριώνυμη ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Λοφαρίου καί εὐχήθηκε διά πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων , ὑγεία καί δύναμη σέ ὃλους.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τό πρωί τῆς Τετάρτης, 8 Νοεμβρίου 2023, εὐγενῶς προσκληθείς, ὑπό τοῦ Ἐλλογιμωτάτου Πρυτάνεως τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Φωτίου Μάρη, παρευρέθη στήν Τελετή Ἀναγορεύσεως τῆς Ἐξοχωτάτης Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Αἰκατερίνης Σακελλαροπούλου, Ἐπιτίμου Διδάκτορος τοῦ Τμήματος Πολιτικῆς Ἐπιστήμης τῆς Σχολῆς Κοινωνικῶν Πολιτικῶν καί Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν τοῦ Δ.Π.Θ., που πραγματοποιήθηκε στό Κεντρικό Ἀμφιθέατρο τοῦ Δ.Π.Θ. στήν Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνῆς.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τό πρωί τῆς Τρίτης, 7 Νοεμβρίου 2023, εὐγενῶς προσκληθείς, παρευρέθη στήν Στρατιωτική Ἂσκηση «ΑΙΣΙΟΣ ΟΙΩΝΟΣ 2023».

 Ἡ ἂσκηση πραγματοποιήθηκε στό Πεδίο Ἀσκήσεων καί Βολῶν περιοχῆς Λαβάρων Διδυμοτείχου παρουσίᾳ τῆς Ἐξοχωτάτης Προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Αἰκατερίνης Σακελλαροπούλου, τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Νικολάου Δένδια, τοῦ οἰκείου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου  Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου  κ. Δαμασκηνοῦ, τοῦ Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Ε.Θ.Α., Στρατηγοῦ Κωνσταντίνου Φλώρου, τοῦ Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Σ., Ἀντιστρατήγου Ἀγγέλου Χουδελούδη, τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Δ΄ Σώματος Στρατοῦ, Ἀντιστρατήγου Δημοκρίτου Κωνσταντάκου, Ἀξιωματικῶν, Πολιτειακῶν καί Πολιτικῶν Ἀρχῶν .

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν Δευτέρα, 6^η Νοεμβρίου 2023, στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς τελέσθηκε ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ μακαριστοῦ Μητροπο­λίτου Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κυροῦ Δαμασκηνοῦ, ἐπί τῇ συμπληρώσει ἓνδεκα (11) ἐτῶν ἀπό τὴν εἰς Κύριον ἐκδημίαν αὐτοῦ.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε Τρισάγιο στό μνῆμα τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου, τό ὁποῖο βρίσκεται στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προύσης κ. Ἰωακείμ, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ἀνακομιδῆς τοῦ σεπτοῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, χοροστάτησε κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Παραμονῆς, 2^ας Νοεμβρίου 2023 καὶ προέστη τῆς Πανηγυρικῆς Θείας Λειτουργίας τῆς κυριωνύμου ἡμέρας, 3^ης Νοεμβρίου 2023, ποὺ τελέστηκαν στὸν Ἑορτάζοντα Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Κομοτηνῆς, κατόπιν εὐγενικῆς προσκλήσεως τοῦ σεπτοῦ Ποιμενάρχου μας.

            Ὁ Σεβασμιώτατος, στὸν λόγο του εὐχαρίστησε ἐγκαρδίως τὸν σεπτό Ποιμενάρχη μας γιὰ τὴν τιμητική πρόσκληση, μετέφερε τὶς εὐλογίες τοῦ Φαναρίου καὶ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου στὸ ἐκκλησίασμα καὶ δι' ὁλίγων λόγων ἐξῆρε τὸν βίο καὶ τὶς ἀρετές τοῦ ἑορταζομένου Ἁγίου, εὐχόμενος σὲ ὅλους ὑγεία καὶ κάθε καλό παρά Κυρίου.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τὴν Παρασκευή 3 Νοεμβρίου  2023,  ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε τὴν ἀκολουθία τοῦ Ἁγιασμοῦ, στόν Ἱ. Ν. Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνής, ἐπί τῇ ἐνάρξει τῆς Σχολής Γονέων καί νέων οικογενειών τῆς Ἰεράς Μητροπόλεως διά τό ἔτος 2023-2024.

Ὁ Σεβασμιώτατος κατά τήν ὁμιλία του τόνισε τή σημασία πού έχει ή οἰκογένεια ὢς πρωταρχικό κύτταρο τῆς κοινωνίας μας.

Σήμερα τά παιδιά τῶν βρεφονηπιακῶν σταθμῶν μάθανε γιά τήν σπορά καί τόν γεωργό !Είδανε πώς χρησιμοποιεί ό γεωργός τό τρακτέρ του γιά νά φυτέψει τό χωράφι του μέ τούς σπόρους καί νά  τό περιποιείται κάθε μέρα μέ τό σκάλισμα καί τό πότισμα. Έτσι καί εμείς, φυτέψαμε διάφορα  όσπρια σέ μικρά ποτηράκια. Στή συνέχεια τά τοποθετήσαμε όλα σέ μέρος πού νά έχουν ήλιο καί αέρα. Κάθε μέρα παρακολουθούσαμε τά ποτηράκια μας καί προσθέταμε νεράκι άν χρειαζόταν.

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   3 0 8 0

Θέ­μα: «Πε­ρί τοῦ ἑ­ορ­τα­σμοῦ τῆς Ἡ­μέ­ρας τῆς Πο­λύ­τε­κνης Οἰ­κο­γε­νεί­ας»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

            Μέ τήν πα­ροῦ­σα Ποι­μαν­το­ρι­κή Ἐγ­κύ­κλιο ἡ Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, με­τά πολ­λῆς ἐν Κυ­ρί­ῳ ἀ­γαλ­λι­ά­σε­ως καί χα­ρᾶς, ἐ­πι­κοι­νω­νεῖ σή­με­ρα μέ τό εὐ­σε­βές πλή­ρω­μα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας. Καί τοῦ­το, μέ σκο­πό νά ὑ­πεν­θυ­μί­σει τόν ἑ­ορ­τα­σμό τῆς Ἡ­μέ­ρας τῆς Πο­λύ­τε­κνης Οἰ­κο­γε­νεί­ας, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­χει κα­θο­ρι­σθεῖ ἀ­πό τήν Ἀ­νω­τά­τη Συ­νο­μο­σπον­δί­α Πο­λυ­τέ­κνων Ἑλ­λά­δος καί ἐ­πι­τε­λεῖ­ται κα­τά τήν πα­ροῦ­σα Κυ­ρια­κή.

            Ἡ ἐν λό­γῳ Συ­νο­μο­σπον­δί­α ἐκ­προ­σω­πεῖ τίς πο­λύ­τε­κνες οἰ­κο­γέ­νει­ες τῆς Πα­τρί­δος μας, οἱ ὁ­ποῖ­ες εἶ­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρες ἀ­πό δι­α­κό­σι­ες χι­λιά­δες (200.000), καί ἀ­πό κοι­νοῦ μέ τούς ἑ­κα­τό Συλ­λό­γους Πο­λυ­τέ­κνων - Μέ­λη τῆς Συ­νο­μο­σπον­δί­ας, ἑ­ορ­τά­ζει τήν προ­α­να­φερ­θεῖ­σα ἑ­ορ­τή. Πα­ραλ­λή­λως, τι­μᾶ καί τούς προ­στά­τες Ἁ­γί­ους τῆς Συνο­μο­σπον­δί­ας· τούς ἁ­γί­ους Τε­ρέν­τιο, Νε­ο­νίλ­λη καί τά ἑ­πτά τέ­κνα τους. Τά ἐν­νέ­α μέ­λη τῆς θε­ο­σε­βοῦς αὐ­τῆς πο­λύ­τε­κνης οἰ­κο­γε­νεί­ας, ἐ­ξαι­τί­ας τῆς βα­θειᾶς τους πί­στε­ως στόν Χρι­στό, συ­νε­λή­φθη­σαν κα­τά τήν πε­ρί­ο­δο τῶν φο­βε­ρῶν ἐ­ναν­τί­ον τοῦ Χρι­στι­α­νι­σμοῦ δι­ωγ­μῶν, βα­σα­νί­σθη­καν ποι­κι­λο­τρό­πως καί ὑ­πέ­στη­σαν ἅ­παν­τες τόν διά ξί­φους θά­να­το. Ἔ­τσι, δό­ξα­σαν μέ τήν ζω­ή καί τό μαρ­τύ­ριό τους τόν Κύ­ριο, ὁ Ὁποῖ­ος δο­ξά­ζει, κά­νει δη­λα­δή με­τό­χους τῆς Βα­σι­λεί­ας Του, ὅ­λους ὅ­σοι Τόν δο­ξά­ζουν μέ ἔρ­γα καί λό­για, μέ τήν με­τά­νοι­α καί τό εὐ­αγ­γε­λι­κό ἦ­θος, μέ τήν ζω­ή καί τόν θά­να­τό τους.

