Ἐπί τῇ τριακονταετηρίδι

ἐκλογῆς καὶ καταστάσεως

τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονος

Τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου χαίρει ἐπὶ τῇ συμπληρώσει 30 ἐτῶν διαποιμάνσεώς του, ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. κ. Παντελεήμονος καὶ τιμᾷ τὸν σεπτὸν του ποιμενάρχη εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης καὶ ἀγάπης υἱικῆς.

Ὁ Κύριος εὐδόκησε νά τὸν φανερώσει στή βιοτή του, τὴν παιδιόθεν ζυμωμένη μὲ τὰ νάματα τοῦ Εὐαγγελίου, ὡς ἄξιο λειτουργὸ καὶ ποιμένα τοῦ λογικοῦ Του ποιμνίου ἐμπιστευόμενος σὲ αὐτὸν τὴν διαποίμανση  τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ στή θεόσωστο Ἐπαρχία τῆς Ξάνθης : στό τέκνο Του που κι ἐκεῖνο ἀπὸ νωρὶς ἀναγνώρισε τὴν κλήση του καὶ ἐμπιστεύθηκε τὴν ζωὴ του στά χέρια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά νά τὸν καταστήσει λειτουργὸ Του, περιβάλλοντάς τον καὶ μὲ τὴν τιμὴ καὶ τὴν συνεπαγομένη μὲ αὐτὴν σταυρικὴ διακονία τῆς ἀρχιερωσύνης.

Γεννηθεὶς στά 1943 στήν ἁγιοτόκο Χερσόνησο τῆς Χαλκιδικῆς, στά Πετροκέρασα τῶν παιδικῶν του χρόνων καὶ λαβὼν πεῖραν τῆς θύραθεν παιδείας ἀπὸ τὴ Νομικὴ Σχολὴ τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καταρτίσθηκε θεολογικῶς στήν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ἰδίου Πανεπιστημίου, ἀποφοιτήσας στά 1973. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐχειροτονήθη Διάκονος καὶ Πρεσβύτερος τὸ ἔτος 1970. Ἡ διακονία του στήν Ἐκκλησία, ἐντατική, κοπιώδης καὶ καρποφόρος : ὡς Ἱεροκῆρυξ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Μονεμβασίας καὶ Σπάρτης, Σχολάρχης εἰς τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Λύκειον Καβάλας, Προϊστάμενος τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Τιμίου Προδρόμου Καβάλας, Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου, Ἱεροκῆρυξ καὶ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου Μαριῶν Θάσου. Ἐκεῖ, στήν γενέτειρα τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ Θασίου, τοῦ ὁποίου τὴν μνήμην ἑορτάζουμε τῇ 20^ῇ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου, ὁμοῦ μετὰ τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, ὁ σεπτὸς ποιμὴν ἀνήγειρε ἐκ βάθρων τὴν Ἱερὰ Μονὴν πρὸς δόξαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πρὸς εὐλογίαν μεγάλην τῆς νήσου Θάσου.

