«Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

Στήν 1^η ἡμέρα τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους ὁ Χριστός κάνει λόγο στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα γιά τήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Γία τοὺς ἀνθρώπους τούς πονεμένους, ποὺ ζητοῦν λύτρωση ἀπό τά βάσανα τῆς ζωῆς, ἔρχεται ὁ Χριστὸς καὶ φέρει τὸ χαρμόσυνο μήνυμα. Κηρύττει ὅτί, ἀφ' ὅτου ἦλθεν Ἐκεῖνος, ἀρχίζει ἡ ἐποχή τὴν ὁποία ὁ προφήτης ὀνομάζει «ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν». Ἡ ἐποχή δηλ. ἡ εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δημιουργηθῆ ἐπὶ τῆς γῆς ἕνα καθεστὼς σωτήριον διὰ τοὺς ἄνθρωπους, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ ἄνθρωποι δημιούργησαν τίς πρῶτες κοινωνικές ὁμάδες καὶ ἄρχισαν νὰ ζοῦν κοινωνικά, ἔγνωρισε ὁ κόσμος διάφορες μορφές κοινωνικῆς ζωῆς, καὶ διάφορα κοινωνικὰ συστήματα, πολιτεύματα καὶ καθεστῶτα.

Ὑπάρχει, ἐν τούτοις, ἕνα καθεστὼς θαυμάσιο καὶ ἐξαίρετο, ἕνα σύστημα ζωῆς ἄριστο μία μορφὴ πολιτεύματος, πού λύνει τὰ προβλήματα τῶν ἄνθρωπων, τὰ ἀτομικὰ καὶ τὰ κοινωνικά. Εἶναι τὸ πολίτευμα, ποὺ ἦλθε νὰ κηρύξη ὁ Χριστὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ὀνομάζεται: «βασιλεία τοῦ Θεοῦ» ἤ «βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Σέ αὐτό ὑπάρχει ἡ μόνη λύση τῶν σύγχρονων κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ ἡ μόνη διέξοδος ἐκ τῶν δεινῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα σήμερα πάσχουμε καὶ ὑποφέρουμε. Τί εἶναι λοιπὸν τὸ καθεστὼς αὐτό, πού ὀνομάζεται «βασιλεία τῶν οὐρανῶν»; καὶ ποιὰ ἀγαθά ὑπόσχεται καὶ ἐξασφαλίζει στούς ἀνθρώπους;

Στίς παραβολές Του ὁ Χριστός χρησιμοποιεί εἰκόνες, γιά νά περιγράψει τὴν βασιλεία αὐτή. Ἔχει ἐπικρατήσει μία ἐσφαλμένη ἰδέα καί, λέγοντες βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐννοοῦμε συνήθως μία μετὰ θάνατον κατάσταση, τὴν «ζωὴ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος». Ἄλλα δὲν εἶναι τοῦτο ὀρθό. Διότι ναὶ μὲν ἡ φράση «βασιλεία τῶν οὐρανῶν» σημαίνει ὅτι ἡ πλήρης καὶ ἀπόλυτος ἐπικράτηση τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει εἰς τὸν πέραν τῆς ζωῆς αὐτῆς οὐράνιον κόσμον. Ἐν τούτοις ὅμως ἔχει καὶ ἐπίγειο ὕπαρξη ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι κυρίως βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἀλλ' ἔχει πολίτες καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Ἤ ἀκριβέστερα, οἱ πολίτες τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν ἐδώ στὴ γῆ πραγματοποιοῦν τὴν οὐράνιον πολιτογράφησή τους. Ἐδῶ ἀποκτοῦν τοὺς τίτλους καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ οὐρανοπολίτου. Ἀπὸ ἐδῶ ἀρχίζουν νὰ πολιτεύονται ὡς ὑπήκοοι τοῦ οὐράνιου Βασιλέως Χρίστου, «οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος». Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἀκριβῶς ἱδρύθη ἐπὶ τῆς γὴς ἡ Ἐκκλησία, γιὰ νὰ ἐργάζεται τὸ ἔργον τοῦ «καταρτισμοῦ τῶν ἁγίων» καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν οἰκουμένη. 

Τετάρτη, 28-08-2024 :

Ὥρα 18:30. Ὁ Σεβασμιώτατος θά χοροστατήσει κατά τήν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Ἰάσμου.

Πέμπτη, 29-08-2024 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θα ἱερουργήσει στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Μαρωνείας.

Ὁ Σεβασμιώτατος στὴν Βασιλεύουσα

Ὁ Σεβασμιώτατος  τό  Σάββατο, 31-8-2024, θά μεταβεῖ στὴν Κωνσταντινούπολη, προκειμένου νά συμμετάσχει στὶς ἐργασίες τῆς Συνάξεως τῶν Ἱεραρχῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀπό 1^ης ἑως καὶ 3^ης Σεπτεμβρίου 2024.

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

            Τριακονταπενταετία ὅλη παρῆλθεν ἀπό τῆς καθιερώσεως ὑπό τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τῆς 1^ης Σεπτεμβρίου, ἑορτῆς τῆς Ἰνδίκτου καί ἐνάρξεως τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ὡς Ἡμέρας προσευχῶν ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Ἡ εὐλογημένη αὐτή πρωτοβουλία ἔσχε μεγάλην ἀπήχησιν καί ἐκαρποφόρησε πλουσίως. Αἱ πολυδιάστατοι οἰκολογικαί δράσεις τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας ἐπικεντρώνονται σήμερον εἰς τό φαινόμενον τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, μᾶλλον δέ κρίσεως, τό ὁποῖον ἔχει δημι­ουργήσει μίαν κατάστασιν «πλανητικῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης».

            Ἐκτιμῶμεν τήν συμβολήν τῶν οἰκολογικῶν κινημάτων, τάς διεθνεῖς συμφω­νίας διά τό περιβάλλον, τήν ἐνασχόλησιν τῶν ἐπιστημόνων μέ τό πρόβλημα, τήν προσφοράν τῆς περιβαλλοντικῆς ἐκπαιδεύσεως, τήν οἰκολογικήν εὐαισθησίαν καί στράτευσιν ἀναριθμήτων ἀτόμων καί εἰδικώτερον ἐκπροσώπων τῆς νέας γενεᾶς. Ὅμως, ἐπιμένομεν ὅτι ἀπαιτεῖται μία ἀξιολογική «κοπερνίκεια στροφή», μία ριζική ἀλλαγή νοοτροπίας παγκοσμίως, μία οὐσιαστική ἀναθεώρησις τῆς σχέσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν φύσιν. Ἄλλως, θά συνεχίσωμεν νά θεραπεύωμεν τάς καταστρο­φικάς ἐπιπτώσεις τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως, μέ ἀθίκτους καί ἐνεργούς τάς ρίζας τοῦ προβλήματος.

            Ἡ περιβαλλοντική ἀπειλή εἶναι μία διάστασις τῆς ἐκτεταμένης κρίσεως τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ. Ἐν τῆ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος δέν εἶναι δυνατόν νά δοθῇ ἐπί τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς λογικῆς δηλαδή ἡ ὁποία τό ἐδημιούργησε. Ἔχομεν ἐκφράσει κατ᾿ ἐπανάληψιν τήν πεποί­θησίν μας ὅτι εἰς τήν ζωτικήν διά τό μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος καί τοῦ πλανήτου μας πνευματικήν καί ἀξιολογικήν μεταστροφήν δύνανται νά συμβάλουν μεγάλως αἱ Ἐκκλησίαι καί αἱ θρησκεῖαι. Ἡ γνησία θρησκευτική πίστις καταλύει τήν ἀλαζο­νείαν καί τόν τιτανισμόν τοῦ ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ ἀνάχωμα εἰς τήν μετα­τροπήν του εἰς «ἀνθρωποθεόν», ὁ ὁποῖος καταργεῖ μέτρα, ὅρια καί ἀξίας, αὐτοανα­γορεύεται εἰς «πάντων μέτρον», ἐργαλειοποιεῖ τόν συνάνθρωπον καί τήν φύσιν διά τήν ἱκανο­ποίησιν τῶν ἀκορέστων ἀναγκῶν καί τῶν αὐθαιρέτων ἐπιδιώξεών του.

Ἡ πεῖρα τῶν αἰώνων διδάσκει ὅτι, ἄνευ ἑνός «ἀρχιμηδείου» πνευματικοῦ καί ἀξιολογικοῦ στηρίγματος, ἡ ἀνθρωπότης ἀδυνατεῖ νά ἀποφύγῃ τούς κινδύνους ἑνός μηδενιστικοῦ «ἀνθρωπολογισμοῦ». Αὐτή εἶναι ἡ παρακαταθήκη τοῦ ἀρχαίου πνεύματος, ὅπως διετυπώθη ὑπό τοῦ Πλάτωνος διά τῆς ἀρχῆς «Θεός ἡμῖν πάντων χρημάτων μέτρον» (Νόμοι 716c). Ἡ κατανόησις τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς εὐθύνης του μέσα ἀπό τήν σχέσιν του μέ τόν Θεόν ἐκφράζεται διά τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας περί τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου «κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ» καί «καθ᾿ ὁμοίωσιν» Αὐτῷ, καθώς καί περί τῆς προσλήψεως τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὑπό τοῦ σαρκωθέντος διά τήν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου καί ἀνακαίνισιν τῆς ὅλης δημιουργίας προαιωνίου Λόγου τοῦ Θεοῦ. Ἡ χριστιανική πίστις ἀναγνωρίζει ὑψίστην ἀξίαν τόσον εἰς τόν ἄνθρωπον, ὅσον καί εἰς τήν κτίσιν. Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, ὁ σεβασμός τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί ἡ προστασία τῆς ἀκεραιότητος τῆς καλῆς λίαν δημιουργίας εἶναι ἀδιαίρετοι. Ἡ πίστις εἰς τόν Θεόν τῆς σοφίας καί τῆς ἀγάπης ἐμπνέει καί στηρίζει τάς δημιουργικάς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου, τόν ἐνδυναμώνει ἐνώπιον τῶν προκλήσεων καί τῶν δυσκολιῶν, ἀκόμη καί ὅταν ἡ ὑπέρβασίς των ἐμφανίζεται κατ᾿ ἄνθρωπον ὡς ἀνέφικτος.

Ἠγωνίσθημεν καί ἀγωνιζόμεθα διά τήν διορθόδοξον καί διαχριστιανικήν συνεργασίαν διά τήν προστασίαν τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς κτίσεως καί διά τήν ἔνταξιν τῆς θεματικῆς αὐτῆς εἰς τόν διαθρησκειακόν διάλογον καί τάς κοινάς δράσεις τῶν θρησκειῶν. Τονίζομεν δέ ἰδιαιτέρως τήν ἀνάγκην νά κατανοηθῇ ὅτι ἡ σύγχρονος οἰκολογική κρίσις πλήττει πρωτίστως καί ἐντονώτερον τούς πτωχοτέρους κατοίκους τῆς γῆς. Εἰς τό κείμενον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου «῾Ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς᾽. Τό κοινωνικόν ἦθος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» ὑπογραμμίζεται μετ᾿ ἐμφά­σεως τό θέμα αὐτό καί ἡ ἀναγκαία μέριμνα τῆς Ἐκκλησίας ἐνώπιον τῶν ἐπιπτώσεων τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς: «Πρέπει νά κατανοήσουμε ὅτι ἡ διακονία τοῦ πλησίον καί ἡ διαφύλαξη τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένες. Παρόμοια ἄρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους εἶναι καί ἡ φροντίδα μας γιά τή δημιουργία καί ἡ διακονία μας πρός τά μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὅπως εἶναι ἀλληλένδετες καί οἱ οἰκονομικές συνθῆκες τῶν φτωχῶν μέ τίς οἰκονομικές συνθῆκες τοῦ πλανήτη. Οἱ ἐπιστήμονες μᾶς λένε ὅτι ἐκεῖνοι πού ἔχουν πληγεῖ περισσότερο ἀπό τήν τρέχουσα οἰκολογική κρίση εἶναι καί θά εἶναι ὅσοι κατέχουν ἐλάχιστα. Ἐπομένως, τό πρόβλημα τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς ἀποτελεῖ καί ζήτημα κοινωνικῆς πρόνοιας καί κοινωνικῆς δικαιοσύνης» (§ 76).

Περαίνοντες τόν λόγον, εὐχόμεθα πρός ὑμᾶς, τιμιώτατοι ἀδελφοί καί προσφιλέστατα τέκνα, πλήρη θείων εὐλογιῶν καί καλλίκαρπον τόν νέον ἐκκλη­σιαστικόν ἐνιαυτόν, ἐπικαλούμενοι ἐπί πάντας ὑμᾶς, μεσιτείᾳ τῆς Παναγίας τῆς Παμ­μακαρίστου, τήν θαυμαστήν καί θαυματουργόν εἰκόνα τῆς ὁποίας τιμῶμεν σήμε­ρον ἑορτίως καί ταπεινοφρόνως κατασπαζόμεθα, τήν ζωήρυτον χάριν καί τό ἀμέτρητον ἔλεος τοῦ Κτίστου τῶν ἁπάντων καί Θεοῦ τῶν θαυμασίων. 

 ,βκδ’ Σεπτεμβρίου α’

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

          Ὁ Σεβασμιώτατος τὴν παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, Παρασκευή 23 Αὐγούστου ἐ.ἒ., χοροστάτησε κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν ἑορτάζοντα ὁμώνυμο Ἱερό Ναό τῆς Κομοτηνῆς.

 Τὸν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Ἰωακείμ Μούκανος, Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  Ξάνθης καί Περιθεωρίου,  ἐξαίροντας τὸν βίο καὶ τὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου, τὸ ὁποῖο εἶναι περισσότερο ἐπίκαιρο σήμερα. Προέτρεψε δὲ τοὺς πιστούς νὰ ἀκολουθήσουν τὶς προτροπές καὶ τὶς συμβουλές τοῦ Ἁγίου.

Τήν κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ, Σάββατο 24 Αὐγούστου ἐ.ἔ., ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν ὡς ἂνω πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό τῆς Κομοτηνῆς καὶ χειροτόνησε Πρεσβύτερο τόν Διάκονο Νικόλαο Μπαμπασίδη.

Στὸν λόγο του ὁ Σεβασμιώτατος, ἀναφέρθηκε στίς διδαχές τοῦ Ἁγίου καί στή μεγάλη προσφορά αὐτοῦ στό σκλαβωμένο Γένος μας. Προέτρεψε δε, τὸν χειροτο­νούμενο νὰ διακονήσει τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης, ὁδηγῶντας τὸν πιστό λαό τοῦ Θεοῦ σὲ ὁδούς σωτηρίας.

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τὸν  Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας, Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη Γρηγόριο Βουλγαρέλη καὶ ὅλους ὅσους συνετέλεσαν στὴν τέλεση τῶν λατρευτικῶν ἐκδηλώσεων τῆς πανηγύρεως.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, Παρασκευή 23^η Αὐγούστου ἐ.ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στὴν πανηγυρίζουσα Γυναικεία Κοινοβιακή Ἱερά Μονή τῆς Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Στὸ κήρυγμά του, ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε, ὃτι ἡ Παναγία ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ καί Μητέρα ὃλων μας, «μιλάει» μέ ἓναν ἰδιαίτερο τρόπο στίς ψυχές μας καί σέ αὐτήν προστρέχουμε γιά νά βροῦμε παρηγορία καί στήριξη ἀπό τούς πειρασμούς καί τίς ταλαιπωρίες τῆς παρούσας ζωῆς.

πατήστε ΕΔΩ γιά περισσότερες φωτογραφίες

Ἐν ὄψει τῆς ἐνάρξεως τῶν Παραολυμπιακῶν Ἀγώνων ὁ  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας καὶ ἡ Τοπική Ἐκκλησία εὔχονται ὁλόθερμα καλή ἐπιτυχία στοὺς ἀθλητές που θὰ ἐκπροσωπήσουν τὴν Πατρίδα μας.

          Ἐφέτος ἡ Ροδόπη καὶ εἰδικώτερα ἡ πόλη τῆς Κομοτηνῆς καυχάται γιὰ τὸν ὁρισμό τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Ταξιλδάρη ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Παραολυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν συμμετοχή στοὺς ἀγῶνες τεσσάρων Θρακιωτῶν ἀθλητῶν.

Τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης, 22^ας Αὐγούστου ἐ.ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος προέστη τῆς λιτανείας τῆς θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπονομαζομένης «Φανερωμένης» ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Ἐξωκκλησίου «Ρόδον τὸ Ἀμάραντον», ὅπου καὶ εὑρέθη ἡ θαυματουργός Εἰκόνα καὶ ἐν συνεχείᾳ  χοροστάτησε κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στήν πανηγυρίζουσα Γυναικεῖα Κοινοβιακή Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος μὲ τή συμμετοχή τοῦ ἱεροῦ Κλήρου, τῶν τοπικῶν ἀρχῶν καί πλήθους προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι, σύμφωνα μέ τήν παράδοση, κυρίως καταφθάνουν στήν Ἱερά Μονή πεζοί.

Στόν λόγο του ὁ Σεβαμιώτατος εὐχήθηκε ἡ Παναγία νά εἶναι γιά ὃλους ἡ ἀμετάθετη πρός τόν Θεόν ἐλπίδα μας, ἡ ἀκοίμητη φρουρός καί τό ἀξεπέραστο πρότυπο τῆς κατά Χριστόν Ἁγίας ζωῆς.

πατήστε ΕΔΩ γιά περισσότερες φωτογραφίες

Ἀπό σήμερα, Τρίτη 20 Αὐγούστου ἐ.ἒ., ἓως καί τή Δευτέρα 26^η, φιλοξενοῦνται στίς Ἐγκαταστάσεις τῶν Κατασκηνώσεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας: «Παίδων Χώρα», στὴν παραλία Κρυονερίου Προσκυνητῶν, σαράντα Βούλγαροι μαθητές, μαζί μέ τούς γονεῖς τους, ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Φιλιππουπόλεως, τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας.

 Χαίρονται τή θάλασσα, ἀσχολοῦνται μέ ἀθλοπαιδειές καί θά ξεναγηθοῦν στήν πόλη τῆς Κομοτηνῆς καί στήν περιοχή μας.

Τήν κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος, θα μεταβοῦν στήν Ἱερά Μονή γιά νά προσκυνήσουν τή Θαυματουργή Εἰκόνα τῆς Παναγίας.

Σήμερα τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε στίς κατασκηνώσεις τόν ἐναρκτήριο Ἁγιασμό, εὐχόμενος καλή διαμονή, ὑγεία καί δύναμη σέ ὃλους.

πατήστε ΕΔΩ γιά περισσότερες φωτογραφίες

«Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

Ἡ εὐαγγελική διήγηση ἔχει σὰν ἱστορικὸ πυρήνα τὸ βίωμα τοῦ κινδύνου ποὺ ἐνίωσαν κάποτε οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστου στή θάλασσα καί τήν διάσωση τους. Συγκεκριμένα τὸ περιστατικό ἔλαβε χώρα ἀμέσως μετὰ τὸν θαυματουργικὸ χορτασμὸ τῶν πεντακισχιλίων.

Ὁ ὄχλος ποὺ ἦταν μάρτυρας τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἄρτων βρίσκεται σὲ ἕνα παραλήρημα μεσσιανικοῦ ἐνθουσιασμοῦ, νομίζοντας ὅτι ἔφτασε ἡ μεγάλη στιγμὴ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν του. Ὁ Χριστός, ποὺ γνωρίζει καλὰ ὅτι αὐτὸς ὁ ἐνθουσιασμὸς μπορεῖ νὰ σημάνει ἀποτυχία τοῦ πνευματικοῦ ἔργου του, διώχνει τοὺς μαθητές του μὲ τὸ πλοιάριο στὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης Γεννησαρὲτ κι ὁ ἴδιος ἀποσύρεται στὸ ὅρος γιὰ νὰ προσευχηθεῖ.

Ὅταν ὅμως ἀντιλαμβάνεται ὅτι οἱ μαθητὲς κινδυνεύουν ἀπὸ τὸν ἀντίθετο ἄνεμο καὶ τὶς δυσμενεῖς καιρικὲς συνθῆκες ἐμφανίζεται μπροστά τους καὶ λέει: «θαρσεῖτε, ἐγὼ εἰμί· μὴ φοβεῖσθε». Ἡ ἐνθαρρυντικὴ αὐτὴ φράση ἔκανε ἀσφαλῶς μεγάλη αἴσθηση στοὺς φοβισμένους μαθητές. Κι ἂν τὴν κατέγραψαν, εἶναι γιατί εἶδαν σὲ αὐτὴ τὴ φράση μία ὑπόσχεση τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας του.Ἀλήθεια, πόσες τρικυμίες καὶ πόσους ἀντιθέτους ἄνεμους δὲν συνάντησε ἡ Ἐκκλησία στὴ διάρκεια τῆς ἱστορίας μέχρι σήμερα! Ὅταν λείψει ἡ πίστη καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὸν Ἀρχηγό της, τότε κινδυνεύει νὰ καταποντισθεῖ μέσα στὴ θάλασσα τῶν συμβιβασμῶν, τῶν ὑποχωρήσεων, τῆς προδοσίας. Τὸ ἐπεισόδιο μὲ τὸν πάντα αὐθόρμητο καὶ ὁρμητικὸ ἀλλὰ μερικὲς φορὲς ὀλιγόπιστο μαθητή, τὸν Πέτρο, αὐτὸ ἀκριβῶς θέλει νὰ δείξει. Ὅσο ἔβλεπε ὁ μαθητὴς μὲ ἐμπιστοσύνη τὸ Χριστό, μποροῦσε νὰ βαδίζει πάνω στὴ θάλασσα· ὅταν ὅμως φοβήθηκε ἀπὸ τὸν ἄνεμο καὶ σκέφτηκε τὸν ἐνδεχόμενο κίνδυνο ἄρχισε νὰ βυθίζεται. Στὴν πίστη δὲν χωροῦν πειραματισμοὶ καὶ δοκιμές. Δὲν χρειάζεται νὰ περπατήσει κανεὶς πάνω στὴ θάλασσα γιὰ νὰ πιστέψει στὸ Χριστό, ἀλλ’ ἂν πράγματι πιστεύει, μπορεῖ νὰ προχωρεῖ μὲ θάρρος πάνω στὴν τρικυμισμένη θάλασσα τῆς ζωῆς, χωρὶς νὰ βυθίζεται καὶ νὰ χάνεται.

Τὸ «θαρσεῖτε, ἐγὼ εἰμί μὴ φοβεῖσθε» τῆς περικοπῆς μας πρέπει νὰ ἀναγνωρίσουμε τὴ ρητὴ ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας του ὅτι μέσα στὶς ταραχὲς τῆς ζωῆς, στοὺς διωγμούς, στὶς θλίψεις, στοὺς ἀντίθετους ἀνέμους καί, στὰ ἐμπόδια Ἐκεῖνος θὰ βρίσκεται δίπλα μας, σύμφωνα ἄλλωστε μὲ τὴ διαβεβαίωσή του μὲ τὴν ὁποία τελειώνει τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου: «Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντέλειας τοῦ αἰῶνος».

Τό πρωί τῆς Τρίτης 20^ῆς Αὐγούστου ἐ. ἒ., δεκαπενταμελεῖς κοινότητες τῶν Ἀνιχνευτῶν τοῦ 1^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Καλαμακίου καί τοῦ 1^ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Π. Φαλήρου, στά πλαίσια μεγάλης δράσης ὑπαίθρου (θερινῆς κατασκήνωσης), ἐπισκέφθηκαν τόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου , ὃπου τούς ὑποδέχθηκε ὁ Σεβασμιώτατος.

Ἀφοῦ τούς ἀνέφερε τήν ἱστορία τοῦ Ἱ. Ναοῦ, τούς μίλησε σχετικά μέ τό κοινωνικό καί πολιτιστικό ἒργο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἒλυσε τίς ἀπορίες τους, που ἃπτονται θεολογικῶν θεμάτων καί τόνισε τήν ἀγαθή συμβίωση τῶν χριστιανῶν καί μουσουλμάνων Ἑλλήνων τῆς περιοχῆς.

Οἱ Ναυτοπρόσκοποι, εὐχαριστῶντας γιά τὴν φιλοξενία, ἀντάλλαξαν μέ τόν Σεβασμιώτατο ἐνθυμήματα καί ἀναχώρησαν ἒχοντας καί τίς εὐχές τοῦ Μητροπολίτη μας γιά ὑγεία, δύναμη καί τόν ἂνωθεν φωτισμό.