ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΟΥΣ

ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

Σήμερα Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου ἐ. ἒ., παραδόθηκε στὴν Ἀστική μή Κερδοσκοπική Ἑταιρεία τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν «Ἀποστολή» ἡ ἀνθρωπιστική βοήθεια γιὰ τοὺς χι­λι­άδες σει­σμο­πλή­κτους συ­ναν­θρώ­πους μας τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Συρίας προκειμένου, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, νὰ φθάσει στὸν προορισμό της. Μὲ τὴν συγκινητική ἀνταπόκριση τῶν Κομοτηναίων στὸ προσκλητήριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως συγκεντρώθηκαν 15 τόνοι τροφίμων μακρᾶς διαρκείας, ἐμφιαλωμένων νερῶν καὶ ἐλαιολάδου.

Ὁ Σεβασμιώτατος αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ εὐχαριστήσει ἀπό καρδιᾶς τὸν πιστό Λαό τῆς Κομοτηνῆς τόσο γιὰ τὴν φιλάνθρωπη διάθεσή του, ὅσο καὶ γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὴν Ἱερά Μητρόπολη. Παρακαλεῖ νὰ συνεχίσουμε ὅλοι ὡς ἕνα σῶμα τὶς προσευχές μας πρὸς τὸν Θεό γιὰ τὴν ἀνακούφιση τῶν δοκιμαζομένων συνανθρώπων μας καὶ εὔχεται πλούσια τὴν χάρη καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή καὶ τὰ ἔργα ὅλων, καλή καὶ εὐλογημένη Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Π ρ ό ς

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

            Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

 Μὲ τὴ Χάρη καί τὴν εὐδοκία τοῦ πανδώρου Θεοῦ, εἰσερχόμαστε καί φέτος εἰς τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, «τὸ ἔαρ τῆς νηστείας καὶ τὸ ἄνθος τῆς μετανοίας». Εἶναι ἡ πιό κατανυκτική, ἡ πιό ὡραία περίοδος τοῦ ἔτους, κατά τὴν ὁποία ἡ Ἑκκλησία μᾶς προτρέπει νά δοῦμε τό σπουδαῖο θέμα τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας πιό σοβαρά, πιό ὑπεύθυνα, πιό ὥριμα καί νά προετοιμασθοῦμε μὲ ταπείνωση καὶ μετάνοια, μὲ προσευχή, καὶ ὑπομονή ἀλλά καί μὲ τήν παθοκτόνο νηστεία γιά τή μεγάλη ἑορτή τοῦ Πάσχα, γιά ἕναν ἀληθινό ἑορτασμό. 

Μέσα ἀπό τά λόγια τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δείχνει τὸν δρόμο διά τήν κατάλληλη προετοιμασία μας. Ἐν πρώτοις ἡ νηστεία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ προσπάθεια νά ἐπιτύχουμε τήν ἐγκράτεια στίς τροφές, στή συμπεριφορά, στούς λογισμούς, στίς ἐπιθυμίες, στήν κρίση καί στήν κατάκριση τῶν ἀδελφῶν μας. Εἶναι ἡ κατά Χριστόν ἄσκηση γιά νά καθαρίσουμε τόν ρύπο τῆς ἁμαρτίας ἀπό τὴν ψυχή καὶ τὸ σῶμα μας. Ἡ ἄσκηση αὐτή δέν συνιστᾶ ἔκφραση ἀπαξιώσεως τοῦ κόσμου, ἀλλά ἀναγκαία προϋπόθεση ἐπανα­προσδιορισμοῦ τῆς σχέσεώς μας μὲ αὐτόν.