Γιά τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν Τριαδικὸν Θεὸν καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους που Ἐκεῖνος τοῦ ἐνεπιστεύθη στήν Ἱερὰν Μητρόπολιν Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ του στά 1995 μαρτυρεῖ ὁ κλῆρος καὶ ὁ λαὸς τῆς Ξάνθης καὶ τῆς ὑπαίθρου χώρας. Ὑμεῖς, ὡς πνευματικὰ του τέκνα, γευσάμενοι τὴν φιλοστοργίαν του, τὴν εὐεργεσίαν τὴν πατρικῆς του εὐχῆς, ἰδόντες τὴν καρποφορίαν τῆς ποιμαντικῆς του διακονίας, τὴν μαρτυρουμένην ὑπὸ τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ ποιμνίου του – τοῦ εὐλογημένου θρακιώτικου λαοῦ τῆς Ξάνθης – καὶ κατατείνουσαν στόν ἀληθινὸν σκοπὸν τῆς ἐπιγείας ζωῆς μας, τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν καὶ τὴν κληρονομίαν τῆς ἐπουρανίου βασιλείας, εὐχόμεθα πρὸς τὸν Πανάγαθον Κύριον νά τοῦ χαρίζει ὑγείαν, μακροημέρευσιν καὶ πάντα τὰ πρὸς σωτηρίαν αἰτήματα. Καὶ ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τῶν τριάκοντα ἐτῶν τῆς ἀρχιερατικῆς του διακονίας, ἐνθυμούμενοι καὶ τὴν ὑπερπεντηκονταετῆ διακονία του στό ἅγιο θυσιαστήριο, καταθέτουμε ταπεινὰ τὸν λόγο τοῦ τρίτου Ἁγίου που ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾷ τὴν ἴδια ἡμέρα μὲ τὸν Ἅγιον Νεομάρτυρα Ἰωάννη ἐκ Μαριῶν τῆς Θάσου καὶ μὲ τὸν Ἅγιον Ἰγνάτιον τὸν Θεοφόρον, τὸν Ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κροστάνδης: «Στό διαρκὲς θαῦμα τῆς μεταβολῆς τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, βλέπω τὸ θαῦμα τῆς παντοτινῆς ἀναζωογόνησης τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ θεία πνοή, τὴν ἀνάπλασή του σὲ ζῶσα ψυχή».

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

            Ἡ Ἱερά Μητρόπολις ἐπί τῇ Ἑορτῇ τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν Μεγάλων Ἱεραρχῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, προστατῶν καὶ ἐφόρων τῆς Παιδείας τοῦ Γένους ἡμῶν, διοργανώνει τάς κατωτέρω ἐκδηλώσεις :

• Τετάρτη, 29^ην Ἰανουαρίου 2025 :

Ὥρα 18:30. Ἐπετειακή ἐκδήλωσις εἴς τὸ αἴθριον τοῦ 4^ου Γυμνασίου Κομοτηνῆς, μὲ τὴν συνεργασία τῆς Περιφερειακῆς Διευθύνσεως Ἐκπαιδεύσεως Ἀν. Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ τοῦ 4^ου Γυμνασίου Κομοτηνῆς. Τὴν ἐκδήλωση θὰ πλαισιώσει ἡ Χορωδία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μὲ Χοράρχη τὸν κ. Γεώργιον Πενέτην. Εἰς τὴν ἐκδήλωσιν θὰ τιμηθοῦν ἀφυπηρετήσαντες ἐκπαιδευτικοί τῆς Α΄θμίου καὶ Β΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης.

• Πέμπτη, 30^ήν Ἰανουαρίου 2025 :

Ὥρα 07:00 - 10:30. Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία εἰς τόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, τῇ συμμετοχῇ ἀντιπροσω­πειῶν τῶν Σχολείων τῆς Α΄θμίου καὶ Β΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως, ἀρτοκλασία καί ἐπιμνημόσυνος δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν Εὐεργετῶν τῆς Παιδείας τοῦ Γένους ἡμῶν.

Ὥρα 11:00. Δεξίωσις πρός τιμήν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ κόσμου εἰς τήν Λέσχην Ἀξιωματικῶν Φρουρᾶς Κομοτηνῆς.

ΜΗΝΥΜΑ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

(30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025)

          Ἀγαπητά μας παιδιά,

          Ἡ Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας ἐ­πι­κοι­νω­νεῖ σή­με­ρα μα­ζί σας γιά νά σᾶς ἐκ­φρά­σει τίς πλέ­ον ἐγ­κάρ­δι­ες εὐ­χές Της μέ τήν εὐ­και­ρί­α τῆς ἑ­ορ­τῆς τῶν Τρι­ῶν Ἱ­ε­ραρ­χῶν, οἱ ὁ­ποῖ­οι εἶ­ναι προ­στά­τες τῆς Παι­δεί­ας καί τῶν Γραμ­μά­των.

