Notice: Only variables should be assigned by reference in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 15

immk

 

Ὁ Ἐνδοξώτατος Ἀρχηγός Γ.Ε.Σ., Στρατηγός Γεώργιος Κωστίδης, ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς Μάχης τῶν Ὀχυρῶν ἀπέστειλε πρὸς τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας μία ἰδιαιτέρως συγκινητική ἐπιστολή, ἡ ὁποία καταδεικνύει τὸ ἦθος, τὴν ἀγάπη του πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τὴν τιμή πρὸς τοὺς Ἥρωες προγόνους μας.

Αἰσθανόμενοι ἰδιαίτερη χαρά καὶ συγκίνηση παραθέτουμε παρακάτω αὐτούσια τὴν ἐπιστολή τοῦ Ἀρχηγοῦ, εὐχόμενοι ὁ Θεός νὰ χαρίζει στὴν Πατρίδα μας καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο χρόνια εἰρηνικά, νὰ εὐλογεῖ δὲ τά ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες πάντων τῶν ὑπηρετούντων στὸν ἔνδοξο Ἑλληνικό Στρατό πρός συνέχιση τῆς πολυτίμου προσφορᾶς αὐτῶν ὑπέρ τῶν Ὁσίων καί τῶν Δικαίων τῆς φιλτάτης Πατρίδος μας ἐπ’ ἀγαθῷ.

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΣΕ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 

            Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος δια του υπ' αριθμ. πρωτ. 1183/734/4-4-2024 Εγκυκλίου Σημειώματος Αυτής, απέστειλε προς την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και τις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος την υπ’ αριθ. 32538/Θ2/29-3-2024 Εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με θέμα: «Εισαγωγή Μαθητών/τριών στα Σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, κατά το σχολικό έτος 2024-2025».

            Η εισαγωγή πλέον των μαθητών στην Α’ τάξη των Εκκλησιαστικών Γυμνασίων και των Εκκλησιαστικών Λυκείων πραγματοποιείται κατόπιν γραπτής δοκιμασίας (τεστ) δεξιοτήτων υπό μορφήν ερωτήσεων κλειστού τύπου/πολλαπλής επιλογής. Διά της διαδικασίας αυτής, με την οποία διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα, η διαφάνεια και το αδιάβλητο της διαδικασίας, οι μαθητές αξιολογούνται σε δεξιότητες σχετικές προς την κατανόηση κειμένων της ελληνικής γλώσσας, των μαθηματικών και των θρησκευτικών εννοιών, τις οποίες απέκτησαν κατά τη διάρκεια της φοίτησης αυτών στο Δημοτικό Σχολείο ή το Γυμνάσιο αντίστοιχα.

            Όσοι ενδιαφερόμενοι επιθυμούν να εισαχθούν στα Εκκλησιαστικά Σχολεία για το σχολικό έτος 2024-2024, καλούνται να υποβάλουν αίτηση ηλεκτρονικά μέσω της Ενιαίας Ψηφιακής Πύλης της Δημόσιας Διοίκησης (gov.gr), χωρίς να απαιτείται η αυτοπρόσωπη παρουσία του γονέα/κηδεμόνα ή τρίτου εξουσιοδοτημένου ατόμου στις σχολικές μονάδες επιλογής. Για την υποβολή της αίτησης ακολουθείται η διαδρομή:

“Αρχική / Εκπαίδευση / Εγγραφή σε σχολείο / Εισαγωγή στα Πρότυπα, Πειραματικά και Εκκλησιαστικά σχολεία”.

Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων θα διαρκέσει έως και την Παρασκευή 17-5-2024.

 

Σήμερα Πέμπτη, 4 Ἀπριλίου ἐ. ἒ., ὁ Στρατηγός κ. Δημήτριος Ἀραμπατζῆς, Διοικητής τῆς ΜΕΡ.ΥΠ., συνοδευόμενος ἀπό τὸν Ταξίαρχο κ. Γεώργιο Ζουμπανιώτη, Διοικητή IV ΤΑΞ.ΥΠ. καὶ τὸν Ἀνθυπασπιστή κ. Γεώργιο Γκέρτση, Ὑπασπιστή Διοικήσεως ΜΕΡ.ΥΠ., πραγματοποίησε ἐθιμοτυπική ἐπίσκεψη στόν Σεβασμιώ­τατο στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως,

Ὁ Σεβασμιώτατος, εὐχήθηκε ὑγεία, δύναμη, τὸν ἄνωθεν φωτισμό καὶ ἐνίσχυση στὴν ἐπιτέλεση τῶν ὑψηλῶν καθήκοντων τους.

