Φέρεται εις γνώσιν πάντων ότι επικειμένης τής Μητροπόλεως των Εορτών, τής κατά σάρκα Γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού, πρός κατάλληλον δέ ψυχικήν καί πνευματικήν προετοιμασίαν, θά εύρεθή εις τόν Ιερόν Ναόν Αγίου Τρύφωνος Κομοτηνής ό π. Φιλήμων, αδελφός τής Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα τού Αγίου Όρους, προκειμένου νά διακονήση τό Μυστήριον τής Μετανοίας καί Εξομολογήσεως.

Ο Γέροντας θά ευρίσκεται εις τόν Ιερόν Ναόν τού Αγίου Τρύφωνος από τήν Παρασκευήν,20ην   καί θά παραμείνη έως καί τήν Τρίτην, 24^ην Δεκεμβρίου 2019 κατά τάς ώρας: 9:00-12:00 καί 16:00-18:00 (εκτός τής Κυριακής   22^ας Δεκεμβρίου)

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Ληγούσης τῆς θητείας τῶν μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῶν Ἐνοριακῶν Ἰερῶν Ναῶν τήν 31^ην Δεκεμβρίου, συμφώνως δέ πρός ἐκδοθέν Ἐγκύκλιον Σημείωμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν μῆνα Σεπτέμβριο, μετά δέ τήν σχετικήν ἀπόφασιν τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς, τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 15^ης Δεκεμβρίου 2019, στήν αἴθουσα τοῦ Ἱδρύματος Παπανικολάου ἐπραγματοποιήθη πανηγυρική ἐκδήλωσις πρός τιμήν τῶν νεοδιοριζομένων μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων. Ἀρχικῶς, τά μέλη τῆς χορωδίας τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Μουσικοδιδασκάλου κ. Γεωργίου Πενέτη ἀπέδωσαν ἐπίκαιρους ὕμνους τῶν Χριστουγέννων καί ἕτερα παραδοσιακά ψαλτοτράγουδα. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Γραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί Ἱεροκῆρυξ Αὐτῆς, Ἀρχιμανδρίτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Βαρθολομαῖος Ἰατρίδης, ἀνέλυσε τόν ἰσχύοντα Κανονισμόν «Περί Ἱερῶν Ναῶν καί Ἐνοριῶν» σέ συνάρτησιν μέ τόν Καταστατικόν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τά ἀπορρέοντα ἐξ αὐτῶν καθήκοντα τῶν μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων, ἀλλά καί στόν ψηφισθέντα ἀπό τοῦ ἔτους 2014 Κανονισμόν περί «συγκροτήσεως, ἁρμοδιοτήτων καί λειτουργίας τῶν Μητροπολιτικῶν Συμβουλίων». Τέλος, ὁ κυριάρχης Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων ἀφοῦ εὐχαρίστησε τούς συνεργάτες στό ἔργον τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἀπεκάλεσε τούς νεοδιοριζομένους ἐκκλησιαστικούς ἐπιτρόπους, ἀνεφέρθη διεξοδικῶς στά καθήκοντά τους, στήν καλή τους διάθεση νά στηρίξουν τό Ἐνοριακό, ου ἀποτελεῖ προϋπόθεση γιά τήν ἐπιτυχία, ἀλλά παράλληλα καί στόν ἀγώνα πού πρέπει νά καταβάλλουν ὥστε νά συνδράμουν στό ὅλο πνευματικό καί κοινωνικό ἔργο, δεν παρέλειψε δέ νά συγχαρῆ τόν Χοράρχη καί τά Μέλη τῆς Χορωδίας τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς, τόν π. Βαρθολομαῖο γιά τήν εἰσήγησή του, ἐνῶ ἐπικαλέστηκε πρός ὅλους τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ Κυρίου εὐχηθείς πατρικῶς.   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως   [gallery link="file" ids="19483,19484,19485,19486,19487,19488,19489,19490,19491,19492,19493,19494"]

Ληγούσης τῆς θητείας τῶν μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῶν Ἐνοριακῶν Ἰερῶν Ναῶν τήν 31^ην Δεκεμβρίου, συμφώνως δέ πρός ἐκδοθέν Ἐγκύκλιον Σημείωμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό τόν μῆνα Σεπτέμβριο, μετά δέ τήν σχετικήν ἀπόφασιν τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς, τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 15^ης Δεκεμβρίου 2019, στήν αἴθουσα τοῦ Ἱδρύματος Παπανικολάου ἐπραγματοποιήθη πανηγυρική ἐκδήλωσις πρός τιμήν τῶν νεοδιοριζομένων μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων. Ἀρχικῶς, τά μέλη τῆς χορωδίας τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Μουσικοδιδασκάλου κ. Γεωργίου Πενέτη ἀπέδωσαν ἐπίκαιρους ὕμνους τῶν Χριστουγέννων καί ἕτερα παραδοσιακά ψαλτοτράγουδα. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Γραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί Ἱεροκῆρυξ Αὐτῆς, Ἀρχιμανδρίτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Βαρθολομαῖος Ἰατρίδης, ἀνέλυσε τόν ἰσχύοντα Κανονισμόν «Περί Ἱερῶν Ναῶν καί Ἐνοριῶν» σέ συνάρτησιν μέ τόν Καταστατικόν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τά ἀπορρέοντα ἐξ αὐτῶν καθήκοντα τῶν μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων, ἀλλά καί στόν ψηφισθέντα ἀπό τοῦ ἔτους 2014 Κανονισμόν περί «συγκροτήσεως, ἁρμοδιοτήτων καί λειτουργίας τῶν Μητροπολιτικῶν Συμβουλίων». Τέλος, ὁ κυριάρχης Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων ἀφοῦ εὐχαρίστησε τούς συνεργάτες στό ἔργον τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἀπεκάλεσε τούς νεοδιοριζομένους ἐκκλησιαστικούς ἐπιτρόπους, ἀνεφέρθη διεξοδικῶς στά καθήκοντά τους, στήν καλή τους διάθεση νά στηρίξουν τό Ἐνοριακό, ου ἀποτελεῖ προϋπόθεση γιά τήν ἐπιτυχία, ἀλλά παράλληλα καί στόν ἀγώνα πού πρέπει νά καταβάλλουν ὥστε νά συνδράμουν στό ὅλο πνευματικό καί κοινωνικό ἔργο, δεν παρέλειψε δέ νά συγχαρῆ τόν Χοράρχη καί τά Μέλη τῆς Χορωδίας τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς, τόν π. Βαρθολομαῖο γιά τήν εἰσήγησή του, ἐνῶ ἐπικαλέστηκε πρός ὅλους τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ Κυρίου εὐχηθείς πατρικῶς.   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως   [gallery link="file" ids="19469,19470,19471,19472,19473,19474,19475,19476,19477,19478,19479,19480"]

Τό ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, 10^ης Δεκεμβρίου 2019, ὁ ἐκδοτικός οἶκος UNIVERSITY STUDIΟ PRESS διοργάνωσε στήν αἴθουσα τοῦ Ἐμπορικοῦ καί Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ροδόπης ἐκδήλωσιν διά τήν παρουσίασιν τοῦ βιβλίου τοῦ Ἐλλογιμωτάτου κ. Γεωργίου Τσιγάρα, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Τμήματος Ἱστορίας καί Ἐθνολογίας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ὑπό τόν τίτλον: «Τό Ἅγιον Μανδήλιον, ἡ ἱστορία μιᾶς ἀχειροποίητης εἰκόνος». Πρῶτος ὁμιλητής ἦταν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στήν ἱστορία, τή θεολογία καί τήν εἰκονογραφία τῆς τέχνης γενικῶς, ἀλλά καί στήν εἰκονολογικήν ἀνάλυσιν τοῦ παρουσιαζομένου πονήματος περί τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου ὡς ὁρατοῦ σημείου της Ἐνσαρκώσεως τοῦ Θεοῦ-Λόγου καί τόν τρόπον καθιερώσεώς του στήν συνείδησιν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, εὐχαριστήσας τόν πονήσαντα Καθηγητή καί ἐπισημάνας τήν συνεργασίαν του μετά τοῦ ἰδίου προσωπικῶς καί μετά τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Δεύτερος κατά σειρά ὁμιλητής ἦταν ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Ἄλκης Χαραλαμπίδης, Ὁμότιμος Καθηγητής Ἱστορίας τῆς Τέχνης τοῦ Τμήματος Ἱστορίας καί Ἀρχαιολογίας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος ἐξῆρε τήν προσπάθειαν τοῦ κ. Τσιγάρα, καθώς, ὅπως εἶπε, διαπραγματεύεται ἕνα ἀκανθῶδες, αἰνιγματικό καί μυστηριῶδες θέμα, πού εἶναι καρπός ἐπιπόνου, ἐργώδους καί πολυετοῦς προσπαθείας, ἐνῶ κατάφερε μέ μεθοδικότητα, ἐπαγρύπνιση καί ἐκτεταμένη ἀναζήτηση εἰκονογραφικοῦ ὑλικοῦ νά ἀντιμετωπίσῃ μέ νηφαλιότητα καί στέρεο λόγο τό ἱδιᾶζον αὐτό ζήτημα, δέν παρέλειψε δέ νά τόν εὐχαριστήσῃ γιά τήν τιμή νά τόν συγκαταλλέξῃ στούς ὁμιλητάς τῆς ἐκδηλώσεως. Τρίτος καί τελευταῖος ὁμιλητής ἦταν ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Δημοσθένης Στρατηγόπουλος, Ἐπίκουρος Καθηγητής Βυζαντινῆς καί Μεταβυζαντινῆς Γραμματείας - Ἑλληνικῆς Παλαιογραφίας τοῦ Τμήματος Ἱστορίας καί Ἐθνολογίας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στήν ἀναζήτηση χειρογράφων περί τοῦ θέματος, ὅπως τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας (κῶδιξ 35) καί τῶν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ξενοφῶντος καί Φιλοθέου, ἀλλά καί στήν προσπάθεια τοῦ πονήσαντος, ὁ ὁποῖος ἀνέτρεψε τήν ἄποψη τοῦ Steven Runciman, ὁ ὁποῖος εἶχε καταγράψει ὅτι ἡ ἀναζήτηση περί τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου εἶναι δύσκολη καί ἄπελπις, διότι πράγματι εἶναι δύσκολη ἀλλά ὄχι ἄπελπις, ἐνῶ εὐχαρίστησε τόν πονήσαντα γιά τήν τιμητική πρόσκληση νά συγκαταλλεγῇ στήν βιβλιοπαρουσίασι. Κατακλείσας τήν ἐκδήλωσιν ὁ κ. Τσιγάρας ἀνεφέρθη στήν πολυετῆ ἔρευνα, πού ἐκκίνησε ἀπό τά τέλη τοῦ 1980 στή Βιέννη καί ὁλοκληρώθηκε μέ μεθοδικότητα κατά τήν τρίμηνη ἐκπαιδευτική ἄδεια πού ἔλαβε τό ἔτος 2015, εὐχαρίστησε τούς ὁμιλητάς, συνεχάρη τόν ἐκδοτικόν οἶκον UNIVERSITY STUDIΟ PRESS γιά τήν ἐπιμελημμένην ἐργασίαν, ἀλλά καί τό ἀκροατήριο πού ἔσπευσε νά πληροφορηθῇ τήν ἱστορίαν τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Μανδηλίου.   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως [gallery link="file" ids="19452,19453,19454,19455,19456,19457,19458,19459,19460"]

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 8^ης Δεκεμβρίου 2019, μέ ἀφορμή τή μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ διοργανώθη μέ τήν εὐλογίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμονος ἐκδήλωσις ὑπό τοῦ Συλλόγου Φίλων Βυζαντινῆς Μουσικῆς στήν αἴθουσα τοῦ Ἱδρύματος Παπανικολάου. Ἀρχικῶς, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου, Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Βασιλειάδης, ἀνεφέρθη ἐν συντομίᾳ στό ἱστορικό τοῦ Συλλόγου, εὐχαρίστησε δέ τίς τοπικές Ἀρχές καί τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ. Παντελεήμονα, ὁ ὁποῖος ἀπό τῆς καταστάσεώς του στό πηδάλιον τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας περιέβαλε μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον τούς ἐνασχολουμένους μέ τήν πατρώαν μουσικήν, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου ἦταν ἡ ἐπίσημος ἀναγνώρισις τῆς Σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Γρηγόριος Παπαγιάννης, Καθηγητής τοῦ Δ.Π.Θ., ἀνέπτυξε εἰσήγησιν μέ θέμα: «Ὁ Ἅγιος Ρωμανός ὁ Μελωδός καί τό ὑμνογραφικό του ἔργο». Κατόπιν, τά μέλη τῆς χορωδίας τοῦ Συλλόγου Φίλων Βυζαντινῆς Μουσικῆς ὑπό τήν Διεύθυνσιν τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Χοράρχου κ. Γρηγορίου Παπαγιάννη, Καθηγητοῦ τοῦ Δ.Π.Θ., ἀπέδωσαν ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα ἐκ Κοντακίων πού συνέθεσε ὁ Ἅγιος Ρωμανός ὁ Μελωδός ἀπό τήν Παλαιάν Διαθήκην μέχρι τήν Ἀναστασιν τοῦ Κυρίου. Κατακλείοντας τήν ὅλην ἐκδήλωσιν ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων συνεχάρη γιά τήν πρωτοβουλίαν τῆς ἐκδηλώσεως τόν τε Πρόεδρον καί τά μέλη τοῦ Συλλόγου Φίλων Βυζαντινῆς Μουσικῆς ἀλλά καί τά μέλη τῆς χορωδίας πού ἀπέδωσαν τούς θεσπέσιους ὕμνους, εὐχήθηκε δέ νά τηρεῖται ἄσβεστος ἡ μνήμη τῆς δογματικῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου στή ζωή τῶν πιστῶν. Νά σημειωθῇ ὅτι ἡ ἐκδήλωσις διοργανώθη μέ τήν συμπαράστασιν τῆς Δημοτικῆς Κοινωνικῆς Ἐπιχειρήσεως Πολιτισμοῦ - Παιδείας – Ἀθλητισμοῦ τοῦ Δήμου Κομοτηνῆς.   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως [gallery link="file" ids="19417,19418,19419,19420,19421,19422,19423,19424,19425"]

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΑΛΑΔΟΣ   ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ   ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ Ἀξιοπρεπής λύση ἤ ὠμή ἀνακύκλωση;   Τό θέμα τῆς μετά θάνατον καύσης καί ἀπό-τέφρωσης τῶν ἀνθρώπινων σωμάτων ἀπασχολεῖ τήν ἐκκλησιαστική κοινότητα ἰδιαίτερα κατά τήν τελευταία εἰκοσαετία, ἀφότου ἄρχισαν συζητήσεις γιά τήν νομοθέτηση τῆς (θεσπίσθηκε μέ διαδοχικούς νόμους τό 2006, 2014 καί 2016). Ἀσφαλῶς ἤ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι ἀρ¬μόδια νά νομοθετεῖ, ἄλλα καί ἤ Ἐκκλησία παραμένει ἐλεύθερη ἔναντι τοΰ Κράτους νά τη¬ρεῖ τίς παραδόσεις Της, μακριά ἀπό κάθε κοσμική ἐπιρροή καί ἐπέμβαση, καί ὑποχρεοῦται νά ἀπευθύνεται στά μέλη Τῆς καταθέτοντας τήν ἄποψη καί τήν μαρτυρία Τῆς ἐπί του ζητήματος αὐτοῦ, καθώς ἄφορα ἄμεσα στήν ζωή καί στήν Θεολογία Της. Τό ἀνθρώπινο σῶμα καί ἤ ἐπιλογή τῆς ταφῆς Τό σῶμα συνιστᾶ στοιχεῖο τῆς ὑπόστασης τοΰ ἄνθρωπου, ὅ ὅποιος ἔχει πλασθεῖ κατ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ (Γέν. 1,24) μέ προοπτική ὄχι τόν θάνατο, ἄλλα τήν αἰωνιότητα καί τήν ἐλπίδα τῆς Ἀνάστασης. Ἤ Ἐκκλησία θεωρεῖ τό ἀνθρώπινο σῶμα ὡς «ἱερό», ὀνομάζοντας τό ναό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Ἀ' Κόρ. 6,19). Τρανό παράδειγμα γι’ αὐτό ἀπό τήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἤ τιμητική προσκύνηση τῶν ἱερῶν λειψάνων τῶν Ἁγίων. Ἀφοῦ τό σῶμα τῶν Ἁγίων κοπίασε γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, αὐτοί ἔλαβαν ὡς θεία δωρεά καί μετά τόν σωματικό θάνατο τούς χάρη, ἔλεος καί δύναμη, μέ ἀποτέλεσμα νά θαυματουργοῦν. Ἤ ταφῆ ἀνήκει στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἤ ὁποία ἔχοντας ὡς βάση τήν Εὐαγγελική καί Πατερική διδασκαλία σέβεται τό ἀνθρώπινο σῶμα ὡς δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, γι' αὐτό καί τό ἐνταφιασμένο σῶμα γίνεται ἀντικείμενο φροντίδας καί προσευχῶν. Τό νεκρό σῶμα τό θεωρεῖ ὄχι ὡς «στερεό ἀπόβλητο», δπῶς (κατ' ἀποτέλεσμα) τό ἀντιμετωπίζουν οἵ θιασῶτες τῆς ἀποτέφρωσης, ἄλλα τό περιβάλλει μέ σεβασμό καί τιμή. Τούς δέ ἄνθροιπους πού φεύγουν ἀπό τήν ζωή ἤ Ἐκκλησία τούς ὀνομάζει κεκοιμημένους, διότι βρίσκονται σέ ἀναμονή γιά νά ξυπνήσουν, ἀφοῦ ἤ ἀνθρώπινη ζωή δέν κλείνεται σέ δυό ἡμερομηνίες, δέν ἔχει τήν χρονική διάρκεια πού γράφεται στίς ταφόπλακες, καί οἵ κεκοιμημένοι θά ἀναστηθοῦν τήν ἥμερά της Δευτέρας καί ἐνδόξου Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Γι' αὐτό καί τούς τόπους ὅπου φιλοξενοῦνται τά σώματα τῶν κεκοιμημένων, καί ὡς ἐκ τούτου διαθέτουν καί αὐτοί ἱερότητα, τούς ὀνομάζει «κοιμητήρια». Ἤ ἐπιλογή λοιπόν τῆς Ἐκκλησίας νά ἐναποθέτει τά κεκοιμημένα μέλη Τῆς μέσα στήν γῆ καί σέ στάση κοίμησης, συμβολίζει τήν προσδοκία τῆς Ἀνάστασης καί ἐκδηλώνει τήν ἀγάπη Τῆς πρός τόν ἄνθρωπο, ἀκόμη καί ὡς νεκρό. Εἶναι ἐπίσης κατανοητό, ὅτι ὑπάρχουν καί ἄνθρωποι πού ἀδυνατοῦν νά ἀποδεχθοῦν μέ ρεαλισμό τό γεγονός τοῦ θανάτου. Ἤ ἀνθρώπινη αὐτή ἀδυναμία, μεταξύ ἄλλων, ἐξηγεῖ γιατί δέν ἀντέχουν στήν διατήρηση τῆς μνήμης, τῆς σχετικῆς μέ τόν θάνατο τῶν οἰκείων τους (ὅπως τά ταφικά μνημεῖα), ἤ στήν ἰδέα τῆς ἀποσύνθεσης τοϋ δικοῦ τους σώματος. Τήν ἀδυναμία αὐτή νικᾶ καί ὑπερβαίνει ἤ θετική ἀπάντηση στό κρίσιμο ἐρώτημα: Ὑπάρχει ζωή μετά τόν θάνατο; Ἤ ἀπάντηση σέ αὐτό τό ἐρώτημα καθορίζει καί τήν ἀνάλογη στάση ἀπέναντι στό νεκρό σῶμα. Οἵ ὑπέρμαχοι τῆς καύσης Ἀπό τους ὑπερασπιστές τῆς καύσης γίνεται ἐπίκληση «τεχνικῶν» λόγων (χωροταξικῶν, περιβαλλοντικῶν, οἰκονομικῶν), οἵ ὅποιοι, τουλάχιστον μέσα ἀπό μιά θεολογική θεώρηση τῶν πραγμάτων, δέν μποροῦν νά ἀποτελέσουν γιά τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἐπαρκεῖς λόγους γιά τήν βίαιη καταστροφή τοῦ ἀνθρώπινου σώματος. Ἔξαλλου, κράτη μέ πολυπληθέστερα ἀστικά κέντρα, ὅπου οἵ κάτοικοι τούς ἀκολου¬θοῦν τήν παράδοση τῆς ταφῆς (π.χ. μουσουλμάνοι), ἔχουν βρεῖ λύσεις στά παραπάνω ζητήματα. Ἀκόμη, διατυπώνεται ἤ ἄποψη, ὅτι καθένας πρέπει νά ἔχει ἐλευθερία ἐπιλογῆς ἀνάμεσα στήν ταφή ἤ τήν καύση. Ἤ Ἐκκλησία ὡς κοινότητα, πού εἶναι κατ' ἐξοχήν χῶρος ἐλευθερίας, δέν καταναγκάζει κανέναν ἄνθρωπο νά τηρεῖ τίς παραδόσεις Της. Ἔχει ὅμως τό δικαίωμα νά θεωρήσει τήν καύση ὡς μεταχείριση ἀντίθετη πρός τίς ἀρχές, τήν παράδοση καί τά ἔθιμά Της καί νά ἀποφανθεῖ ὅτι ὅποιος ἐπιλέξει τήν καύση αὐτονομεῖται, ἄφοϋ διαφοροποιεῖται ἀπό βασικές διδασκαλίες καί τόν τρόπο τῆς ζωῆς Της. Προφανῶς, ὅσοι δέν θέλουν νά ἀκολουθήσουν τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν τό δικαίωμα νά ἐπιλέξουν τήν ἀποτέφρωση, ὅποτε δέν θά τύχουν Ἔξοδιου Ἀκολουθίας (Κηδείας) ἀπό τήν Ἐκκλησία. Προβάλλεται καί τό παιδαριῶδες ἐπιχείρημα, ὅτι ἤ Ἐκκλησία ἀπορρίπτει τήν καύση καί προτιμᾶ τήν ταφή γιά ἰδιοτελεῖς λόγους. Ὅμως, πρῶτον, οἵ Δῆμοι εἶναι πού λειτουρ¬γοῦν τά κοιμητήρια καί εἰσπράττουν τά τέλη ἀπό τους τάφους καί τά ὀστεοφυλάκια. Δεύτερον, ἐάν ἤ Ἐκκλησία ἔθετε ὡς προτεραιότητα ὁποιοδήποτε (δῆθεν) οἰκονομικό ὄφελος, θά ἔπραττε τό ἀντίθετο καί θά προέτρεπε τούς ὀρθόδοξους κληρικούς νά ψάλουν τήν Νεκρώ¬σιμο Ἀκολουθία καί γιά ὅσους ἀποτεφρώνονται. Ἐπιπλέον ὑποστηρίζεται ὅτι ἤ σύγχρονη ἀποτέφρωση εἶναι περισσότερο «ἀξιοπρεπής» γιά τό ἀνθρώπινο σῶμα ἀπό τήν ταφή. Πρός τόν σκοπό αὐτό γίνεται σύγκριση τῆς σύγχρονης ἀποτέφρωσης ὄχι μέ τήν ταφή καθ' ἔαυ-τήν ὡς νεκρικό ἔθιμο, ἄλλα μέ τά κακῶς κείμενα, τά φαινόμενα ἐκμετάλλευσης ἤ τήν ἄπα-ξιωτική μεταχείριση σέ διάφορα δημοτικά κοιμητήρια (π.χ. κορεσμένα κοιμητήρια, ὑψηλά δημοτικά τέλη, ἔκταφες μέ τρόπο πού δέν τιμᾶ τόν νεκρό). Αὐτή ὅμως δέν εἶναι ὀρθή βάση σύγκρισης. Ἤ ἀπάντηση στό ἐπιχείρημα αὐτό θά πρέπει νά εἶναι ἤ ἀπαίτηση τῶν πολιτῶν νά βελτιωθοῦν οἵ συνθῆκες στά δημοτικά κοιμητήρια, νά ἱδρυθοῦν νέα κοιμητήρια, νά ὑπάρχει τιμητική, ἀξιοπρεπής καί ἀνθρώπινη μεταχείριση τῶν νεκρῶν καί τῶν συγγενῶν τους ἀπό τίς ἁρμόδιες δημοτικές ὑπηρεσίες, καί ὄχι ἤ ἀποτέφρωση. Γι' αὐτό καί εἶναι σημαντικό, ὅσοι δέν θέλουν νά ἀκολουθήσουν τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, νά ἔχουν πλήρη ἐνημέρωση γιά τό περιεχόμενο τῆς ἀποτέφρωσης, ὥστε νά κρίνουν ἐάν πράγματι εἶναι τιμητική γιά τό ἀνθρώπινο σῶμα, πρίν προβοῦν στήν ἐπιλογή αὔτη. Ἤ καύση τῶν νεκρῶν στήν ἀρχαιότητα Προβάλλεται δτί ἤ ἀποτέφρωση, ὅπως γίνεται σήμερα, ἀνήκει δῆθεν στήν ἀρχαία ἑλληνική παράδοση, γιατί σέ πολλές πόλεις οἵ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔκαιγαν τά σώματα τῶν νεκρῶν. Ὅμως, στίς ἀρχαῖες πόλεις - κράτη συνηθιζόταν εἴτε ἤ ταφῆ εἴτε ἤ καύση τῶν νεκρῶν σωμάτων καί ἀκολούθως ἤ ταφῆ τῶν ὀστῶν πού ἀπέμεναν ἀπό τήν πυρά. Δηλαδή, ἀκόμα καί στήν περίπτωση τῆς καύσης στήν ἀρχαία Ἑλλάδα, ἀκολουθοῦσε πάντοτε ἤ ταφῆ τοῦ σκελετοῦ καί οἵ ταφικές τιμές πρός τόν νεκρό. Μέχρι σήμερα ἤ ἀρχαιολογική σκαπάνη βρίσκει ταφές μέ σκελετούς ἤ μέ καμένα ὄστα (λ.χ. τοποθετημένα σέ νεκρικές λάρνακες ἤ ἀγγεῖα) μαζί μέ σημαντικά κτερίσματα, πού συνόδευαν τόν νεκρό, δεῖγμα τῆς θρησκευτικότητας καί τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων πρός τούς νεκρούς τους. Αὐτή εἶναι ἤ πολιτιστική παράδοση τῆς χώρας μας. Ἤ σύγχρονη ἀποτέφρωση, δπῶς ἀναλύεται κατωτέρω, δέν ἔχει καμία σχέση μέ τήν καύση τῶν νεκρῶν στήν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἤ ἀποτέφρωση σήμερα Σήμερα πλανᾶται ἀπό κερδοσκόπους ἤ ψευδῆς εἰκόνα δτί δῆθεν ἤ ἀποτέφρωση γίνεται μέ ἅπλη καύση τοῦ σώματος στήν πυρά, ὅπως σέ ὁρισμένες περιπτώσεις γινόταν στήν ἀρχαιότητα. Αὐτό εἶναι ἀναληθές. Κατά τήν σύγχρονη διαδικασία τῆς -κατ' εὐφημισμόν- «ἀποτέφρωσης», μετά ἀπό τήν καύση τοῦ νεκροῦ σέ κλίβανο ὅ ἀνθρώπινος σκελετός ρίχνεται σέ ἠλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator), θρυμματίζεται καί μετατρέπεται σέ σκόνη. Εἰδικότερα ἤ ἀποτέφρωση διεξάγεται σέ δυό φάσεις: ἅ) Στήν πρώτη φάση ὅ νεκρός μεταφέρεται σέ κλίβανο καί μετά τήν καύση τοῦ σώματός του δέν ἀπομένει ἤ τέφρα, ἄλλα ὅ ἀνθρώπινος σκελετός. Ὅ,τι δηλαδή θά ἀπέμενε καί μετά τήν ταφή στό κοιμητήριο. Ἐνίοτε, κατά τήν διάρκεια τῆς καύσης, ὅ ὑπάλληλος τοϋ ἄποτε-φρωτηρίου ἀνοίγει τόν κλίβανο καί μέ σιδερένια ἐργαλεῖα σπάει τά ὄστά του νεκροῦ σέ μικρότερα τμήματα. β) Στήν δεύτερη φάση συλλέγονται τά ὄστα ἀπό τόν κλίβανο καί ρίχνονται σέ μίξερ (σπᾶ-στήρα ὀστῶν, cremulator). Τό μίξερ κονιορτοποιεῖ τόν σκελετό καί τόν μετατρέπει σέ σκόνη. Ἤ σκόνη συλλέγεται σέ δοχεῖο («τεφροδόχο») καί παραδίδεται στούς οἰκείους του νεκροῦ. Ἑπομένως, ὅταν σήμερα γίνεται λόγος γιά «ἀποτέφρωση», δέν κυριολεκτεῖται ὅ ὅρος. Οὔτε οἵ συγγενεῖς παραλαμβάνουν τήν «τέφρα» τοῦ νεκροῦ ἀπό τό ἄποτεφρωτηριο. Αὐτό πού παραλαμβάνουν δέν εἶναι τό προϊόν της καύσης (τέφρα, στάχτη), ἄλλα ἤ σκόνη (τρίμματα) ἀπό τά ὄστα, τά ὅποια ρίχθηκαν σέ σπαστήρα ὀστῶν (μίξερ) μετά τήν καύση. Ἀπό τήν ἄποψη αὐτή, ἤ σύγχρονη «ἀποτέφρωση νεκρῶν» δέν διαφέρει καί πολύ ἀπό τήν «ἀνακύκλωση ἀπορριμμάτων». Εἶναι σαφές δτί, τουλάχιστον γιά τό ἦθος τῆς Ἐκκλη¬σίας μας, αὐτή ἤ διαδικασία μηχανικού ἀφανισμοῦ τοῦ σώματος δέν τιμᾶ τόν νεκρό. Ἤ Ἐκκλησία ἀρνεῖται ὅτι εἶναι ἀξιοπρεπές γιά τόν κεκοιμημένο ἄνθρωπο νά καεῖ σέ κλίβανο καί νά θρυμματισθεῖ σέ μίξερ. Σέ ὅ,τι ἄφορα στήν διαχείριση τῆς «τέφρας», ἤ νομοθεσία (Νόμος 4368/2016, ἄρθρο 92, ΦΕΚ Ἀ' 21/2016) τήν ὑποβιβάζει στήν κατηγορία τῶν ἰδιωτικῶν ἀπορριμμάτων. Ἤ μετέπειτα τύχη τῆς «τέφρας» ἀποτελεῖ ἰδιωτική ὑπόθεση τῶν συγγενῶν, χωρίς κρατικό ἔλεγχο προστασίας τοῦ περιβάλλοντος καί τῆς δημόσιας ὑγείας (π.χ. τροφικῆς ἁλυσίδας). Ἐπιτρέπεται στούς συγγενεῖς (ἐάν θέλουν νά ἀποφύγουν τά ἔξοδα φύλαξης τῆς τεφροδόχου σέ κοιμητήριο ἤ ἄποτεφρωτηριο) νά σκορπίσουν τήν «τέφρα», εἴτε ἐλεύθερα στήν θάλασσα εἴτε σέ περιοχή ἐκτός σχεδίου πόλης (ἀδιάφορο δν εἶναι κατοικημένη ἤ καλλιεργούμενη), εἴτε νά ρίξουν τήν τεφροδόχο στήν θάλασσα, ὑπό τόν ὄρο ὅτι τό σκεῦος μπορεῖ νά διαλυθεῖ στό νερό. Δέν προβλέπεται κανένας ἔλεγχος ἀπό κρατική ἤ δημοτική ὑπηρεσία πρός διασφάλιση τῆς δημόσιας ὑγείας καί ἀπόκειται στήν νομιμοφροσύνη καί εὐαισθησία τῶν συγγενῶν, ἐάν καί πώς θά τηρήσουν τίς παραπάνω ἐπιλογές τοῦ νόμου. Πρακτικά, δηλαδή, μετά ἀπό τήν παράδοση τῆς τεφροδόχου στήν οἰκογένεια τοῦ νεκροῦ, ἤ τύχη τῆς ἀγνοεῖται ἀπό τό Κράτος. Συμπερασματικά Ὅλα τά παραπάνω δέν εἶναι εὐρέως γνωστά στήν πλειοψηφία τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἤ ὁποία γίνεται δέκτης συνθημάτων ἤ διαφημίσεων περί τῆς δῆθεν ἀξιοπρεποῦς λύσης τῆς ἀποτέφρωσης, ἄλλα προφανῶς ἀγνοεῖ τήν βιαιότητα καί ἐχθρότητα πρός τό ἀνθρώπινο σῶμα, ἤ ὁποία ἐπιδεικνύεται κατά τήν σύγχρονη διαδικασία ἀποτέφρωσης. Ἀξιοσημείωτο δέ εἶναι δτί κάποιοι ψυχολόγοι θεωροῦν πώς ἤ σύγχρονη μέθοδος ἀποτέφρωσης ἀποτελεῖ σέ ἐπίπεδο φαντασιακό ἕνα ἰσοδύναμό της αὐτοκτονίας. Ἀσφαλῶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού δέν ἀποδέχονται τήν κοινή Πίστη καί Ζωή τοῦ Σώματος τοΰ Χριστοῦ ἤ ἐπιλέγουν κατά τό δοκοῦν ποιούς κανόνες καί παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας θά ἀκολουθοῦν. Ἀκριβῶς ἐπειδή ἤ Ἐκκλησία σέβεται τήν ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς τους νά παραδοθοῦν στήν πυρά, εἴτε ἐπιθυμοῦν Κηδεία εἴτε ὄχι. παρόμοια καί ἐκεῖνοι ὀφείλουν νά ἀναγνωρίσουν τήν ἐλευθερία τῆς Ἐκκλησίας νά μήν ὑποχρεωθεῖ νά τελέσει Ἔξοδιο Ἀκολουθία γιά κάποιον πού ἀποφάσισε νά μήν ἀνήκει καθόλου ἤ νά ἀνήκει ἐπιλεκτικά στήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ ἀπορρίπτει ὁρισμένες ἀπό τίς νεκρικές Της παραδόσεις, δπῶς τήν ταφή. Διαφορετική εἶναι ἤ ἀντιμετώπιση τῆς Ἐκκλησίας πρός ἐκείνους οἵ ὅποιοι ἀκούσια ἤ μαρτυρικά (π.χ. στίς καταστροφικές πυρκαγιές) γνώρισαν τέτοιο σκληρό θάνατο καί φυσικά τίποτα καί κανείς δέν θά μπορέσει νά «ἐμποδίσει» τόν Θεό, στήν Δευτέρα Παρουσία, νά ἀναστήσει τούς ἀνθρώπους, τόσο ἀπό τά ὄστα, ὅσο καί ἀπό τήν τέφρα τους. Πρέπει, ὅμως, νά κατανοήσουν ὅλοι, ἀκόμη καί ἐάν δέν εἶναι μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἤ «ἀρνοῦνται τήν ἀθανασία» ἤ ψάχνουν τρόπους ὅσο τό δυνατόν πιό «ἀνώδυνου» χειρισμοῦ τοῦ θανάτου, ὅτι ἤ ἀπανθράκωση τοῦ σώματος καί ἤ σύνθλιψη τοῦ ἀποτελεῖ ἐκδήλωση πού κατ' οὔσιαν «βεβηλώνει» τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη. Γιά τήν Ἐκκλησία ὅ κάθε ἄνθρωπος εἶναι «κατ' εἰκόνα Θεοῦ» πλασμένος. Τά νεκρά σώματα δέν εἶναι ἀπορρίμματα! Δέν εἶναι ἄχρηστα ἀντικείμενα, τά ὅποια πρέπει νά παραδοθοῦν στήν φωτιά καί στόν θρυμματισμό, δηλαδή σέ ἕνα βίαιο ἀφανισμό. Ἤ Ἐκκλησία ἀρνεῖται τήν καύση, ἐπειδή ἀρνεῖται τό ἀμετάκλητο ἀνθρώπινο τέλος καί τήν βία πρός τό ἀνθρώπινο πρόσωπο. Εἶναι τραγικό νά καῖμε καί νά κονιορτοποιοῦμε ὅ,τι ἔχει ἀληθινή ἀξία. Ἤ Ἐκκλησία ἐπιλέγει καί ἐφαρμόζει τήν ταφή, διότι σέβεται τό σῶμα τοῦ κεκοιμημένου ἄνθρωπου, ἔχει πίστη καί ἐλπίδα στό αἰώνιο μέλλον καί ἀναθέτει στήν φύση τήν εὐθύνη τῆς φθορᾶς τοῦ φυσικοῦ παρόντος τοῦ ἄνθρωπου.    

Τό πρωΐ τῆς Κυριακῆς, 24^ης Νοεμβρίου 2019, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων ἱερούργησε στόν ἀνακαινισθέντα Ἱερό Ναό Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Πολυάνθου μέ ἀφορμήν τήν περάτωσιν τῶν ἐργασιῶν ἀνακαινίσεως τοῦ ἐξονομασθέντος Ἱεροῦ Ναοῦ. Πρίν τήν ἀπόλυσιν τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων ἐτέλεσε τό μνημόσυνον τῶν γονέων τῶν εὐεργετῶν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ κ.κ. Νικολάου Νικολαΐδη καί Βασιλείου Τζιώτζιου, πρός τούς ὁποίους ἀπένειμε τήν ἀνωτάτην τιμητικήν διάκρισιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀναγνώσας δέ τό σχετικόν Εὐεργετήριον Γράμμα, τούς περιεκόσμησε μετά του σχετικοῦ μεταλλίου ἐπαινέσας τήν ἀξιομίμητον ταύτην προσφοράν ὡς εὐλογημένην παρά Θεοῦ Πατρός, καί εὐχήθηκε ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν κεκοιμημένων, παραλλήλως συνεχάρη τόν Ἐφημέριον τοῦ Ναοῦ, Οἰκονόμον Χρῆστον Μπογιατζῆ, τά μέλη τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου, καί τούς κατοίκους τῆς Ἐνορίας εὐχηθείς τά κράτιστα παρά Κυρίου.     Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Μέ τήν εὐκαιρίαν τῆς Θεομητορικῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν παραλλήλως ἑορτάζουν καί οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις τῆς Πατρίδος μας, τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 20^ῆς Νοεμβρίου 2019, ἐπραγματοποιήθη στό Μέγαρο Μουσικῆς Κομοτηνῆς, Μουσική Ἐκδήλωσις ἀπό τήν Στρατιωτικήν Μουσικήν τῆς 21^ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας καί τήν Χορωδίαν τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς. Ἀρχικῶς, ὁ Διοικητής τῆς 21^ης Τ.Θ. Ταξιαρχίας Ἰππικοῦ «ΠΙΝΔΟΣ», Ταξίαρχος κ. Ἰωάννης Μπόγδος ἐκαλωσόρισε τούς παρισταμένους, ἀναφέρθηκε ἐν συντομίᾳ στό ἱστορικό τῆς καθιερώσεως τῆς ἑορτῆς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, καί εὐχαρίστησε ἐκτός τῶν ὑπολοίπων τοπικῶν ἀρχόντων τόν Μητροπολίτην Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμονα διά τήν ἀγαστήν πάντοτε συνεργασίαν, ἀλλά καί κατά τήν αὐτήν ἑσπέραν διά τήν συμμετοχήν τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, καί τόν προσεκάλεσε νά ἀπευθύνῃ τόν προσήκοντα λόγον οἰκοδομῆς. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων ἀνεφέρθη στό πρόσωπον τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί τήν σημασίαν τῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων Αὐτῆς εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, στήν σπουδαιότητα τῆς ὑπηρεσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος, ἐνῶ εὐχαρίστησε τόν τε Ἀνώτατον Διοικητήν Φρουρᾶς Κομοτηνῆς καί Διοικητήν τῆς 29^ης Ταξιαρχίας, Ταξίαρχον κ. Λεωνίδαν Γιοβάνην, ἀλλά καί τόν Διοικητήν τῆς 21^ης Τ.Θ. Ταξιαρχίας Ἰππικοῦ «ΠΙΝΔΟΣ» κ. Ἰωάννην Μπόγδον ὑπό τήν εὐθύνην τοῦ ὁποίου τελεῖ ἡ Στρατιωτική Μουσική, καθώς πάντοτε πλαισιώνει οἱανδήποτε θρησκευτικήν ἐκδήλωσιν καί λιτανείαν, τέλος περιέγραψε τούς σκοπούς τοῦ ἀπό πενταετίας συσταθέντος Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, μία δραστηριότης τοῦ ὁποίου τυγχάνει ἡ χορωδία ὑπό τήν διεύθυνσιν τοῦ Καθηγητοῦ κ. Γεωργίου Πενέτη. Μετά τίς προσφωνήσεις, στό κατάμεστο ἀπό ἀκροατήριο Μέγαρο Μουσικῆς τῆς πόλεως, ἐπηκολούθησε ἡ παρουσίασις ὕμνων καί  μουσικῶν ἀσμάτων ὑπό τε τῆς Στρατιωτικῆς Μουσικῆς καί τῆς Χορωδίας τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἐδημιουργήθη δέ κλίμα ψυχικῆς εὐφορίας καί ἀνατάσεως, μετά δέ τό πέρας τοῦ προγράμματος ἀπενεμήθησαν στούς συμμετέχοντες ἀναμνηστικά ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Παντελεήμονος καί τοῦ Διοικητοῦ τῆς 21^ης Τ.Θ. Ταξιαρχίας Ἰππικοῦ «ΠΙΝΔΟΣ».   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως [gallery link="file" ids="19268,19269,19270,19271,19272,19273,19274,19275,19276,19277,19278,19279"]

Στά πλαίσια τῆς συνεργασίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  Μαρωνείας  καὶ Κομοτηνῆς μὲ τό  Ἵδρυμα Ποιμαντικῆς Ἐπιμορφώσεως τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, φορέα παροχῆς ὑπηρεσιῶν διὰ βίου μάθησης, ὑλοποιεῖ τὴν Πράξη μὲ τίτλο: «Ἀνάπτυξη ἱκανοτήτων ἀνθρώπινου δυναμικοῦ σὲ ὑπηρεσίες κοινωνικῆς προνοίας μὲ ἔμφαση στίς δομὲς τῆς Ἐκκλησίας» καὶ συγκεκριμένα τὸ θέμα: «ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ». Τό ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας, 18^ης Νοεμβρίου 2019, ὁ Ἀναπληρωτής Γενικός Διευθυντής τοῦ Ἱδρύματος Ποιμαντικῆς Ἐπιμορφώσεως τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Θεολόγος Ἀλεξανδράκης παρέστη τιμητικῶς στήν πόλιν μας, προκειμένου νά παρακολουθήσῃ τήν διεξαγωγήν τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπιμορφωτικοῦ Σεμιναρίου, τοῦ ὁποίου εἰσηγητής κατά τήν ἀναφερθεῖσαν ἡμέραν ἦταν ὁ κ. Βάιος Νταφούλης, Δρ Ἰατρικῆς, Διευθυντής Παιδοψυχιατρικῆς Γ.Ν.Θ. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ». Τόν ἐπισκέπτην μας καλωσόρισε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων, ὁ ὁποῖος συνεχάρη τόν π. Θεολόγον διά τά ἐπιτελούμενα προγράμματα, καί τόν παρεκάλεσε νά μεταφέρῃ τήν εὐγνωμοσύνην καί τίς εὐχαριστίες στόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο τόν Β΄ τονίσας τήν σπουδαιότητα τῶν σεμιναρίων καί τήν συμβολήν τους στήν ποιμαντική διακονία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Ἀκολούθως, ὁ π. Θεολόγος ἐξέφρασε τήν ἰκανοποίησίν του διά τήν ὑλοποίησιν τοῦ προγράμματος, εὐχαρίστησε δέ τόν Μητροπολίτην μας κ. Παντελεήμονα διά τήν πρόφρονα συνεργασίαν του μετά τοῦ Ἱδρύματος Ποιμαντικῆς Ἐπιμορφώσεως καί τήν διάθεσιν καταρτίσεως τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου, ἐνῶ ἀνεφέρθη κυρίως σέ θέματα αὐτισμοῦ παρουσιάσας πληθώραν παραδειγμάτων ποιμαντικῆς ἀντιμετωπίσεως παρεμφερῶν ζητημάτων. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Δρ κ. Νταφούλης ἀνέπτυξε τήν εἰσήγησίν του μέ τό ἐνδιαφέρον θέμα: ««Ἡ φύση καί τά χαρακτηριστικά τῶν ψυχικῶν νοσημάτων», ἐπηκολούθησε δέ διάλογος μετά τῶν ἐπιμορφουμένων.   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως [gallery link="file" ids="19251,19252,19253,19254,19255,19256,19257,19258,19259"]

Μέ τήν εὐκαιρίαν τῆς Θεομητορικῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἡμέραν κατά τήν ὁποίαν παραλλήλως ἑορτάζουν καί οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις τῆς Πατρίδος μας, τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 20^ῆς Νοεμβρίου 2019, καί περί ὥραν 8:00 μ.μ., θά πραγματοποιηθῇ στό Μέγαρο Μουσικῆς Κομοτηνῆς, Μουσική Ἐκδήλωσις ἀπό τήν Στρατιωτικήν Μουσικήν τῆς 21^ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας καί τήν Χορωδίαν τοῦ Γραφείου Ἐσωτερικῆς καί Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς τῆς Ἱερᾶς Μητρο-πόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς. Καλούμαστε ὅπως συμμετάσχουμε στήν ἐνδιαφέρουσαν ἐκδήλωσιν καί ἀπολαύσουμε τό ἀποτέλεσμα τῆς συνεργασίας   ὅσων θά μᾶς παρουσιάσουν ἡ Στρατιωτική Μουσική καί ἡ Χορωδία τοῦ Γραφείου τῆς Ἱεραποστολῆς.   Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως