Τήν Μεγάλη Παρασκευή τό πρωΐ, 3^ης Μαϊου ἐ.ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας χοροστάτησε κατά τήν Ἀκολουθία τῶν Μεγάλων Ὡρῶν καί ἀκολούθως τοῦ ἑσπερινοῦ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου (τῆς Ἀποκαθηλώσεως) στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Κομοτηνῆς.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν Μεγάλη Πέμπτη, τό ἀπόγευμα τῆς 2^ας Μαΐου ἐ.ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατά τήν ἀκολουθία τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου, στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, εὐχόμενος σέ ὃλους καλή Ἀνάσταση.

πατήστε ΕΔΩ γιά περισσότερες φωτογραφίες

Τά παιδιά τῶν δύο Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας,μαζί μέ τή βοήθεια τῶν δασκάλων συζητήσανε γιά τήν μεγάλη Ἐβδομάδα καί τά ἔθιμα τοῡ Πάσχα, φτίαξανε ὂμορφες πολύχρωμες πασχαλινές κατασκευές .

      Ευχόμαστε καλό Πάσχα καί καλή Ἀνάσταση σέ ὄλους.

Οἱ αἰτήσεις γιά τίς ἐγγραφές βρεφῶν καί νηπίων γιά τό νέο σχολικό ἒτος 2024-2025 καί γιά τούς δύο Βρεφονηπιακούς Σταθμούς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, θά γίνονται ἀπό τήν Τετάρτη 22 Μαΐου 2024 ἀπό ὣρα 9.00 π.μ. ἓως 1.00 μ.μ., στόν Α΄Βρεφονηπιακό Σταθμό «Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός», ἐπί τῆς ὁδοῦ Μ.Μ. Ἀνθίμου 1^α.

Οἱ ἐνδιαφερόμενοι γονείς θά παραλαμβάνουν καί θά συμπληρώνουν ἐπί τόπου  τό ἒντυπο τῆς αἴτησης τους.

      Γιά ὁποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία μποροῦν νά καλοῦν τόν ἀριθμό 25310 23305. 

Τό ἀπόγευμα τῆς Μεγάλης Τετάρτης, 1^ης Μαΐου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε τό Ἱερόν Μυστήριον τοῦ Εὐχελαίου στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Κομοτηνῆς καί χοροστάτησε στήν Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος, στόν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίου Στυλιανοῦ Κομοτηνῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ εὐλόγησε τό ἐκκλησίασμα, εὐχήθηκε σθένος γιά τό ὑπόλοιπο τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας καί καλή Ἀνάσταση.

Τό πρωΐ τῆς Μεγάλης Τετάρτης, 1^ης Μαΐου 2024, ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε τό Μυστήριο τοῦ Ἱεροῦ Εὐχελαίου στον Ἱερό Ναό Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς 21^ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, πρός εὐλογία, ἁγιασμό καί ἴαση ἀπό ψυχικές καί σωματικές ἀσθένειες τῶν Διοικητῶν, Ἀξιωματικῶν, Ὑπαξιωματικῶν, Ὁπλιτῶν καί πολιτικοῦ προσωπικοῦ καί εὐχήθηκε καλή Ἀνάσταση.

Ἀκολούθως, μετέβη στό Γενικό Νοσοκομεῖο Κομοτηνῆς «Σισμανόγλειο», ὅπου καί τέλεσε τό Μυστήριο τοῦ Ἱεροῦ Εὐχελαίου γιά τούς περιθαλπτομένους, τούς συγγενεῖς τους, τούς ἐργαζομένους στό Ἵδρυμα καί εὐχήθηκε τά δέοντα γιά τίς Ἃγιες ἡμέρες καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση, ὃπου στό τέλος προσέφερε εὐλογίες γιά τίς Ἁγιες ἡμέρες τοῦ Πάσχα.

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Εὐδοκίᾳ καί χάριτι τοῦ πανδώρου Θεοῦ διατρέξαντες τόν δόλιχον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί διελθόντες ἐν κατανύξει τήν Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου, ἰδού, εὐφραινόμεθα τῇ πανηγύρει τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως Αὐτοῦ, δι᾿ ἧς ἐλυτρώθημεν ἐκ τῆς τοῦ ᾍδου τυραννίδος.

