Π ρ ό ς 

Τὸν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς  Μητροπόλεως. 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά

            Ἡ μεγάλη θεομητορική Ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀνατέλλει καί πάλι στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, σκορπίζοντας φῶς, παρηγορία καί ἐλπίδα. Ὁ Δεκαπενταύγουστος δέν εἶναι μία ἁπλῶς ἀνάμνηση ἑνός ἱστορικοῦ γεγονότος, ἀλλά πανήγυρις ζωῆς, νίκης καί προσδοκίας. Ἡ Παναγία μας μεταβαίνει «πρὸς τὴν Ζωήν», γίνεται ἡ γέφυρα πού ἑνώνει τὸν Θεό μὲ τὸν Ἄνθρωπο καὶ  παραμένει κοντά στά παιδιά Της, σκέπη, προστασία καί ἀκατάπαυστος πρέσβειρα πρός τόν Υἱό Της.

            Ὁ πιστός λαός μας, μέ τήν ἁπλότητα καί τή σοφία τῆς καρδιᾶς του, Τήν προσφωνεῖ «Μάνα», «Γλυκοφιλοῦσα», «Ἐλεοῦσα», «Πλατυτέρα», «Πορταΐτισσα», «Φανερωμένη», καί μέ χιλιάδες ἄλλα ὀνόματα, πού μαρτυροῦν τή βαθιά σχέση τοῦ Γένους μας μέ τό πανάγιο Πρόσωπό Της. Στήν μητρική Της ἀγκαλιά ἐναποθέτουμε τόν πόνο μας, τήν ἀγωνία μας, τίς δοκιμασίες τῶν οἰκογενειῶν μας, τίς ἀσθένειες, τίς ἀβεβαιότητες, τούς φόβους καί τίς ἐλπίδες μας. Γνωρίζουμε ὅτι «πολύ ἰσχύει δέησις Μητρός πρός εὐμένειαν Δεσπότου», καί γι' αὐτό μέ παιδική ἐμπιστοσύνη προστρέχουμε στή χάρη Της.

            Ἡ φετινή ἑορτή μᾶς βρίσκει μέσα σέ μία ἐποχή γεμάτη προκλήσεις. Ὁ κόσμος μας δοκιμάζεται ἀπό πολέμους, κοινωνικές ἀναστατώσεις, ἀνασφάλεια, πνευματική σύγχυση καί βαθιά κρίση νοήματος. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος διαθέτει πρωτόγνωρες δυνατότητες, ἀλλά συχνά ἀδυνατεῖ νά βρεῖ τήν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς. Ἡ τεχνολογική πρόοδος μέσω καὶ τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης δημιουργεῖ ἕνα τρόπο ζωῆς, ὅπου κυριαρχεῖ ὁ ἀτομοκεντρισμός, ἡ ἀδιαφορία γιά τόν συνάνθρωπο, ἡ σχετικοποίηση τῶν ἀξιῶν, ἡ ἀποξένωση ἀπό τὸν Θεό.

            Μέσα σέ αὐτήν τήν πραγματικότητα, ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου γίνεται μήνυμα ζωῆς καί ἐλπίδος. Ἡ Παναγία δέν μᾶς καλεῖ νά ἀποδράσουμε ἀπό τόν κόσμο, ἀλλά νά τόν μεταμορφώσουμε μέ τό φρόνημα τοῦ Εὐαγγελίου. Μᾶς καλεῖ νὰ ἐπαναπροσδιορίσουμε τὴν ζωή μας. Μὲ τήν ταπείνωση ἀντί τῆς αὐταρέσκειας, τήν ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀντί τῆς αὐτονόμησης, τήν διακονία ἀντί τῆς φιλαυτίας, τήν ἐμπιστοσύνη ἀντί τοῦ φόβου, νὰ στραφοῦμε πρὸς τὴν ἀληθινή ζωή.

            Ἀδελφοί μου,

            Ἄς μήν ἐπιτρέψουμε νά χαθεῖ ἀπό τίς καρδιές μας αὐτή ἡ ζωντανή σχέση μέ τήν Παναγία. Στίς δύσκολες στιγμές τῆς προσωπικῆς καί κοινωνικῆς μας ζωῆς, ἄς ὑψώνουμε τό βλέμμα πρός τό πάνσεπτο Πρόσωπό Της, βέβαιοι ὅτι δέν παύει νά πρεσβεύει γιά κάθε παιδί Της καί νά μᾶς ὁδηγεῖ πρός τόν μοναδικό Σωτῆρα τοῦ κόσμου, τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

            Εὔχομαι πατρικῶς, ὅπως ἡ χάρις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου σκέπει τίς οἰκογένειές σας, ἐνισχύει τούς νέους, παρηγορεῖ τούς ἀσθενεῖς, χαρίζει δύναμη στούς δοκιμαζομένους καί φωτίζει ὅλους μας νά πορευόμαστε τήν ὁδό τῆς πίστεως, τῆς μετανοίας καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς.

Διάπυρος εὐχέτης  πρὸς τὴν Ὑπεραγία  Θεοτόκο καὶ Μητέρα τοῦ Φωτός

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