Σήμερα Πέμπτη, 23 Ὀκτωβρίου ἐ. ἒ., ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἰακώβου, τοῦ Ἀδελφοθέου, πρώτου Ἐπισκόπου Ἱεροσολύμων τελέστηκε στόν Ἱερό  Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, ἡ ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἁγίου ἀρχαιοπρεπής Θεία Λειτουργία.

Κατά τὴν παραδοθεῖσα τάξη, ἡ Θεία Λειτουργία, στὴν ὁποία προεξῆρχε ὁ Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, τελέσθηκε στόν σολέα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

Στὸν λόγο του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸν βίο τοῦ Ἁγίου, ἐπεσήμανε τὴν σημασία τῆς συμμετοχῆς τῶν πιστῶν στὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἰδιαιτέρως στὴν Θεία Εὐχαριστία καὶ ἀναφέρθηκε στὴν ἱστορικότητα τῆς ἀρχαιοπρεποῦς αὐτῆς Θείας Λειτουργίας.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν Τετάρτη 22^η Ὀκτωβρίου ἐ. ἒ., οἱ κάτοικοι τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, ἰδιαιτέρως ἀνήκοντες σέ εὐπαθεῖς ὀμάδες καί ἄπορες οἰκογένειες, ἔγιναν ἀποδέκτες τῆς δράσεως τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ὀργανισμοῦ «ΣΥΝ-ΕΝΩΣΗ», σέ συνεργασία μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς.

Πέμπτη, 23-10-2025 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, πρώτου Ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων, θά τελέσει τὴν ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἁγίου ἀρχαιοπρεπῆ Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Παρασκευή, 24-10-2025 :

Ὥρα 11:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ τελέσει ἐπιμνημόσυνη δέηση στὸ Ἡρῶο τῆς πόλεως καὶ θὰ παραστεῖ στὴν κατάθεση στεφάνων ἐπί τῇ Ἡμέρᾳ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.

Σάββατο, 25-10-2025 :

Ὥρα 07:00.  Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ θὰ τελέσει χειροτονία Διακόνου.

Σάββατο, 25-10-2025 - Κυριακή 26-10-2025 :

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐγενῶς προσκληθεῖς ἀπό τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο θὰ μετέχει τῶν Λατρευτικῶν Ἐκδηλώσεων ποὺ θὰ τελεσθοῦν στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου, προστάτου καὶ πολιούχου Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Ἐλευθερίων τῆς Συμπρωτεύουσας.

Δευτέρα, 27-10-2025 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς καὶ θὰ τελέσει χειροτονία Πρεσβυτέρου.

Ὥρα 10:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ τελέσει ἐπιμνημόσυνη δέηση στὸ Ἡρῶο τῆς πόλεως ἐπί τῇ Ἐθνικῇ Ἑορτῇ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου καὶ θὰ παραστεῖ στὴν κατάθεση στεφάνων τῆς μαθητιώσης νεολαίας.

Ὥρα 17:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ στὸ Πανηγυρίζον Ἱερό Παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σκέπης τοῦ Στρατοπέδου Ταγματάρχου Ἰωάννου Κούρδαλου, στὴ Νέα Καλλίστη (872 Ἀποθήκη Καυσίμων).

Ὥρα 18:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ προστεῖ τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ εὐεργέτου τῆς Κομοτηνῆς ἀειμνήστου Νέστορος Τσανακλῆ, ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Τρίτη 28-10-2025 : ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Ὥρα 10:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ προστεῖ τῆς Ἐπισήμου Δοξολογίας ἐπί τῇ Ἐθνικῇ Ἑορτῇ τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940 στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Ὥρα 11:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ προστεῖ τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν πεσόντων κατά τὸ ἔπος τοῦ 1940, ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸ Ἡρῶο τῆς πόλεως.

Ὥρα 17:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ὑποδεχθῆ τεμάχιο τοῦ σεπτοῦ Λειψάνου τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους στὸν αὔλειο χῶρο τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τῶν Ἐγκαινίων ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸ ἐπ' ὀνόματι τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας Ἱερό Παρεκκλήσιο τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς.

Τετάρτη 29-10-2025 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει στὴν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῶν Ἐγκαινίων καὶ θὰ τελέσει τὰ Ἐγκαίνια τοῦ ἐπ' ὀνόματι τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας Ἱεροῦ Παρεκκλησίου τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς καὶ θὰ προεξάρχει τῆς Θείας Λειτουργίας.

«Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ»

Ἡ σημερινή Κυριακή συμπίπτει μέ τήν γιορτή τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου στόν ὁποῖο ἀφιερώνεται τό μήνυμα τῆς Κυριακῆς.