 

Τώρα πού ἡ Ἂνοιξη φέρνει τὶς πρῶτες λιακάδες της, οἱ μικροὶ μας φτερωτοὶ φίλοι, οἱ μέλισσες, ἐμφανίζονται ὅλο καὶ πιὸ συχνὰ.

Ἔτσι λοιπόν καὶ τὰ παιδιὰ τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας, ἀσχολήθηκαν μέ τίς κατασκευές καί τίς ζωγραφιές καί μάθανε πῶς παράγεται τό μέλι τῶν μικροκαμωμένων  καί ἐργατικῶν μελισσῶν.

 

Τρεχούσης τῆς Ἑ­βδο­μά­δος Ἱ­ε­ρα­τι­κῶν Κλή­σεων, ὁ Σεβασμιώτατος  χοροστάτησε κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κομοτηνῆς καί ὑποδέχθηκε τήν Πέμπτη, 4 Ἀπριλίου 2024, τοὺς Ἱεροπαῖδες τῶν Ἐνοριῶν τῆς Ἱερᾶς Μητρο­πόλεώς μας. Τούς τόνισε τὴ σπουδαιότητα τῆς Διακονίας τους στὴν τέλεση τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας μέσα στὸ Ἱερό Βῆμα, ἀλλά καὶ στὸ Ἀναλόγιο τῶν Ἱερῶν Ναῶν.

            Τοὺς εὐχήθηκε πατρικά καλό ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἑορτάζοντας ὅλοι μαζί τὴν λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας καὶ τοὺς προσέφερε εὐλογίες.

 

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

 

Τήν Παρασκευή, 5 Απριλίου 2024, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στήν Ἀκολουθία τῆς Γ΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν  Ὑπεραγία Θεοτόκο, ὡς ἀκολούθως:

5.00 μ.μ. Στήν  Ἱερά Μονή Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη Παπικίου Ὄρους.

7.00 μ.μ. Στόν Ἱερό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

       Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στό πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί προέτρεψε τούς πιστούς νά ἀντλήσουν δύναμη καί χαρά ἀπό τήν πνευματική μας Μητέρα.

 

Πέμπτη, 4-4-2024:

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ὁμιλήσει στὴ Σύναξη τῶν Ἱεροπαίδων, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑβδομάδος Ἱερατικῶν Κλήσεων.

 

Παρασκευή, 5-4-2024:

Ὁ Σεβασμιώτατος θά χοροστατήσει κατά τὴν ἀκολουθία τῆς Γ΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς ἀκολούθως :

Ὥρα 12:00 : 21 ΤΘ Ταξιαρχία.

Ὥρα 13:00: Σχολή Δοκίμων Ἀστυφυλάκων Κομοτηνῆς.

Ὥρα 17:00: Ἱερά Μονή Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλύβη Παπικίου Ὄρους.

Ὥρα 19:00: Ἱερός Ναός Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

 

Σάββατο, 6-4-2024 :

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ  ὑποδεχθεῖ στὴν Ἀμβροσία τὴν Ἱερά Εἰκόνα τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου καὶ θὰ ἐπανατοποθετήσει στὸν Ἱερό Ναό τὴν συντηρηθεῖσα Ἱερά καὶ Ἱστορική Εἰκόνα τῆς «Παναγίας τῆς Πετρινιᾶς» ἀπό τὴν Πέτρα τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης.

 

Κυριακή Γ΄ Νηστειῶν, τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, 7-4-2024:

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου  Γεωργίου Κομοτηνῆς.

 

Ὥρα 11:30. Ὁ Σεβασμιώτατος, ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῆς Μάχης τῶν Ὀχυρῶν θὰ μεταβεῖ στὸ Ἱστορικό Ὀχυρό τῆς Νυμφαίας καὶ θά προστεῖ τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πεσόντων πατέρων καὶ ἀδελφῶν μας.

 

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά χοροστατήσει κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Γ΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, ὅπου θά ὁμιλήσει ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος  τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας κ. Πορφύριος, μὲ θέμα : «Ἐάν ὑψωθῶ πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν».

 

Τετάρτη, 10-4-2024 :

 Ὥρα 18:00 . Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει κατά τήν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στόν Ἱερό Ἐνοριακό Ἁγίου Παντελεήμονος Μικροῦ Κρανοβουνίου.

 

 

 

«Η ΑΠΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ»

Στή σημερινή Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως,  ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὑψώνει στό μέσο τοῦ ναοῦ τόν Τίμιο Σταυρό πρός προσκύνηση, γιά νά ἀντλήσουμε δύναμη καί θάρρος, καί νά συνεχίσουμε νά διαπλέουμε τό μέγα πέλαγος τῆς νηστείας, καταμεσῆς τοῦ ὁποίου βρισκόμαστε. Καθώς, λοιπόν ὑψώνει τό Ἱερό Σύμβολο τοῦ Βασιλέως τοῦ Μεγάλου, τοῦ Κυρίου τῆς Δόξης, τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου, συνάμα προβάλλει τή σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ὡς τήν πιό ἐκφραστική διατύπωση τῶν ὅρων ὑπό τούς ὁποίους ἐμεῖς οἱ χριστιανοί ἀκολουθοῦμε τόν δικό μας ἡγέτη, τόν Νυμφίο τῆς ψυχῆς μας. Τί ζητᾶ, λοιπόν, ὁ Χριστός μας; «Ὅποιος θέλει νά μέ ἀκολουθεῖ ὡς μαθητής, ἄς ἀρνηθεῖ τόν ἑαυτό του, ἄς πάρει σταθερή ἀπόφαση νά ὑπομείνει κάθε θλίψη καί δοκιμασία ἕως καί σταυρικό θάνατο» μιμούμενος τό παράδειγμά μου. Βαρυσήμαντος λόγος, πού ἡ ἀνθρωπότητα δέν φαίνεται νά κατανόησε στήν πραγματική του διάσταση, οὔτε μπόρεσε νά ἀφομοιώσει. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού οἱ ἄνθρωποι καλοῦνται ἐν ἐλευθερίᾳ νά συνταχθοῦν πίσω ἀπό τό μοναδικό πρόσωπο τοῦ Σωτήρα Χριστοῦ, μέ ὅρους προσωπικῆς εὐθύνης. Ὑπάρχει ἕνας παράδοξος ὅρος στήν πρόσκληση τοῦ Κυρίου μας. Ὁ ὅρος νά ἀπαρνηθοῦμε τόν ἑαυτό μας. Γιατί; Αὐτό πού ἔχω καί χειρίζομαι εἶναι ὁ ἑαυτός μου. Αὐτό πού μοῦ δόθηκε καί μέ προσδιορίζει εἶναι ὁ ἑαυτός μου. Αὐτό πού μέ ὁριοθετεῖ καί μέ χαρακτηρίζει στήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων εἶναι ὁ ἑαυτός μου.

Γιατί μοῦ ζητᾶ ὁ Χριστός νά τόν ἀρνηθῶ; Καί μάλιστα δέν μοῦ ζητᾶ νά ἀρνηθῶ κάποιο κομμάτι τοῦ ἑαυτοῦ μου, ἔστω τό πιό ἀρρωστημένο ἤ ἀσθενές ἀλλά μού ζητᾶ νά ἀρνηθῶ συνολικά ὁλόκληρο τόν ἑαυτό μου, ἀκόμη καί ὅσα καλά θεωρῶ ὅτι ἔχω.Τόν λόγο τοῦ Κυρίου ἐρμηνεύει ὁ Μέγας Βασίλειος. Ἐξηγεῖ ὅτι ἄρνηση τοῦ ἑαυτοῦ σημαίνει «παντελής τῶν παρελθόντων λήθη καί τῶν θελημάτων ἑαυτοῦ ἀναχώρησις». Δηλαδή, τό νά ξεχάσει ὁ ἄνθρωπος ὅσες ἀγκυλώσεις, πιστεύματα, θεωρήσεις, προκαταλήψεις, ἀντιλήψεις εἶχε γιά τόν κόσμο καί τόν ἄνθρωπο, πρίν γνωρίσει τόν Χριστό. Νά ξεχάσει ἀκόμη καί τίς καθημερινές του συνήθειες, γιά νά παραδοθεῖ ἄνευ ὅρων στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, στό ἐκκλησιαστικό ἦθος καί τόν πνευματικό τρόπο ζωῆς.

Ἀλλά καί τό νά παύσει ὁ ἄνθρωπος νά διεκδικεῖ καί νά ἐπιβάλλει τό δικό του θέλημα, λέγοντας ὁλοπρόθυμα, ὅπως ὁ Σωτήρας μας: «Οὐ ζητῶ τό θέλημα τό ἐμόν, ἀλλά τό θέλημα τοῦ πέμψαντος με πατρός».

 

 

ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΗ ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­Α

Η Ι­Ε­ΡΑ ΣΥ­ΝΟ­ΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚ­ΚΛΗ­ΣΙ­ΑΣ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ

 

Δ/νσις: Ἰωάννου Γενναδίου 14 – 115 21, Ἀθῆναι

Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ  3087

Θέμα: «Περί τῶν Ἱ­ε­ρα­τι­κῶν Κλή­σεων»

 

Τέ­κνα ἐν Κυ­ρίῳ ἀ­γα­πητά,

Στήν καρ­δι­ά τῆς Ἁ­γί­ας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, τήν Κυ­ρι­α­κή τῆς Σταυ­ρο­προ­σκυ­νή­σε­ως, ἐ­θε­ώ­ρη­σαν κα­λό οἱ Ἅ­γι­οι Πα­τέ­ρες νά ὑ­ψώ­σουν κά­τω ἀ­πό τούς τρούλ­λους τῶν παν­σέ­πτων Να­ῶν γι­ά προ­σκύ­νη­ση τό «τρό­παι­ο κα­τά τοῦ θα­νά­του», τό «ζω­ο­μύ­ρι­στο ξύ­λο» τοῦ Τι­μί­ου Σταυ­ροῦ τοῦ Κυ­ρί­ου μας. Ἐπέ­λε­ξαν τό ση­μεῖ­ο, τό σύμ­βο­λο καί συμ­βό­λαι­ο τῆς ἀ­γά­πης, τῆς ζω­ῆς καί τῆς κα­ταλ­λα­γῆς, δη­λα­δή τῆς συμ­φι­λι­ώ­σε­ως μέ τόν Θε­ό, γι­ά στή­ριγ­μα καί πα­ρα­μυ­θί­α ὅ­σων γύ­ρε­ψαν ἐ­λεύ­θε­ρα νά πο­ρευ­τοῦν στό στά­δι­ο τῶν ἀ­ρε­τῶν γι­ά ν’ ἀ­πο­λαύ­σουν ὡς μέ­λι γλυ­κύ­τα­το τίς ἄ­πει­ρες δω­ρε­ές πού ξε­πη­δοῦν ἀ­π’ τή Σταυ­ρω­μέ­νη Θε­α­γά­πη.

Ὁ ζω­ο­ποι­ός Σταυ­ρός προ­βάλ­λε­ται σάν ἡ μο­να­δι­κή ἀπάντη­ση στήν προ­αι­ώ­νι­α ἀ­να­ζή­τη­ση τοῦ ἀν­θρώ­που γι­ά ζω­ή καί ἀθα­να­σί­α· σάν τό ἀ­κέ­νω­το ἁ­γι­ο­πό­τη­ρο τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας, πού ὁ Θε­ός ἔ­στη­σε ἀ­νά­με­σά μας καί “ἐ­πλή­ρω­σε” μέ τό μα­κά­ρι­ο αἷ­μα Του. Ἐ­κεῖ­νος «πέ­θα­νε, γι­ά νά ζή­σου­με ἐ­μεῖς», κα­τά τόν Θε­ο­λό­γο Γρη­γό­ρι­ο, καί γύ­ρε­ψε ἀ­πό ­᾿μᾶς ἁ­πλά, ἀλ­λά μέ ὑ­πα­κο­ή στό ἅγι­ο θέ­λη­μά Του, νά γευ­ό­μα­στε ἑ­κού­σι­α τή χα­ρά τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας, κι ἄς πλη­γώ­νε­ται Ἐ­κεῖ­νος ὡς Θε­ός κι ἄς κρα­τά­ει παν­το­τι­νά τά ἄ­χραν­τα χέ­ρι­α Του ἁ­πλω­μέ­να στόν Σταυ­ρό καί ἄς ἔχει τήν πλευ­ρά τρυ­πη­μέ­νη γι­ά ν’ ἀ­να­βλύ­σει τό νε­ρό τοῦ Βα­πτί­σμα­τος καί τό αἷ­μα τῆς Εὐ­χα­ρι­στί­ας, ἡ κοι­νω­νί­α δη­λα­δή καί ἡ ὑ­πό­στα­ση τῆς ἀν­θρώ­πι­νης ἐ­λευ­θε­ρί­ας.

Ὁ Χρι­στι­α­νι­σμός εἶ­ναι ἡ πί­στη τοῦ Σταυ­ροῦ: προ­σκυ­νοῦ­με τό “φυ­τό τῆς Ἀ­να­στά­σε­ως”, τό “ξύ­λο τῆς αἰ­ώ­νι­ας ζω­ῆς” σάν δυ­να­τό­τη­τα με­το­χῆς μας στήν ἀ­να­στη­μέ­νη φύ­ση τοῦ Θε­αν­θρώ­που· χαι­ρε­τί­ζου­με τόν κρου­νό τῆς ζω­ῆς πού ξε­πε­τάχ­τη­κε ἀ­π’ τόν Τά­φο Του, σάν ἀ­πό νυ­φι­ά­τι­κη πα­στά­δα ἀ­να­και­νι­σμέ­νη. Γι’ αὐ­τό τό ἀ­κα­τα­μά­χη­το τεῖ­χος καί ἅ­γι­ο ὅ­πλο τῶν ὀρ­θο­δό­ξων, ὁ ἅ­γι­ος Ἐ­φραίμ ὁ Σύ­ρος θά πεῖ: «Ὁ Σταυ­ρός εἶ­ναι πού στά­θη­κε μέ­σα στήν οἰ­κου­μέ­νη, πού φυ­τεύ­τη­κε στόν τό­πο τοῦ Κρα­νί­ου κι ἀ­μέ­σως βλά­στη­σε τό κλῆ­μα τῆς ζω­ῆς». Κι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α στόν Σταυ­ρω­θέν­τα Κύ­ρι­ό της θά ψά­λει τή Μεγάλη Πέμ­πτη: «Σταυ­ρώ­θη­κες γι­ά χά­ρη μου, γι­ά νά μοῦ προ­σφέ­ρεις τήν ἄ­φε­ση· κεν­τή­θη­κες στήν πλευ­ρά Σου γι­ά ν’ ἀ­να­βλύ­σεις γι­ά μέ­να τούς κρου­νούς τῆς ζω­ῆς· στά καρ­φι­ά καρ­φώ­θη­κες, ὥ­στε βλέ­πον­τας τό μέ­γε­θος τῶν πα­θη­μά­των Σου νά μπο­ρῶ νά κρά­ζω σέ Σέ­να, ζω­ο­δό­τα Χρι­στέ, βε­βαι­ώ­νον­τας τό ὕ­ψος τῆς δυ­νά­με­ώς Σου: δο­ξα­σμέ­νος νά ᾿­ναι ὁ Σταυ­ρός Σου Σω­τή­ρα μου καί τό Πά­θος Σου» (Ἀ­κο­λου­θί­α τῶν Πα­θῶν, Μα­κα­ρι­σμοί).

Τοῦ­το τό Τί­μι­ο Ξύ­λο, ὅ­μως, πού σή­με­ρα προ­βάλ­λε­ται σέ προ­σκύ­νη­ση καί στη­ριγ­μό “πά­σης πνο­ῆς”, κά­ποι­α χέ­ρι­α τρε­μά­με­να Τό κρα­τοῦν. Κά­ποι­α χέ­ρι­α Τό θυ­μι­ά­ζουν, Τό χαι­ρε­τοῦν, εὐ­λο­γοῦν μέ Αὐ­τό τόν Λα­ό τοῦ Θε­οῦ καί σφρα­γί­ζουν τά Τί­μι­α Δῶ­ρα! Τά χέ­ρι­α τοῦ Κλη­ρι­κοῦ! Τοῦ Ἐ­πι­σκό­που, τοῦ Πρε­σβυ­τέ­ρου, τοῦ Δι­α­κό­νου. Γι’ αὐ­τό σο­φά ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας τήν ἡ­μέ­ρα τή με­γά­λη, τή ση­με­ρι­νή, τῆς Σταυ­ρο­προ­σκυ­νή­σε­ως τήν ἀ­φι­ε­ρώ­νει στίς ἱ­ε­ρα­τι­κές κλή­σεις.

Ἄ­ρα­γε τί ση­μαί­νει «ἡ­μέ­ρα ἱ­ε­ρα­τι­κῶν κλή­σε­ων»; Ση­μαί­νει γι­ά τά ὀρ­θό­δο­ξα δε­δο­μέ­να τήν πρό­σκλη­ση νά ἐν­δυ­θοῦν, νά ἐν­δυ­θοῦ­με κα­λύ­τε­ρα, ὅ­σοι τό ἐ­πι­θυ­μοῦ­με, ὅ­σοι κλη­θοῦ­με κι ἔ­χου­με τή λαχ­τά­ρα γι᾿ αὐ­τό νά φο­ρέ­σου­με ΤΟ ΜΕ­ΓΑ­ΛΕΙ­Ο ΤΟΥ ΜΥ­ΣΤΗ­ΡΙ­ΟΥ ΤΗΣ Ι­Ε­ΡΩ­ΣΥ­ΝΗΣ! Νά ντυ­θοῦν τό τί­μι­ο ρά­σο τά παι­δι­ά μας πού τό ἐ­πι­θυ­μοῦν, νά πε­ρι­βλη­θοῦν τόν αἱ­μά­τι­νο μαν­δύ­α τοῦ τρί­βω­νος τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης. Τό αἱ­μα­το­βαμ­μέ­νο ἅ­γι­ο ρά­σο!

Μέ τόν Σταυ­ρό Του τόν πάν­σε­πτο στό χέ­ρι στέ­κει τού­τη τή λαμ­πρή ἡ­μέ­ρα, μά καί κά­θε ἡ­μέ­ρα καί ὥ­ρα, ὁ Κύ­ρι­ος μπρο­στά ἀ­π᾿ τά βη­μό­θυ­ρα κά­θε ψυ­χῆς καί μέ Αὐ­τόν κρού­ει καί ἐλ­πί­ζει νά Τοῦ ἀ­νοί­ξει γι­ά νά γυ­ρέ­ψει νά ἐν­δυ­θεῖ κά­ποι­ο ἄ­ξι­ο παι­δί Του τήν ἁ­γί­α Ἱ­ε­ρω­σύ­νη· καί ἀ­πό τήν κα­τά σάρ­κα φύ­τρα του, τούς γο­νεῖς του, νά ἔλ­θουν ἀ­ρω­γοί σ᾿ αὐ­τή του τήν κλή­ση, σ᾿ αὐ­τό του τόν ἐν­δό­μυ­χο ὁ­λό­θυ­μο πό­θο, καί νά μή στα­θοῦν ἐμ­πό­δι­ο καί φραγ­μός στήν κλή­ση τοῦ Οὐ­ρα­νοῦ! Ἡ Ἱ­ε­ρω­σύ­νη εἶ­ναι χά­ρη, εἶ­ναι ἁ­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή δω­ρε­ά, εἶ­ναι ἁ­γι­ο­τρι­α­δι­κός τό­κος καί μα­κά­ρι­ο τό σπί­τι πού γί­νε­ται ΘΡΟ­ΝΟΣ γι­ά νά κα­τα­σκη­νώ­σει τό­σος πλοῦ­τος καί ΜΗ­ΤΡΑ γι­ά νά φι­λο­ξε­νή­σει τό με­γα­λεῖ­ο της. Ὁ Ἴ­δι­ος ὁ Κύ­ρι­ος τό εἶ­πε στούς Μα­θη­τές Του: «Δέν μέ ἐ­ξε­λέ­ξα­τε ἐ­σεῖς, ἀλ­λά ἐ­γώ σᾶς ἐ­ξέ­λε­ξα καί σᾶς ἐγ­κα­τέ­στη­σα στό ὑ­ψη­λό ἔρ­γο σας .­.­.» (Ἰ­ω­άν. ι­ε΄ 16). Ὁ Ἐπί­σκο­πος, ὅ­ταν χει­ρο­το­νεῖ τόν Δι­ά­κο­νο, τό κα­θι­στᾶ σα­φές λέ­γον­τας: «­.­.. ἡ Χά­ρη προ­σφέ­ρε­ται στούς ἀ­ξί­ους Σου Κύ­ρι­ε, ὄ­χι μέ τήν ἐ­πί­θε­ση τῶν χει­ρῶν μας, ἀλ­λά μέ τήν πα­ρου­σί­α τοῦ πλού­σι­ου ἐ­λέ­ους Σου .­.­.­». Ἡ ἐ­πί­θε­ση τῶν χει­ρῶν εἶ­ναι, βε­βαί­ως, ὅ­λως ἀ­πα­ραί­τη­τη, ἀλ­λά γι­ά νά με­τα­δώ­σει τά χα­ρί­σμα­τα πού προ­έρ­χον­ται ἀ­πό τή Θεί­α Πη­γή, ἀπό τήν πα­ρου­σί­α τοῦ μό­νου Ἀρ­χι­ε­ρέ­ως, τοῦ Χρι­στοῦ μας, τήν αὐ­τόρ­ρι­ζα τῆς Χά­ρι­τος!

Ὁ εὐ­λο­γη­μέ­νος Λα­ός τοῦ Θε­οῦ, βλέ­πον­τας τό ἐ­πι­τρα­χή­λι­ο πού φέ­ρει ὁ Ἱ­ε­ρεύς πά­νω του, ἀ­να­γνω­ρί­ζει ὅ­τι αὐ­τό εἶ­ναι τό σύμ­βο­λο τῆς χά­ρι­τος τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης καί κυ­ρί­ως ὅ­τι εἰ­κο­νί­ζει τή Χά­ρη τήν “τε­λε­στι­κή” τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, “τήν ἄ­νω­θεν κα­τερ­χο­μέ­νη”, κα­τά τόν Ἅ­γι­ο Συ­με­ών Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ζεῖ κα­θη­με­ρι­νά μι­άν ἀ­λή­θει­α: ὁ Κλη­ρι­κός πε­ρι­βάλ­λε­ται μέ πνευ­μα­τι­κή ἐξου­σί­α, χά­ρη στή θερ­μουρ­γό πα­ρου­σί­α τοῦ Πα­ρα­κλή­του, πού γί­νε­ται τό τί­μι­ο ἄμ­φι­ό του καί με­τα­βάλ­λε­ται σέ ἁ­γι­α­σμέ­νο, χα­ρι­τω­μέ­νο καί κα­θι­ε­ρω­μέ­νο πρό­σω­πο. Τοῦ­το τό ζεῖ κυ­ρί­ως ὡς πλή­ρω­μα ὁ χει­ρο­το­νού­με­νος. Βλέ­πει γύ­ρω του τά πάν­τα νά ἀλ­λοι­ώ­νον­ται, νά παίρ­νουν πα­ρά­ξε­νη θω­ρι­ά κι ἀ­νερ­μή­νευ­τη ὄψη. Κυ­ρι­ο­λε­κτι­κά ζεῖ μι­ά με­τα­μόρ­φω­ση τήν ὥ­ρα πού ἡ Ἱ­ε­ρω­σύ­νη σκη­νώ­νει μέ­σα του καί τόν κα­θι­στᾶ «σκεῦ­ος ἐ­κλο­γῆς» (Πράξ. θ΄ 15), ἁ­γι­ο­πό­τη­ρο ἕ­τοι­μο νά δε­χθεῖ τόν Θεῖ­ο Μαρ­γα­ρί­τη. Στέ­κει σάν με­τέ­ω­ρο ἱ­ε­ρό ἀ­νά­με­σα στόν Θε­ό καί τόν ἄν­θρω­πο, στόν οὐ­ρα­νό καί τή γῆ, ἔτ­σι πού ἡ προ­σευ­χή του με­του­σι­ώ­νε­ται σέ προ­σευ­χή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, καί συ­νά­μα ἀ­ξι­ώ­νε­ται νά κα­λεῖ τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα «ἐ­πί τά προ­κεί­με­να δῶ­ρα καί ἐ­πί πάν­τα τόν λα­όν» (Εὐ­χή τοῦ Κα­θα­γι­α­σμοῦ). Ἀ­ξι­ώ­νε­ται μπρο­στά στό ἅ­γι­ο Θυ­σι­α­στή­ρι­ο νά εἶ­ναι ἡ “ζων­τα­νή εἰ­κό­να τοῦ Χρι­στοῦ”, κα­τά τόν ἅ­γι­ο Μά­ξι­μο τόν Ὁ­μο­λο­γη­τή, ἀ­φοῦ «ὁ ἱ­ε­ρεύς στέ­κε­ται καί ἐκ­πλη­ρώ­νει τό ἔρ­γο τοῦ Χρι­στοῦ .­.. λέ­γον­τας ἐ­κεῖ­να πού ὁ Χρι­στός εἶ­πε στόν Μυ­στι­κό Δεῖ­πνο», κα­θώς μᾶς βε­βαι­ώ­νει ὁ ἱ­ε­ρός Χρυ­σό­στο­μος.

Ὁ Ἅ­γι­ος Γρη­γό­ρι­ος ὁ Θε­ο­λό­γος δι­η­γεῖ­ται γι­ά τόν Παυ­λί­νο, Ἐ­πί­σκο­πο Νό­λης, τόν ξα­κου­στό γι­ά τήν ἀ­γά­πη πού μοί­ρα­ζε, τό ἑ­ξῆς πε­ρι­στα­τι­κό: Κά­πο­τε, ἐ­πει­δή δέν εἶ­χε πι­ά νά δώ­σει τί­πο­τε, πού­λη­σε τόν ἑ­αυ­τό του ὡς δοῦ­λο, γι­ά νά ἐ­λευ­θε­ρώ­σει τόν γι­ό μι­ᾶς φτω­χῆς χή­ρας πού πι­ά­στη­κε αἰχ­μά­λω­τος. Ἔ­μει­νε, λοι­πόν, ὁ Παυ­λί­νος δοῦ­λος κι ἐρ­γά­στη­κε σ᾿ ἕ­να πε­ρι­βό­λι, ὥ­σπου ὁ κύ­ρι­ός του ἀ­να­κά­λυ­ψε ποι­ός ἦ­ταν καί τόν ἄ­φη­σε ἐ­λεύ­θε­ρο!

Τέ­κνα ἐν Κυ­ρί­ῳ ἀ­γα­πη­τά,

Ὁ Χρι­στός, ὁ Θε­ός μας, ἔ­λα­βε μορ­φή δού­λου κι ἔ­γι­νε ὅ­μοι­ος μέ μᾶς τούς ἀν­θρώ­πους καί φα­νε­ρώ­θη­κε σάν ἄν­θρω­πος, ἄν καί ἦ­ταν συγ­χρό­νως τέ­λει­ος Θε­ός. Μά δέν ἀρ­κέ­στη­κε μό­νο σ’ αὐ­τό, ἀλ­λά ἔ­φθα­σε μέ­χρι τοῦ ση­μεί­ου νά πα­ρα­δώ­σει τόν ἑ­αυ­τό Του στόν Σταυ­ρό γι­ά νά μοι­ρά­σει ζω­ή κι ἀ­νά­στα­ση.

Μά καί ὁ κλη­ρι­κός, στήν κα­θ᾿ ἡ­μᾶς Ρω­μη­ο­σύ­νη, δέν ἀρ­κέ­στη­κε μό­νο στό νά δο­ξο­λο­γεῖ τόν Ἁ­γι­ο­τρι­α­δι­κό Θε­ό καί νά δι­δά­σκει τά “δι­και­ώ­μα­τά” Του, ἀλ­λά ἔ­φθα­σε, ὅ­ταν τό ἀ­παί­τη­σαν οἱ και­ροί, νά δι­α­κο­νή­σει καί τόν Λα­ό, γι­νό­με­νος σφά­γι­ο ἱ­ε­ρό, πο­τί­ζον­τας τό ρά­σο του μέ δά­κρυ­α καί αἷ­μα, τό­σο δι­κά του, ὅ­σο καί τοῦ φι­λό­χρι­στου Λα­οῦ μας! Αὐ­τός ὁ Λα­ός μᾶς θέ­λει ἄ­ξι­ους νά “νο­στι­μί­ζου­με” τόν κό­σμο, νά “φω­τί­ζου­με” τόν κό­σμο, ὅ­πως ὁ Κύ­ρι­ος μᾶς τό ζή­τη­σε, πα­ραλ­λη­λί­ζον­τας τούς Μα­θη­τές Του μέ τό «ἅ­λας τῆς γῆς» καί τό «φῶς τοῦ κό­σμου» (Ματθ. ε΄ 13-14)! Τί θά ἦ­ταν αὐ­τός ὁ κό­σμος χω­ρίς νο­στι­μι­ά καί φῶς; Σκου­πί­δι θά ἦ­ταν καί σκο­τά­δι!

Γο­νεῖς εὐ­λο­γη­μέ­νοι, πα­ρα­κα­λοῦ­με ἐν ὀ­νό­μα­τι τοῦ Σταυ­ρω­θέν­τος Χρι­στοῦ, μή φρά­ζε­τε τόν δρό­μο στό βλα­στά­ρι σας πού θέ­λει νά ἀν­θί­σει δι­α­κο­νών­τας τήν Ἁ­γι­α­τρά­πε­ζα!

Καί σεῖς παλ­λη­κά­ρι­α μας, πού ἔ­χε­τε τήν κλί­ση γι­ά τό ρά­σο, πα­ρα­κα­λοῦ­με δε­χθεῖ­τε τήν πρό­σκλη­ση τοῦ Χρι­στοῦ πού σᾶς γί­νε­ται μέ τή δι­κή μας φω­νή καί δι­α­κο­νῆ­στε Ἐ­κεῖ­νον, τήν Ἐκ­κλη­σί­α Του καί τόν Λαό Του!

Καλό κι εὐλογημένο τό ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς!

          † Ὁ Ἀθηνῶν  Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

          † Ὁ Καρυστίας καί Σκύρου Σεραφείμ

          † Ὁ Μονεμβασίας καί Σπάρτης Εὐστάθιος

          † Ὁ Νικαίας Ἀλέξιος

          † Ὁ Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος

          † Ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος

          † Ὁ Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Παντελεήμων

          † Ὁ Κίτρους καί Κατερίνης Γεώργιος

          † Ὁ Ἰωαννίνων Μάξιμος

          † Ὁ Ἐλασσῶνος Χαρίτων

          † Ὁ Θήρας, Ἀμοργοῦ καί Νήσων Ἀμφιλόχιος

          † Ὁ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Νικηφόρος

          † Ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Δαμασκηνός

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Καραμούζης

Ἀκριβές Ἀντίγραφον

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Καραμούζης

 

 

 

Μέ τά δέντρα νά ἀρχίζουν ἤδη νά βγάζουν τά πρῶτα τους μπουμπούκια καί τόν ἣλιο ν΄ ἀρχίζει νά ζεσταίνει ὃλη τή φύση, μπαίνουμε στήν ἐποχή τῆς Ἂνοιξης. Αὐτήν τήν ἐποχή γνώρισαν τά παιδιά τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν μας, μέσα ἀπό παιχνίδια κατασκευές καί διάφορες δραστηριότητες. 


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 266