Την Δευτέρα,η εκκλησία μας τιμά τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος.Μιλήσαμε στα παιδιά μας για αυτή τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας μας και φτιάξαμε τα περιστέρια -κατασκευές μας. Χρόνια πολλά! Βοήθεια μας με υγεία,αγάπη, ειρήνη και χαρά!Καλή φώτιση !?️

Σήμερα  Παρασκευή  6 Ἰουνίου 2025, ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας, σὲ συνεργασία μὲ τὸν Φιλανθρωπικό Ὀργανισμό «Ἀποστολή» τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τὴν Ἐπιχείρηση «Μασούτης», διαμοίρασε σὲ ἄπορες οἰκογένειες τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, δέματα τροφίμων.

Μέ τήν καθιέρωση τῆς 5^ης Ἰουνίου, ὡς Παγκόσμια Ἡμέρα Περιβάλλοντος, τά παιδιά τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν μέσα ἀπό διάφορες δραστηριότητες καί κατασκευές, ἒμαθαν γιά τήν ἀξία καί τήν προσφορά τοῦ περιβάλλοντος στόν ἂνθρωπο. 

Τήν Τετάρτη, 4 Ἰουνίου ἐ. ἒ., τά μέλη τοῦ νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Χριστιανικῆς Ἑνώσεως Κομοτηνῆς, ἐν ὂψει τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων τους, ἐπισκέφθηκαν τόν Σεβασμιώτατο στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀπέδωσαν τά σεβάσματά τους καὶ ζήτησαν τὴν εὐχή καὶ τὴν εὐλογία του πρὸς καρποφόρο διακονία.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε τὸν ἄνωθεν φωτισμό καὶ τὴν ἐνίσχυση στήν ἐπιτέλεση τοῦ ἒργου τους καί τούς διαβεβαίωσε γιά τή στήριξη τῆς Τοπικής μας Ἐκκλησίας στούς εὐαγεῖς σκοπούς  τους.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος (5 Ιουνίου), ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ως Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως πράττει κάθε χρόνο, απέστειλε και εφέτος το κάτωθι μήνυμά του, για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος:

«Στεκόμαστε με ευθύνη και δέος μπροστά στο πρόβλημα της οικολογικής κρίσης που συνδέεται με την κλιματική κρίση και όχι απλώς με την κλιματική αλλαγή. Παντού στον κόσμο σήμερα παρεμβαίνουμε αλόγιστα και αλλάζουμε το περιβάλλον, υποτασσόμενοι στη λογική του οικονομικού ωφελιμισμού, της εμπορευματοποίησης των σχέσεων, της υπερκατανάλωσης και του χρησιμοθηρικού ατομικισμού.

Δεν πρόκειται για πρόβλημα του μέλλοντος, αλλά για πρόβλημα του παρόντος με επείγουσες και επικίνδυνες διαστάσεις.

Απειλείται ο Άνθρωπος και η Φύση, διότι η οικολογική κρίση αποτελεί συνέπεια της μη βιώσιμης αλληλεπίδρασης του ανθρώπου με τα φυσικά οικοσυστήματα, που προϋποθέτει δυστυχώς υπέρβαση των ορίων φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, όπως αυτά ορίζονται από την έννοια των ‘’πλανητικών ορίων’’.

Όρια που δέχεται σήμερα η Επιστήμη και η Θεολογία, η ανθρώπινη και η Θεία Σοφία.

Τα όρια αυτά υποδεικνύουν επιτακτικά την ανάγκη μετάβασης σε ένα βιώσιμο μέλλον επαναπροσδιορισμού του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας και τροφής, κυκλικής οικονομίας, επένδυσης σε ανανεώσιμες πηγές και περιβαλλοντική διακυβέρνηση βασισμένη στην ηθική και επιστημονική τεκμηρίωση.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία πάντα μιλά για τον ‘’πολιτισμό της εγκράτειας’’ που μας καλεί σε ένα διαρκή αγώνα ασκητικής τοποθέτησης και μας παρακινεί σε μία Ευχαριστιακή και Δοξολογική κατανόηση του κόσμου.

Η κτίση ως Θεία Δημιουργία μάς θέτει ενώπιον των ευθυνών μας και μας κάνει να αφουγκραστούμε την οικολογική κρίση ως ‘’κραυγή της Γης και της Φύσης’’, να ζούμε μέσα στον κόσμο μη συσχηματιζόμενοι με το πνεύμα της εγωϊστικής ηδονοθηρίας και κενοδοξίας.

Η ‘’Ιερατική σχέση ανθρώπου και φύσης’’ μας υπενθυμίζει την ενότητα πνεύματος και ύλης, Θεού και Δημιουργίας, Θεολογίας και Πολιτισμού και μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι ο Άνθρωπος κατά την χριστιανική διδασκαλία οντολογικά είναι η ‘’συμπερίληψη του κόσμου’’.

Άλλωστε, κατά την Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας, ο Άνθρωπος είναι ‘’επόπτης της ορατής κτίσεως, μύστης της νοουμένης βασιλέας των επί της γης … εν μικρώ μέγας’’ (Αγ. Γρηγορίου Θεολόγου, Εις το Άγιον Πάσχα, P.G. 36, 632).

Ως οικονόμοι και λειτουργοί - και όχι απλώς ως οικολόγοι- αντιλαμβανόμαστε ότι η οικολογική κρίση αρχίζει με την αντιδεοντολογική συμπεριφορά μας και δεν περιορίζεται στη φυσική απλώς ανεπάρκεια των αγαθών.

Όπως άλλωστε τονίσθηκε στο Διεθνές Φόρουμ του Νταβός (1999), η πίεση για διαρκώς αυξανόμενη παραγωγικότητα και η υπερβολική φιλοκτημοσύνη υλικών αγαθών σαρώνει κάθε άλλο ‘’εξισορροπητικό η περιοριστικό παράγοντα και μετατρέπει τις οξύτατες κοινωνικές συγκρούσεις του παρελθόντος μεγεθυμένες σε διεθνές πλέον επίπεδο’’.

Η ‘’Δημιουργία υπάρχει ως δώρο Θεού’’ και το φυσικό περιβάλλον γίνεται μέρος της πνευματικής ζωής και χρήζει ιδιαίτερης προστασίας και συμπεριφοράς.

Καθίσταται, έτσι, επιτακτική η ανάγκη συνεργασίας όλων των κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών φορέων με την Εκκλησία, ώστε να εμπλουτισθούν ο διάλογος και οι δράσεις σε κατεύθυνση εξάπαντος διαταξική, οικουμενική και διεπιστημονική.

Ζητούμενο παραμένει η θεμελίωση μιας «ολιστικής οικολογίας», που θα συνδέει την περιβαλλοντική προστασία με την κοινωνική οικονομία, καθώς και η σύνδεση με τα όρια της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας, ώστε να επιτευχθεί η ‘’αειφόρος ανάπτυξη’’. Άλλωστε, ‘’πάντα τα φαινόμενα έκτισεν ο Θεός και έδωκεν τοις ανθρώποις εις ανάπαυσιν και τρυφήν και νόμον δικαιοσύνης έδωκεν αυτοίς’’ (Άγ. Μακάριος ο Αιγύπτιος).

Χρειάζεται συνεχής αγώνας που θα τοποθετεί τον Άνθρωπο και τη Φύση στο κέντρο της Θεϊκής Δημιουργίας, ιδιαίτερα σήμερα στην εποχή των πιέσεων του Μετανθρωπισμού και της εικονικής πραγματικότητας του ψηφιακού κόσμου, που περιορίζει την οντολογία του Ανθρώπου (αν δεν την ακυρώνει).

Τώρα, όσο ποτέ, οι προσευχές της Εκκλησίας αποκτούν μία νέα κοινωνική δυναμική μπροστά στις προκλήσεις της αποφυσικοποίησης, αποϋλοποίησης και αποσωματοποίησης του κόσμου που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες με την παράχρησή τους (Τεχνητή Νοημοσύνη).

Η Φύση ως διδασκαλείο και παιδευτήριο των ανθρωπίνων ψυχών (Μ. Βασίλειος) μας θυμίζει πάντα τον διαχρονικό και γεμάτο σοφία λόγο: ‘’Ουκ άνθρωπον αποθεωθέντα λέγομεν, αλλά Θεόν ενανθρωπήσαντα’’ (Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός).

Ο Αθηνών ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, Πρόεδρος

Παρασκευή, 06-06-2025 :

18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει στὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ καὶ θὰ τελέσει ἐπιμνημόσυνη δέηση ἐπί τῷ Ψυχοσαββάτῳ στὴν Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Ψυχοσάββατο, 07-06-2025 :

07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει καὶ θὰ τελέσει ἐπιμνημόσυνη δέηση ἐπί τῷ Ψυχοσαββάτῳ στὸν Ἱερό Κοιμητηριακό Ναό Ζωοδόχου Πηγῆς Κομοτηνῆς.

19:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, 08-06-2025 :

07:00.  Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς καὶ θὰ τελέσει τὸ Ἑσπερινό τῆς Γονυκλισίας.

18:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ προστεῖ τῆς Λιτανείας τῆς Εἰκόνος τῆς Ἁγίας Τριάδος στὸν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Μεσούνης.

19:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Πρωτάτου.

Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 09-06-2025 :

07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Ἁγίων Θεοδώρων.

«ΔΙΨΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ»

Ἡ γιορτὴ τῆς Σκηνοπηγίας, ποὺ διαρκοῦσε ἑπτὰ ἡμέρες καὶ θύμιζε στοὺς Ἰουδαίους τὴ σαραντάχρονη περιπλάνησή τους στὴν ἔρημο, πλησιάζει στὸ τέλος της. Σέ ἕνα σημεῖο τοῦ τυπικοῦ τῆς γιορτῆς λευκοντυμένοι ἱερεῖς μεταφέρουν ἐν πομπῇ στὸ ναὸ μιὰ χρυσὴ στάμνα γεμάτη νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴ τοῦ Σιλωάμ. Αὐτὴ ἡ τελετὴ θύμιζε τὴν θαυμαστὴ διάσωση τοῦ Ἰσραὴλ στὴν ἔρημο, ὅταν κρυστάλλινες πηγὲς νεροῦ ἀνέβλυσαν ἀπὸ τὸ βράχο καὶ ὁ λαὸς ξεδίψασε. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ προσκυνητὲς θὰ ξαναγυρίσουν στὶς καθημερινές τους ἀσχολίες. Ὁ Κύριος γνωρίζει καλὰ πόσο ἐξαντλητικὴ θὰ εἶναι ἡ πορεία, ποὺ θὰ ξαναρχίσουν οἱ ἄνθρωποι μέσα σὲ μιὰ ἄλλη ἔρημο, τὴν ἔρημο τῆς ζωῆς τους. Γνωρίζει πόσο βασανίζεται ἡ ἀνθρώπινη ψυχὴ καθημερινὰ ἀπὸ μιὰ ἄλλη δίψα, τὴ δίψα τὴν πνευματική. Γι’ αὐτὸ «τὴν τελευταία ἡμέρα τῆς μεγάλης γιορτῆς στάθηκε ὁ Ἰησοῦς καὶ φώναξε δυνατά : «Ὅποιος διψᾶ, ἂς ἔρθει σὲ μένα καὶ ἂς πιεῖ». Τό φώναξε μέ ὅλη Του τή δύναμη γιά νά νικήσει τήν ὀχλοβοή ἐκείνης τῆς ἡμέρας, ἀλλά καί κάθε ἄλλης ἡμέρας καί νά ἀκουσθεῖ καθαρά ἀπό ὅλους, ἀπό τούς ἀνθρώπους ὅλων τῶν αἰώνων μέχρι καί σήμερα.Διψᾶμε γιὰ δικαιοσύνη, ἀγάπη, εἰλικρίνεια, εἰρήνη, διψᾶμε γιὰ ζωή. Προσπαθοῦμε νὰ σβήσουμε αὐτὴ τὴ δίψα μὲ θεωρίες ἢ διασκεδάσεις, μ’ ἕνα ξέφρενο κυνήγημα χρημάτων, φήμης, δυνάμεως. Ὅμως ἡ καρδιά μας παραμένει ἀνικανοποίητη, στεγνή. «Διψᾶτε γιὰ ἀγάπη;», μᾶς λέει ὁ Χριστός. «Λαχταρᾶτε νὰ ἀγαπηθεῖτε ἀνυπόκριτα καὶ νὰ ἀγαπήσετε πραγματικά; ἐλᾶτε κοντά μου. Μήν μένετε σέ ἀόριστες θεωρίες καί σέ ἄψυχα «πρέπει». Αὐτά εἶναι νερό ἁλμυρό πού δέν ξεδιψᾶ.  Μάθετε νά ἀγαπᾶτε «καθώς ἐγώ ἠγάπησα ὑμᾶς», ἄδολα, ἔμπρακτα, τούς πάντας καί θά ἀγαπηθεῖτε καί ἐσεῖς εἰλικρινά. «Διψᾶτε γιά ἐλευθερία πραγματική;». Οἱ ἅρχοντες καί οἱ διανοούμενοι τοῦ κόσμου ὑφαίνουν περίτεχνους ὕμνους γιὰ τὴν ἐλευθερία, ἐνῶ ταυτόχρονα πλέκουν βρόγχους γιὰ τὶς ψυχὲς καὶ τοὺς λαούς. Μόνον ὅταν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης σᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ τὰ πάθη ποὺ σᾶς πνίγουν, θὰ εἶστε ἀληθινὰ ἐλεύθεροι. Τὸ νερὸ δὲν ξεδιψᾶ, ὅταν τὸ περιεργάζεται τὸ βλέμμα μας, ἀλλ’ ὅταν φθάνει στὴ γλῶσσα καί στὰ σωθικά μας. Μήν περιοριζόμαστε λοιπόν νά βρέχουμε λίγο τά χείλη μας, νά ἀγγίζουμε μερικές σταγόνες τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ μέ τήν σκέψη μας. Ὅπως τὸ νερὸ προχωρεῖ μέχρι τὸ τελευταῖο κύτταρο, γιὰ νὰ τὸ ζωογονήσει, ἔτσι καὶ ὁ Χριστὸς πρέπει νὰ εἰσδύσει διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέχρι τὴν ἔσχατη γωνιὰ τῶν σκέψεων, τῶν αἰσθημάτων, τῆς ὑπάρξεώς μας.   

Συνήλθε σήμερα, Δευτέρα 2 Ιουνίου 2025, στη Συνεδρία της εκτάκτου πανηγυρικής συγκλήσεώς Της με αφορμή την επέτειο της συμπληρώσεως των 1700 ετών από τη σύγκληση της Α' Οικουμενικής Συνόδου, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Προ της Συνεδρίας ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ιερουργήσαντος του νεωτέρου τη τάξει Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Επιφανίου.

Περί την 9η πρωινή, στη μεγάλη Αίθουσα των Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου, εψάλη η Ακολουθία για την έναρξη των εργασιών Αυτής. Αναγνωσθέντος του Καταλόγου των συμμετεχόντων Ιεραρχών, διεπιστώθη απαρτία.

Ακολούθως, συγκροτήθηκε η Επιτροπή Τύπου από τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο, Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα και Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεο.

Στη συνέχεια, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, στη σύντομη προσφώνησή του, ανέφερε αρχικά ότι ήδη από την αποστολική περίοδο η θεολογική και δογματική ενότητα της Εκκλησίας του Χριστού και η ρύθμιση διαφόρων ζητημάτων εσωτερικής διακυβέρνησης και διοίκησής Της υπήρξαν θεμελιώδεις στόχοι της εκκλησιαστικής ζωής.

Η αναγκαιότητα επίτευξης αυτών των δύο στόχων κατέστη ιδιαιτέρως επιτακτική κατά τον Δ' αιώνα, όταν έπαυσαν οι αντιχριστιανικοί διωγμοί από μέρους του Ρωμαϊκού Κράτους και των εθνικών και κατέστη η Εκκλησία «ανεκτή θρησκεία».

Εντός αυτού του νέου ιστορικού πλαισίου συνεκλήθη και η περίφημη Σύνοδος της Νικαίας το 325, η οποία συνιστά «ορόσημο» τόσο για τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας όσο και για τη ρύθμιση διαφόρων ζητημάτων διοικητικής φύσεως.

Ο Μακαριώτατος χαρακτήρισε ως ακλόνητο στύλο της πίστεως της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας των Ορθοδόξων την θεολογική αλήθεια του Ομοουσίου των Τριών Προσώπων της Αγίας Τριάδος, η οποία αποτυπώθηκε από τους Πατέρες της Συνόδου στο Σύμβολο της Πίστεως.

Η αλήθεια αυτή είναι πάντοτε επίκαιρη εξ επόψεως θεολογικής, ιδιαιτέρως σήμερα, ενώπιον παλαιότερων και νεώτερων αρειανικών και αρειανιζουσών αιρέσεων (Μορμόνων, Ιεχωβάδων, αθεϊστών κ.ά.) και θεολογικών προσεγγίσεων που προέρχονται από τη Δύση, οι οποίες επιχειρούν με διάφορους τρόπους να εισχωρήσουν εντός της Ορθοδόξου Θεολογίας και να διαταράξουν τη θεολογική Της αλήθεια και την Τριαδολογική Της κατανόηση και ομολογία.

Επίσης υπήρξε σημαντικό και το καθόλου κανονικό έργο της Συνόδου, ενώ ο καθορισμός του Πασχάλιου κανόνα αποτελεί ανεκτίμητο θησαυρό για τους Χριστιανούς.

Κλείνοντας την προσφώνησή του ο Μακαριώτατος υπογράμμισε: «Η 1700ή επέτειος μάς υπενθυμίζει τα αρχέτυπα, τις παραδοχές της Εκκλησίας και τον διηνεκή αγώνα της Ορθοδοξίας κατά των διαστρεβλώσεων, παρανοήσεων, αποκλίσεων. Η Σύνοδος αποτελεί λοιπόν μείζον εκκλησιαστικό ανάχωμα έναντι των πλανών της αιρέσεως. Σε καιρούς κρίσεως, σχετικισμού και πολιτισμικής ανατροπής ''η πίστη της Νικαίας'' διασφαλίζει την πίστη ως κοινή εμπειρία και ομολογία, προφυλάσσοντας την εκκλησία από την αυθαιρεσία της ατομικότητας ή των περιστασιακών ιδεολογικών και άλλων ρευμάτων. Η ''πίστη της Νικαίας'' δεν αποτελεί, λοιπόν, μνημείο του παρελθόντος, αλλά πρότυπο παρόντος και μέλλοντος».

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, ως Αντιπρόεδρος της Ιεραρχίας, αντιφώνησε εκ μέρους των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών.

Κατόπιν, σύμφωνα με την Ημερήσια Διάταξη, ανέγνωσε την Εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, με θέμα: «Η αποδοχή της θεολογίας και του έργου της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, στο πλαίσιο της παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας».

Στην Εισαγωγή αυτής, ανέφερε ότι «η συμπλήρωση 1700 ετών από της συγκλήσεως της Α' Οικουμενικής Συνόδου αποτελεί αφενός αφορμή για επαναξιολόγηση των ιστορικών και θεολογικών δεδομένων της συγκεκριμένης Συνόδου και αφετέρου την απαρχή για την επικαιροποίησή τους, ως διαδικασία επαναπρόσληψης της θεολογίας και του έργου της στον 21ο αιώνα. Καλούμεθα δηλαδή να διερευνήσουμε τον τρόπο με τον οποίο βιώθηκε στην ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και στο πλαίσιο της συνοδικής αυτοσυνείδησίας Της το συνοδικό γεγονός και οι αποφάσεις της συγκεκριμένης Συνόδου αλλά και τη σημασία τους στην σύγχρονη εκκλησιολογική πραγματικότητα».

Στο πρώτο μέρος της Εισηγήσεώς του ο Σεβασμιώτατος τόνισε ιδιαίτερα ότι «η Α' Οικουμενική Σύνοδος αποτελεί την σπουδαιότερη μορφή έκφρασης της συνοδικότητας στην ιστορία και θεολογία των Συνόδων, ως εκφράζουσα την καθολικότητα της Εκκλησίας, ενώ με την σύγκληση και την συνοδική της δομή και λειτουργία απετέλεσε την αναντίρρητη εκκλησιολογική έκφραση της αυθεντίας της Καθολικής Εκκλησίας σε θέματα πίστεως και κανονικής παραδόσεως, ώστε να διαφυλαχθεί η ενότητα της Εκκλησίας και να αποφευχθεί μία ''πολυκέφαλη'' θεώρηση της εκκλησιαστικότητας».

Συγκεκριμένα, σχετικά με το προκύψαν θεολογικό πρόβλημα της αρειανικής αίρεσης η Σύνοδος αποτύπωσε την ενιαία και καθολική πίστη της Εκκλησίας, ως συνέχεια της πίστεως των Αποστόλων και των πρώτων Πατέρων και μάλιστα στο πλαίσιο της βιβλικής παραδόσεως και στην βάση διατυπώσεως της αρχέγονης Χριστολογίας. Στο Σύμβολο της Πίστεως κατάφερε να εκφράσει τη μία και ενιαία πίστη της «Καθόλου Εκκλησίας», γι' αυτό και αποτελεί τη σπονδυλική στήλη έκθεσης της δογματικής διδασκαλίας και το διαχρονικό και οικουμενικό κριτήριο διάκρισης μεταξύ ορθοδοξίας και ετεροδοξίας για όλες τις Τοπικές Εκκλησίες της Χριστιανικής Οικουμένης.

Όσον αφορά τα θέματα της κανονικής παραδόσεως, καθορίζοντας τον χρόνο του εορτασμού του Πάσχα και διευθετώντας το Μελιτιανό σχίσμα, η Α' Οικουμενική Σύνοδος τερμάτισε τις έριδες και επέλυσε ζητήματα ποιμαντικής και εκκλησιαστικοκανονικής οικονομίας. Γι' αυτό και οι μεταγενέστερες Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, αν και διετύπωσαν πλήθος νέων κανόνων για πολλά νέα κανονικά ζητήματα, εντούτοις απέδωσαν μεγάλη σημασία στο κανονικό έργο της Α' Οικουμενικής Συνόδου, επικυρώνοντας έτσι την ανάδειξη της αυθεντικής συνέχειας της κανονικής παραδόσεως σε όλες τις εποχές της Εκκλησίας.

Στο δεύτερο μέρος της Εισηγήσεώς του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος επισήμανε την αναγνώριση της εκκλησιολογικής σημασίας της Α' Οικουμενικής Συνόδου ως προς την έννοια της συνοδικότητας στον 21ο αιώνα, και σε αναφορά προς τα ταυτοτικά στοιχεία άλλων χριστιανικών παραδόσεων. Συγκεκριμένα τόνισε ότι οι Ορθόδοξοι καλούμεθα στις διαλογικές σχέσεις προς τους ετεροδόξους να αντλήσουμε από τη δομή, τη λειτουργία και τη συγκρότηση της Α' Οικουμενικής Συνόδου τα στοιχεία εκείνα με τα οποία θα επαναδιατυπώσουμε την έννοια της συνοδικότητας. «Καλούμεθα για την ακρίβεια να προσεγγίσουμε την Ορθόδοξη παράδοση της συνοδικότητας ως μία δημιουργική ανανέωση της συνοδικής αυτοσυνειδησίας της Ορθόδοξης εκκλησιολογίας, όχι για τους ''εντός'' μόνο αλλά και για τους ''εκτός''».

Ολοκληρώνοντας ο Σεβασμιώτατος Εισηγητής υπογράμμισε ότι ο εορτασμός των 1700 ετών από της συγκλήσεως της Α' Οικουμενικής Συνόδου επαναφέρει στο προσκήνιο του θεολογικού και εκκλησιολογικού προβληματισμού μας το θέμα της συνοδικότητας και του τρόπου με τον οποίο δύναται αυτό να αναγνωριστεί και να καταστεί αποδεκτό από ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προκαλείται και προσκαλείται να διδάξει και να νοηματοδοτήσει και τις άλλες Χριστιανικές Ομολογίες και Παραδόσεις σχετικά με το «πῶς δεῖ καί ὑπέρ ὧν δεῖ» της συνοδικότητας, αλλά και σε σχέση με άλλα σύγχρονα ανθρωπολογικά προβλήματα. «Η Α' Οικουμενική Σύνοδος θα πρέπει να παραμένει πάντοτε το σημείο αναφοράς και το πρότυπό μας, όχι μόνο εορτολογικά, αλλά κυρίως εκκλησιολογικά, ώστε να μπορούμε να επιβεβαιώνουμε έμπρακτα και ουσιαστικά την σημασία της στην σπουδαιότητά της αλλά και την αναγκαιότητά της».

Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος και οι Σεβασμιώτατοι Σύνεδροι ευχαρίστησαν τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο για την εμπεριστατωμένη Εισήγησή του και έλαβε πέρας η πανηγυρική Συνεδρία

Μὲ κατάπληξη καὶ συνοχὴ καρδιᾶς ὁ Κλῆρος καὶ ὁ Λαός τῆς Μητροπόλεως Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς παρακολουθοῦμε τὰ τεκταινόμενα ποὺ ἀφοροῦν στὴν Ἱερά Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ.

Πρόκειται γιὰ τὸ παλαιότερο παγκοσμίως Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Μνημεῖο, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τὸν 5^ο μ.Χ. αἰώνα ἕως σήμερα σεβάστηκαν ὁ πανδαμάτωρ χρόνος, ὁ Μωάμεθ καὶ τὸ Ἰσλὰμ ἐν γένει ἀλλὰ καὶ ἡ διεθνὴς κοινότητα ὡς ἐξαιρετικὸ μνημεῖο παγκόσμιας πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς.

Μολαταῦτα ἡ θλιβερή ἀπόφαση τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν τῆς Αἰγύπτου ἀνοίγει τὴν κερκόπορτα -μή γένοιτο!- προκειμένου νὰ ἁλωθεῖ ἕνας οἰκουμενικὸς θησαυρὸς θέτοντας σὲ ἀδιανόητη ἀμφισβήτηση τὸ ἰδιοκτησιακό του καθεστώς.

            Ἐκφράζουμε ὁλόψυχα τὴν ἀλληλεγγύη μας πρὸς τὸν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλον καὶ τοὺς περί Αὐτὸν Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας,  μάλιστα δὲ τὸν  Σεβασμιώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ, Φαράν καὶ Ραϊθώ κ. Δαμιανό καὶ τοὺς Πατέρες ποὺ διακονοῦν θυσιαστικά τὴν Ἱερά Μονή.

            Στεκόμαστε «ἐν παροξυσμῷ προσευχῆς» καὶ παρακαλοῦμε ἱκετευτικά τὸν Πανάγαθο Θεό νὰ ματαιώσει ὅποια παράλογα σχέδια ἐξυφαίνονται σήμερα καὶ στό μέλλον, προκειμένου ἡ Ἱερά Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης Σινᾶ νὰ συνεχίζει ἀπερίσπαστη τὸ φωτεινὸ ἔργο της στὴ Νειλοχώρα: ἔργο ἀγάπης, συνεργασίας, καὶ ἐμπέδωσης τῶν ὑψηλῶν νοημάτων πού διακονοῦν οἱ μεγάλες Θρησκεῖες στὴν εὐρύτερη περιοχή.   

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς μέ τήν εὐκαιρίαν τῆς ἑορτῆς τοῦ Κουρμπᾶν Μπαϊράμ εὔχεται σέ ὅλους τούς Μουσουλμάνους συντοπίτες μας ὑγιεία καί προκοπή ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως καί τῆς εὐημερίας τῆς Θράκης.