          Ἱ­ε­ράρ­χης, ὅ­πως γνω­ρί­ζε­τε, ση­μαί­νει Ἐ­πί­σκο­πος. Ἑ­πο­μέ­νως οἱ Τρεῖς Ἱ­ε­ράρ­χες, Βα­σί­λει­ος ὁ Μέ­γας, Γρη­γό­ριος ὁ Θε­ο­λό­γος καί Ἰ­ω­άν­νης ὁ Χρυ­σό­στο­μος, ἦ­ταν Ἐ­πί­σκο­ποι τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, δη­λα­δή Πα­τέ­ρες πνευ­μα­τι­κοί τῶν πι­στῶν καί Δι­δά­σκα­λοι τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, φο­ρεῖς τοῦ χα­ρί­σμα­τος τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης τοῦ Χρι­στοῦ καί συ­νε­χι­στές τοῦ ἔρ­γου Του.

          Ἡ Ἱ­ε­ρω­σύ­νη ἔ­χει δο­θεῖ στήν Ἐκ­κλη­σί­α γιά νά τε­λοῦν­ται τά ἅ­για Μυ­στή­ρια, τό Βά­πτι­σμα, τό Χρῖσμα, ἡ Θεί­α Εὐ­χα­ρι­στί­α κ.λπ., ὥ­στε νά ἁ­γι­ά­ζον­ται οἱ πι­στοί καί νά ἑ­νώ­νον­ται μέ τόν Χρι­στό καί με­τα­ξύ τους. Γι’ αὐτό οἱ Τρεῖς Ἱ­ε­ράρ­χες μέ ὅ­λη τήν δύ­να­μη τῆς ψυ­χῆς τους καλ­λι­έρ­γη­σαν τό πνεῦ­μα τῆς ἑ­νό­τη­τας τό­σο στόν χῶ­ρο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ὅ­σο καί γε­νι­κό­τε­ρα στό κοι­νω­νι­κό πε­ρι­βάλ­λον ὅ­που ἔ­ζη­σαν. Θε­ω­ροῦ­με ὅ­τι δέν χρει­ά­ζε­ται κἄν νά ἀ­να­φέ­ρου­με ὅ­τι ἡ ἑ­νό­τη­τα εἶ­ναι μί­α κα­τά­στα­ση, ἕ­νας τρό­πος ζω­ῆς, πού χρει­ά­ζε­ται πο­λύ μό­χθο καί κό­πο γιά νά ἐ­πι­τευ­χθεῖ καί νά δι­α­τη­ρη­θεῖ σέ ἕ­να ἱ­κα­νο­ποι­η­τι­κό ἐ­πί­πε­δο. Καί τοῦ­το συμ­βαί­νει για­τί, δυ­στυ­χῶς, δέν ἐ­πι­κρα­τεῖ πάν­το­τε στίς σχέ­σεις μας μέ τούς ἄλ­λους ἀν­θρώ­πους ἡ δύ­να­μη τῆς ἀ­λη­θι­νῆς ἀ­γά­πης, τῆς εἰ­ρή­νης, τῆς συ­ναλ­λη­λί­ας. Ἀν­τι­θέ­τως, ὄ­χι σπά­νια, κυ­ρια­ρχεῖ ἡ ἰ­δι­ο­τέ­λεια, δη­λα­δή ἡ πέ­ρα τοῦ δέ­ον­τος προ­σή­λω­ση τοῦ ἀν­θρώ­που στό ἀ­το­μι­κό του συμ­φέ­ρον, ἡ φι­λαυ­τί­α, ἡ ἀλλοίωση τῆς ἀγά­πης καί ἔ­τσι δι­α­σπᾶ­ται ἡ ἑ­νό­τη­τα καί ἐ­πέρ­χε­ται ὁ δι­χα­σμός, ἡ δι­αί­ρε­ση, ἡ σχά­ση. Γι’ αὐ­τό ἡ Ἐκ­κλη­σί­α δέν παύ­ει νά προ­βάλ­λει μέ κά­θε τρό­πο τίς φω­τει­νές Μορ­φές τῶν Τρι­ῶν Ἱε­ραρ­χῶν· κα­θό­τι, οἱ Πα­τέ­ρες αὐ­τοί ἔ­ζη­σαν ὅ­σο πιό ἔν­το­να γί­νε­ται τήν Ἀ­λή­θεια καί τήν Ζω­ή τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου τοῦ Χρι­στοῦ. Τοι­ου­το­τρό­πως, ἀ­να­δει­κνύ­ον­ται πρό­τυ­πα καί γιά τήν δι­κή μας πο­ρεί­α σέ αὐ­τόν τόν κό­σμο· πρό­τυ­πα ζω­ῆς, ἀ­γω­νι­στι­κό­τη­τας, θάρ­ρους, προ­ση­λώ­σε­ως στίς ἀρ­χές, τίς ἀ­ξί­ες, τά ἰ­δα­νι­κά μέ τά ὁ­ποῖ­α εἶ­χαν δι­α­μορ­φώ­σει τήν προ­σω­πι­κό­τη­τά τους καί εἶ­χαν νο­η­μα­το­δο­τή­σει τήν ζω­ή τους.

          Ἐ­πί πα­ρα­δείγ­μα­τι, ὁ Μέ­γας Βα­σί­λει­ος καί ὁ Γρη­γό­ριος ὁ Θε­ο­λό­γος ἀ­γω­νί­σθη­καν νά δι­α­φυ­λά­ξουν τήν ἑ­νό­τη­τα τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, δι­ό­τι κα­τά τόν 4^ο αἰ­ῶ­να ὁπότε ἔ­ζη­σαν, κιν­δύ­νευ­σε σέ με­γά­λο βαθ­μό ἡ ἀ­κε­ραι­ό­τη­τα, ἡ αὐ­θεν­τι­κό­τη­τα τῆς πί­στε­ως ἀπό μί­α φο­βε­ρή αἵ­ρε­ση πού ὀ­νο­μά­σθη­κε «Ἀ­ρει­α­νι­σμός» καί ἀρ­νι­ό­ταν τήν θε­ό­τη­τα τοῦ Χρι­στοῦ. Ὅ­μως, οἱ Ἀ­πό­στο­λοι, οἱ Πα­τέ­ρες, οἱ Μάρ­τυ­ρες ἔ­δω­σαν καί τήν ἴ­δια τους τήν ζω­ή, προ­κει­μέ­νου νά δι­α­κη­ρύ­ξουν ὅ­τι ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός εἶ­ναι ὁ Ἀ­λη­θι­νός Θε­ός, μα­ζί μέ τόν Πα­τέ­ρα καί τό Ἅ­γιο Πνεῦ­μα, καί ἔ­τσι κά­θε ἕ­νας πού πι­στεύ­ει ὀρ­θά σέ Αὐ­τόν γί­νε­ται υἱ­ός τοῦ Θε­οῦ, σύμ­φω­να μέ τήν δω­ρε­ά τοῦ Θε­οῦ.

          Ἔ­πει­τα, οἱ Τρεῖς Ἱ­ε­ράρ­χες μό­χθη­σαν μέ ὅ­λες τους τίς δυνά­μεις γιά νά βο­η­θή­σουν τούς ἀν­θρώ­πους νά ἐν­νο­ή­σουν ὅ­τι χω­ρίς τήν ἀ­λη­θι­νή ἀ­γά­πη κα­τα­στρέ­φε­ται εὔ­κο­λα ἡ ἑ­νό­τη­τα με­τα­ξύ τῶν ἀν­θρώ­πων. Γι’ αὐ­τό οἱ ἴ­διοι ἔ­γι­ναν ἔμ­ψυ­χες εἰ­κό­νες ἀγά­πης καί μά­λι­στα ὑ­πέ­στη­σαν πολ­λές θλί­ψεις καί κα­κου­χί­ες ἐ­ξαι­τί­ας τῆς προ­ση­λώ­σε­ώς τους σέ ἔρ­γα ἀ­λη­θι­νῆς ἀ­γά­πης. Λό­γου χά­ριν, ἀ­να­φέ­ρε­ται ὅ­τι ἕ­νας ἀ­πό τούς λό­γους γιά τούς ὁποίους ἐ­ξο­ρί­σθη­κε στά βά­θη τῆς Ἀ­σί­ας ἀ­πό τήν τό­τε πο­λι­τι­κή ἐ­ξου­σί­α ὁ Ἅ­γιος Ἰ­ω­άν­νης ὁ Χρυ­σό­στο­μος, ἦ­ταν ὅ­τι ἵ­δρυ­σε λε­προ­κο­μεῖ­α κον­τά σέ ἐ­κτά­σεις πλου­σί­ων γαι­ο­κτη­μό­νων, οἱ ὁ­ποῖ­οι ζη­μι­ώ­θη­καν οἰ­κο­νο­μι­κά. Βλέ­πε­τε, σέ κά­θε ἐ­πο­χή, ἡ ἑ­νό­τη­τα, ἡ ἀ­γά­πη, ἡ φι­λί­α ἀπει­λοῦν­ται ἀ­πό τά οἰ­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρον­τα, ἀ­πό τόν ἐ­γω­ι­σμό, ἀ­πό τούς πο­λέ­μους καί τίς δι­α­μά­χες. Ὅμως, οἱ ἄν­θρω­ποι λη­σμο­νοῦν ὅ­τι δι­α­σπῶν­τας τήν ἑ­νό­τη­τα, κα­ταρ­γῶν­τας τήν εἰ­ρή­νη καί τήν ἀ­γά­πη βλά­πτουν ἀ­νε­πα­νόρ­θω­τα τόν ἴ­διο τόν ἑ­αυ­τό τους. Για­τί κα­νείς δέν μπο­ρεῖ νά ὑ­πάρ­ξει μό­νος του. Ὑ­πάρ­χου­με σέ σχέ­ση καί ἀ­να­φο­ρά μέ τόν Θε­ό καί τόν συ­νάν­θρω­πο. Καί γι’ αὐ­τό ἡ ζω­ή μας ἔ­χει μο­να­δι­κή ἀ­ξί­α, νό­η­μα καί πε­ρι­ε­χό­με­νο. Τό δῶ­ρο τῆς ζω­ῆς μᾶς δό­θη­κε γιά νά μά­θου­με ὅ­τι χω­ρίς τόν ἀγῶ­να γιά συ­νύ­παρ­ξη, αὐ­το­κα­ταρ­γεῖ­ται ἡ ὕ­παρ­ξη· χω­ρίς τήν ἑνό­τη­τα ἐ­πέρ­χε­ται ὁ μα­ρα­σμός καί ὁ ξε­πε­σμός τοῦ ἀν­θρώ­που.

Ἀ­γα­πη­τά μας παι­διά,

          σέ μί­α ἐ­πο­χή σάν τήν δι­κή μας, στήν ὁποία μέ θλί­ψη βλέ­που­με τίς τρα­γι­κές συ­νέ­πει­ες τῆς ἀ­πο­μα­κρύν­σε­ως τοῦ ἀν­θρώ­που ἀ­πό τήν πί­στη, τήν Ἐκ­κλη­σί­α καί τόν Θε­ό· σέ μί­α ἐ­πο­χή στήν ὁποία οἱ ἄν­θρω­ποι θέ­τουν τό Εὐ­αγ­γέ­λιο τῆς εἰ­ρή­νης, τῆς ἑ­νό­τη­τας, τῆς ἀγά­πης στό πε­ρι­θώ­ριο τῆς ζω­ῆς τους, για­τί ἀ­γνο­οῦν τήν εὐερ­γε­τι­κή του ἐ­πί­δρα­ση καί δύ­να­μη στήν δι­α­μόρ­φω­ση τῆς ἀν­θρώ­πι­νης συ­νει­δή­σε­ως, ἐμεῖς ἄς πα­ρα­μεί­νου­με ἑ­νω­μέ­νοι μέ τόν Χρι­στό καί με­τα­ξύ μας, ὅ­πως οἱ Τρεῖς Ἱ­ε­ράρ­χες. Ἄς δι­α­τη­ρή­σου­με ζων­τα­νή τήν φλό­γα τῆς πί­στε­ως καί ἄς τήν με­τα­δί­δου­με καί στούς ἄλ­λους μέ τά ἔρ­γα καί τόν λό­γο μας· μέ τήν ζω­ή καί τό ἦθος μας· μέ τήν ἀ­γά­πη καί τήν ἑ­νό­τη­τά μας. Αὐ­τό δέν ἔ­πρα­ξαν καί οἱ Τρεῖς Ἱ­ε­ράρ­χες; Ὑ­πῆρ­ξαν κά­πο­τε καί αὐ­τοί παι­διά. Ἀν­τι­με­τώ­πι­σαν τίς δυ­σκο­λί­ες κά­θε πε­ρι­ό­δου τῆς ἀν­θρώ­πι­νης ζω­ῆς. Τα­λαι­πω­ρή­θη­καν ἀφάν­τα­στα ἀ­πό αὐ­τό πού ὀ­νο­μά­ζου­με «κα­τε­στη­μέ­νο». Ὅ­μως στά­θη­καν ὄρ­θιοι, ἑ­νω­μέ­νοι, δυ­να­τοί· κα­θό­τι ἡ ζω­ή τους στη­ρι­ζό­ταν στήν Πέ­τρα, στόν Βρά­χο τῆς πί­στε­ως, πού ὀ­νο­μά­ζε­ται Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός.

          Σᾶς εὐ­χό­μα­στε στόν Χρι­στό νά θε­με­λι­ώ­νε­ται καί ἡ δι­κή σας ζω­ή. Νά ἔ­χε­τε ἀ­γά­πη, ἐ­πι­θυ­μί­α γιά ἑ­νό­τη­τα καί συ­ναλ­λη­λί­α· γιά νά κυ­ρι­αρ­χή­σει κά­πο­τε στόν κό­σμο μας ἡ πο­λυ­πό­θη­τη εἰ­ρή­νη, ἡ κα­ταλ­λα­γή, ἡ συμ­φι­λί­ω­ση.

          Σᾶς εὐ­χό­μα­στε ἐ­πί­σης, νά προ­ο­δεύ­σε­τε στίς σπου­δές σας καί, ἐν γέ­νει, στήν ζω­ή σας καί νά γί­νε­τε φά­ροι φω­τει­νοί, ἄν­θρω­ποι ἀ­λη­θι­νοί, ὅ­πως ἔ­λε­γε καί ὁ ἀρ­χαῖ­ος ποι­η­τής Μέ­ναν­δρος· «Ὡς χα­ρί­εν ἔ­στ’ ἄν­θρω­πος, ὅ­ταν ἄν­θρω­πος ᾖ!» (Πό­σο χα­ρι­τω­μέ­νος, πό­σο ὄ­μορ­φος εἶ­ναι ὁ ἄν­θρω­πος, ὅ­ταν εἶ­ναι ἄν­θρω­πος!). Καί ἄς μή λη­σμο­νοῦ­με ὅ­τι πραγ­μα­τι­κά ἄ­δει­ος εἶ­ναι ὁ ἄν­θρω­πος ἐ­κεῖ­νος, πού εἶ­ναι γε­μᾶ­τος μό­νον ἀ­πό τόν ἴ­διο τόν ἑ­αυ­τό του.

Μετά πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης ἐν Κυρίῳ,

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ

ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Τά ζῶα τοῦ χειμῶνα πού βρίσκονται σέ χειμερία νάρκη ζωγράφισαν μέ διάφορα χρώματα καί χειροτέχνησαν τά παιδιά τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

Σάββατο, 25-1-2025 :

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐγενῶς προσκληθείς θά συμμετάσχει στὴν πανηγυρική Θεία Λειτουργία ποὺ θὰ τελεσθεῖ στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Ξάνθης, ἐπί τῇ συμπληρώσει τριακονταετίας ἀπό τῆς εἰς Ἐπίσκοπον ἐκλογῆς τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ξάνθης καὶ Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονος.

Κυριακή, 26-1-2025 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Ἁγίων Θεοδώρων.

«Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΖΩΗΣ»

Τὰ κριτήρια ποὺ χρησιμοποιοῦν συνήθως οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ διακρίνουν τοὺς συνανθρώπους τους σὲ καλοὺς καὶ σὲ κακούς, σὲ εὐσεβεῖς καὶ σὲ ἁμαρτωλούς, εἶναι συνήθως ἐξωτερικὰ κι ἔχουν σχέση μὲ ἐκδηλώσεις καὶ πράξεις ποὺ φαίνονται. Τὰ ἐσώτερα βάθη ὅμως τῆς καρδιᾶς τοῦ καθενὸς γνωρίζει μόνο ὁ Θεός. Μπορεῖ οἱ ἄνθρωποι νὰ καταδικάζουν κάποιον σὰν ἁμαρτωλό, ἀλλὰ μέσα στὴν ψυχή αὐτοῦ μπορεῖ νὰ συντελεῖται μιὰ ἀδιόρατη ἀλλαγή, μιὰ πάλη ποὺ τὸν ὁδηγεῖ στὴν ὑπερινίκηση τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ του.

Ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος, ἁμαρτωλὸς κατὰ τὴν κρίση τῶν πολλῶν, ἀλλὰ ποὺ μέσα του συντελέσθηκε μιὰ βαθειὰ τομή, εἶναι ὁ Ζακχαῖος τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου. Ἦταν ἀρχιτελώνης καὶ πλούσιος∙ πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι εἶχε νοικιάσει τοὺς φόρους καὶ δασμοὺς τῆς περιοχῆς, καὶ κέρδιζε πολλὰ χρήματα ἀπομυζώντας τὸ λαό, δεδομένου ὅτι δὲν ἦταν καθορισμένο μὲ νόμο τὸ ὕψος τῶν φόρων.

Ὡστόσο στά αὐτιά τοῦ Ζακχαίου εἶχε φτάσει τό κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ πε΄ρι μετανοίας καί βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ὅταν ὁ Κύριος βρισκόταν στήν Ἰεριχώ καί ἐπροκειτο νά περάσει ἀπό τόν κεντρικό δρόμο της, σπεύδει ὁ Ζακχαῖος ἀνάμεσα στό πλῆθος γιά νά τόν δεῖ.

Ὁ Ζακχαῖος «ἐζήτει ἰδεῖν τόν Ἰησοῦν τίς εἰς ἔστι» καί μή μπορώντας νά ἰκανοποιήσει τήν ἐπιθυμία του γιατί ἦταν βραχύσωμος σκαρφαλώνει σ΄ ἕνα δένδρο ὥστε νά μπορεῖ νά βλέπει καλύτερα ὑπερβαίνοντας κάθε ἐμπόδιο πού θά ἔθετε ἡ κοινωνική του ἀξιοπρέπεια.

Ὁ Ἰησοῦς σταματᾶ μπροστὰ στὸν ἀρχιτελώνη, ποὺ εἶχε ἀνέβει στὴν συκομωρέα, καὶ τοῦ ἀπευθύνει τὸ λόγο: «Ζακχαῖε, κατέβα γρήγορα∙ γιατὶ σήμερα θὰ μείνω στὸ σπίτι σου». Ἡ ἀντίδρασή του ὑπῆρξε ἄμεση∙ «ἔσπευσε νὰ κατεβεῖ καὶ τὸν ὑποδέχτηκε μὲ χαρά».

Ἡ ἀρχικὴ ἐπιθυμία τοῦ Ζακχαίου μεταβάλλεται τώρα σὲ χαρὰ γιὰ τὴ συνάντηση μὲ τὸν Ἰησοῦ. Καὶ σὲ λίγο ἡ χαρὰ αὐτὴ ἐκδηλώνεται ὄχι μὲ λόγια ἀλλὰ μὲ μιὰ ἔμπρακτη μετάνοια: «Ἰδού, τὴ μισὴ περιουσία μου, Κύριε, τὴ μοιράζω στοὺς πτωχοὺς καὶ ἐὰν ἀδίκησα κανέναν, τοῦ ἐπιστρέφω τὸ τετραπλάσιο».

Τὸ μέτρο τῆς ἀληθινῆς μετάνοιας φαίνεται ἀπὸ τὸ πόσο εἶναι πρόθυμος ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀποχωριστεῖ ἀπ’ αὐτὰ ποὺ τὸν κρατοῦν σφικτὰ στὴ γῆ, εἴτε αὐτὰ εἶναι χρήματα, εἴτε εἶναι δύναμη καὶ ἐξουσία, εἴτε εἶναι κάποια σχέση καὶ γνωριμία. Μόνο ὅποιος βρεῖ κάτι καλύτερο ἀπ’ ὅλα αὐτὰ συνειδητοποιεῖ τὴ σχετικότητά τους καὶ τὰ ἀποχωρίζεται.

Τό μεσημέρι τῆς Κυριακής, 19^ης Ἰανουαρίου 2025, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, εὐλόγησε τήν Βασιλόπιτα πρός τιμήν τῶν στελεχῶν τῆς Κατασκηνώσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως «Παίδων Χώρα».

Στο λόγο του  ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε τήν σημασία τῇς λειτουργίας τῶν Κατασκηνώσεων γιά τούς νέους καί γιά τήν γνωριμία τους μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία καί ευχαρίστησε ὂλους τούς συντελούντες στήν εὓρυθμη λειτουργία τῶν Κατασκηνώσεων, δίνοντας ραντεβού γιά τό προσεχές θέρος.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου καί Κυρίλλου, Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας, χοροστάτησε κατά τὸν Πανηγυρικό Ἑσπερινό τῆς παραμονῆς Παρασκευή, 17^ης Ἰανουαρίου ἐ. ἒ., στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Ἀθανασίου  Κοσμίου καὶ ἐν συνεχείᾳ προέστη τῆς Λιτανείας τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου.

Τήν δὲ κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, Σάββατο 18^η Ἰανουαρίου ἐ. ἒ., ἱερούργησε στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Ἀθανασίου  Αἰγείρου.

Στὸν κήρυγμα του ἀναφέρθηκε στὸν ἅγιο βίο τῶν Μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἰδιαιτέρως στὴν προσπάθεια διαφυλάξεως τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ παραδόσεως ἀπό καινοφανεῖς καὶ κακόδοξες διδασκαλίες καὶ κάλεσε τοὺς πιστούς νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παράδειγμά τους καὶ νὰ διατηρήσουν ἀνόθευτη τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ νὰ τὴν μεταδώσουν στὴν νέα γενιά.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Ἐχθές Παρασκευή, 17 Ἰανουαρίου 2025, ἐπισκέφθηκαν τόν Σεβασμιώτατο στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὁ ἀπερχόμενος Διοικητής τῶν Πυροσβεστικῶν Ὑπηρεσιῶν Νομοῦ Ροδόπης, Πύραρχος Ἀπόστολος Κώνστας καὶ ὁ νέος Διοικητής Πύραρχος Ἀθανάσιος Στράντζαλης, ἐν ὂψει τῆς παραδόσεως καὶ παραλαβῆς τῶν νέων καθηκόντων τους καὶ ζήτησαν τὶς εὐχές καὶ τὶς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου ἐν  ὄψει τῆς ἀναλήψεως τῶν νέων καθηκόντων τους.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε ὑγεία, καὶ ἐπικαλέστηκε τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς πρεσβείων τῶν Ἁγίων Τρίων Παίδων τῶν ἐν καμίνῳ στὴν ἐπιτέλεση τοῦ εὐθυνοφόρου ἒργου τους.

Μέ πανέμορφες χειμωνιάτικες καί ὂμορφες κατασκευές, τελειώσανε καί αὐτή τήν ἑβδομάδα τά παιδιά τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.Ἐτοιμάσαμε τά δικά μας γάντια γιά νά κρατήσουμε τά χέρια μας ζεστά, βάλαμε τά ζέστα μας ρούχα, φτιάξαμε ὡραία σκουφιά μὰ συνάμα ,μάθαμε γιά  τὰ θρεπτικὰ φροῦτα ὅπως τὸ ζουμερὸ πορτοκάλι καὶ τὸ γευστικὸ ἀκτινίδιο, γεμᾶτα βιταμίνες. Γιά τὰ φροῦτα αὐτὰ ἔμαθαν σήμερα καὶ ζωγράφισαν τὰ μικρότερα παιδιὰ τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν.