Notice: Only variables should be assigned by reference in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 15

immk

 

Μὲ τὴν πρέπουσα ἐκκλησιαστικὴ λαμπρότητα καὶ σὲ κλίμα πνευματικῆς χαρᾶς, τιμήθηκε ἡ παραμονὴ τῆς Δεσποτικῆς Ἑορτῆς τῆς Περιτομῆς τοῦ Κυρίου καὶ ἡ ἱερά μνήμη τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη. 

          Τό  ἁπόγευμα, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, χοροστάτησε στὴν ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Βασιλείου Παγουρίων. Στὴν ὁμιλία του πρὸς τοὺς πιστούς, ἀναφέρθηκε στὴν προσωπικότητα καὶ τὸ πολυδιάστατο κοινωνικὸ ἔργο τοῦ Μεγάλου Καππαδόκη Ἱεράρχη. 

          Στὴ συνέχεια, μετέβη στὸν Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, ὅπου εὐλόγησε τὴ Βασιλόπιτα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, παρουσία τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν καὶ πλήθους κόσμου. Σὲ μιὰ σεμνὴ καὶ συγκινητικὴ τελετή, ὁ Ποιμενάρχης μας ἀπένειμε τοὺς ἐπαίνους τῆς Μητροπόλεως στοὺς μαθητὲς τῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ ποὺ ἀρίστευσαν στὶς Πανελλαδικὲς Ἐξετάσεις τοῦ σχολικοῦ ἔτους 2024-2025.      

          Ἀπευθυνόμενος στοὺς νέους φοιτητές, ὁ Σεβασμιώτατος τοὺς συνεχάρη γιὰ τὴν ἐπιτυχία τους καὶ τοὺς προέτρεψε νὰ καλλιεργοῦν, παράλληλα μὲ τὴν ἐπιστήμη τους, καὶ τὴν ἀρετή. Παράλληλα, ἐξῆρε τὸν κόπο τῶν γονέων καὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν, εὐχόμενος σὲ ὅλους μιὰ καρποφόρα καὶ εὐλογημένη νέα χρονιά. 

 

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

 

Τήν Τετάρτη 31ην Δεκεμβρίου 2025, παραμονή τῆς Πρωτοχρονιᾶς, ὁ Σεβασμιώτατος δέχθηκε στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τήν ἐπίσκεψη τῶν μελῶν τῆς Στρατιωτικῆς Μουσικῆς τῶν δύο Ταξιαρχιῶν, τῆς Φιλαρμονικῆς τοῦ Δήμου, καθώς καί πλήθους παιδιῶν πού ἀπέδωσαν στόν Ποιμενάρχη μας τά παραδοσιακά κάλαντα καί εὐχήθηκαν ἀπό καρδίας.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε ὅλους καί εὐχήθηκε καταλλήλως γιά τό ἐπί θύραις Ἔτος 2026 νά εἶναι εὐλογημένο, εἰρηνικό καί σωτήριο.

 

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

 

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου

Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς

Παντελεήμονος

 

Καιρὸς τοῦ σπείρειν καιρὸς τοῦ θερίζειν

(Ἐκκλησιαστὴς 3:2)

 

          Μία πανθομολογουμένως δύσκολη χρονιά -ὅπως οἱ τελευταῖες πολλές- διαγράφει τὸν κύκλο της σὲ λίγο καὶ μία λέξη διαπερνᾶ τὴ σκέψη μου καὶ γίνεται προσευχή: καιρός. Δὲν ἀναφέρομαι στὴν εὔκολα ἀντιληπτὴ διαδοχὴ τῶν ἡμερῶν, ὅπως καὶ ἂν αὐτὲς διαζωγραφίζουν τὸ κάθε ἔτος πού -Χάριτι Θεοῦ- ζοῦμε. Σκέφτομαι ἐκείνη τὴν βαθιά, ἱερὴ εὐκαιρία ποὺ ὁ Θεὸς χαρίζει στὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ ἀναμετρηθεῖ μὲ τὸ μέσα του.

          «Καιρὸς τοῦ σπείρειν καὶ καιρὸς τοῦ θερίζειν», μᾶς ὑπενθυμίζει ὁ Ἐκκλησιαστής, καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει καταλληλότερη φράση, γιὰ νὰ συνοψίσει τὸ ἔτος ποὺ ἀποχαιρετοῦμε καὶ ἐμεῖς, οἱ Θρακιῶτες. Οἱ ἄνθρωποι τῆς γῆς, τοῦ μόχθου, τῆς φιλοτιμίας. Οἱ προσλαμβάνουσες τῆς ζωῆς μας ἐπιτρέπουν νὰ παρομοιάσουμε τὸν κάθε χρόνο ὡς ἕνα χωράφι. Ἄλλοτε εὔφορο, ἄλλοτε πετρῶδες· ἄλλοτε ποτισμένο ἀπὸ δάκρυα, ἄλλοτε ἀπὸ χαρά. Καὶ ἐμεῖς, ἐργάτες τοῦ καλοῦ ἢ τοῦ κακοῦ, πορευόμαστε μέσα του σπέρνοντας πράξεις, λόγια, σιωπές. Δὲν εἶναι λίγες οἱ φορὲς ποὺ νομίζουμε πὼς οἱ σπόροι μας χάθηκαν· πὼς ὅ,τι προσπαθήσαμε νὰ οἰκοδομήσουμε ἔμεινε μισὸ· πὼς ἡ ἀγάπη μας δὲν ρίζωσε. Ὅμως ὁ Θεὸς ἐργάζεται συχνὰ ἀθέατα. Τὸ σπέρμα της καλοσύνης καρπίζει ἀκόμη κι ὅταν οἱ ἐποχὲς φαίνονται ἀντίξοες.

          Ἡ χρονιὰ ποὺ πέρασε ἔφερε ἄλλους σὲ δοκιμασία, ἄλλους σὲ ἀφύπνιση. Ἄλλους τοὺς ἐλάφρυνε, ἄλλους τοὺς βάρυνε. Κάποιοι φυλακίστηκαν στὰ ἰδιοτελῆ τους συμφέροντα, ἐκεῖνα ποὺ ἐξυπηρετοῦνται πάντοτε μὲ ἀνομία καὶ ἐξουθένωση τοῦ ἀδυνάτου, κάποιοι ἄλλοι -ἐντὸς καὶ ἐκτὸς πατρίδας- βγῆκαν στοὺς δρόμους διαμαρτυρόμενοι γιὰ τὶς σφάγὲς των συναθρώπων μας στὸν βωμὸ τοῦ κέρδους, γιὰ περισσότερη δικαιοσύνη, γιὰ ἐργασία ποὺ ἀνταμείβει τοὺς κόπους τῶν ἀδύναμων κοινωνικὰ ὁμάδων, τῶν ἀγροτῶν μας, τῶν γερόντων, τῶν ὀρφανῶν των πολέμων. Τῶν ἀναγκεμένων ἀδελφῶν τοῦ Χριστοῦ μας. Πάντως ὅλοι, δίχως ἐξαίρεση, σταθήκαμε ἔστω γιὰ μιὰ στιγμὴ μπροστὰ στὸν καθρέφτη τοῦ ἑαυτοῦ μας. Καὶ ἀναρωτηθήκαμε: Τί ἔσπειρα; Τί θέλω νὰ θερίσω; Ποῦ χρειάζεται νὰ ἀλλάξω πορεία; Ποῦ νὰ σταθῶ πιὸ ταπεινός, πιὸ ἀληθινός, πιὸ ἄνθρωπος;

          Δὲν εἶναι οἱ ἀπολογισμοὶ τῆς τελευταίας μέρας ποὺ καθορίζουν τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ οἱ μικρές, σχεδὸν ἀθόρυβες μετατοπίσεις τῆς καρδιᾶς μέσα στὴ διάρκεια τοῦ χρόνου. Ἡ συγχώρηση ποὺ δώσαμε μὲ κόπο, ἡ εἰρήνη ποὺ ἐπιδιώξαμε ἐνῷ θὰ μπορούσαμε νὰ ὑψώσουμε φωνή, ἡ χεῖρα βοηθείας ποὺ τείναμε χωρὶς νὰ μᾶς τὴ ζητήσουν. Αὐτὰ εἶναι τὰ σπέρματα ποὺ θὰ βροῦμε μπροστά μας καὶ στὸ νέο ἔτος.