Δεύτερο ἡ συγγνώμη. Ἡ ἀπόρριψη τοῦ ἄλλου, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχωρήσεως ἀποτελοῦν τὴν αἰτία τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ χριστιανικοῦ βιώματος καὶ τῆς πνευματικῆς μας νεκρώσεως. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἄγονη καί ὑπεροπτική στάση ζωῆς ἀποδοκιμάζει ὁ Εὐαγγελικός λόγος κατά τὶς τρεῖς πρῶτες Κυριακές τοῦ Τριωδίου. Ἡ γνήσια πνευματική καί χριστιανική ζωή ἀπορρίπτει τὶς συμπεριφορές αὐτές καί καθίσταται ὁδός πνευματικῆς ἀναγεννήσεως, ἔξοδος ἀπό τόν ἑαυτό μας, ἀγάπη πρός τόν πλησίον. Εἶναι ὁδός συγγνώμης καί διάκρισης, δοξολογίας καί εὐχαριστίας.

Τρίτο εἶναι ἡ πίστη καί ἡ ἀδιάλλειπτος προσευχή. Τὸ κατ' ἐξοχήν μέσο ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τὸ ὀποῖο μᾶς θωρακίζει πνευματικά καί ἀπομακρύνει τά τόξα τοῦ ἀρχεκάκου ἐχθροῦ. Εἶναι τό ἄντλημα, γιά να ἀντλοῦμε συνεχῶς τό ὕδωρ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἀστείρευτη πηγή τῆς ἀγάπης Του. "Μέγα γάρ ὅπλον εὐχή, μεγάλη ἀσφάλεια, μέγας θησαυρός, μέγας λιμήν", ὅπως τονίζει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος.

Κορωνίδα τέλος ὅλων, ἡ ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, ἡ ὀποία μᾶς κάνει μιμητές τοῦ παντελεήμονος Κυρίου μας, καθώς ὅπως τονίζει τὸ Εὐαγγέλιο "ὁ ἐλεῶν τόν πτωχόν, ἐλεεῖ τόν ἴδιο τόν Θεό".

 Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

            «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται». Ὁ ἱερός ὑμνωδός μὲ θαυμαστή γλαφυρότητα προτρέπει τοὺς βουλομένους νὰ ἀθληθοῦν στὸν πνευματικό αὐτόν ἀγῶνα, νὰ φορέσουνε τὴν πανοπλία τοῦ Σταυροῦ, νὰ ἀντιπαραταχθοῦν στὸν ἐχθρό, ἔχοντας ὡς τεῖχος  ἀπαρασάλευτο τὴν πίστη, ὡς θώρακα τὴν προσευχή καὶ ὡς περικεφαλαία τὴν ἐλεημοσύνη. Ἀντί γιὰ κοφτερό μαχαίρι τὴν Νηστεία, ἡ ὁποία  ἀποκόπτει ἀπό τὴν καρδιά κάθε κακία (Στιχηρό Αἴνων Ὄρθρου Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς).

            Ἔτσι ἄς πορευθοῦμε, ἀδελφοί μου, κατά τὴν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί αὐτά τά ὅπλα ἄς χρησιμοποιήσουμε, ὥστε νά φθάσουμε νά προσκυνήσουμε τά σεπτά καί ἅγια Πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει νά ἑορτάσουμε καί τήν Ἁγία Αὐτοῦ Ἀνάσταση.

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστό

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ὁ Κλήρος καὶ ὁ Λαός τῆς Μητροπόλεώς μας, πληροφορηθέντες ἐκ τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου τὴν θλιβερή εἴδηση τῆς εἰς Κύριον ἐκδημίας τοῦ λίαν ἀγαπητοῦ Ἀρχιμανδρίτου, μακαριστοῦ Ἀντωνίου Βούλκου, Ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου Ξάνθης, ὁ ὁποῖος καταγόταν ἐκ τῆς Μαρωνείας τῆς Μητροπόλεώς μας, ὐποβάλλουν ὁλόθερμες τὶς συλλυπητήριες εὐχές τους πρὸς τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονα, τὸν Ἱερό Κλήρο τῆς Μητροπόλεως καὶ τοὺς συγγενεῖς τοῦ μακαριστοῦ, ὅπως ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου ἀναπαύει τὴν μακαρία ψυχή του ὅπου οἱ δίκαιοι ἀναπαύονται καὶ, ὅπως στὸν παρόντα βίο καταξίωσε αὐτόν διάκονο τῶν Ἁγίων Μυστηρίων Του, νὰ τὸν ἀναδείξει λειτουργό καὶ στὸ οὐράνιο θυσιαστήριό Του.

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ

ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

* * *

         Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

         Εὐδοκίᾳ καί χάριτι τοῦ πανοικτίρμονος καί πανδώρου Θεοῦ, διάγοντες ἤδη τήν εὐλογημένην περίοδον τοῦ Κατανυκτικοῦ Τριῳδίου, εἰσερχόμεθα αὔριον εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, εἰς τό στάδιον τῆς παθοκτόνου νηστείας καί τῆς «πανσέπτου ἐγκρατείας», κατά τό ὁποῖον ἀποκαλύπτεται τό βάθος τοῦ πλούτου τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Παραδόσεως καί ἡ ἀνύστακτος μέριμνα τῆς Ἐκκλησίας διά τήν πνευματικήν προκοπήν τῶν τέκνων της. Ὡς ὑπενθυμίζει ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης (Ἰούνιος, 2016), «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀπαρεγκλίτως στοιχοῦσα εἰς τε τά ἀποστολικά θεσπίσματα καί τούς συνοδικούς κανόνας καί εἰς τήν καθ᾿ ὅλου πατερικήν παράδοσιν, διεκήρυξε πάντοτε τήν ὑψίστην ἀξίαν τῆς νηστείας διά τόν πνευματικόν βίον τοῦ ἀνθρώπου καί τήν σωτηρίαν αὐτοῦ» (Ἡ σπουδαιότης τῆς νηστείας καί ἡ τήρησις αὐτῆς σήμερον, § 1).

         Τά πάντα εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν ἄσειστον θεολογικόν θεμέλιον καί σωτηριολογικήν ἀναφοράν. Οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί ἀσκοῦν τό «κοινόν ἄθλημα» τῆς ἀσκήσεως καί τῆς νηστείας «ἐν παντί εὐχαριστοῦντες» (Θεσσ. Α’ ε’, 18). Ἡ Ἐκκλησία καλεῖ τά τέκνα της νά διατρέξουν τόν δόλιχον τῶν ἀσκητικῶν γυμνασμάτων ὡς πορείαν πρός τό Ἅγιον Πάσχα. Ἀποτελεῖ κεντρικήν ἐμπειρίαν τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, ὅτι ὁ γνήσιος ἀσκητισμός δέν εἶναι ποτέ σκυθρωπός, ἀφοῦ διαποτίζεται ἀπό τήν προσδοκίαν τῆς ἀναστασίμου εὐφροσύνης. Ἡ ὑμνολογία μας ἀναφέρεται εἰς τό «ἔαρ τῆς νηστείας».

         Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, μακράν τῶν παγίδων τοῦ νεοπλατωνίζοντος δυϊσμοῦ καί τῆς ἀλλοτριωτικῆς «σωματοκτονίας», ὁ γνήσιος ἀσκητισμός εἶναι ἀδιανόητον νά ἀποβλέπῃ εἰς τήν ἐξουθένωσιν τοῦ «κακοῦ σώματος» χάριν τοῦ πνεύματος καί τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς ψυχῆς ἐκ τῶν βασανιστικῶν δεσμῶν του. Ὅπως τονίζεται, «ἡ ἄσκηση, στήν αὐθεντική ἐκφρασή της, δέν στρέφεται κατά τοῦ σώματος, ἀλλά κατά τῶν παθῶν, ἡ ρίζα τῶν ὁποίων εἶναι «πνευματική», ἀφοῦ «πρωτοπαθής» εἶναι ὁ νοῦς. Μᾶλλον τό σῶμα δέν εἶναι ὁ μέγας ἀντίπαλος τοῦ ἀσκητῆ».

         Ἡ ἀσκητική προσπάθεια ἐπιδιώκει τήν ὑπέρβασιν τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ, χάριν τῆς «οὐ ζητούσης τά ἑαυτῆς» ἀγάπης, ἄνευ τῆς ὁποίας ὁ ἄνθρωπος παραμένει ἐγκλωβισμένος εἰς τόν ἑαυτόν του, εἰς τό «ἀδηφάγον ἐγώ» καί τάς ἀκορέστους ἐπιθυμίας του. Ὁ ἐγωκεντρικός ἄνθρωπος συρρικνώνεται, χάνει τήν δημιουργικότητά του, κατά τό ἔξοχον, «ὅ,τι δίνουμε πολλαπλασιάζεται, ὅ,τι κρατᾶμε γιά τόν ἑαυτό μας εἶναι χαμένο». Διά τόν λόγον αὐτόν, ἡ σοφία τῶν Πατέρων καί ἡ πεῖρα τῆς Ἐκκλησίας συνδέουν τήν περίοδον τῆς νηστείας μέ τήν «δαψίλειαν τῆς ἐλεημοσύνης», μέ ἔργα εὐποιϊας καί φιλανθρωπίας, τά ὁποῖα εἶναι ἔνδειξις ὑπερβάσεως τῆς φιλαυτίας καί ὑπαρξιακῆς πληρότητος.

         Ἡ ὁλιστικότης εἶναι ἐν παντί καιρῷ τό χαρακτηριστικόν τῆς ζωῆς ἐν Ἐκκλησίᾳ. Λειτουργική ζωή, ἄσκησις καί πνευματικότης, ποιμαντική μέριμνα καί ἐγκόσμιος καλή μαρτυρία, εἶναι ἔκφρασις τῆς ἀληθείας τῆς πίστεώς μας, στοιχεῖα ἀλληλένδετα καί ἀλληλοσυμπληρούμενα τῆς χριστιανικῆς μας ταυτότητος, μέ κοινόν σημεῖον ἀναφορᾶς καί κατεύθυνσιν τήν Βασιλείαν τῶν Ἐσχάτων καί τήν ἐν αὐτῇ πλήρωσιν καί πληρότητα τῆς Θείας Οἰκονομίας. Ἐνῷ ἡ ἐκκλησιαστική ζωή εἰς ὅλας τάς ἐκφάνσεις της ἀντανακλᾷ καί εἰκονίζει τήν ἐρχομένην Βασιλείαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἶναι τό μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἐκεῖνο τό ὁποῖον, ὅπως ὑπογραμμίζει μετ᾿ ἐμφάσεως ὁ προσφάτως ἐκδημήσας πρός Κύριον μακαριστός Μητροπολίτης Περγάμου Ἰωάννης «ἐκφράζει τήν Ἐκκλησία στήν πληρότητά της» (Βασιλείας Θεοῦ ἐκτύπωμα, Μέγαρα 2013, σ. 59). Ἡ «καθαρά κοινωνία», ἡ ἐκκλησιοποίησις τῆς ὑπάρξεώς μας, ὡς μετοχή εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν, εἶναι τό «τέλος» τῆς νηστείας, ὁ «στέφανος» καί τό «βραβεῖον» τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων (βλ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Εἰς τόν Ἠσαΐαν Ὁμιλίαι, στ’: Εἰς τά Σεραφείμ, PG 56, 139).

