«Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ»

       Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ περιγράφεται ἀπὸ τὸν εὐαγγελιστὴ Ματθαῖο κατὰ τρόπο ποὺ δείχνει προκαταβολικὰ τὴν πορεία τοῦ Μεσσία μέσα στὸν κόσμο : Ὁ νεογέννητος Χριστὸς εὐθὺς ὡς εἰσέρχεται στὸν παρόντα κόσμο γνωρίζει τὴν καταδίωξη καὶ ἐχθρότητα ἐκ μέρους τῶν ἀρχόντων. Ἡ ἐχθρότητα αὐτὴ βρίσκει τὸν κύριο ἐκπρόσωπό της στὸ βασιλιᾶ Ἡρώδη, ἡ θηριωδία τοῦ ὁποίου μᾶς εἶναι γνωστὴ ἀπὸ τοὺς ἱστορικοὺς τῆς ἐποχῆς.

       Θὰ μποροῦσε νὰ πεῖ κανεὶς, ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ προανακρούεται ἤδη ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γεννήσεώς του. Ἡ ὅλη πορεία Του μέσα στὸν κόσμο θὰ εἶναι σταυρὸς ἀγάπης καὶ θυσίας, ἕνας σταυρὸς στὸν ὁποῖο θὰ νικηθεῖ ὁριστικὰ ἡ δαιμονικὴ δύναμη γιὰ νὰ λάμψει τὸ φῶς τῆς ἀναστάσεως.

       Ὅσο κι ἂν φαίνεται, ὅτι οἱ κοσμικὲς σατανικὲς δυνάμεις κυριαρχοῦν πάνω στὴν ἀνθρωπότητα, ἡ ἐπικράτησή τους εἶναι φαινομενικὴ καὶ προσω-ρινή, γιατὶ βασικὰ μέσα στὴν ἱστορία πραγματοποιεῖται τὸ σωτηριολογικὸ σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας, τὸ ὁποῖο κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀνατρέψει ἢ νὰ ματαιώσει. Ἡ θηριωδία τοῦ Ἡρώδη, ποὺ ἐκδηλώθηκε μὲ τὴν ἀπάνθρωπη σφαγὴ τῶν δεκατεσσάρων χιλιάδων νηπίων στὴ Βηθλεὲμ καὶ στὴ γύρω περιοχή, δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ σταματήσει ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχή του τὸ ἔργο τοῦ νεογέννητου Μεσσία.

       Τὸ ὅτι ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ προστατεύει τὸ θεῖο βρέφος ἀπὸ τὴν ἀπειλητικὴ μανία τοῦ κοσμικοῦ ἄρχοντα, ὅτι τό καθοδηγεῖ σὲ ἀσφαλὲς μέρος καὶ τὸ προειδοποιεῖ τελικὰ γιὰ τὴ δυνατότητα ἐπιστροφῆς στὴν πατρίδα του, ἀποτελεῖ ἕνα στοιχεῖο αἰσιοδοξίας γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν κινδύνων τῆς ζωῆς. Καθένας μας διαθέτει ἴσως ἀπὸ τὴν προσωπική του ζωὴ κάποιο συγκλονιστικὸ βίωμα ποὺ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ἐνήργησε προστατευτικὰ πάνω του.

       Τὸ αἰσιόδοξο μήνυμα ποὺ μᾶς ἀπευθύνει ἡ σημερινὴ περικοπή εἶναι, ὅτι παρὰ τὸν φαινομενικὸ θρίαμβο τοῦ κακοῦ, τοῦ μίσους καὶ τῆς θηριωδίας μέσα στὴν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων, τελικὰ ἐπιβάλλεται ἡ δύναμη τῆς ἀγά-πης καὶ τῆς καλωσύνης. Ὅτι ὁ Θεὸς γεννιέται σὰν ἄνθρωπος μέσα στὴν ἱστορία ἀποτελεῖ ἀκριβῶς μιὰ ἀπόδειξη γιὰ τὸ στοργικὸ ἐνδιαφέρον Του νὰ λυτρώσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὶς δαιμονικὲς δυνάμεις τῆς καταστροφῆς καὶ τοῦ ἀφανισμοῦ.                             

Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, ἐκφράζουν τίς ἐγκάρδιες εὐχαριστίες πρός τοὺς:

• Ἑταιρεία «INTERPLAST»,
• 29^η ΜΠ ΤΑΞ ΠΖ,
• 21^η ΤΘ.Τ.,
• Δικηγόρον κ. Μιχαήλ Σαμουρκασίδην,
• Οἰκογένεια κ. Χρήστου Ἀγοράκη,
• Οἰκογένεια κ. Γεωργίου Γκούβερη,
• Οἰκογένεια κ. Ἀλεξάνδρου Μαργαριτόπουλου,
• Οἰκογένεια κ. Καλλιρόης Παντελίδου.

γιά τήν εὐγενική τους χορηγία πρός τήν «Τράπεζα τῆς Ἀγάπης» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 21^ης Δεκεμβρίου 2025, πραγματοποιήθηκε στό Ἳδρυμα Παπανικολάου ἡ Χριστουγεννιάτικη ἑορτή ὃλων τῶν κατηχητικῶν   Σχολείων τῶν Ἐνοριῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπαίνεσε τά παιδιά, τούς Ἐφημερίους, τούς Κατηχητές καί ὅλους ὅσους συνετέλεσαν στήν προετοιμασία καί ἀπόδοση τῆς ὂμορφης αὐτῆς ἑορτῆς, που περιελάμβανε θεατρική παράσταση, τραγούδια καί ποιήματα μέ Χριστουγεννιάτικο περιεχόμενο  καί εὐχήθηκε πατρικῶς σέ ὃλους γιά τίς ἐγγίζουσες ἑορτές τῆς Θείας Ἐπιφανείας καί τό ἐπί θύραις Νέο Ἔτος.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

«Ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντί τῶ λαῶ.

ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστός Κύριος…» (Λουκᾶ 2,10)

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μὲ τo ἱερὸ καὶ σωτήριο γεγονὸς τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ καὶ πάλι νὰ ἀνοίξουμε τὴν καρδιά μας στὴ θεοχαρίτωτη ἀλήθεια ὅτι «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο»· ὅτι ὁ Θεὸς κατέρχεται στὸν κόσμο, ὄχι μὲ ἐπιβλητικὴ δύναμη, ἀλλὰ μὲ τὴ σιωπηλὴ ταπείνωση ἑνὸς Βρέφους. Γίνεται «σύμμορφος τοῖς δούλοις ὁ Δεσπότης, ἵνα οἱ δούλοι γένωνται σύμμορφοι πάλιν Θεοῦ» (Ἅγιος Ἀμφιλόχιος Ἰκονίου). Αὐτή εἶναι ἡ κοινή ἀλήθεια τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, πὼς ὁ Θεός ταπεινώθηκε γενόμενος ἄνθρωπος, γιὰ νὰ ἀνορθώσει τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπο καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρει στὸ «πρότερον κάλλος».

Στὴ φάτνη τῆς Βηθλεὲμ δὲν φανερώνεται ἁπλῶς μιὰ ἱστορικὴ στιγμὴ· φανερώνεται τὸ βαθύτερο νόημα τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης. Ὁ Θεὸς προσλαμβάνει τὴν ἀνθρώπινη φύση ὥστε νὰ τὴν θεραπεύσει, νὰ τὴν ἀνακαινίσει, νὰ τὴν φωτίσει καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσει ἀπὸ τὴν τραχύτητα τῆς καθημερινότητας στὴ δόξα τῆς αἰωνιότητας. Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι πράξη ἀγάπης, ἐλευθερίας καὶ ἐλπίδας. Τὸ Θεῖο Βρέφος ἐγκαινιάζει τὴ νέα ἐν Χριστῷ ζωή καὶ ἡ ταπεινή φάτνη τῆς Γεννήσεως γίνεται ἡ πηγή τοῦ Φωτός, τὸ ὁποῖον «φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον».

Στὶς μέρες μας ὁ ἄνθρωπος δὲν μπόρεσε νὰ κατανοήσει τὸ νόημα τῶν Χριστουγέννων. Δὲν οἰκειοποιήθηκε τὶς οὐράνιες δωρεές ποὺ προσφέρονται μὲ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἀρνεῖται τὸν ἀληθινό Σωτῆρα καὶ προσπαθεῖ νὰ τὸν ἀναπληρώσει μὲ ψευτομεσσίες. Ἡ ματαιοδοξία, ὁ ἄκρατος δικαιωματισμός, ἡ ἀποθέωση τοῦ «ἐγώ» καὶ ἡ ἀπαξίωση τοῦ «ἐμεῖς», ἡ ἄνιση κατανομή τοῦ πλούτου, ἡ δίψα γιὰ δύναμη καὶ ἐξουσία, ὁδηγεῖ σὲ πολέμους, ἀκαταστασίες καὶ «πάν φαῦλον πράγμα». Ἡ ἀνασφάλεια καὶ ἡ ἀπογοήτευση συχνὰ βαραίνουν τὴν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐναγώνια ἀναζητᾶ τήν απελευθέρωσή του ἀπό τὰ δεσμά τῆς αὐτοειδωλοποίησης καί τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ του. Αὐτή ἀκριβῶς τήν δυνατότητα τῆς αὐθυπέρβασης χαρίζει στόν ἄνθρωπο ἡ μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων.

Σήμερα, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστὸς μᾶς καλεῖ νὰ Τὸν ὑποδεχθοῦμε ὄχι μὲ θορύβους καὶ λαμπρότητες, ἀλλὰ μὲ καθαρότητα καρδιᾶς, μὲ μετάνοια, μὲ διάθεση προσφορᾶς. Μακρυά ἀπό ἔριδες, λογομαχίες, ἀντιπάθειες καὶ χωρισμούς. Ἀς φροντίσουμε, λοιπόν, αὐτὲς τὶς ἡμέρες νὰ ἀναζητήσουμε τὴ ζωντανὴ παρουσία Του στὴ ζωή μας, μὲ τὴν προσευχὴ ποὺ εἰρηνεύει τὴν ψυχή. Μὲ τὴ μετάνοια ποὺ ἀναγεννᾶ τὸν ἄνθρωπο. Μὲ τὴν ἐλεημοσύνη ποὺ ἀνοίγει τὶς πύλες τῆς Βασιλείας. Μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη ποὺ γίνεται δρόμος πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἀδελφό μας.

Μὴν ἀφήσουμε τὴ χαρὰ τῶν Χριστουγέννων νὰ ἐγκλωβιστεῖ σὲ ὑλικοὺς ἑορτασμούς. Ἀληθινὰ Χριστούγεννα εἶναι νὰ γεννηθεῖ ὁ Χριστὸς μέσα στὴν καρδιά μας. Νὰ γίνει οἰκεῖος μας, συνοδοιπόρος μας, φῶς στὸ σκοτάδι καὶ δύναμη στὴν ἀδυναμία. Μὲ ψυχή ἐξαγνισμένη ἀπό τὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες νὰ προσέλθουμε στὴν Ἐκκλησία, τὴν πνευματική Φάτνη τῆς Βηθλεὲμ καὶ νὰ προσκυνήσουμε εὐλαβικά τὸ Θεῖο Βρέφος, προσφέροντας ταπεινά τὰ δῶρα τῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης, τῆς ἀλληλεγγύης, τῆς συγχωρητικότητας. 

            Εὔχομαι ἀπό καρδιᾶς ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου μας νὰ εἶναι γιὰ ὅλον τὸν κόσμο πηγή χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης. Εὐλογημένα καί χαρούμενα Χριστούγεννα! Μέ ἀγάπη καί εἰρήνη!

