Ξεκίνησαν σήμερα, 3-11-2026, οἱ ἐργασίες τοῦ 3ου Regional Growth Conference (Συνέδριο Περιφερειακῆς Ἀνάπτυξης Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης) μὲ τὴ συμμετοχὴ ἐκπροσώπων τῆς πολιτικῆς, τῆς αὐτοδιοίκησης, τῆς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητας καὶ τοῦ ἐπιχειρηματικοῦ κόσμου.
Στὴν ἔναρξη τοῦ συνεδρίου παρέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ὁ ὁποῖος ἀνταποκρίθηκε στὴν τιμητικὴ πρόσκληση τῶν διοργανωτῶν. Κατὰ τὸν σύντομο χαιρετισμό του, ὁ Σεβασμιώτατος ἐξῆρε τὴ σημασία τοῦ συνεδρίου ὡς κορυφαίου θεσμοῦ διαλόγου γιὰ τὸ μέλλον τῆς ἀκριτικῆς μας Περιφέρειας. Τόνισε ὅτι ἡ πραγματικὴ καὶ βιώσιμη ἀνάπτυξη δὲν μπορεῖ νὰ στηρίζεται ἀποκλειστικὰ σὲ οἰκονομικοὺς δεῖκτες, ἀλλὰ ὀφείλει νὰ ἔχει ὡς ἐπίκεντρο τὸν ἄνθρωπο, τὴν κοινωνικὴ συνοχὴ καὶ τὴν προστασία τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.
Παράλληλα, ὁ Σεβασμιώτατος ὑπογράμμισε ὅτι ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία στέκεται πάντα ἀρωγὸς σὲ κάθε προσπάθεια ποὺ προάγει τὴν πρόοδο, τὴ δημιουργία νέων εὐκαιριῶν γιὰ τοὺς νέους μας καὶ τὴν ἀναβάθμιση τῆς ποιότητας ζωῆς τῶν πολιτῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Κλείνοντας, συνεχάρη τοὺς διοργανωτὲς καὶ εὐχήθηκε κάθε ἐπιτυχία στὶς ἐργασίες τοῦ συνεδρίου, ἐκφράζοντας τὴν ἐλπίδα τὰ συμπεράσματά του νὰ ἀποτελέσουν ἐφαλτήριο γιὰ γόνιμες δράσεις.
Στὸ περιθώριο τοῦ συνεδρίου, ὁ Σεβασμιώτατος εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ συνομιλήσει μὲ συνέδρους, ἐκπροσώπους τῶν ἀρχῶν καὶ θεσμικοὺς φορεῖς, ἀνταλλάσσοντας ἀπόψεις γιὰ τὰ κρίσιμα ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν τοπικὴ
κοινωνία.
πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες
Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ
τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς
κ. Παντελεήμονος
στὸ Ἐπιστημονικό Συνέδριο
«3ου Regional Growth Conference Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης (RGC ΠΑΜΘ 2026) ».
Κομοτηνή, 3 καὶ 4 Νοεμβρίου 2026
Ἀξιότιμοι διοργανωτές,
Ἐκλεκτοὶ σύνεδροι,
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Μὲ ἰδιαίτερη χαρὰ βρίσκομαι ἀνάμεσά σας γιὰ νὰ ἀπευθύνω χαιρετισμό στὸ 3ο Ἀναπτυξιακὸ Συνέδριο Περιφερειακῆς Ἀνάπτυξης. Ἡ συνάντησή μας θὰ ἔχει οὐσιαστικό περιεχόμενο, μόνον ἐὰν ὑπερβεῖ τὴν ἀνέξοδη παράθεση διαπιστώσεων καὶ μετατραπεῖ σὲ ἐφαλτήριο ἑνὸς αὐστηροῦ, κριτικοῦ ἀναστοχασμοῦ γιὰ τὶς κανονιστικὲς προϋποθέσεις τῆς κοινῆς μας συμβίωσης.
Τὸ ἀναπτυξιακὸ ζήτημα δὲν συνιστᾶ μιὰ οὐδέτερη, στενὰ τεχνοκρατικὴ ἄσκηση. Ἀποτελεῖ μέγεθος πρωτίστως ἀνθρωπολογικό, κοινωνικὸ καί, ἐν τέλει, βαθύτατα πολιτισμικό∙ ἀφορᾶ στὸ κατηγορηματικὸ πλαίσιο μὲ τὸ ὁποῖο νοηματοδοτοῦμε τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο, ὀργανώνουμε τὴ συλλογική μας συνύπαρξη καὶ προσδιορίζουμε τὸ ἱστορικὸ βάθος τοῦ τόπου μας.