Σ΄ ἕνα τροπάριο τῆς ἀκολουθίας ὁ ὑμνογράφος ἀπευθύνεται πρός τόν Ἅγιο Δημήτριο, «ὡς τόν συμπαθέστατον Κυρίου μάρτυρα». Εἶναι ἀπό τούς πλέον συμπαθεῖς καί λαοφιλεῖς Ἁγίους ὁ Ἅγιος Δημήτριος.

Συμπαθής, ὡς στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄν γιά τήν ἐπίγειο πατρίδα ἦταν ἀξιωματικός, γιά τήν οὐράνιο πατρίδα ἦταν ἁπλός στρατιώτης. Ἄν εἶναι μία φορά τιμή νά εἶναι κανείς ἀξιωματοῦχος στίς στρατειές τοῦ κόσμου, εἶναι μύριες φορές τιμή νά εἶναι στρατιώτης τῆς παρατάξεως Κυρίου, τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Στή ζυγαριά τῶν ἀξιῶν, πού λειτουργοῦσε θαυμάσια στήν καρδιά τοῦ Δημητρίου, ἡ ἀξία «στρατιώτης Ἰησοῦ Χριστοῦ» βάρυνε περισσότερο ἀπό τό ἀξίωμα τοῦ στρατηγοῦ καί τοῦ δουκός. 

Συμπαθής ὁ Δημήτριος, ὡς ἱεραπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου ἦταν ἕνας πόθος καί ἕνα πάθος. Θεωροῦσε τόν ἑαυτό του ἐπιστρατευμένο. «Οὐδείς -λέγει ὁ Παῦλος- στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ». Ὁ χριστιανός δέν μπλέκει μέ ἐγκόσμια πράγματα, πού φυλακίζουν τήν καρδιά καί τό μυαλό, τον χρόνο καί τό ἐνδιαφέρον του. Ἕνα τόν ἐνδιαφέρει: ν΄ ἀρέσει στόν Ἀρχηγό καί τελειωτή Χριστό. Κι ἐκεῖνο πού ἀρέσει περισσότερο ἀπ΄ ὅ,τιδήποτε ἄλλο στόν Χριστό, εἶναι ἡ ἱεραποστολή, τό νά δίδει κανείς καί στούς ἄλλους τήν μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

       Συμπαθής ὁ Δημήτριος ὄχι μόνο ὡς στρατιώτης, ἀλλά καί ὡς στρατολόγος, ὄχι μόνο ὡς μαθητής, ἀλλά καί ὡς διδάσκαλος, ὄχι μόνο ὡς ἀθλητής, ἀλλά καί ὡς προπονητής. Τί ἦταν ὁ νεαρός Νέστορας; Ἕνας ἀθλητής, πού τόν προπόνησε ὁ Ἅγιος Δημήτριος καί τοῦ ἔμαθε τούς κανόνες τῆς ἀθλήσεως. Δέν ἀρκεῖ ν΄ ἀγωνίζεται κανείς, ἀλλά κατά τόν Ἀπόστολο Παῦλο νά τηρεῖ τούς κανόνες: «Ἐάν δέ καί ἀθλῇ τίς, οὐ στεφανοῦται, ἐάν μή νομίμως ἀθλήσῃ». Οἱ δύο κανόνες τῆς χριστιανικῆς ἀθλήσεως εἶναι: Ν΄ ἀγωνίζεσαι γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ καί μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί σήμερα, ἔχουμε μάθει νά καθόμαστε στίς κερκίδες τῆς ζωῆς καί νά θαυμάζουμε τούς ἀγῶνες καί τούς ἄθλους τῶν μαρτύρων καί τῶν ὁσίων. Εἶναι καιρός ν΄ ἀφήσουμε τίς κερκίδες καί νά κατέβουμε στόν στίβο.  Διότι καί σήμερα Λυαῖοι προκαλοῦν σέ μάχη μέ ἔπαρση καί θράσος. Πολλοί Λυαῖοι σήμερα. Ἄνθρωποι καί συστήματα μέ μεγάλη δύναμη, μέ ἀσέβεια προκαλοῦν τούς χριστιανούς καί ὁ Χριστός ζητάει στρατιώτες σάν τούς τιμωμένους Ἁγίους μας.