Ἡ ἔνδοξος ἐκ νεκρῶν Ἔγερσις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ εἶναι συνανάστασις σύμπαντος τοῦ γένους τῶν βροτῶν καί πρόγευσις τῆς τελειώσεως τῶν πάντων καί τῆς πληρώσεως τῆς Θείας Οἰκονομίας ἐν τῇ ἐπουρανίῳ Βασιλείᾳ. Μετέχομεν εἰς τό ἄφραστον μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἁγιαζόμενοι ἐν τοῖς ἱεροῖς αὐτῆς μυστηρίοις καί βιοῦντες τό Πάσχα, «τό πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοίξαν», ὄχι ὡς ἀνάμνησιν ἑνός γεγονότος τοῦ παρελθόντος, ἀλλά ὡς πεμπτουσίαν τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ὡς παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ ἀεί ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν, ἐγγύτερον εἰς ἡμᾶς ἀπό ὅσον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι εἰς τόν ἑαυτόν μας. Τό Πάσχα, οἱ ὀρθόδοξοι πιστοί ἀνακαλύπτουν τόν ἀληθινόν των ἑαυτόν ὡς ἐν Χριστῷ εἶναι, ἐντάσσονται εἰς τήν κίνησιν τῶν πάντων πρός τά Ἔσχατα, «ἐν χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καί δεδοξασμένῃ» (Α΄ Πέτρ. α΄, 8), ὡς «υἱοί φωτός… καί υἱοί ἡμέρας» (Α΄ Θεσσ. ε΄, 5).

Κεντρικόν χαρακτηριστικόν τῆς ὀρθοδόξου ζωῆς εἶναι ὁ ἀναστάσιμος παλμός της. Ἀστόχως ἀπεκάλεσεν ὁ φιλόσοφος τήν ὀρθόδοξον πνευματικότητα «σκυθρωπήν» καί «φθινοπωρινήν». Εὐστόχως ἐπαινεῖται ὑπό τῶν Δυτικῶν τό ἀνεπτυγμένον αἰσθητήριον τῶν Ὀρθοδόξων διά τό νόημα καί τό βιωματικόν βάθος τῆς πασχαλίου ἐμπειρίας, χωρίς ὅμως ἡ πίστις αὐτή νά λησμονῇ, ὅτι ἡ πορεία πρός τήν Ἀνάστασιν διέρχεται διά τοῦ Σταυροῦ. Δέν γνωρίζει ἡ ὀρθόδοξος πνευματικότης τόν οὐτοπισμόν τῆς Ἀναστάσεως χωρίς Σταυρόν, οὔτε τήν ἀπαισιοδοξίαν τοῦ Σταυροῦ χωρίς τήν Ἀνάστασιν. Διά τόν λόγον αὐτόν, εἰς τό ὀρθόδοξον βίωμα τό κακόν δέν ἔχει τόν τελευταῖον λόγον ἐν τῇ ἱστορίᾳ, ἐνῶ ἡ πίστις εἰς τήν Ἀνάστασιν λειτουργεῖ ὡς κίνητρον διά τόν ἀγῶνα ἐναντίον τῆς παρουσίας ἐν τῷ κόσμῳ καί τῶν συνεπειῶν του, δρᾷ ὡς ἰσχυρά μεταμορφωτική δύναμις. Εἰς τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν δέν ὑπάρχει χῶρος διά συνθηκολόγησιν ἀπέναντι εἰς τό κακόν, δι᾿ ἀδιαφορίαν περί τῆς πορείας τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων. Ἀντιθέτως, ἡ συμβολή εἰς τήν μεταμόρφωσιν τῆς ἱστορίας ἔχει θεολογικήν βάσιν καί ὑπαρξιακόν ἔρεισμα καί ἐκτυλίσσεται χωρίς τόν κίνδυνον ταυτίσεως τῆς Ἐκκλησίας μέ τόν κόσμον. Ὁ Ὀρθόδοξος πιστός ἔχει συνείδησιν τῆς ἀντιθέσεως μεταξύ τῆς ἐγκοσμίου πραγματικότητος καί τῆς ἐσχατολογικῆς τελειότητος καί δέν εἶναι δυνατόν νά παραμείνῃ ἀδρανής ἀπέναντι εἰς τάς ἀρνητικότητας. Διά τόν λόγον αὐτόν, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν εἶδε ποτέ τόν ἀγῶνα διά μεταμόρφωσιν τοῦ κόσμου ὡς ἀσήμαντον ὑπόθεσιν. Ἡ πασχάλιος πίστις ἔσωζε τήν Ἐκκλησίαν τόσον ἀπό τήν ἐσωστρέφειαν καί τήν κλειστότητα, ὅσον καί ἀπό τήν ἐκκοσμίκευσιν.

Εἰς τό Πάσχα τῶν ὀρθοδόξων συμπυκνοῦται ὁλόκληρον τό μυστήριον καί ὁ ὑπαρξιακός πλοῦτος τῆς εὐσεβείας μας. Τό «ἐξεθαμβήθησαν» τῶν Μυροφόρων, ὅταν, «εἰσελθοῦσαι εἰς τό μνημεῖον εἶδον νεανίσκον… περιβεβλημένον στολήν λευκήν» (Μάρκ. ιστ΄, 5), χαρακτηρίζει τό μέγεθος καί τήν οὐσίαν τῆς ἐμπειρίας τῆς πίστεως ὡς βιώσεως ὑπαρξιακοῦ συγκλονισμοῦ. Τό «ἐκθαμβεῖσθαι» δηλώνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκεται ἐνώπιον ἑνός μυστηρίου, τό ὁποῖον βαθαίνει, ὅσον τό προσεγγίζει, κατά τό λεχθέν, ὅτι ἡ πίστις μας «δέν εἶναι πορεία ἀπό τό μυστήριο στή γνώση, ἀλλά ἀπό τή γνώση στό μυστήριο».

Ἐνῷ ἡ ἄρνησις τοῦ μυστηρίου συρρικνώνει ὑπαρκτικῶς τόν ἄνθρωπον, ὁ σεβασμός ἀνοίγει εἰς αὐτόν τήν πύλην τοῦ οὐρανοῦ. Ἡ πίστις εἰς τήν Ἀνάστασιν εἶναι ἡ βαθυτάτη καί ἀκραιφνεστάτη ἔκφρασις τῆς ἐλευθερίας μας ἤ μᾶλλον ἡ γέννησις αὐτῆς ὡς ἑκουσίας ἀποδοχῆς τῆς ὑψίστης θείας δωρεᾶς τῆς κατά χάριν θεώσεως. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὡς «βιωμένη Ἀνάστασις», εἶναι ὁ χῶρος τῆς «ἀληθεστάτης ἐλευθερίας», ἡ ὁποία εἰς τήν χριστιανικήν ζωήν εἶναι θεμέλιον, ὁδός καί προορισμός. Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ εἶναι εὐαγγέλιον ἐλευθερίας, δωρεά ἐλευθερίας καί ἐχέγγυον τῆς «κοινῆς ἐλευθερίας» εἰς τήν «αἰώνιον βιοτήν» τῆς Βασιλείας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Μέ αὐτά τά αἰσθήματα, τιμιώτατοι ἀδελφοί καί πεφιλημένα τέκνα, ἔμπλεοι τῆς πεπληρωμένης χαρᾶς τῆς μετοχῆς εἰς τήν «κοινήν τῶν ὅλων πανήγυριν», λαβόντες φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός καί δοξάζοντες Χριστόν τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν καί ἀνατείλαντα πᾶσι τήν ζωήν, μεμνημένοι δέ κατά τήν πανέορτον ταύτην «κλητήν καί ἁγίαν ἡμέραν», πάντων τῶν ἐν περιστάσεσιν ἀδελφῶν, δεόμεθα τοῦ «πατήσαντος θανάτῳ τόν θάνατον» Κυρίου καί Θεοῦ τῆς εἰρήνης, ὅπως εἰρηνεύῃ τόν κόσμον, καταυγάζῃ τά διαβήματα ἡμῶν πρός πᾶν ἔργον ἀγαθόν καί Αὐτῷ εὐάρεστον, ἀναφωνοῦντες τόν πανευφρόσυνον ὕμνον «Χριστός Ἀνέστη»!

Φανάριον, Ἅγιον Πάσχα ,βκδ´

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Χριστόν Ἀναστάντα

εὐχέτης πάντων ὑμῶν.

Τή Μεγάλη Τρίτη, 30 Απριλίου ἐ.ἒ. τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στήν Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου, στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Νικολάου Ἰάσμου,  ἐνῶ ὁ χορός τῶν Ἱεροψαλτῶν θαυμασίως ἀπέδωσε τό περίφημο ἰδιόμελο τροπάριο τῆς Μοναχῆς Κασσιανῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ εὐλόγησε τό ἐκκλησίασμα, εὐχήθηκε σθένος γιά τό ὑπόλοιπο τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας καί καλή Ἀνάσταση.

Σήμερα τά παιδιά τών βρεφονηπιακών σταθμών τής Μητροπόλεως μας ετοίμασαν τά πασχαλινά τους δώρα καί  έδωσαν χαμόγελα καί χαρά στά παιδιά μας μαζί μέ τίς γλυκές μας ευχές γιά ένα ευλογημένο Πάσχα!

Σήμερα, Μεγάλη Τρίτη, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας καλεσμένος στὴν πρωινή ἐνημερωτική ἐκπομπή τοῦ MEGA CHANNEL, «Κοινωνία ὥρα MEGA», μίλησε γιὰ τὰ τελούμενα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ τὴν σημασία τους γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καὶ εὐχήθηκε σὲ ὅλους καλό Πάσχα.