Οἱ μακροοικονομικοὶ δεῖκτες καὶ οἱ ὑποδομὲς ἀποτελοῦν ἀναγκαῖα ὑλικὰ μέσα, ἀλλὰ ὄχι ἐπαρκῆ κριτήρια κοινωνικῆς προόδου. Ἡ κρίσιμη ἀξιολογικὴ παράμετρος ἔγκειται στὸ ἐὰν ἡ οἰκονομικὴ δυναμικὴ διευρύνει τὶς ὑπαρξιακὲς δυνατότητες τοῦ ὑποκειμένου, ἐὰν ἡ θεσμικὴ λειτουργία ἐμπεδώνει τὴ δικαιοκρατικὴ ἐμπιστοσύνη καὶ ἐὰν ἡ εὐημερία μεταφράζεται σὲ ἁπτή, βιωματικὴ ἀναβάθμιση τῆς καθημερινότητας. Μιὰ οἰκονομικὴ μεγέθυνση στερούμενη κοινωνικῆς συνοχῆς παράγει ἀποξενωμένο πλοῦτο, ἐνῷ μιὰ πρόοδος ποὺ ἐξοβελίζει τοὺς πλέον εὐάλωτους ἀπωθεῖ τὸ ἴδιο τὸ ἠθικό της ἔρεισμα.
Ἡ Ἀνατολικὴ Μακεδονία καὶ ἡ Θράκη, παρὰ τὴν πλούσια ἱστορικὴ μνήμη καὶ τὰ σημαντικὰ γεωγραφικά τους πλεονεκτήματα, ἀντιμετωπίζουν μιὰ ὀξύτατη, δομικὴ ἀντίφαση. Οἱ ἀσφυκτικὲς δημογραφικὲς πιέσεις, ἡ ἐρήμωση τῆς ὑπαίθρου καὶ ἡ φυγὴ τοῦ νεανικοῦ ἐπιστημονικοῦ κεφαλαίου ὑπονομεύουν τοὺς ὅρους ἀναπαραγωγῆς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.
Ἡ Ἐκκλησία προσεγγίζει τὴ σύνθετη αὐτὴ πραγματικότητα μέσα ἀπὸ τὴ βιωματική της αὐτοσυνειδησία. Τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο δὲν νοεῖται ὡς μιὰ ἀπρόσωπη παραγωγικὴ μονάδα ἢ ὡς ἕνας ψυχρὸς δημογραφικὸς δείκτης, ἀλλὰ ὡς ὀντότητα ἀνεπανάληπτης ἀξίας. Ἡ ποιμαντική της παρουσία, ριζωμένη στὴν ἐγγύτητα τῆς ἐνοριακῆς ζωῆς, τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἀφουγκράζεται ἄμεσα τὶς πραγματικὲς ἀγωνίες τῶν πολιτῶν. Ἡ βιωματικὴ αὐτὴ γνώση δὲν φιλοδοξεῖ νὰ ὑποκαταστήσει εἴτε νὰ ἀντιπαρατεθεῖ στὴν ἐπιστημονικὴ ἔρευνα, οὔτε ἀπαλλάσσει τοὺς ἁρμόδιους κρατικοὺς θεσμοὺς ἀπὸ τὴν ὑποχρέωση ἑνὸς ὀρθολογικοῦ σχεδιασμοῦ. Μπορεῖ ὅμως νὰ λειτουργήσει συμπληρωματικά, μὲ ἀπόλυτο σεβασμὸ στὴ θεσμικὴ αὐτοτέλεια καὶ τοὺς διακριτοὺς ρόλους ποὺ ὁρίζει τὸ συνταγματικό μας πλαίσιο.
Ὑπὸ τὸ πρίσμα αὐτό, ἐπαναφέρουμε σταθερά τὴν πρότασή μας γιὰ τὴ συγκρότηση ἑνὸς σταθεροῦ, θεσμοθετημένου Δικτύου Συνεργασίας γιὰ τὴν Τοπικὴ Ἀνάπτυξη καὶ τὴν Κοινωνκὴ Συνοχή, μὲ τὴ συμμετοχὴ τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης, τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, καθὼς καὶ τῶν κοινωνικῶν καὶ παραγωγικῶν φορέων. Σκοπὸς πρέπει νὰ εἶναι ἡ διαμόρφωση ἑνὸς λειτουργικοῦ πεδίου συντονισμοῦ, ὅπου ἡ ἐπιστημονικὴ ἐγκυρότητα, ἡ διοικητικὴ εὐθύνη καὶ ἡ κοινωνικὴ ἐμπειρία θὰ συνθέτουν κοινὲς προτεραιότητες.
Οἱ ἄξονες τῆς κοινῆς αὐτῆς προσπάθειας ἐξειδικεύονται στὶς ἑξῆς κατευθύνσεις:
α) Ἡ συστηματική, ἐπιστημονικὴ χαρτογράφηση τῶν δημογραφικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀναγκῶν, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στοὺς γεωγραφικὰ ἀπομονωμένους οἰκισμούς.
β) Ἡ ἀνάπτυξη στοχευμένων προγραμμάτων ἐπαγγελματικῆς διασύνδεσης τῶν νέων μὲ τὴν τοπικὴ οἰκονομία, τὴν καινοτομία καὶ τὴν ἐπιχειρηματικότητα, ὥστε ἡ παραμονὴ στὸν τόπο τους νὰ ἀποτελεῖ ἐπιλογὴ ζωῆς.
γ) Ἡ προστασία, ἀνάδειξη καὶ ψηφιακὴ καταγραφή τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ εὐρύτερης πολιτιστικῆς κληρονομιᾶς μέσῳ ὀργανωμένων προσκυνηματικῶν διαδρομῶν, διαφυλάσσοντας αὐστηρὰ τὸν ἱερὸ χαρακτῆρα τῶν λατρευτικῶν χώρων.
Προκειμένου οἱ προτάσεις αὐτὲς νὰ ἀποκτήσουν στέρεη θεσμικὴ ὑπόσταση, ἀπαιτοῦνται πιλοτικὲς ἐφαρμογές, σαφῆ χρονοδιαγράμματα καὶ τακτικὴ, δημόσια ἀξιολόγηση. Ἡ ἀξιοπιστία ἑνὸς ἐγχειρήματος δὲν κρίνεται ἀπὸ τὸν πληθωρισμὸ τῶν διακηρύξεων, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ συνέπεια μεταξὺ ἐξαγγελίας καὶ ἀποτελέσματος. Ἡ λογοδοσία δὲν ἀποτελεῖ γραφειοκρατικὸ ἄχθος, ἀλλὰ θεμελιώδη ὅρο ἐμπιστοσύνης.
Ἴσως, τελικά, τὸ ἐρώτημα νὰ μὴν εἶναι ἁπλῶς τί εἴδους ὑποδομὲς μπορούμε νὰ οἰκοδομήσουμε, ἀλλὰ ποιά ἀνθρώπινη ζωὴ καθιστοῦμε δυνατὴ καὶ ἀξιοβίωτη μέσα σὲ ὅσα οἰκοδομοῦμε. Ἕνας τόπος δὲν ἐρημώνει μόνον ὅταν κλείνουν τὰ σπίτια του, ἀλλὰ ὅταν ἐξασθενεῖ ἡ συλλογικὴ πεποίθηση ὅτι σὲ αὐτὸν τὸν τόπο μπορεῖ νὰ ὑπάρξει μέλλον. Ἡ ἀνάπτυξη ἀποκτᾶ τὸ ἀληθές της νόημα ὅταν ὁ ἄνθρωπος δὲν ἐξαναγκάζεται νὰ ἀποξενωθεῖ ἀπὸ τὴν ἑστία του γιὰ νὰ διεκδικήσει τὰ αὐτονόητα δικαιώματα ἑνὸς ἀξιοπρεποῦς βίου.
Εὔχομαι ὁλόψυχα οἱ ἐργασίες τοῦ Συνεδρίου νὰ καρποφορήσουν μὲ συγκεκριμένες δεσμεύσεις, διότι ἡ ἐλπίδα ἑνὸς τόπου δὲν τεκμαίρεται ἀπὸ τὴν εὐγλωττία τῶν προθέσεων, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ποιότητα καὶ τὴν ἱστορικὴ πυκνότητα τῶν πράξεων ποὺ αὐτὲς γεννοῦν. Σᾶς εὐχαριστῶ καὶ εὔχομαι ἐγκάρδια έπιτυχία στὴν εὐλογημένη σας προσπάθεια.