Ὁ Σεβασμιώτατος συμμετεῖχε στὴν ἔναρξη τοῦ 2^ου Συνεδρίου Περιφερειακῆς Ἀνάπτυξης Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ποὺ πραγματοποιεῖται τὸ διήμερο 21^ης καὶ 22^ας Ὀκτωβρίου ἐ. ἒ., στὸ Τσανάκλειο Μέγαρο στὴν Κομοτηνή, το ὁποῖο ἀποτελεῖ σημεῖο συνάντησης θεσμικῶν φορέων, ἐκπροσώπων τῆς Αὐτοδιοίκησης, τῆς Ἐπιστημονικῆς Κοινότητας καὶ τῆς κοινωνίας τῶν πολιτῶν, μὲ στόχο τὴ διαμόρφωση ἑνὸς κοινοῦ ὁράματος γιὰ τὴ βιώσιμη ἀνάπτυξη τῆς Περιφερείας μας.

Ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε στὸν χαιρετισμό του τὸν ρόλο τῆς Ἐκκλησίας, ὡς διαχρονικοῦ πυλῶνα συνοχῆς καὶ προσφορᾶς, ποὺ ἀνταποκρίνεται ἀπέναντι στὶς προκλήσεις τῆς ἐποχῆς καὶ τὶς ἀνάγκες τῆς κοινωνίας, συμβάλλοντας στὴν ἐνίσχυση τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, τῆς πνευματικῆς καλλιέργειας καὶ τῆς ἰσόρροπης προόδου καὶ στὴν Περιφέρεια τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ κατέθεσε συγκεκριμμένες προτάσεις.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Ἀκολουθεῖ ὁ χαιρετισμός τοῦ Σεβασμιωτάτου :

Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ : «ΒΙΩΣΙΜΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ».

(ΚΟΜΟΤΗΝΗ, 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025)

Ἐκλεκτοὶ προσκεκλημένοι·

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί·

            Μὲ λόγο καρδιᾶς καὶ συνείδηση βαθειᾶς εὐθύνης συμμετέχω στὸ σημαντικὸ αὐτὸ συνέδριο, ποὺ ἔρχεται νὰ φωτίσει τὴν πορεία καὶ τὶς δυνατότητες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης στὸν ἀναπτυξιακὸ χάρτη τῆς πατρίδας μας.

            Ἡ ἀνάπτυξη δὲν εἶναι μόνο ὑπόθεση ἀριθμῶν καὶ ἔργων ὑποδομῆς· εἶναι καί -ἴσως κυρίως- ζήτημα ἀνθρωποκεντρικῆς προοπτικῆς. Ἂν δὲν ἐπενδύσουμε στὸν ἄνθρωπο, στὶς νέες γενιές, στὴν παιδεία, στὴν ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ συγκρότηση τῆς κοινωνίας, τότε κάθε ἀναπτυξιακὴ προσπάθεια θὰ εἶναι ἐλλιπής. Ὅπως ἔλεγαν οἱ Πατέρες μας, «πάντα τὰ σαρκικὰ ἀδύνατα, τὰ πνευματικὰ δυνατά» -καὶ ἡ πνευματικὴ δύναμη τοῦ τόπου μας παραμένει τὸ πιὸ ἀνθεκτικό μας θεμέλιο.

            Ἡ πλειονότητα -ἂν ὄχι ἡ ὁλότητα- τῶν συμμετεχόντων συνδιαπιστώνουμε πὼς ὁ τόπος μας δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ διοικητικὴ περιφέρεια. Εἶναι μιὰ γῆ μὲ βαθιὲς ρίζες, ἁγιασμένη ἀπὸ τὴν παρουσία τῶν Ἀποστόλων, ποτισμένη μὲ αἷμα μαρτύρων καὶ μόχθο ἀνθρώπων ἁπλῶν, ἀλλὰ ἀληθινῶν. Εἶναι ὅμως καὶ ἕνας τόπος πού, παρὰ τὴ στρατηγική του σημασία καὶ τὸν πλοῦτο του σὲ πολιτισμὸ καὶ φυσικὴ ὀμορφιά, δοκιμάζεται ἀπὸ ἕνα φαινόμενο ποὺ δὲν ἀποτυπώνεται εὔκολα σὲ στατιστικὰ φύλλα : τὴν σταδιακὴ ἐρήμωση ἀπὸ τὸ ἔμψυχο δυναμικό του.

            Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία δὲν παρατηρεῖ ἁπλῶς τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἀπὸ ἀπόσταση. Τὸ ζεῖ. Τὸ αἰσθάνεται. Τὸ πονᾶ. Καὶ ἀγωνιᾶ. Συναντοῦμε καθημερινὰ τοὺς νέους ποὺ φεύγουν, τὰ σχολεῖα ποὺ κλείνουν, τὰ χωριὰ ποὺ σιωποῦν, τὶς οἰκογένειες ποὺ ἀγωνίζονται νὰ σταθοῦν ὄρθιες. Κι ὅσο κι ἂν ἡ πίστη μας μᾶς διδάσκει ἐλπίδα, ἡ ποιμαντική μας εὐθύνη δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ σιωπήσουμε μπροστὰ στὴ συνεχιζόμενη ἀποψίλωση τοῦ τόπου ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους του.

            Ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, «τὸ μεγαλύτερο θαῦμα εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ μένει ὄρθιος ἐν μέσῳ καταιγίδων». Ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νὰ σταθεῖ δίπλα σὲ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο· νὰ τοῦ δώσει κουράγιο, ἀλλὰ καὶ νὰ δημιουργήσει τὶς συνθῆκες ὥστε νὰ μὴν ἀναγκάζεται νὰ φύγει. Νὰ ριζώνει, ὄχι νὰ ξεριζώνεται.

            Γι’ αὐτό, μὲ συναίσθηση τῆς πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς μας ἀποστολῆς, ὁ σύντομος χαιρετισμός μας, ἐμπεριέχει κυρίως ρεαλιστικὲς σκέψεις ποὺ δύνανται νὰ μορφώσουν καὶ μία πρόταση: τὴν σύσταση «Δικτύου Συνεργασίας γιὰ τὴν Τοπικὴ Ἀνάπτυξη καὶ Κοινωνικὴ Συνοχή», μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στὴν ἀνάπτυξη τοῦ θρησκευτικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ τουρισμοῦ, ὥστε νὰ παραμείνει ζωντανὴ ἡ Θράκη καὶ οἱ ἄνθρωποί της.

            Ἡ Ἐκκλησία μας, γνωρίζοντας τὴ δυναμικὴ ποὺ κρύβει ἡ πνευματικὴ καὶ ἱστορικὴ ταυτότητα τοῦ τόπου, προτείνει:

            ∙ Τὴν ἀνάδειξη τῶν προσκυνηματικῶν διαδρομῶν τῆς Θράκης, ποὺ μποροῦν νὰ προσελκύσουν ἐπισκέπτες ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν εὐρύτερο Ὀρθόδοξο καὶ πολιτισμένο κόσμο.

            ∙ Τὴν συνεργασία μὲ τὴν Τοπικὴ Αὐτοδιοίκηση, τὸ Πανεπιστήμιο καὶ τουριστικοὺς φορεῖς γιὰ τὴν καταγραφή, προστασία καὶ ψηφιακὴ προβολὴ τῶν βυζαντινῶν καὶ μεταβυζαντινῶν μνημείων, τῶν μοναστηριῶν καὶ τῶν ἱστορικῶν ναῶν.

            ∙ Τὴν ἐνίσχυση τοπικῶν ἐκδηλώσεων καθ’ ὅλο τὸ ἔτος ἀλλὰ καὶ θεματικῶν προσκυνηματικῶν περιηγήσεων, ποὺ συνδέουν τὸν πολιτισμὸ μὲ τὴν πνευματικότητα, καὶ τὴν παράδοση μὲ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο.

            ∙ Τὴν δημιουργία κινήτρων παραμονῆς καὶ ἐπιστροφῆς νέων ἀνθρώπων, μέσα ἀπὸ δράσεις κατάρτισης, φιλοξενίας ἐθελοντῶν, καινοτόμων τοπικῶν συνεργειῶν - ὅλα μὲ ἀφετηρία τὸν θρησκευτικὸ καὶ πολιτιστικὸ χαρακτῆρα τῆς περιοχῆς.

            Ἡ πρότασή μας στηρίζεται στὴν πραγματικότητα καὶ στὴ διάθεση συνεργασίας. Ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία ἔχει ἐνοριακὸ καὶ μοναστηριακὸ ἱστό, διαθέτει ἀνθρώπους, χώρους καὶ ἐμπειρία προσφορᾶς. Ἐπιθυμεῖ, σὲ πνεῦμα συνέργειας, νὰ ἐνισχύσει κάθε ὑγιῆ προσπάθεια ποὺ ἀποσκοπεῖ στὸ νὰ μείνει ζωντανὴ ἡ Θράκη καὶ νὰ μὴν χάσει τὸν πληθυσμιακό, πνευματικὸ καὶ πολιτισμικό της χαρακτῆρα.

            Γιατί, ὅπως ἔγραφε καὶ ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, «πατρίδα εἶναι ὁ τόπος ὅπου ἀναπαύεται ἡ ψυχή». Καὶ ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νὰ στηρίζει τὸν τόπο ὄχι μόνο μὲ λόγια πίστεως, ἀλλὰ μὲ πράξεις ἔμπρακτης ἐλπίδας.

            Κλείνοντας, εὔχομαι οἱ ἐργασίες τοῦ συνεδρίου νὰ μὴν μείνουν στὴ θεωρία, ἀλλὰ νὰ γίνουν ἀφορμὴ γιὰ οὐσιαστικὴ συμπόρευση. Ἐμεῖς, ὡς τοπικὴ Ἐκκλησία, θὰ εἴμαστε παρόντες -ἀγωνιῶντες μέν, ἀλλὰ καὶ ἐνεργοῦντες. Διότι ἡ εὐθύνη μας δὲν ἐξαντλεῖται στὸ παρόν, ἀλλὰ ἁπλώνεται στὸ μέλλον τῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ τόπου.

Τό ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας, 20 Ὀκτωβρίου 2025, ὁ Σεβασμιώτατος ,τέλεσε τήν ἀκολουθία τοῦ Ἁγιασμοῦ στήν αἴθουσα τοῦ Ἀμφιθεάτρου τοῦ 1^ου Γυμνασίου Κομοτηνῆς, ἐπί τῇ ἐνάρξει τῶν μαθημάτων τῆς Χορωδίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ὁ σεπτός Ποιμενάρχης μας, τόνισε τήν ἀξία τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Γραφείου, εὐχαρίστησε τόν Χοροδιδάσκαλο κ. Γεώργιο Πενέτη καί συνεχάρη τούς συμμετέχοντες, καθώς πλαισιώνουν διάφορες δράσεις, ἒχοντας φιλανθρωπικό κυρίως σκοπό.

Τήν Κυριακή 19 Ὀκτωβρίου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος χοροστά­τησε κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸ πανηγυρίζον Ἱερό Παρεκκλήσιο ποὺ εὑρίσκεται στὴν Ἀστυνομική Διεύθυνση Ροδόπης, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἀρτεμίου, προστάτου τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας.

          Τήν ἑπομένη, Δευτέρα  20 Ὀκτωβρίου ἐ. ἒ., κυριώνυμη ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καί προέστη τῆς Ἐπισήμου Δοξολογίας, εὐχόμενος τὸν διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀρτεμίου φωτισμό καὶ τὴν ἐνίσχυση, στοὺς ὑπηρετοῦντες στὸ Σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας. 

          Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας  ὁ Σεβασμιώτατος μετέβει στὴν Ἀστυνομική Σχολή Ροδόπης καὶ τέλεσε τὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀρτοκλασίας. 

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν  Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2025, ὁ Σεβασμιώτατος  ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων Ἐθνοϊερομαρτύρων Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως :

1. Ἱερέως Δημητρίου Καβάζη, Ἐφημερίου Κρωβύλης, 24-04-1944

2. Ἱερέως Γεωργίου Βουλγαράκη, Ἐφημερίου Νέας Ἀδριανῆς, 13-11-1944 ,

3. Ἱερέως Θεοδώρου Παπαδοπούλου, Ἐφημερίου Αἰγείρου, 22-06-1941 καὶ

4. Ἱερέως Βαγιάννη Ἐμμανουηλίδη, Ἐφημερίου Συκοράχης, 25-06-1944,

          Τήν  διακονία τοῡ  λόγου ἀνέλαβε  ὁ φοιτητής τοῡ τμήματος Φιλολογίας τοῡ Δ.Π.Θ. καί ἀναγνώστης Ραφαήλ Μπαχτσεβανίδης , ὁ ὁποῖος παρουσίασε τὸν βίο, τὸ ἔργο καὶ τὸ μαρτυρικό τέλος τῶν τιμωμένων Ἐθνοϊερομαρτύρων Κληρικῶν.         

Πρὸ τῆς Ἀπολύσεως ὁ Σεβασμιώτατος, ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν ὁμιλητή, ἐπεσήμανε τήν συμβολή τοῦ ἱεροῦ Κλήρου στή διάσωση τῶν παραδόσεων τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος μας καὶ τόνισε ὅτι ἡ αὐτοθυσία τῶν Προγόνων μας, Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν, κατά τήν διάρκεια τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς τῶν ἐτῶν 1941 - 1944 ἀποτελεῖ φάρο καὶ πυξίδα γιὰ ὅλους μας, σέ καιρούς μάλιστα χαλεπούς ποὺ ἀμφισβητοῦνται ἀξίες καί ἰδεώδη.

          Μετά τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, τελέστηκε Τρισάγιο στό ὅπισθεν τοῦ Ἁγίου Βήματος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ εὑρισκόμενο μνημεῖο τῶν τιμωμένων Ἐθνοϊερομαρτύρων Κληρικῶν

Ἀμέσως μετά ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καί τέλεσε Ἑπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῡ Μακεδονομάχου Παύλου Μελᾶ καὶ τῶν λοιπῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Μακαδονικοῦ Ἀγώνα. Στὸν λόγο του ἀναφέρθηκε  στὸν ἰστορικό καἰ ἐθνικό συμβολισμό τῆς μορφής τοῦ Παύλου Μελᾶ καὶ τῶν λοιπῶν Μακεδονομάχων Ἀγωνιστῶν .

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Σεβασμιώτατε Πάτερ καί Ποιμενάρχα μας, Μητροπολῖτα Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς κύριε Παντελεήμων·

        Τίμιο Πρεσβυτέριο, Χριστοῦ διακονία·

        Ἀγαπητοί ἀδελφοί·

Πρὶν ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἀναφορὰ σχετικὴ μὲ τὴν σημερινή - σπουδαία γιὰ τὴν ἱστορία τῆς περιοχῆς μας ἑόρτια μνήμη - αἰσθνάνομαι τὴν ἀνάγκη, Σεβασμιώτατε, νὰ σᾶς εὐχαριστήσω γιὰ τὴν τιμὴ τῆς ἀνάθεσης τοῦ διακονήματος τοῦ λόγου στὴν ἐλαχιστότητά μου, ἐκζητῶντας ἐκ προϊμίου τὴν κατανοησή σας καθότι ἡ ἀναφορὰ σὲ πρόσωπα ποὺ ἔχουν κληροδοτήσει μὲ τὸ στίγμα τῆς θυσίας τους τὶς ἐπίγενες ἀπὸ ἐκείνους γενεὲς εἶναι ἔργο ἀπαιτητικὸ γιὰ τοὺς δεινοὺς χειριστὲς τοῦ λόγου, πόσῳ μᾶλλον γιὰ ἕναν φοιτητὴ. Πάνω ἀπὸ ὅλα ὅμως ἡ ὑπακοὴ στὸ κέλευσμα καὶ ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ συνεργεῖ πάντοτε, κυρίως στὴ δυσκολία.

Ἡ βουλγαρικὴ κατοχὴ στὴ Θράκη (1941–1944) ὑπῆρξε μιὰ ἀπὸ τὶς πλέον δραματικὲς περιόδους τῆς νεότερης ἑλληνικῆς ἱστορίας, σημαδεμένη ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴ βίαιων πολιτικῶν ἐκβουλγαρισμοῦ καὶ τὴ συστηματικὴ καταπίεση τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς θεσμὸς μὲ βαθιὲς ρίζες στὸν κοινωνικὸ ἱστὸ καὶ ἀδιάκοπη παρουσία ἐπὶ αἰῶνες, ἀνέλαβε καθοριστικὸ ρόλο στὴ διατήρηση τῆς συλλογικῆς ταυτότητας καὶ τῆς ἐλπίδας. Οἱ ἱερεῖς της, φορεῖς πίστεως καὶ ἤθους, μετέτρεψαν τὴ διακονία τους σὲ πράξη ἀντιστάσεως καὶ μαρτυρίας, ἀποδεικνύοντας ὅτι τὸ φρόνημα μπορεῖ νὰ ὑπερβεῖ τὸν φόβο καὶ τὴ βία. Ὅπως μαρτυρεῖ ἡ Γραφή: «καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἀλλόφυλον· σὺ ἔρχῃ πρὸς μὲ ἐν ῥομφαὶᾳ καὶ ἐν δόρατι καὶ ἐν ἀσπίδι, κἀγὼ πορεύομαι πρὸς σὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ Σαβαὼθ παρατάξεως Ἰσραήλ, ἣν ὠνείδισας σήμερον» (Α΄ Βασ. 17,45)· λόγος ποὺ καθρεφτίζει τὴν πνευματικὴ δύναμη ἔναντι τῆς ὑλικῆς ἰσχύος, τὴν ὁποία ἐνσάρκωσαν οἱ τέσσερεις Θρᾶκες κληρικοί, τῆς τότε Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καὶ Θάσου.

Ὁ πρεσβύτερος Θεόδωρος Παπαδόπουλος, γεννημένος τὸ 1880 στὴ Μοσχονιὰ Κεσσάνης, ὑπηρέτησε μὲ αὐταπάρνηση τὸ ποίμνιό του, παραμένοντας πιστὸς στὴν ἀποστολή του ἀκόμη καὶ ὅταν ἡ ζωή του κινδύνευσε. Κατὰ τὴν περίοδο τῆς κατοχῆς συνελήφθη καὶ ὑπέστη φρικτὰ βασανιστήρια ἀπὸ τὶς βουλγαρικὲς δυνάμεις, ἐξ αἰτίας ψευδῶν κατηγοριῶν. Παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὶς 22 Ἰουνίου 1941, μετατρέποντας τὸν πόνο σὲ μαρτυρία πίστεως καὶ ἀντοχῆς. Ὁ τάφος του στὴν Αἴγειρο τῆς Ροδόπης ἀποτελεῖ ἕως σήμερα εὕλαλο σύμβολο αὐτοθυσίας.

Ἀνάλογη ὑπῆρξε ἡ πορεία τοῦ ἱερέως Δημητρίου Καβάζη, ὁ ὁποῖος, γεννημένος στὴν Κεσσάνη τὸ 1890 καὶ ἐγκατεστημένος στὴν Κρωβύλη, ἀρνήθηκε πεισματικὰ νὰ ὑποταχθεῖ στὶς βουλγαρικὲς ἐπιταγὲς καὶ νὰ ἀποκηρύξει τὴν ὀρθόδοξη παράδοση. Παρὰ τὶς ἀπειλές, τὰ βασανιστήρια καὶ τὶς δελεαστικὲς προτάσεις, προτίμησε νὰ παραμείνει πιστὸς στὴν πνευματική του ἀποστολή. Ὁ θάνατός του, στὶς 29 Ἀπριλίου 1944, μαρτυρεῖ τὸν θρίαμβο τοῦ πνεύματος ἐπὶ τῆς βίας καὶ τὴν ἀκλόνητη συνείδηση τοῦ λειτουργοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἱερεὺς Βαγιάννης Ἐμμανουηλίδης, ἐκ Γραβούνας Κεσσάνης, ὑπῆρξε ἐπὶ δεκαετίες ὑπόδειγμα ταπεινότητας καὶ σταθερότητας. Ἐξ αἰτίας τῆς ἀμετάθετης προσήλωσής του στὴν ἑλληνικὴ καὶ ἐκκλησιαστική του ταυτότητα, συνελήφθη καὶ κακοποιήθηκε βάναυσα, ὑποκύπτοντας στὰ τραύματά του τὸν Ἰούνιο τοῦ 1944. Κι ἐδῶ ἡ μνήμη του διασώζει τὸ ἦθος τοῦ ἱερατικοῦ λειτουργήματος ὡς φορέα ἐθνικῆς καὶ πνευματικῆς συνέχειας.

Ὁ πρεσβύτερος Γεώργιος Βουλγαράκης, καταγόμενος ἀπὸ τὰ Μάλγαρα τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, συνδύασε τὸ στρατιωτικὸ ἦθος μὲ τὴ θεολογικὴ γαλήνη. Ὡς ἐφημέριος στὴ Νέα Ἀνδριανὴ Ροδόπης, ἀρνήθηκε νὰ ὑποκύψει στὶς πιέσεις τῶν κατακτητῶν νὰ τελέσει βουλγαριστὶ τὴ Θεία Λειτουργία. Οἱ διώξεις, οἱ ἐξευτελισμοὶ καὶ οἱ ἐπανειλημμένοι ξυλοδαρμοὶ δὲν κατόρθωσαν νὰ κάμψουν τὴν ψυχική του ἀντοχή. Ὁ θάνατός του, τὸν Νοέμβριο τοῦ 1944, ὑπῆρξε ἐπιστέγασμα μαρτυρικῆς πίστης καὶ ἠθικῆς ἀκεραιότητας.

Ἡ λατινικὴ ρήση «Non omnis moriar» - («Δὲν θὰ πεθάνω ὁλόκληρος») τοῦ Ὀράτιου, ἀποτυπώνει τὸ οὐσιαστικὸ περιεχόμενο τῆς θυσίας τῶν προαναφερθέντων. Παρ' ὅτι τὰ σώματά τους χάθηκαν, τὸ πνεῦμα καὶ τὸ παράδειγμά τους παραμένουν ἐνεργά, ἐμπνέοντας τὶς ἑπόμενες γενεές. Ἡ μνήμη τους λειτουργεῖ ὡς πηγὴ συλλογικῆς αὐτογνωσίας, ὑπενθυμίζοντας ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἀθανασία ἑδράζεται στὴ μνήμη καὶ στὴν ἠθικὴ συνέπεια. Μέσα ἀπὸ τὴ θυσία τους, οἱ Θρᾶκες ἱερεῖς ἀνέδειξαν τὴν πίστη ὡς δύναμη ἀναδημιουργίας, ἱκανὴ νὰ ὑπερβεῖ τὸν θάνατο καὶ νὰ μεταμορφώσει τὸν πόνο σὲ ἐλπίδα.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Σωκράτη, ὅπως διασώζεται στὴν Ἀπολογία τοῦ Πλάτωνα, προσφέρει ἕνα βαθύτατο φιλοσοφικὸ ὑπόβαθρο στὴν κατανόηση τοῦ μαρτυρικοῦ φαινομένου: «οὐ γὰρ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ ἐστὶν τὸ περὶ τοῦ θανάτου σπουδάζειν, ἀλλὰ τὸ περὶ τοῦ μὴ ἀδικεῖν καὶ μὴ ἀσεβεῖν» (Πλάτωνος Ἀπολογία 28b). Ὁ λόγος αὐτὸς καθιστᾶ σαφὲς ὅτι ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος δὲν μεριμνᾶ γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τοῦ θανάτου, ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς ἀδικίας. Ἡ στάση αὐτὴ ἀντικατοπτρίζει πλήρως τὸ ἦθος τῶν ἐθνοϊερομαρτύρων κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως μας, οἱ ὁποῖοι προτίμησαν νὰ ὑποστοῦν τὸν πόνο τῆς θυσίας παρὰ νὰ προδώσουν τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν πίστη τους. Ἡ φιλοσοφικὴ αὐτὴ θέση ἐναρμονίζεται μὲ τὴν θεολογικὴ ἐμπειρία τοῦ μαρτυρίου, ὅπου ἡ ἀλήθεια ὑπερισχύει τῆς φυσικῆς ζωῆς καὶ ὁ θάνατος μετατρέπεται σὲ πράξη αἰωνιότητας.

Ἡ μνήμη τῶν Θρακιωτῶν ἐθνοϊερομαρτύρων συνιστᾶ ζωντανὴ παρακαταθήκη πνευματικῆς ἀντοχῆς, συλλογικῆς εὐθύνης καὶ θείας ἐμπιστοσύνης. Ἡ θυσία τους ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς θεσμὸ λατρείας, ἀλλὰ ζωντανὸ φορέα πολιτισμοῦ, πίστης καὶ ἀνθρωπισμοῦ. Ἡ διαχρονικὴ παρουσία της στὴν κοινωνία λειτουργεῖ ὡς ἄρρηκτος σύνδεσμος μεταξὺ παρελθόντος καὶ παρόντος, φωτίζοντας τὶς μεταγενέστερες γενιὲς μὲ τὸ παράδειγμα τῆς αὐταπάρνησης καὶ τῆς πνευματικῆς συνέπειας. Ἔτσι, τὸ μαρτύριο τῶν τεσσάρων ἱερέων δὲν ἀνήκει ἀποκλειστικὰ στὴν ἱστορία· ἀνήκει στὸ αἰώνιο πεδίο τῆς μνήμης, ἐκεῖ ὅπου ὁ χρόνος ὑποκλίνεται στὴν ἀλήθεια καὶ ἡ πίστη μεταμορφώνεται σὲ ἀθανασία.

Ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη τους!

Τό Σάββατο 18 Ὀκτωβρίου ἐ. ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ  Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς καί τέλεσε τήν εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία  τοῡ Ἀρχιδιακόνου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κωνσταντίνου Νούσια.

Στὸν λόγο του ὁ Σεβασμιώτατος, προέτρεψε τὸν χειροτο­νούμενο νὰ διακονήσει τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης,  ὁδηγῶντας τὸν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ σὲ ὁδούς σωτηρίας.

Πρό τῆς ἀπολύσεως τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ Σεβασμιώτατος ἀπένειμε τό ὀφφίκιον τοῦ Σταυροφόρου Οἰκονόμου στόν Νεοχειροτοθέντα π. Κωνσταντῖνο Νούσια καί στόν π.Λουκᾶ Γκαβαρδίνα Προϊστάμενον τοῦ ἐν λόγω Ἱεροῦ Ναοῦ, ἐξῆρε δέ τό ἦθος, τήν ἀφοσίωση καί τήν προθυμία ἀνταποκρίσεως τους στά κελεύσματα τοῦ Ἐπισκόπου καί τίς ἀνάγκες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί τούς εὐχήθηκε καταλλήλως.

.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Τὴν Παρασκευή, 18 Ὀκτωβρίου 2025, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατά  τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, τοῦ Ἰατροῦ καὶ εὐλόγησε τὴν Ἀρτοκλασία ποὺ πρόσφερε ὁ Ἰατρικός Σύλλογος Ροδόπης στὸν Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

Πρό τῆς Ἀπολύσεως ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸν βίου τοῦ Ἁγίου καὶ εὐχήθηκε στοὺς πιστούς, ἰδιαιτέρους τοὺς Ἰατρούς ὑγεία, φωτισμό καὶ ἐνίσχυση, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν ἀνθρώπινο πόνο καὶ τὴν ἀσθένεια.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες