Notice: Only variables should be assigned by reference in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 15

immk

 

«Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ»

Τήν γνωριμία τοῦ Χριστοῦ μέ τούς πρώτους μαθητές του μᾶς διηγεῖται ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης σήμερα τήν πρώτη Κυριακή τῶν Νηστειῶν. Χαρούμενος ὁ Φίλιππος γιατί ἀνακάλυψε στό πρόσωπο τοῦ  Ἰησοῦ τόν Μεσσία, γιά τόν ὁποῖο χρόνια τώρα διάβαζε στήν Π. Διαθήκη, σπεύδει νά μοιρασθεῖ τήν χαρά καί τήν συγκίνηση τοῦ εὑρήματός του μέ τόν φίλο του Ναθαναήλ.  Αὐτός ὅμως μέ σκεπτικισμό καί ἀμφιβολία ἀντιμετωπίζει τόν ἐνθουσιασμό τοῦ Φιλίππου, λέγοντας «ἐκ Ναζαρέτ δύναταί τι ἀγαθόν εἶναι;», δηλαδή ἀπό τήν ἄσημη καί μικρή αὐτή πόλη εἶναι δυνατό νά κατάγεται ὁ Μεσσίας μας;

Ἀντιπαραθέτει ὅμως ὁ Φίλιππος μιά ἁπλή πρόσκληση καί πρόκληση:      «ἔρχου καί ἴδε». Ἡ προσωπική γνωριμία τοῦ Ναθαναήλ μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ διαλύει κάθε ἐπιφυλακτηκότητα καί ἀμφιβολία.  Ἡ ἐπιστράτευση ὅλων τῶν διανοητικῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρώπου δέν ὠφελεῖ σέ τίποτε, ἐκμηδενίζεται καί ἀχρηστεύεται μπροστά στή δύναμη τοῦ βιώματος. 

Αὐτό πού ζεῖ κανείς συναντώντας τόν Χριστό ἐγγίζει τό βαθύτερο εἶναι του, γιατί περνᾶ πέρα ἀπό τήν σφαίρα τοῦ μυαλοῦ καί ζεσταίνει τήν καρδιά του, τόν πείθει ὑπαρξιακά καί οἱ ἐγκεφαλικές ἀντιρρήσεις χάνουν μέ μιᾶς τή δυναμή τους.

Ἡ δυσπιστία καί ὁ ὀρθολογισμός τοῦ Ναθαναήλ δέν προέρχοταν ἀπό προκατάληψη ἤ κακία, ἀλλά ἀπό τήν ἀπόσταση πού δέν εἶχε γεφυρωθεῖ ἀκόμη μέ τήν ἐμπειρία τῆς προσωπικῆς συναντήσεως. Ἡ γνωριμία αὐτή αἴρει κάθε ἐπιφυλακτικότητα καί ἀμφιβολία, ἀχρηστεύει τήν ἀξία τῶν ἐπιχειρημάτων καί δημιουργεῖ πειστικότητα μέσα στό βαθύτερο κέντρο τῆς ὑπάρξεως.

Τό μήνυμα τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς εἶναι μιά πρόσκληση: Ἔρχου καί ἴδε». Ἔλα νά δεῖς τόν Χριστό ἀπό κοντά, μέσα στήν Ἐκκλησία, μέσα ἀπό τήν ζωή τῶν μυστηρίων, μέσα ἀπό τό βίωμα τῆς προσωπικῆς συνάντησης, μέσα από τήν ἐμπειρία τῆς σχέσεως τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου πρός τό θεῖο πρόσωπο καί ἄκουσε μέ προσοχή, χωρίς προκατάληψη τήν προσωπική πείρα μυριάδων ψυχῶν πού βρήκαν λύτρωση στόν Χριστό.

Ὁ δύσπιστός καί ἐπιφυλακτικός Ναθαναήλ μετά τήν προσωπική συνάντηση του μέ τόν Χριστό πείθεται καί στή συνέχεια τῆς διηγήσεως ὁμολογεῖ τήν πίστη του σέ αὐτόν λέγοντας: «Ἐσύ εἶσαι ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ, ἐσύ εἶσαι ὁ βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ». Μέ  τό πρίσμα αὐτῆς τῆς προσωπικῆς ἐμπειρίας βλέπει κανείς καί συνειδητοποιεῖ ἀλήθειες βασικές γιά τή ζωή του, γιά τήν καταξίωση τῆς ὑπάρξεώς του, γιά τήν ἠθική καί πνευματική ἐξυψωσή του.

 

Γιὰ τὴν καλύτερη ἐξυπηρέτηση τῶν πιστῶν ἡ Ἱερά Μητρόπολη ἐνημερώνει, ὅτι ἡ Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο θὰ τελεῖται κάθε Παρασκευή σύμφωνα μὲ τὸν συνημμένο πίνακα

 

     Ὁ Σεβασμιώτατος τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς , 2ας Μαρτίου ἐ. ἒ. ,  χοροστάτησε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, στήν Ἀκολουθία τοῦ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Συγχωρήσεως.

       Ὁ Σεβασμιώτατος τονίζοντας ἰδιαίτερα τὴ σημασία πού ἔχει ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Συγχωρήσεως, μὲ τὴν ὁποία εἰσερχόμαστε στὸ «στάδιο τῶν ἀρετῶν» ἀνέπτυξε τὸ θέμα : «Ἡ Μεγάλη Σαρακοστή, μιὰ πνευματική πορεία ὀντολογικῆς κοινωνίας μὲ τὸν Θεό, μιὰ πορεία ἐπιστροφῆς πρὸς τὸν Παράδεισο » καί εὐχήθηκε νά ὁδεύσουμε μὲ βαθειά μετάνοια, ὥστε νά βιώσουμε τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως μέσα ἀπὸ τὴν Ἀκολουθία τῆς Λαμπρῆς .

 

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

 

Πρός Τόν

Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

            Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

            Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ βρίσκεται «ἐπὶ θύραις»  καὶ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἀπευθύνω πρῶτον μὲν τὶς πατρικὲς εὐχές μου, ὅπως διέλθητε τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν μὲ κατάνυξη καὶ ἄσκηση πνεύματος καὶ σώματος. Καί δεύτερον, νὰ ὑπενθυμίσω σέ ὃλους μας ὁρισμένες βασικὲς ἀρχὲς ποὺ πρέπει νὰ διέπουν τὴν πορεία μας κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, που εἶναι ὡς γνωστόν, στάδιο πνευματικῶν ἀγώνων.

Ἡ Ἐκκλησία μας κατά τὴν προπαρασκευαστική περίοδο τῶν τεσσάρων Κυριακῶν τοῦ Τριωδίου μὲ τὰ ἱερά ἀναγνώσματα καὶ τοὺς ὕμνους μᾶς καλεῖ νὰ εἰσέλθουμε στὸν πνευματικὸ στίβο καὶ στὰ πνευματικὰ γυμνάσματα καὶ  θέτει στὴ διάθεσή μας ὅλα τὰ πνευματικά ἐφόδια τὰ ὁποῖα μὲ ἀσφάλεια θὰ μᾶς ὁδηγήσουν στὴν βίωση τῆς Ἀναστάσεως. Ἡ προσευχή καὶ ἡ ταπείνωση τοῦ τελώνου, ἡ μετάνοια τοῦ ἀσώτου, ἡ θυσιαστική, ἀνιδιοτελής καὶ καθολική ἀγάπη πρὸς τὸν ἐλαχιστο ἀδελφό καὶ ἡ νηστεία στή σωστή της διάσταση, συνοδευόμενα ἀπό τὴν συμμετοχή μας στήν ἐμπλουτισμένη καὶ κατανυκτικὴ λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς ὁδηγοῦν στή Μεγάλη Ἑβδομάδα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου μας καὶ στήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του.

Ἀπὸ τὴν Καθαρὰ Δευτέρα ξεκινᾶ ἡ τεσσαρακονθήμερος νηστεία τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς, κατά μίμησιν τῶν βιβλικῶν προτύπων. Ὁ Μωϋσῆς στὸ ὅρος Σινᾶ νήστεψε σαράντα ἡμέρες πρὶν συναντήσει τὸν ἴδιο τόν Θεὸ καὶ ὁ προφήτης Ἡλίας νήστεψε στὴν ἔρημο τοῦ Χωρήβ. Μὰ ἰδιαιτέρως γιὰ τὴν διαμόρφωση τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ ἔχει ἐπιδράσει τὸ παράδειγμα τοῦ Κυρίου μας. Ὁ Χριστὸς μετὰ ἀπὸ τὸ βάπτισμά Του καὶ πρὶν ἀρχίσει τὴν δημόσια δράση Του, νήστεψε κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, «ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα». Ἒτσι, ἡ Τεσσαρακοστὴ λαμβάνει ἕνα σωτηριολογικὸ νόημα, γιατί ὁ πιστὸς μὲ τὴ νηστεία καὶ τὴν προσευχὴ του ἀγωνίζεται, κατά μίμησιν τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ λειτουργικὴ ζωὴ αὐτῆς τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀποτρέπει τούς θορύβους καὶ τίς ἀναστατώσεις τῆς ζωῆς, μαλακώνει τήν καρδιά, ὥστε νὰ χωρέσει μέσα της τόν συνάνθρωπο καί τόν Θεό.

Καλούμαστε αὐτήν τὴν περίοδο νά προσευχηθοῦμε περισσότερο, συμμετέχοντας στήν πλούσια λατρευτικὴ ζωὴ αὐτῆς, στά Μεγάλα Ἀπόδειπνα, στὶς Προηγιασμένες Θεῖες Λειτουργίες καὶ στοὺς Χαιρετισμούς καί σέ κάθε ἀκολουθία, ὡς μιὰ εὐκαιρία πνευματικῆς ἀνάτασής μας. Ἄς παραμερίσουμε τὸ θέλημά μας, τὸν ἀνόητο ἐγωισμὸ μας καὶ ἂς ὑπακούσουμε στά κελεύσματα τῆς Ἐκκλησίας μας, μὲ ἐμπιστοσύνη καὶ μὲ καθαρὸ λογισμό.

Σᾶς προσκαλῶ σήμερα στόν Ἑσπερινὸ τῆς Συγχωρήσεως νά ἀλληλοσυγχωρηθοῦμε γιά τό πρῶτο βῆμα στήν εὐλογημένη αὐτήν περίοδο.

Εὔχομαι ὁλόψυχα σὲ ὅλους, πλούσιο τὸ θεῖο ἔλεος καὶ τὸν φωτισμό, ὥστε νά φτάσουμε καὶ νά προσκυνήσουμε τὰ Ἅγια Πάθη τοῦ Χριστοῦ, τὸν Ζωοποιὸ Σταυρὸ Του καὶ τὴν πανένδοξη καὶ πανευφρόσυνη Ἀνάστασή Του.

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

 

Ἡ ζῶσα Ἐκκλησία μας ὡς στοργικὴ μητέρα, φωτεινὴ κοιτίδα ἀγάπης, πνευματικότητας, ἐλπίδας καὶ συμπαράστασης, μεριμνᾶ κάθε στιγμὴ γιά τὰ παιδιὰ της, παρηγορεῖ καὶ γλυκαίνει τὸν πόνο τους, ἀγκαλιάζει τὴν ταλαιπωρημένη ψυχὴ τους, τά συντροφεύει στίς δύσκολες στιγμές τῆς μοναξιᾶς τους .

Φροντίζοντας να διατηρεῖ τόν παρηγορητικό της ρόλο, ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς, ἀποτίνοτας σεβασμό καί ἐκφράζοντας βαθύτατη θλίψη, προσεύχεται γιά τὴν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τῶν θυμάτων τοῦ τραγικοῦ σιδηροδρομικοῦ δυστυχήματος τῶν Τεμπῶν, στέκεται δίπλα στίς οἰκογένειές που θρηνοῦν καί ἐνισχύει κάθε προσπάθεια προκειμένου νά μείνει ἀσβέστη ἡ μνήμη τους.

Στό πλαίσιο αὐτὸ, τὴν Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου ἐ. ἒ. , στίς 10:30 π.μ. , θὰ πραγματοποιηθεῖ ἐπιμνημόσυνη δέηση χοροσταντοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, στόν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Κάθε Χριστιανὸς λοιπόν, ἂς ἀνάψει τὸ κερὶ του καὶ ἂς προσευχηθεῖ γιά τὴν ἀνάπαυση τῶν 57 θυμάτων, ἀλλά καί τήν πλήρη ἀποκατάσταση τῶν πολλῶν τραυματισθέντων ἀπό τό τραγικό αὐτό δυστύχημα .

 

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

 

 

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Εἰσερχόμεθα καί πάλιν, εὐδοκίᾳ καί χάριτι τοῦ ἀγαθοδότου Θεοῦ, εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, τήν εὐλογημένην περίοδον νηστείας καί μετανοίας, πνευμα-τικῆς ἐγρηγόρσεως καί συμπορεύσεως μετά τοῦ ἐρχομένου πρός τό ἑκούσιον πάθος Κυρίου, ἵνα φθάσωμεν προσκυνῆσαι τήν λαμπροφόρον Αὐτοῦ Ἀνάστασιν, καί ἀξιωθῶμεν ἐν αὐτῇ τῆς ἡμετέρας «διαβάσεως» ἐκ τῶν ἐπιγείων εἰς «ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδε καί οὖς οὐκ ἤκουσε καί ἐπί καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη» (Α’ Κορ. β’, 9).

Εἰς τήν ἀρχαίαν Εκκλησίαν, ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἦτο περίοδος προετοιμασίας τῶν κατηχουμένων διά τό βάπτισμα, τό ὁποῖον ἐτελεῖτο κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Ἀναστάσεως. Τήν ἀναφοράν πρός τό βάπτισμα διασώζει καί ἡ θεώρησις καί βίωσις τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς κατ᾿ ἐξοχήν καιροῦ μετανοίας, ἡ ὁποία χαρα-κτηρίζεται ὡς «ἀνάκλησις βαπτίσματος» καί ὡς «δεύτερον βάπτισμα», ὡς «συνθήκη πρός Θεόν δευτέρου βίου», ἀναβίωσις δηλαδή τῶν δωρεῶν τοῦ βαπτίσματος καί ὑπόσχεσις πρός τόν Θεόν δι᾿ ἔναρξιν νέας πορείας ζωῆς. Αἱ ἀκολουθίαι καί ἡ ὑμνολογία τῆς περιόδου συνδέουν αὐτόν τόν πνευματικόν ἀγῶνα τῶν πιστῶν μέ τήν προσδοκίαν τοῦ Πάσχα τοῦ Κυρίου, διά τῆς ὁποίας ἡ τεσσαρακονθήμερος νηστεία ἀναδίδει εὐωδίαν πασχαλίου χαρᾶς.

Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι εὐκαιρία συνειδητοποιήσεως τοῦ βάθους καί τοῦ πλούτου τῆς πίστεώς μας ὡς «προσωπικῆς συναντήσεως μέ τόν Χριστόν». Ὀρθῶς τονίζεται ὅτι ὁ Χριστιανισμός «εἶναι στό ἔπακρο προσωπικός», χωρίς αὐτό νά σημαίνῃ ὅτι εἶναι «ἀτομοκεντρικός». Οἱ πιστοί «συναντοῦν, ἀναγνωρίζουν καί ἀγαποῦν τόν ἕνα καί τόν αὐτόν Χριστόν», ὁ ὁποῖος «τόν ἀληθινόν ἄνθρωπον καί τέλειον... πρῶτος καί μόνος ἔδειξεν» (Νικόλαος Καβάσιλας). Ἐκεῖνος καλεῖ πάντας πρός σωτηρίαν καί τόν κάθε ἄν-θρωπον προσωπικῶς, ὥστε ἡ ἀνταπόκρισις τοῦ καθενός, πάντοτε «ριζωμένη στήν κοινή πίστη», νά εἶναι «ταυτόχρονα μοναδική».

Ἐνθυμούμεθα τό ὑπέροχον Παύλειον «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός· ὅ δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ» (Γαλ. β΄, 20). Ἐδῶ τό «ἐν ἐμοί» τό «μέ» καί τό «ὑπέρ ἐμοῦ» δέν λέγονται ἐν ἀντιθέσει πρός τό «ἐν ἡμῖν, τό «ἡμᾶς»καί τό «ὑπέρ ἡμῶν» τῆς «κοινῆς σωτηρίας». Ὁ Ἀπόστολος τῆς ἐλευθερίας, ἄκρως εὐγνώμων διά τά οὐράνια ἀγαθά τῆς ἐν Χριστῷ ἀναγεννήσεώς του, «τό κοινόν ἴδιον ποιεῖται», ὡς ὁ προαιώνιος Λόγος τοῦ Θεοῦ νά ἐνην-θρώπησε, νά ἐσταυρώθη καί νά ἀνέστη ἐκ νεκρῶν «δι᾿ αὐτόν προσωπικῶς».

«Μοναδική» καί «βαθιά προσωπική» εἶναι ἡ βίωσις τῆς πίστεώς μας ὡς χριστοδω-ρήτου ἐλευθερίας, ἡ ὁποία εἶναι ἐν ταὐτῷ «οὐσιωδῶς ἐκκλησιαστική», ἐμπειρία «κοινῆς ἐλευθερίας». Αὐτή ἡ ἀληθεστάτη ἐν Χριστῷ ἐλευθερία ἐκφράζεται ὡς ἀγάπη καί ἔμ-πρακτος συμπαράστασις πρός τόν συγκεκριμένον πλησίον, ὅπως αὐτή περιγράφεται εἰς τήν παραβολήν τοῦ «Καλοῦ Σαμαρείτου» (Λουκ. ι’, 30-37) καί εἰς τήν περικοπήν τῆς τελικῆς κρίσεως (Ματθ. κε’, 31-46), ἀλλά καί ὡς σεβασμός καί μέριμνα διά τήν κτίσιν καί εὐχαριστιακή χρῆσις αὐτῆς. Ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία ἔχει προσωπικόν καί ὁλιστικόν χαρακτῆρα, ὁ ὁποῖος ἀποκαλύπτεται ἰδιαιτέρως κατά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρα-κοστήν εἰς τόν τρόπον κατανοήσεως τοῦ ἀσκητισμοῦ καί τῆς νηστείας. Δέν γνωρίζει ἡ χριστιανική ἐλευθερία, ὡς ὑπαρκτική αὐθεντικότης καί πληρότης, σκυθρωπόν ἀσκη-τισμόν, ζωήν χωρίς χάριν καί χαράν , «σάν νά μήν ἦλθε ποτέ ὁ Χριστός». Καί ἡ νηστεία δέν εἶναι μόνον «βρωμάτων ἀποχή», ἀλλ᾿ «ἁμαρτημάτων ἀναχώρησις», ἀγών κατά τῆς φιλαυτίας, ἀγαπητική ἔξοδος ἀπό τόν ἑαυτόν μας πρός τόν ἐν ἀνάγκαις ἀδελφόν, «καῦσις καρδίας ὑπέρ πάσης τῆς κτίσεως». Ἡ ὁλιστικότης τῆς πνευματικότητος τρέφεται ἀπό τήν ἐμπειρίαν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς πορείας πρός τό Πάσχα καί ὡς προγεύσεως τῆς «ἐλευθερίας τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ (Ρωμ. η’, 21).

Δεόμενοι τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀξιώσῃ πάντας ἡμᾶς νά διατρέ-ξωμεν ἐν ἀσκήσει, μετανοίᾳ, συγχωρητικότητι, προσευχῇ καί ἐνθέῳ ἐλευθερίᾳ τόν δόλι-χον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, κατακλείομεν μέ τούς λόγους τοῦ πνευ-ματικοῦ ἡμῶν πατρός μακαριστοῦ Μητροπολίτου Χαλκηδόνος Μελίτωνος, κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς τοῦ ἔτους 1970 εἰς τόν Μητροπολιτικόν Ναόν Ἀθηνῶν: «Εἰσερχόμεθα εἰς τήν Ἁγίαν Τεσσαρακοστήν καί στό βάθος μᾶς ἀναμένει τό ὅραμα, τό θαῦμα καί τό βίωμα τῆς Ἀναστάσεως, τό κατ᾿ ἐξοχήν βίωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἄς πορευθῶμεν πρός αὐτό τό ὅραμα καί βίωμα, ὄχι ἀσυγχώρητοι, ὄχι μή συγχωρήσαντες, ὄχι ἐν νηστείᾳ ἁπλῶς κρέατος καί ἐλαίου, ὄχι ἐν ὑποκρισίᾳ, ἀλλά ἐν θείᾳ ἐλευθερίᾳ, ἐν πνεύματι καί ἀληθεία, ἐν τῷ πνεύματι τῆς ἀληθείας, ἐν τῇ ἀληθείᾳ τοῦ πνεύματος». 

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ͵βκεʹ

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

 

Μέ τούς ὂμορφους παραδοσιακούς χαρταετούς ἀσχολήθηκαν τὰ παιδιὰ τῶν δύο Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καὶ τοὺς ζωγράφησαν μὲ χαρὰ καὶ διάθεση νά πετάξουν ψηλά.

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2025 10:25

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 

Κυριακή τῆς Τυρινῆς, 02-03-2025 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀμαξάδων.

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει στὸν Ἑσπερινό τῆς Συγχωρήσεως ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ θὰ ἀναπτύξει τὸ θέμα : «Ἡ Μεγάλη Σαρακοστή, μιὰ πνευματική πορεία ὀντολογικῆς κοινωνίας μὲ τὸν Θεό, μιὰ πορεία ἐπιστροφῆς πρὸς τὸν Παράδεισο».

 

Καθαρά Δευτέρα, 03-03-2025 :

Ὥρα 17:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὴν Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

 

Τετάρτη, 05-03-2025 :

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει κατά τήν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

 

«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ»

Ὁ πόθος ἀπόκτησης θησαυρῶν συνδέεται μέ κάτι βαθύτερο, μέ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφάλειας, τῆς ἄνεσης, τῆς ἀξιοπρέπειας. Τὸ Εὐαγγέλιο ὅμως μᾶς διδάσκει ὅτι αὐτὰ δέν τὰ προσφέρουν οἱ θησαυροί αὐτοῦ τοῦ κόσμου.  Ἐδώ στή γῆ «ὁ σκόρος καί ἡ σήψη τούς καταστρέφουν καί οἱ διαρρῆκτες τούς κλέβουν». 

Βέβαια ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ τά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει σημαντικά. Οἱ ἄνθρωποι βρῆκαν καλύτερους τρόπους ἐξασφάλισης τῶν ἀγαθῶν τους. Σήμερα ὑπάρχουν ἀσφαλιστικές ἑταιρεῖες, καταθέσεις σέ Τράπεζες, «ἐπενδύσεις» σέ ἐπιχειρήσεις. Ἐξακολουθοῦν ὅμως νά ὑπάρχουν ὁ σκόρος καί ἡ σήψη, ἄλλης μορφῆς. Ποτὲ τελικά δέν μπορεῖ νά εἶναι κανείς ἀπόλυτα ἀσφαλής.

Ἕνας πόλεμος, μιὰ πολιτικὴ ἀναστάτωση καὶ τὰ πάντα ἀνατρέπονται. Ἀκολουθεῖ μία οἰκονομικὴ κρίση καὶ περιουσίες μεγάλες ἐξανεμίζονται.  Μεταβάλλονται τά οἰκονομικά δεδομένα καί τὸ ἐμπόριο ὁδηγεῖ σὲ χρεωκοπία. Ἀλλὰ κι ὅταν δὲν συμβοῦν αὐτά, συχνὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὁ θησαυρισμὸς συνδέεται μὲ τόση ἀγωνία καὶ ὑπερένταση, ὥστε ἐκμηδενίζονται ἡ ἀξία καὶ ἡ ἄνεση ποὺ δῆθεν προσφέρει. Δὲν εἶναι λίγο τὸ ἆγχος στὴν ἐποχή μας ποὺ σχετίζεται μὲ τὸ κυνήγι τῶν θησαυρῶν.

Ὁ Κύριος ἐπισημαίνει: «Ὅπου εἶναι ὁ θησαυρός σου, ἐκεῖ θά εἶναι καί ἡ καρδιά σου». 

Συγκεντρῶστε, προτρέπει, θησαυροὺς πνευματικοὺς, αὐξῆστε τὴν περιουσία τῆς πίστεως, πολλαπλασιάστε τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης, φροντίστε νὰ αὐξάνει συνεχῶς ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς σας, ἡ ἁγνότητα, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ εἰλικρίνεια καὶ ἡ τιμιότητα.  Δῶστε τροφή στόν πεινασμένο, στέγη στόν ξένο, στοργή στόν ἄρρωστο, συμπαράσταση στόν ἀβοήθητο. Ὅλα αὐτά ὅμως ὄχι «πρός τό θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις». 

Γιατί τότε στήν οὐσία δέν θησαυρίζουμε ἐν οὐρανῷ ἀλλά ἐπί τῆς γῆς. Στό βάθος ποθοῦμε νά κερδίσουμε τόν ἔπαινο σ’ αὐτόν ἐδῶ τόν κόσμο.  Συγκεντρώνουμε μέ ἐπιμέλεια, μέ ἁπλότητα, χωρίς ἐπίδειξη, πνευματικούς θησαυρούς καί τούς καταθέτουμε στήν Τράπεζα τοῦ οὐρανοῦ, στά χέρια τοῦ Θεοῦ.

       Ἡ περίοδος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ αὔριο σκοπὸ ἔχει νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ ἐπανεξετάσουμε σοβαρὰ τὴν πορεία τῆς ζωῆς μας. Ποῦ ἔχουμε στραμμένη τὴν προσοχή μας; Σ’ αὐτὰ ποὺ γίνονται αὐτὲς τὶς ἡμέρες καὶ εὐτελίζουν τὸν ἄνθρωπο ἢ στὰ σεμνὰ, τὰ δίκαια, τὰ ὑγιῆ, τά ἀγνά ποὺ διδάσκει ἠ Ἐκκλησία μας;  Θησαυρίζουμε «θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς» ἤ «ἐν τῷ οὐρανῷ»;                                       

 

Τήν Τρίτη , 25 Φεβρουαρίου   ἐ. ἒ., οἱ κάτοικοι τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, ἰδιαιτέρως ἀνήκοντες σέ εὐπαθεῖς ὀμάδες καί ἄπορες οἰκογένειες, ἔγιναν ἀποδέκτες τῆς δράσεως τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ὀργανισμοῦ «ΣΥΝ-ΕΝΩΣΗ», σέ συνεργασία μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς.


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 266