          Καὶ βέβαια, δὲν πρέπει νὰ φοβηθοῦμε τὴν παραδοχὴ ὅτι ὑπάρχουν καὶ στιγμὲς ποὺ σπείραμε ἄγονα. Ποὺ πληγώσαμε ἀντὶ νὰ θεραπεύσουμε, ποὺ ἀπομακρυνθήκαμε ἀντὶ νὰ πλησιάσουμε. Ὁ Θεὸς δὲν ζητᾶ ἀπὸ ἐμᾶς τελειότητα, ἀλλὰ μετάνοια· ὄχι νὰ μὴν πέσουμε, ἀλλὰ ὅταν πέφτουμε νὰ σηκωνόμαστε.

          Καθὼς λοιπὸν ἀποχαιρετοῦμε τὸ ἔτος, ἂς μὴ σταθοῦμε μόνο στὴ νοσταλγία ἢ στὸ βάρος τῶν δυσκολιῶν του. Ἂς τὸ εὐχαριστήσουμε γιὰ τὰ μαθήματα ποὺ μᾶς ἔδωσε -τὰ εὔκολα καὶ τὰ δύσκολα- γιατί μέσα σὲ αὐτὰ καλλιεργεῖται ἡ ψυχή. Καὶ ἂς μποῦμε στὸ νέο χρόνο μὲ πραότητα, μὲ διάκριση, μὲ τὴ σιγουριὰ ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς χαρίζει μιὰ νέα περίοδο σπορᾶς.

          Ἂς σπείρουμε, λοιπόν, ἀγάπη γιὰ νὰ θερίσουμε εἰρήνη. Ἂς σπείρουμε καλοσύνη, γιὰ νὰ θερίσουμε χαρά. Ἂς σπείρουμε ἀλήθεια, γιὰ νὰ θερίσουμε ἐλευθερία.

          Καὶ κυρίως, ἂς σπείρουμε ἐλπίδα. Γιατί αὐτὴ εἶναι ὁ σπόρος ποὺ ποτὲ δὲν μαραίνεται.

 

 

«ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

Τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀπό τήν ἀρχή τοῦ κατά Μάρκον εὐαγγελίου μᾶς παρουσιάζει τή ζωή καί τή φωνή τοῦ «βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ» Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ἡ φωνή αὐτή προαγγέλλει τόν Μεσσία καί τό εὐαγγέλιό Του καί ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐμφάνιση αὐτῆς τῆς μορφῆς συνιστᾶ, κατά τόν εὐαγγελιστή, τήν «ἀρχήν τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Θεοῦ». Ἡ δραστηριότητα καί τό κήρυγμα τοῦ Ἰωάννου δηλώνουν, ὅτι ἔφθασε ἡ ἐποχή τοῦ Μεσσία καί τό «εὐαγγέλιο» θ' ἁπλωθεῖ σάν χαρμόσυνο μήνυμα ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Μπροστά σέ μία τέτοια θεία δωρεά δέν ὑπάρχει ἄλλη πιό συνετή στάση ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων ἀπό τή μετάνοια. Μετάνοια ὄχι γιά νά ἔλθει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἐδίδασκαν παλαιότερα οἱ προφῆτες, ἀλλά γιατί ἤδη ἔρχεται στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.

Τί εἶναι ὅμως τό «εὐαγγέλιο» καί τί σημαίνει γιά μᾶς σήμερα; Στούς ἀνθρώπους πού στέναζαν κάτω ἀπό τήν τυραννία τοῦ κακοῦ, κάτω ἀπό τό βάρος τῆς δουλείας ὡς κοινωνικοῦ καί ὡς πνευματικοῦ φαινομένου, ἀλλά καί κάτω ἀπό τό ζυγό τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου παρέχεται ἡ εὐχάριστη ἀγγελία, ὅτι τό κακό πού μέ διάφορες μορφές τούς καταδυναστεύει χάνει τή δύναμή του, καταστρέφεται στό σταυρό καί στήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί μία νέα δυνατότητα ζωῆς προσφέρεται στούς ἀνθρώπους μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἀρκεῖ βέβαια οἱ ἄνθρωποι νά μετανοήσουν, νά ἐπιστρέψουν δηλαδή ἀπό τίς ἁμαρτωλές ἐκδηλώσεις τους στόν Θεό καί νά δεχθοῦν μέ ταπείνωση καί συντριβή τή δωρεά του.

Κατά τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ οἱ ἄνθρωποι μέ λαχτάρα καί ἀγωνία περίμεναν τή λύτρωση ἀπό τή μύηση στά διάφορα μυστήρια, ἀπό τίς ὑποσχέσεις τῶν αὐτοκρατόρων πού προβάλλονταν ὡς θεοί, ἀπό τά διάφορα φιλοσοφικά κηρύγματα. Κι ὅλα κατέληγαν σέ μία τραγική ἀπογοήτευση. Ἡ ἴδια ἀπογοήτευση συνόδευε καί τήν ἀδυναμία τῶν Ἰουδαίων γιά τήν τήρηση τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου.

Τήν ἴδια ἀπογοήτευση διαπιστώνει κανείς καί ἀπό τά σύγχρονα «εὐαγγέλια», στά ὅποια στήριξαν κατά καιρούς οἱ ἄνθρωποι τίς κρυφές καί φανερές ἐλπίδες τους γιά μία πιό ἀνθρώπινη ζωή. Παρ' ὅλες τίς φαινομενικά ἐντυπωσιακές ἐπιστη­μονικές καί τεχνικές ἐπιτεύξεις, ὁ φόβος τοῦ πολέμου, τοῦ θανάτου καί τῆς καταστροφῆς πλανᾶται παντοῦ. Τό εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι πάντοτε παρόν μέσα στήν ἀνθρωπότητα, σάν κρίση καί σάν σωτηρία. Σάν κρίση πού ὁδηγεῖ στήν αὐτοκριτική καί τή μετάνοια καί κυρίως σάν μήνυμα χαρούμενο της σωτηρίας πού πηγάζει ἀπό τόν σταυρό καί τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

 

                           

 

Τά παιδιά τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας,  προϋπάντησαν μαζί μέ τίς Δασκάλες τους τό νέο ἒτος 2026, μέ πανέμορφες ζωγραφιές γιά τόν Ἃγιο Βασίλειο, μέ τά κάλαντα γιά τόν μεγάλο Ἃγιο τῆς Ἑκκλησίας μας καί μέ εὐχές γιά ὑγεία καί Καλή Χρονιά !

 

Τὴν προσεχῆ Παρασκευή, 2 Ἰανουαρίου 2026 καὶ ὥρα 7 τὸ ἀπόγευμα θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ Ἀμφιθέατρο τοῦ Ἱδρύματος Παπανικολάου «ΕΟΡΤΙΟΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ» τῆς Χορωδίας τοῦ Συλλόγου Φίλων Βυζαντινῆς Μουσικῆς, ὑπό τὴν διεύθυνση τοῦ κ. Γρηγορίου Παπαγιάννη, Πρωτοψάλτου τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, στὴν ὁποία θὰ ἀποδωθοῦν ἐκκλησια­στικοί ὕμνοι τῶν Ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου τῆς Θείας Ἐπιφανείας.

          Προσκαλοῦνται ἅπαντες νὰ συμμετάσχουν στὴν ὄμορφη αὐτή μουσικολογιώτατη ἐκδήλωση.  

 

Τήν  Τρίτη,  30 Δεκεμβρίου ἐ. ἒ., τὰ Μέλη τῆς Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς Μουσουλμανικῆς Περιουσίας Κομοτηνῆς (ΔΕΜΠ), ἐν ὂψει τῶν ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου καὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ νέου ἔτους, ἐπισκέφθηκαν τόν Σεβασμιώτατο στά γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολεως καὶ ὑπέβαλαν εὐχές. Κατόπιν συζητήθηκαν θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ροδόπη.

 

Μὲ τὴν Χάριν καὶ τὴν Εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ ἐξεδόθῃ τὸ Ἐγκόλπιον Ἡμερολόγιον τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τοῦ σωτηρίου ἔτους 2026, τὸ ὁποῖον ἀφιεροῦται εἰς τὸν Μακαριστόν Φώτη Κόντογλου, συγγραφέα, ἁγιογράφον καὶ ἀνεπανάληπτον ἐκφραστήν τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς καθ' ἡμᾶς Ἀνατολῆς.

            Προλογίζοντας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, σκιαγραφεῖ τὴν μεγάλη αὐτή προσωπικότητα καὶ δηλώνει ὅτι ἡ ἀφιέρωσις τοῦ ἐγκολπίου ἡμερολογίου εἰς τὸν Φώτη Κόντογλου ἐπί τῇ συμπληρώσει ἑξήκοντα ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεώς του, ἀποτελεῖ «ἀπόδοση τιμῆς καὶ μνήμης σὲ μιά πολύπλευρη καὶ ἐμβληματική προσωπικότητα τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας κατά τὸν 20ό αἰῶνα».

            Εὔχεται δὲ εἰς τὸ Πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ εἰς τοὺς παραλήπτας τοῦ Ἡμερολογίου «τὸ ἔτος 2026 νὰ εἶναι ἀπό τὸν Δημιουργό, Εὐεργέτη καὶ Προστάτη τῆς Ζωῆς Κύριο Ἰησοῦ Χριστό μας αἴσιο, εὐλογημένο καὶ εἰρηνικό».

            Τό Ἡμερολόγιον διατίθεται εἰς τούς πιστούς μέσω τῶν Ἱερῶν Ναῶν.

 

πατήστε  ΕΔΩ  να δείτε το ημερολόγιο 2026

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2025 08:57

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2026

 

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 1 2 3

Θέμα : «Πρωτοχρονιά 2026»

Πρός

τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

            Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἀνατολὴ νέας χρονιᾶς καὶ μὲ αἰσθήματα χαρᾶς καὶ αἰσιοδοξίας καλωσορίζουμε τὸ νέον ἐνιαυτὸν τῆς χρηστότητας τοῦ Κυρίου, δοξάζοντας τὸν ἐνανθρωπήσαντα καὶ σαρκὶ περιτμηθέντα Υἱὸν τοῦ Θεοῦ. Πρώτη τοῦ ἔτους καὶ ἡ Ἐκκλησία μας προσφέρει τὴν εὐλογία μιᾶς ἀκόμη σπουδαίας Δεσποτικῆς ἑορτῆς μὲ πανανθρώπινα μηνύματα. Ὁ ἀπερινόητος Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ προσλαμβάνει τὴν ἀνθρώπινη φύση, καταδέχεται τὴν περιτομὴ καὶ γίνεται ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς, γιὰ νὰ μᾶς διδάξει τὴν ταπείνωση καὶ νὰ φωτίσει τὴν ἀλήθεια ὅτι: «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α’ Ἰω. 4:16).

            Ὁ Μέγας Βασίλειος, μὲ τὸν Θεόπνευστο λόγο του, μᾶς διδάσκει τὴν φιλεύσπλαχνη ἀγάπη καὶ μᾶς παρακινεῖ νὰ κάνουμε ἅλμα ἀπὸ τὸ "Ἐγὼ" στὸ "Ἐμεῖς", νὰ ξεπεράσουμε τὴν ἐγωιστικὴ φιλαυτία μας γιὰ νὰ λάβουμε τὴν εὐλογία τῆς φιλαδελφίας, νὰ προσφέρουμε ἁπλόχερα τὴν ἀγάπη μας στὸ δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, σὰν νὰ τὴν χαρίζουμε στὸν ἴδιο. Μὲ ὁδηγὸ αὐτὴ τὴν ξεχωριστὴ ἀγάπη καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ Χριστοῦ ὑποδεχόμαστε τὸ νέο ἔτος, ὡς ἐφαλτήριο γιὰ νέους στόχους καὶ προσδοκίες, ἀνασκοπῶντας ταυτόχρονα στά ὅσα νιώσαμε, ζήσαμε, δημιουργήσαμε ἢ χάσαμε στὶς μέρες ποὺ ἀφήνουμε πίσω.

            Δυστυχῶς ἡ χρονιὰ ποὺ ἀποχαιρετοῦμε στιγματίστηκε κυρίως ἀπὸ σκοτεινὲς καταστάσεις σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο. Ὁ συνεχιζόμενος Πόλεμος στὴν Οὐκρανία, ἡ πολυτάραχη σύρραξη στὴν Μέση Ἀνατολή, πόλεμοι καὶ συγκρούσεις σὲ ἄλλες περιοχὲς τοῦ κόσμου, ἡ πολυπόθητη ἀλλὰ τραγικὰ δύσκολη Εἰρήνη, γεωπολιτικὲς καὶ διπλωματικὲς προκλήσεις, ἡ συνεχόμενη περιβαλλοντικὴ καταστροφὴ καὶ ἡ κλιματικὴ ἀλλαγή, ἡ οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ἀστάθεια, σημάδεψαν τὶς μέρες ποὺ ζήσαμε.

            Ἀλλά καὶ στὴν Ἑλλάδα μας, γινόμαστε μάρτυρες τῆς πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς πτώσεως, τῆς καρατομήσεως ἀξιῶν, τῶν ἀνισοτήτων. Τραγικά περιστατικά βίας, ἀνασφάλειας στὰ σχολεῖα. Ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογένειας ἕρμαιο σὲ μιὰ δῆθεν κοινωνικὴ ἐξέλιξη. Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη καὶ ἡ ὑπέρμετρη ψηφιακὴ πρόοδος ἀπειλοῦν τὴν αὐθεντική μας ὕπαρξη. Ἡ εἰκονικὴ πραγματικότητα τῶν social media μας μεταλλάσσει σὲ ἀνελεύθερες ψηφιακὲς προσωπικότητες. Οἱ ξενόφερτες μοντέρνες ἀντιλήψεις τῆς παγκόσμιας ὑποκουλτούρας ξεθωριάζουν τὶς παραδοσιακές μας ἀξίες καὶ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ χαρὰ τῆς ζωῆς.

            Ἐπίκαιρα τὰ λόγια του Φώτη Κόντογλου: "Ναί, ὅλη ἡ κτίση ἀναστενάζει καὶ πονᾶ μαζὶ μὲ τὸν ἄνθρωπο, γιατὶ εἶναι σκλαβωμένη στὴ φθορά", ὅπου ὡς μόνη ἀπάντηση ἀναδεικνύεται ἡ ἐλπίδα τοῦ Χριστοῦ, "...ὁ Χριστιανὸς πιστεύει πὼς μὲ τὸν Χριστὸ καταργήθηκε ἡ φθορά, καὶ δὲν φοβᾶται τὸ δόντι τοῦ καιροῦ ποὺ τὰ τρώγει ὅλα. Μὲ τὸν Χριστὸ «ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης, τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.(Ρωμ. η´, 21)» (Φώτης Κόντογλου, Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων).

            Ὁ Μέγας Βασίλειος μᾶς συμβουλεύει νὰ μετατρέψουμε τὴν παροῦσα ζωή μας, ὄχι σὲ αὐτοσκοπὸ, ἀλλὰ σὲ προθάλαμο αἰωνιότητας, ὅπου ἡ ἀληθινὴ ἀλλαγὴ δὲν ἔρχεται μὲ τὴν ροὴ τῶν ἡμερῶν, ἀλλὰ μέσα ἀπὸ τὴν πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ πρόοδο τοῦ ἀνθρώπου. Γι' αὐτὸ ἂς ἀδράξουμε τὴν εὐκαιρία νὰ μετατρέψουμε κάθε στιγμὴ τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς μας, σὲ πέρασμα γιὰ τὴν ἀθανασία. Νὰ μὴν στοχεύουμε στὴν πρόσκαιρη χαρά, στὸ κυνήγι τῆς ἡδονῆς, στὴν καταξίωση μέσα ἀπὸ ἀνούσιες φιλοδοξίες. Νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ τὴν ψυχικὴ καὶ ὑπαρξιακή μας ἀνακαίνιση, γιὰ τὴν πνευματική μας λάμψη καὶ ἀναγέννηση.

            Σᾶς καλῶ, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νὰ ἀγαπήσουμε καὶ νὰ δοξάσουμε τὸν ἐνανθρωπήσαντα Κύριο, νὰ ὀμορφύνουμε τὴ ζωή μας μὲ τὸν λόγο Του καὶ νὰ λουστοῦμε τή χάρη τῶν Μυστηρίων καὶ τῆς ζωοδότρας Θείας Εὐχαριστίας. Να μείνουμε πιστοὶ στὶς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς Χριστιανικῆς μας Διδασκαλίας καὶ νὰ ἀφήσουμε ἀπὸ ἔξω κάθε ξενόφερτη θεώρηση καὶ ἰδεολογία. Νὰ ἀντισταθοῦμε στὴν παρακμὴ καὶ στὴ στασιμότητα, μέσα ἀπὸ τὶς προσωπικές καὶ συλλογικές μας δράσεις καὶ ἐμπειρίες, μὲ ἐπίκεντρο τὴν ἀλληλεγγύη, τὴν ἀγαθοσύνη, τὴ συγχωρητικότητα.

            Κάθε στιγμὴ τῆς νέας χρονιᾶς ἂς γίνει εὐκαιρία γιὰ συνεχῆ μεταμόρφωση καὶ πνευματικὴ ἀνάταση. Ἂς κάνουμε "ἅλμα πιὸ γρήγορο ἀπὸ τὴν φθορά".

Εἰρηνικό, Εὐλογημένο καὶ ὁλοφώτεινο τὸ νέο ἔτος!

Διάπυρος πρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

 

 

Σᾶς γνωρίζουμε, ὅτι τὴν Τετάρτη, 31η Δεκεμβρίου 2025 καὶ ὥρα 7η ἀπογευματινή, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς θά λάβει χῶρα ἡ κοπή τῆς πρωτοχρονιάτικης βασιλόπιτας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, κατά τὴν ὁποίαν ἡ Ἱερά Μητρόπολις θὰ χορηγήσῃ ὑποτροφίες εἰς τοὺς πρωτεύσαντες εἰς τὰς Πανελληνίους ἐξετάσεις τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου, μαθητάς τῶν Λυκείων τοῦ Νομοῦ Ροδόπης.         

           Ἀπευθύνουμε τὴν παροῦσα πρόσκληση συμμετοχῆς Σας στὴν ἑόρτια αὐτή ἐκδήλωση, εὐχόμενοι ἡ νέα χρονιὰ νὰ εἶναι γεμάτη φῶς, εὐλογία Θεοῦ καὶ χαρὰ, ὥστε νὰ διαβοῦμε τὸ νέο ἔτος εἰρηνικὸ, γεμᾶτο μὲ τὴ χάρη καὶ τὴν εὐλογία τοῦ ἐπιφανέντος Κυρίου μας.


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home2/immaroni/public_html/templates/shaper_newsplus/html/com_k2/templates/ja_wall_blog/user.php on line 266