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν Ἐνανθρωπήσαντα Ἰησοῦν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ –

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ, ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί προσφιλέστατα τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Ἀξιωθέντες καί πάλιν νά φθάσωμεν τήν μεγάλην ἑορτήν τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, δοξολογοῦμεν τήν «ἄφραστον καί ἀκατάληπτον συγκατάβασιν» Αὐτοῦ, τοῦ Σωτῆρος τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων καί Λυτρωτοῦ ἁπάσης τῆς κτίσεως ἐκ τῆς φθορᾶς, ἀναβοῶντες μετά τῶν Ἀγγέλων «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία»[1].

Ὁ Χριστός ἀπεκαλύφθη ὡς «Ἐμμανουήλ»[2], ὡς «Θεός μεθ᾿ ἡμῶν» καί «ὑπέρ ἡμῶν», ὡς Θεός πλησίον ἑνός ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, ὡς «καί ἡμῶν αὐτῶν συγγενέ-στερος»[3]. Ὁ «ὁμοούσιος» τῷ Θεῷ Πατρί προαιώνιος Λόγος, καθώς ἐδογμάτισεν ἡ ἐν Νικαίᾳ Α’ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἡ 1700ή ἐπέτειος ἀπό τῆς συγκλήσεως τῆς ὁποίας ἐτιμήθη πρεπόντως ὑπό τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου κατά τό παριππεῦον ἔτος, «ὁμοιοῦται τῷ ἰδίῳ ποιήματι», σαρκωθείς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου, «ἵνα τούς ἀνθρώπους θεούς ἀποδείξῃ».

Τό Ἀπολυτίκιον τῶν Χριστουγέννων διακηρύσσει ὅτι ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ «ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως», ἀπεκάλυψε τό «ὑπερβατικόν καί καθολικόν νόημα» τῆς ζωῆς καί τῆς ἱστορίας, τήν ἀλήθειαν, ὅτι μόνον ἡ χριστιανική πίστις δύναται νά ἱκανοποιήσῃ πλήρως τάς βαθυτέρας ἀναζητήσεις τοῦ νοός καί τήν δίψαν τῆς καρδίας, ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία» [4] εἰ μή ἐν Χριστῷ. Ἔκτοτε, «ἡ γνῶσις», ἥτις «φυσιοῖ»[5], κρίνεται ἐκ τοῦ Κυριακοῦ «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς»[6].

Τό ὑπέρλογον γεγονός τῆς Ἐνσαρκώσεως βιοῦται καί ἐπαναλαμβάνεται πνευματικῶς εἰς τήν ζωήν τῶν πιστῶν, τῶν ἀγαπώντων τήν ἐπιφάνειαν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, «Ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐφάπαξ κατά σάρκα γεννηθείς, ἀεί γεννᾶται θέλων κατά πνεῦμα διά φιλανθρωπίαν τοῖς θέλουσι». Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ὁ ἑορτασμός τῶν Χριστουγέννων, τῆς Σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ καί τῆς κατά χάριν θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου, δέν μᾶς στρέφει πρός ἕν γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά μᾶς κατευθύνει πρός τήν «μέλλουσαν πόλιν»[8], πρός τήν αἰωνίαν Βασιλείαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Εἰς ἕνα κόσμον, ὅπου ἠχοῦν αἱ πολεμικαί ἰαχαί καί ἡ κλαγγή τῶν ὅπλων, διασαλπίζεται τό ἀγγελικόν «ἐπί γῆς εἰρήνη», ἡ φωνή τοῦ Κυρίου μακαρίζει τούς «εἰρηνοποιούς» καί ἡ Ἁγία Ἐκκλησία Του δέεται εἰς τήν Θείαν Λειτουργίαν «ὑπέρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης» καί «ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου». Ἡ γνησία πίστις εἰς Θεόν ζῶντα ἐνδυναμώνει τόν ἀγῶνα διά τήν εἰρήνην καί τήν δικαιοσύνην, ἀκόμη καί ὅταν οὗτος εὑρίσκεται ἐνώπιον ἀνυπερβλήτων, κατ᾿ ἄνθρωπον, ἐμποδίων. Ὡς θεοκινήτως δηλοῦται εἰς τό Μήνυμα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τήν πρώτην δεκαετηρίδα τῆς ὁποίας θά ἑορτάσωμεν κατά τό ἐπερχόμενον ἔτος, «τό λάδι τοῦ θρησκευτικοῦ βιώματος πρέπει νά χρησιμοποιεῖται γιά νά ἐπουλώνει πληγές καί ὄχι γιά νά ἀναζωπυρώνει τή φωτιά τῶν πολεμικῶν συρράξεων»[9].

Τό Εὐαγγέλιον τῆς εἰρήνης ἀφορᾷ ἐξόχως εἰς ἡμᾶς τούς Χριστιανούς. Θεωροῦμεν ἀνεπίτρεπτον τήν ἀδιαφορίαν διά τήν διάσπασιν τῆς Χριστιανοσύνης, ἰδίως ὅταν αὕτη συνοδεύεται ἀπό φονταμενταλισμόν καί ρητήν ἀπόρριψιν τῶν διαχριστιανικῶν διαλόγων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τελικόν σκοπόν τήν ὑπέρβασιν τῆς διαιρέσεως καί τήν ἐπίτευξιν τῆς ἑνότητος. Τό χρέος τοῦ ἀγῶνος διά τήν χριστιανικήν ἑνότητα εἶναι ἀδιαπραγμάτευτον. Εἰς τήν νέαν γενεάν τῶν Χριστιανῶν ἀνήκει ἡ εὐθύνη τῆς συνεχίσεως τῶν προσπαθειῶν τῶν πρωτεργατῶν τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως καί τῆς δικαιώσεως τῶν ὁραμάτων καί τῶν μόχθων των.

Ἀνήκομεν εἰς τόν Χριστόν, ὁ ὁποῖος εἶναι «ἡ εἰρήνη ἡμῶν»[10] καί ἡ «πεπληρωμένη χαρά» εἰς τήν ζωήν μας, ἡ «εὐδοκία», ἡ πηγάζουσα ἐκ τῆς βεβαιότητος ὅτι «ἦλθεν ἡ ἀλήθεια» καί «παρέδραμεν ἡ σκιά», ὅτι ἡ ἀγάπη εἶναι ἰσχυροτέρα ἀπό τό μῖσος καί ἡ ζωή ἰσχυροτέρα ἀπό τόν θάνατον, ὅτι τό κακόν δέν ἔχει τόν τελευταῖον λόγον εἰς τήν ζωήν τοῦ κόσμου, τήν ὁποίαν κατευθύνει ὁ Χριστός, ὁ «χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας»[11]. Αὐτή ἡ πίστις πρέπει νά διαλάμπῃ καί νά ἀποκαλύπτεται εἰς τόν τρόπον μέ τόν ὁποῖον τιμῶμεν τά Χριστούγεννα καί τάς ἄλλας ἐκκλησιαστικάς ἑορτάς. Ὁ θεοτερπής ἑορτασμός ἐκ μέρους τῶν πιστῶν ὀφείλει νά μαρτυρῇ τήν μεταμορφωτικήν δύναμιν τῆς εἰς Χριστόν πίστεως διά τήν ζωήν μας, νά εἶναι καιρός εὐδοκίας καί πνευματικῆς εὐφροσύνης, βιώσεως ἐκείνης τῆς ἀνεκλαλήτου «μεγάλης χαρᾶς»[12], ἡ ὁποία εἶναι «συνώνυμος τοῦ Εὐαγγελίου».

Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἀδελφοί καί ἀγαπητά τέκνα,

Κατά τό ἔτος 2026, ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία τιμᾷ τήν συμπλή-ρωσιν 1400 ἐτῶν ἀπό τῆς 7ης Αὐγούστου 626, ὅτε ἐψάλη «ὀρθοστάδην» ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος, κατά τήν Ἱεράν Ἀγρυπνίαν ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τῆς Παναγίας Βλαχερνῶν, εἰς ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, διά τήν διάσωσιν τῆς Πόλεως ἐκ τῆς ἐπιδρομῆς ἐχθρῶν δυσμενῶν. Ἐπί τῇ ἱστορικῇ ταύτῃ ἐπετείῳ, ἡ Ἐπετηρίς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ ἔτους 2026 ἀφιεροῦται εἰς τήν ἀνάμνησιν τοῦ σημαντικοῦ τούτου γεγονότος διά τήν Παράδοσιν καί τήν ταυτότητά μας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀδιασπάστως καί βαθέως συνυφασμέναι μέ τήν τιμήν πρός τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί Ὑπέρμαχον Στρατηγόν τοῦ Γένους.

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, κλίνοντες τό γόνυ ἐνώπιον τῆς Βρεφοκρατούσης Μαριάμ καί προσκυνοῦντες τόν τήν ἡμετέραν μορφήν ἀναλαβόντα Θεόν Λόγον, εὐχόμεθα εἰς πάντας ὑμᾶς εὐλογημένον τό Ἅγιον Δωδεκαήμερον, καλλίκαρπον δέ ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς καί πλήρη θείων δωρημάτων τόν νέον ἐνιαυτόν τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου, ᾯ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις, νῦν καί ἀεί καί εἰς πάντας τούς αἰῶνας. Ἀμήν!

Χριστούγεννα 2025

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

1. Λουκ. β’, 14.

2. Ματθ. α’, 23.

3. Νικολάου Καβάσιλα, Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, ΣΤ’, PG 150, 660.

4. Πράξ. δ’, 12.

5. Πρβλ. Α’ Κορ. η’, 1.

6. Ἰωάν, η’, 32.

7. Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Κεφάλαια διάφορα θεολογικά τε καί οἰκονομικά, Ι, η’, PG 90, 1181.

8. Ἑβρ. ιγ’, 14.

9. Μήνυμα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν Ὀρθόδοξο λαό καί κάθε ἄνθρωπο καλῆς θελήσεως, § 4.

10. Ἐφεσ. β’, 14.

11. Ἑβρ. ιγ’, 8.

12. Πρβλ. Λουκ. β΄, 10.

Τήν  Παρασκευή  19 Δεκεμβρίου ἐ. ἒ., ὁ Ἁντιπεριφεριάρχης Περιφεριακής Ἑνότητας Ροδόπης κ. Ἑμμανουήλ Ταπατζάς  ἐπισκέφθηκε τόν Σεβασμιώτατο, στά γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολεως, προκειμένου νά ὑποβάλει σεβάσματα καὶ νὰ εὐχηθεῖ ἐν ὂψει τῶν ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου καί συζητήθηκαν θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος ποὺ ἀφοροῦν τὴν Ροδόπη.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε στον κ. Ἁντιπεριφεριάρχη, εὐλογημένα Χριστούγεννα, καὶ ἐπικαλέστηκε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἐπί τῇ εἰσόδῳ τοῦ νέου ἔτους γιὰ τὴν ἀπρόσκοπτη ἐπιτέλεση τῶν καθήκοντων του, ἐπ' ὠφελείᾳ τῶν κατοίκων τοῡ Νομοῡ μας.

Τήν Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου ἐ.ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος δέχθηκε στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τήν ἐπίσκεψη  τῆς χορωδίας τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ν. Ροδόπης, μὲ ἐπικεφαλής τὸν Ἀξιότιμο Διευθυντή κ. Γεώργιο Ζιώγα. Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε ὅλους καί εὐχήθηκε ὑγεία καί κάθε εὐλογία, εὐφρόσυνα καί εὐλογημένα Χριστούγεννα καὶ εὐτυχισμένο καί τό ἐπί θύραις νέο ἔτος 2026 .

«ὃς δ ἂν ἒχη τόν βίον τοῦ κόσμου καὶ θεωρῆ τόν ἀδελφόν αὐτοῦ χρείαν ἒχοντα καὶ κλείσῃ τά σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπ΄ αὐτοῦ, πῶς ἡ ἀγαπη τοῦ Θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ;» (Α΄ Ἰωαν. 3, 17)

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη ἐκφράζει ἀπὸ καρδίας τὴν εὐγνωμοσύνη της πρὸς ὅλους ὅσους ἀνταποκρίθηκαν μὲ προθυμία, γενναιοδωρία καὶ ἀγάπη στὸν ἐφετινὸ «Ἔρανο τῆς Ἀγάπης», εὐχαριστῶντας θερμὰ τοὺς ἐθελοντές, τοὺς συνεργάτες τῶν Ἐνοριῶν, τοὺς δωρητές καὶ ὅλους ὅσους ἐργάστηκαν μὲ αὐταπάρνηση γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ἔργου αὐτοῦ.

Μέ τή συνδρομή ὃλων καὶ ἐφέτος θὰ στηριχθοῦν οἰκογένειες, ἡλικιωμένοι, ἀσθενεῖς καὶ κάθε ἄνθρωπος ποὺ χρειάζεται μιὰ στοργικὴ ἀγκαλιὰ καὶ μιὰ ἐλπίδα. Ἡ ἀγάπη γίνεται φῶς μέσα στὴ δυσκολία καὶ ἡ συμμετοχή γίνεται πηγὴ παρηγοριᾶς γιὰ ὅσους βιώνουν δοκιμασίες.

Ὁ Κύριος νὰ εὐλογεῖ πλούσια ὅλους, ἀνταποδίδοντας πολλαπλάσια τὴν καλοσύνη καὶ τὴν προσφορά ἀγάπης πρὸς τὸν πονεμένο ἀδελφό.

Τὸ πρωί τῆς Πέμπτης 18^ης Δεκεμβρίου ἐ. ἒ., μαθητὲς τοῦ Προτύπου Ἐκκλησιαστικοῦ Γυμνασίου – Λυκείου Ξάνθης στά πλαίσια ἐκπαιδευτικῆς ἐκδρομῆς τους ἐπισκέφθηκαν τὴν Ἱερά μας Μητρόπολη, συνοδευόμενοι ἀπὸ τούς Καθηγητές τους.         Ξεναγήθηκαν στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ὃπου ἀπουσίᾳ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, τούς ὑποδέχθηκε ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεώς μας, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἂνθιμος Κωσταράκης καὶ τούς ἀνέφερε συντόμως τὰ περί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ τήν ἱστορία τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ.

Οἱ μαθητές καὶ οἱ συνοδοί Καθηγητές τους, ἀφοῦ εὐχαρίστησαν γιά τὴν φιλοξενία, ἀναχώρησαν ἒχοντας εὐχές γιά καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα μέ ὑγεία, δύναμη καί καλή πρόοδο στή ζωή τους.

Παραμονές τῶν Μεγάλων Ἑορτῶν τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου τῆς Ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ στὸν κόσμο, ἡ Ἱερά μας Μητρόπολη θά καταβάλλει Δευτέρα, 22-12-2025 καὶ Τρίτη 23-12-2025 ἒκτακτο βοήθημα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῶν τριτέκνων οἰκογενειῶν τῶν τεσσάρων Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Θράκης, κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Στὸ πλαίσιο τῆς διακονίας Της, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ συγκεκριμένα στὴν προσπάθεια θεραπείας τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος ποὺ ταλανίζει τὴν Πατρίδα μας καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Θράκη, ἐνισχύει τὶς τρίτεκνες οἰκογένειες μὲ ἐπιπλέον χρηματικό ποσόν,  προκειμένου νά καλυφθοῦν οἱ αὐξημένες ἀνάγκες καὶ ὑποχρεώσεις τους, καθώς συχνά ἡ χαρές τῶν ἑορτῶν συνοδεύονται ἀπό οἰκονομικά βάρη.