            Ὁ ση­με­ρι­νός, λοι­πόν, ἑ­ορ­τα­σμός τῆς Ἡ­μέ­ρας τῆς Πο­λύ­τε­κνης Οἰ­κο­γε­νεί­ας προ­βάλ­λει ὡς ση­μαν­τι­κή εὐ­και­ρί­α προ­βλη­μα­τι­σμοῦ τό­σο γιά τήν Ἑλ­λη­νι­κή Πο­λι­τεί­α, ὅ­σο καί γιά τήν Ἑλ­λη­νι­κή Κοι­νω­νί­α γε­νι­κό­τε­ρα, δε­δο­μέ­νου ὅ­τι, δυ­στυ­χῶς, ἡ Πα­τρί­δα μας βρί­σκε­ται στά πρό­θυ­ρα δη­μο­γρα­φι­κῆς κα­ταρ­ρεύ­σε­ως.

            Εἶ­ναι τοῖς πᾶ­σι γνω­στό ὅ­τι κά­θε χρό­νο οἱ θά­να­τοι ὑ­περ­τε­ροῦν στα­θε­ρά τῶν γεν­νή­σε­ων καί ὁ πλη­θυ­σμός τῆς Χώ­ρας μας συ­νε­χῶς γη­ρά­σκει. Πολ­λοί εἰ­δή­μο­νες, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἔ­χουν ἀ­σχο­λη­θεῖ εἰς βά­θος μέ τήν ὑ­πο­γεν­νη­τι­κό­τη­τα καί τό δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα ἔ­χουν κα­τα­θέ­σει δι­ά­φο­ρες προ­τά­σεις γιά τήν ὅ­σον τό δυ­να­τόν ἔγ­και­ρη καί τε­λε­σφό­ρο ἐπίλυ­σή του, σέ προ­σω­πι­κό καί συλ­λο­γι­κό ἐ­πί­πε­δο· Καθότι τό δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα ἔ­χει κοι­νω­νι­κές, οἰ­κο­νο­μι­κές, ἐ­θνι­κές καί γε­ω­πο­λι­τι­κές συ­νέ­πει­ες, ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ὁ­ποί­ων εἶ­ναι ἰ­δι­αι­τέ­ρως δυ­σχε­ρής.

            Γι’ αὐ­τό καί θε­ω­ροῦ­με ὅ­τι ἡ Ἑλ­λη­νι­κή Πο­λι­τεί­α ὀ­φεί­λει νά ἀ­σχο­λη­θεῖ ὅ­λως ἰ­δι­αι­τέ­ρως καί ἐ­πι­στα­μέ­νως μέ τό δη­μο­γρα­φι­κό καί τήν ὑ­πο­γεν­νη­τι­κό­τη­τα καί νά δώ­σει κί­νη­τρα καί εὐ­ερ­γε­τι­κά μέ­τρα σέ νέ­ους γο­νεῖς καί πο­λύ­τε­κνες οἰ­κο­γέ­νει­ες, προ­κει­μέ­νου νά ἀν­τι­με­τω­πι­σθοῦν πρα­κτι­κές δυ­σκο­λί­ες καί ποι­κί­λα προ­σκόμ­μα­τα.

            Ἐ­μεῖς ὡς Ἐκ­κλη­σί­α, ὡς τό Σῶ­μα τοῦ Χρι­στοῦ «πα­ρα­τει­νό­με­νον εἰς τούς αἰ­ῶ­νας», ἐ­πι­θυ­μοῦ­με νά ἐ­πι­ση­μά­νου­με καί μί­α ἄλ­λη δι­ά­στα­ση αὐ­τοῦ τοῦ θέ­μα­τος, ἡ ὁ­ποί­α συν­δέ­ε­ται ἄρ­ρη­κτα μέ τόν λό­γο τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου καί τήν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή μας Πα­ρά­δο­ση. Πρό­κει­ται πε­ρί τοῦ χα­ρί­σμα­τος, πού πα­ρέ­χει ἡ Ἐκ­κλη­σί­α στόν ἄν­θρω­πο, νά ὑ­περ­βεῖ τήν ἀ­το­μι­κό­τη­τά του καί νά ὁ­δη­γη­θεῖ ἀ­πό τήν ὕ­παρ­ξη στήν συ­νύ­παρ­ξη· ἀ­πό τήν σχά­ση, τήν δι­αί­ρε­ση, στήν σχέ­ση, στήν κοι­νω­νί­α δη­λα­δή μέ τόν Θε­ό καί τόν συ­νάν­θρω­πο. Αὐ­τή ἀ­κρι­βῶς ἡ χα­ρι­σμα­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα ἐμ­πνέ­ει στόν ἄν­θρω­πο τήν δι­ά­θε­ση καί τήν τόλ­μη νά μή ζεῖ μό­νον γιά τόν ἑ­αυ­τό του, ἀλ­λά μέ τήν ἀ­κα­τα­νί­κη­τη δύ­να­μη καί ἕλ­ξη τῆς ἀ­γά­πης νά καλ­λι­ερ­γεῖ τό πνεῦ­μα τῆς ἑ­νό­τη­τας καί νά δη­μι­ουρ­γεῖ οἰ­κο­γέ­νεια, ὡς ἐ­χέγ­γυ­ο ἀ­λη­θι­νῆς καί στα­θε­ρῆς ἀ­γά­πης. Ἔ­τσι, ἀ­πό τήν εὐ­λο­γη­μέ­νη κα­τά Θε­όν συ­ζυ­γί­α θά προ­κύ­ψουν ὡς καρ­πός ἀ­γά­πης, ὡς «νε­ό­φυ­τα ἐ­λαι­ῶν», ὡς νέ­α ζω­ή καί ἐλ­πί­δα οἱ νέ­οι βλα­στοί, τά παι­διά. Τά παι­διά, τά ὁ­ποῖ­α, ὀ­μορ­φαί­νουν τόν κό­σμο, νο­η­μα­το­δο­τοῦν τήν ζω­ή τῶν γο­νέ­ων τους καί ἀ­ξι­ώ­νουν τόν ἄν­θρω­πο νά γί­νε­ται συν­δη­μι­ουρ­γός τοῦ Θε­οῦ. Μά­λι­στα, μέ τήν ἀ­γά­πη, τήν στορ­γή, τήν θυ­σί­α καί, γε­νι­κό­τε­ρα, τήν ἀ­γω­γή καί τό ἦθος πού ἀ­γω­νί­ζον­ται οἱ γο­νεῖς νά προ­σφέ­ρουν στά παι­διά τους γίνον­ται καί οἱ ἴ­διοι κα­λύ­τε­ροι, πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­λη­θι­νοί, ἔμ­πει­ροι, χα­ρού­με­νοι· ἀ­πο­κτοῦν τήν αἴ­σθη­ση ὅ­τι ἐκ­πλη­ρώ­νουν τόν προ­ο­ρι­σμό τῆς ἐ­πί γῆς βι­ο­τῆς τους. Καί ἐ­κτός τού­του, ὅ­σο πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­γα­πᾶ καί ἐμ­πι­στεύ­ε­ται κά­ποι­ος τόν Θε­ό, τό­σο με­γα­λύ­τε­ρη εὐ­λο­γί­α θε­ω­ρεῖ τόν ἐρ­χο­μό πολ­λῶν παι­δι­ῶν στήν ζω­ή καί τήν οἰ­κο­γέ­νειά του.

            Γι’ αὐ­τό, εἰ­λι­κρι­νῶς, θαυ­μά­ζου­με, ἐ­πευ­λο­γοῦ­με, συγ­χαί­ρου­με καί εὐ­χα­ρι­στοῦ­με ἀ­πό καρ­δί­ας τίς εὐ­λο­γη­μέ­νες πο­λύ­τε­κνες οἰ­κο­γέ­νει­ες, πού σέ πεῖ­σμα τῶν χα­λε­πῶν καί ἐ­γω­κεν­τρι­κῶν και­ρῶν μας, ζοῦν τό χά­ρι­σμα τῆς συ­νυ­πάρ­ξε­ως καί μέ θυ­σι­α­στι­κή ἀ­γά­πη δι­α­κο­νοῦν τό μυ­στή­ριο τῆς ζω­ῆς καί δέ­χον­ται μέ χα­ρά τά παι­διά ὡς δῶρα τοῦ Θεοῦ.

            Συγ­κι­νού­με­θα ὅ­ταν βλέ­που­με τά πρό­σω­πα αὐ­τῶν τῶν πο­λυ­τέ­κνων οἰκο­γε­νει­ῶν νά ἀ­κτι­νο­βο­λοῦν ἀ­πό χα­ρά, εἰ­ρή­νη, ἀ­γά­πη, κα­λω­σύ­νη, ἀξιοπρέπεια, εὐ­γέ­νεια, ἐλ­πί­δα. Καί ὅ­λα αὐ­τά πα­ρά τόν ἰ­σχυ­ρό κλο­νι­σμό τοῦ θε­σμοῦ τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας, πα­ρά τίς κοι­νω­νι­κές, οἰ­κο­νο­μι­κές καί λοι­πές δυσκο­λί­ες πού ὑ­φί­στα­ται ὁ Ἑλ­λη­νι­κός λα­ός μας. Τοι­ου­το­τρό­πως, θε­ω­ροῦ­με ὅ­τι ἡ ἀ­πο­στο­λή τῆς ὀρ­θό­δο­ξης πο­λύ­τε­κνης οἰ­κο­γε­νεί­ας στήν ἐ­πο­χή μας εἶ­ναι νά δώ­σει τήν μαρ­τυ­ρί­α ὅ­τι ἡ ὕ­παρ­ξη τοῦ ἀν­θρώ­που νο­η­μα­το­δο­τεῖ­ται στόν βαθ­μό πού συ­νυ­πάρ­χει ἐν ἀ­γά­πῃ μέ τόν ἄλ­λο· στόν βαθ­μό συ­ναι­σθή­σε­ως ὅ­τι ἡ οἰ­κο­γέ­νεια, ἡ γέν­νη­ση παι­δι­ῶν, ἡ σπου­δή καί ὁ ἀ­γώ­νας γιά τήν σω­στή ἀνα­τρο­φή τους ἀ­πο­τε­λοῦν τό πλέ­ον ἀρ­ρα­γές θε­μέ­λιο γιά τό μέλ­λον τῆς κοι­νω­νί­ας, τῆς Πα­τρί­δας μας, τῆς ζω­ῆς μας, τῆς ὑ­πο­στά­σε­ώς μας.

            Ἀ­γα­πη­τοί, ἡ ἁγία δυάς τῶν συζύγων, Τε­ρέν­τιος καί Νε­ο­νίλ­λη, καί τά ἑ­πτά τέ­κνα τους μαρ­τύ­ρη­σαν γιά τόν Χρι­στό καί ὁ­μο­λό­γη­σαν τήν κα­λή ὁ­μο­λο­γί­α τῆς Πί­στε­ως. Εἴ­μα­στε πε­πει­σμέ­νοι ὅ­τι καί κά­θε ὀρ­θό­δο­ξη πο­λύ­τε­κνη οἰ­κο­γέ­νεια μέ τούς ἀ­γῶ­νες καί τίς ἀ­γω­νί­ες της, ὁ­μο­λο­γεῖ μέ ἀ­κρά­δαν­τη ἐμ­πι­στο­σύ­νη τήν πρό­νοι­α, τήν ἀ­γά­πη, τήν μέ­ρι­μνα τοῦ Θε­οῦ γιά τόν ἄν­θρω­πο. Κα­τ’ αὐ­τόν τόν τρό­πο μαρ­τυ­ρεῖ ὅ­τι ὁ Κύ­ριος Ἰ­η­σοῦς εἶ­ναι ὁ χο­ρη­γός τοῦ δώ­ρου τῆς ζω­ῆς, τῆς οἰ­κο­γε­νείας, τῆς πο­λυ­τε­κνί­ας, τῆς καλ­λι­τε­κνί­ας καί κά­θε εὐ­λο­γί­ας· ἡ ἀρ­χή καί ἡ ἀ­τέ­λε­στος τε­λει­ό­της τῆς ὑ­πάρ­ξε­ώς μας.

            Με­τά πολ­λῶν πα­τρι­κῶν εὐ­χῶν καί ἀ­γά­πης.

            † Ὁ Ἀθηνῶν  Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

            † Ὁ Καρυστίας καί Σκύρου Σεραφείμ

            † Ὁ Μονεμβασίας καί Σπάρτης Εὐστάθιος

            † Ὁ Μαντινείας καί Κυνουρίας Ἀλέξανδρος

            † Ὁ Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος

            † Ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος

            † Ὁ Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Παντελεήμων

            † Ὁ Κίτρους καί Κατερίνης Γεώργιος

            † Ὁ Ἰωαννίνων Μάξιμος

            † Ὁ Ἐλασσῶνος Χαρίτων

            † Ὁ Θήρας, Ἀμοργοῦ καί Νήσων Ἀμφιλόχιος

            † Ὁ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Νικηφόρος

            † Ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Δαμασκηνός

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Καραμούζης