         Σήμερον, εἰς ἐποχήν ἀποϊεροποιήσεως τῆς ζωῆς, ὅπου ὁ ἄνθρωπος «προσδίδει μεγάλη σημασία σέ ἐντελῶς ἀσήμαντα πράγματα», ἡ χριστιανική μας ἀποστολή εἶναι ἡ ἔμπρακτος ἀνάδειξις τοῦ ὑπαρξιακοῦ βάθους τοῦ ὀρθοδόξου «τριπτύχου τῆς πνευματικότητος», ὡς ἀδιασπάστου ἑνότητος λειτουργικῆς ζωῆς, ἀσκητικοῦ ἤθους καί ἀλληλεγγύης, τῆς πεμπτουσίας τῆς ἀξιολογικῆς ἐπαναστάσεως εἰς τόν χῶρον τοῦ ἤθους καί τοῦ πολιτισμοῦ, τήν ὁποίαν συγκροτεῖ ἡ πίστις εἰς Χριστόν καί ἡ θεοδώρητος ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. Θεωροῦμεν ἰδιατέρως σημαντικόν, νά ζῶμεν τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν ὡς ἀποκάλυψιν καί βίωσιν τοῦ ἀληθοῦς νοήματος τῆς ἐλευθερίας «ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» (Γαλ. ε’, 1).

         Μέ αὐτάς τάς σκέψεις καί μέ αἰσθήματα ἀγάπης καί τιμῆς, εὐχόμεθα εἰς ὑμᾶς τούς Τιμιωτάτους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καί εἰς τά ἀνά τήν οἰκουμένην πνευματικά τέκνα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας εὔδρομον τό στάδιον τῆς νηστείας, ἐπικαλούμενοι ἐπί πάντας ὑμᾶς τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ ἀεί εὐφραινομένου ἐπί τοῖς ἀσκητικοῖς ἄθλοις τοῦ λαοῦ Αὐτοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, Οὗ τό κράτος τῆς Βασιλείας εἴη εὐλογημένον καί δεδοξασμένον, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.          

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βκγ´

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

---------------------

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ

Τὴν Κυριακή, 26^η Φεβρουαρίου 2023 καὶ ὥρα 6^η ἀπογευμα­τινή, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Συγχωρήσεως στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ θὰ ἀναπτύξει τὸ θέμα : «Ἡ σταυροαναστάσιμη πορεία μας στὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οἱ τρεῖς σταυροί».

Εἰσερχόμενοι  στό στάδιο τῶν ἀρετῶν, καλούμαστε ὅλοι οἱ Χριστιανοί στήν ἐνακτήρια Ἀκολουθία τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, προσφέροντας τὴν εἰλικρινῆ συγχώρεση ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, ὥστε ἀλληλοσυγχωρούμενοι καὶ «ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζοντες» νὰ φθάσουμε στὸν προορισμό μας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

Τετάρτη, 22-2-2023 :

07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπί τῇ Ἑορτῇ τοῦ Ὁσίου Βαραδάτου, θὰ ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Δημητρίου Στρύμης.

Πέμπτη, 23-02-2023 :

20:30. Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῆς α΄ καὶ β΄ εὑρέσεως τῆς Τιμίας Κεφαλῆς τοῦ Ἰωάννου Προδρόμου, θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἱερᾶς Ἀγρυπνίας ποῦ θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Κομοτηνῆς.

Παρασκευή, 24-02-2023 :

07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ  ἱερουργήσει στὴν Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Κυριακή, 26-02-2023 :

07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Πόρπης.

18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Α΄ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ «τῆς Συγχωρήσεως» στὸν Ἱερὸ Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, καὶ θὰ ὁμιλήσει μὲ θέμα : «Ἡ σταυροαναστάσιμη πορεία μας στὴν Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Οἱ τρεῖς Σταυροί».

Καθαρά Δευτέρα, 27-02-2023 :

17:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου στὴν Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Τετάρτη, 01-03-2023 :

18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει κατά τὴν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων στὸν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς.

Πέμπτη, 02-03-2023 :

18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει κατά τὴν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων στὸν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Παγουρίων.

«ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ  ΜΑΣ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ»

Ὁ πόθος ἀποκτήσεως θησαυρῶν συνδέεται μέ κάτι βαθύτερο, μέ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφάλειας, τῆς ἄνεσης, τῆς ἀξιοπρέπειας. Ὁ Κύριος ὅμως ἐξηγεῖ, τήν ἀσφάλεια πού ζητᾶτε δέν τήν προσφέρουν οἱ θησαυροί αὐτοῦ τοῦ κόσμου.  Ἐδώ στή γῆ «ὁ σκόρος καί ἡ σαπίλα τούς καταστρέφουν καί οἱ διαρρῆκτες τούς κλέβουν». 

Βέβαια ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει σημαντικά. Οἱ ἄνθρωποι βρῆκαν καλύτερους τρόπους ἐξασφαλίσεως τῶν ἀγαθῶν τους. Σήμερα ὑπάρχουν ἀσφαλιστικές ἑταιρεῖες, καταθέσεις σέ Τράπεζες, «ἐπενδύσεις» σέ ἐπιχειρήσεις. Ἀλλά καί οἱ κλέφτες ἔγιναν ἐμπειρότεροι καί ἀνακάλυψαν νέα συστήματα καί μεθόδους. Ὃμως  ἐξακολουθοῦν νά ὑπάρχουν ὁ σκόρος καί ἡ σήψη. Ποτὲ τελικά δέν μπορεῖ νά εἶναι κανείς ἀπόλυτα ἀσφαλής. Ἕνας πόλεμος, μιὰ πολιτικὴ ἀναστάτωση καὶ τὰ πάντα ἀνατρέπονται. Ἀκολουθεῖ μία οἰκονομικὴ κρίση καὶ περιουσίες μεγάλες ἐξανεμίζονται.  Μεταβάλλονται τά οἰκονομικά δεδομένα καί τὸ ἐμπόριο ὁδηγεῖ σὲ χρεωκοπία. Ἀλλὰ κι ὅταν δὲν συμβοῦν αὐτά, συχνὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὁ θησαυρισμὸς συνδέεται μὲ τόση ἀγωνία καὶ ὑπερένταση, ὥστε ἐκμηδενίζονται ἡ ἀξία καὶ ἡ ἄνεση ποὺ δῆθεν προσφέρει. Δὲν εἶναι λίγο τὸ ἂγχος στὴν ἐποχή μας ποὺ σχετίζεται μὲ τὸ κυνήγι τῶν θησαυρῶν.

Ὑπάρχουν περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες οἱ γήινοι θησαυροὶ δὲν ἔχουν ἀξία: ἀθεράπευτες ἀρρώστιες, βαρειὲς μελαγχολίες, νευροπάθειες, οἰκογενειακὲς τραγωδίες, ἀτυχήματα, θάνατοι προσφιλῶν προσώπων, πού δέν θεραπεύονται μέ τό χρῆμα. Ὁ Κύριος ἐπισημαίνει: «Ὅπου εἶναι ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ θά εἶναι καί ἡ καρδιά σου».  Συγκεντρῶστε θησαυροὺς πνευματικοὺς, αὐξῆστε τὴν περιουσία τῆς πίστεως, πολλαπλασιάστε τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης, φροντίστε νὰ αὐξάνει συνεχῶς ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς σας, ἡ ἁγνότητα, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ εἰλικρίνεια καὶ ἡ τιμιότητα.  Δῶστε τροφή στόν πεινασμένο, στέγη στόν ξένο, στοργή στόν ἄρρωστο, συμπαράσταση στόν ἀβοήθητο. 

Συγχωρεῖστε μέ ὅλη τήν καρδιά σας ὅσους σᾶς πίκραναν, σᾶς ἀδίκησαν, σᾶς ἔβλαψαν.  Ἔτσι θά κερδίσετε τόν πιό ἀνεκτίμητο θησαυρό: τή συγχώρηση, τήν υἱοθεσία τοῦ  «Πατρός τῶν οἰκτιρμῶν».

Ἡ περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ αὔριο, αὐτὸ τὸν σκοπὸ ἔχει: νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ ἐπανεξετάσουμε σοβαρὰ τὴν πορεία τῆς ζωῆς μας. Ποῦ ἔχουμε στραμμένη τὴν προσοχή μας; Σ’ αὐτὰ ποὺ γίνονται αὐτὲς τὶς ἡμέρες καὶ εὐτελίζουν τὸν ἄνθρωπο ἢ στὰ σεμνὰ, τὰ δίκαια, τὰ ὑγιῆ, τά ἁγνά ποὺ διδάσκει ἠ Ἐκκλησία μας;  Θησαυρίζουμε: «θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς» ἤ «ἐν τῷ οὐρανῷ»;                                                          

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Τό πρωί τῆς Δευτέρας 20^ης  Φεβρουαρίου ἐ. ἒ., μαθητές τῆς 3^ης τάξεως τοῦ 4^ου Γυμνασίου Κομοτηνῆς, συνοδευόμενοι ἀπό τοὺς Καθηγητές τους, ἐπισκέφθηκαν τήν Ἱερά Μονή Ὁσίου Μαξίμου Καυσοκαλύβη Παπικίου Ὂρους. Τοὺς ὑποδέχθηκε ὁ ἐκ τῶν ἀδελφῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἱεροδιάκονος Ἀρσένιος, ὁ ὁποῖος τοὺς ξενάγησε στοὺς χώρους τῆς Μονῆς καὶ τοὺς μίλησε περί τῆς Ἱστορίας τοῦ Παπικίου Ὄρους καὶ τῆς Μονῆς.

Οἱ Καθηγητές καὶ τά παιδιά, ἀφού εὐχαρίστησαν γιὰ τὴν ὑποδοχή καὶ τὴν φιλοξενία, ἀποχώρησαν μέ τίς καλύτερες ἐντυπώσεις, ὑποσχόμενοι πώς σύντομα θὰ διοργανώσουν νέα ἐπίσκεψη στὴν Μονή.

Σήμερα Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου ἐ.ἒ., ὁλοκληρώθηκε ἡ προσπάθεια συλλογῆς τροφίμων μακρᾶς διαρκείας, ἐμφιαλωμένων νερῶν καὶ ἐλαιολάδου, γιὰ τὴν κά­λυψη τῶν ἐκτάκτων ἀ­ναγ­κῶν τῶν χι­λι­άδων σει­σμο­πλή­κτων συ­ναν­θρώ­πων μας τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Συρίας, ἡ ὁποία ξεκίνησε κατόπιν πρωτοβουλίας τῶν τεσσάρων Μητροπολιτῶν τῆς Θράκης.

Οἱ κάτοικοι τῆς Ροδόπης ἀνταποκρίθηκαν στό κάλεσμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καὶ συλλέχθησαν εἴδη πρώτης ἀνάγκης 15 τόνων, τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν πρὸς τὴν Ἀστική μή Κερδοσκοπική Ἑταιρεία τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν «Ἀποστολή», ὥστε σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν νὰ φθάσουν στὸν προορισμό τους καὶ νὰ θεραπεύσουν ὁρισμένες ἀπό τὶς βασικές ἀνάγκες τῶν δοκιμαζομένων συνανθρώπων μας.

Τό Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2023, Ψυχοσάββατο τῆς Ἀπόκρεω, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Ἐν συνεχείᾳ, προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πεσόντων κατά τήν ἐκτέλεση τοῦ καθήκοντος Ἀστυνομικῶν καί ἀπό ἐκπρόσωπο τῆς Ἑνώσεως Ἀστυνομικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Ροδόπης ἀναγνώσθηκε κατάλογος πεσόντων Ἀστυνομικῶν. Κατόπιν τελέσθηκε τρισάγιο στόν τύμβο ἔξωθεν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Μεγάρου Κομοτηνῆς.

Ἀκολούθως, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μετέβη στό Στρατιωτικό Κοιμητήριο, ὅπου προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος ἡρωικῶς ἁγωνισαμένων καί ἐνδόξως πεσόντων καί τέλεσε τρισάγιο ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν προκατόχων του Ἀρχιερέων, ὡς καί τῶν κεκοιμημένων Ἱερέων τῆς Μητροπόλεως καί πάντων τῶν κεκοιμηθέντων στά Κοιμητήρια τῆς πόλεως.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες