ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3018 Πρός Τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας Τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Εἰς τάς Ἕδρας αὐτῶν Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, εἰς τό Φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. Β΄ 1178/6.4.2020), ἐδημοσιεύθη ἡ ὑπ᾿ ἀριθ. Δ1α/ΓΠ.οικ.23093 Κοινή Ὑπουργική Ἀπόφασις (Κ.Υ.Α.) τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καί Θρησκευμάτων καί Ὑγείας μέ θέμα: «Ἐπιβολή τοῦ μέτρου τῆς προσωρινῆς ἀπαγόρευσης τῆς τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καί ἱεροπραξιῶν στούς θρησκευτικούς χώρους λατρείας γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό 12.4.2020 ἕως 20.4.2020», ἥν καί ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως, παρακαλοῦντες διά τήν ἐφαρμογήν τῶν προβλεπομένων ἐν αὐτῇ. Ὡσαύτως, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι κατά τήν Συνεδρίαν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τῆς 1ης μηνός Ἀπριλίου ἐ.ἔ., συνεζητήθησαν ἐκτενῶς τά περί τῆς τελέσεως τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καί ἀπεφασίσθησαν τά ἑξῆς: 1) Ἡ τέλεσις τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, κατά τήν ἐν λόγῳ περίοδον, δέον νά εἶναι λιτή καί σεμνοπρεπής, συμφώνως πρός τό ἦθος καί τήν παράδοσιν τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Ἰδίως αἱ μεταδιδόμεναι ἀπό τῆς τηλεοράσεως ἤ τοῦ διαδικτύου ἱεραί Ἀκολουθίαι ἐπιβάλλεται νά πληροῦν τά προβλεπόμενα ὑπό τῆς Κ.Υ.Α., διά νά μή δώσωμεν οἱανδήποτε ἀφορμήν πρός κακεντρεχῆ σχόλια καί ψόγους. Ὑπενθυμίζομεν ὧδε τά ἤδη ὑμῖν ἐγνωσθέντα, διά τῆς ὑπ᾿ ἀριθ. 3016/ 2.4.2020 Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου, περί ἀποφυγῆς τελέσεως συλλειτούργων καί φωτογραφικῶν στιγμιοτύπων ἀπό τάς ἱεράς Ἀκολουθίας, ὡς καί ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τῶν ἐξωτερικῶν μεγαφώνων τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Ἐπί πλέον, λόγῳ τῶν ἐκτάκτων συνθηκῶν τῶν ἡμερῶν ἐπιβάλλεται: α) ἡ περιφορά τοῦ Ἐπιταφίου κατά τήν Μεγάλην Παρασκευήν ὅπως περιορισθῇ ἀποκλειστικῶς ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ καί β) ἡ τελετή τῆς Ἀναστάσεως γένηται ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, τήν συνήθη ὥραν, ἤτοι τήν 12ην τοῦ μεσονυκτίου τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. 2) Ἡ χρῆσις τῶν κωδώνων τῶν Ἱερῶν Ναῶν δέν εἶναι ἀπαραίτητος κατά τήν ἔναρξιν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν. Δύνασθε, ὅμως, νά κάμνητε χρῆσιν αὐτῶν κατά τήν ἡμέραν τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, ὅτε θά σημάνουν πενθίμως ὡς εἴθισται, καί κατά τήν τελετήν τῆς Ἀναστάσεως, ψαλλομένου τοῦ «Χριστός Ἀνέστη», χαρμοσύνως καί πανηγυρικῶς. 3) Tό ὡράριον ἁπασῶν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καί τῶν Θείων Λειτουργιῶν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος παραμένει κατά τό σύνηθες, μέ τήν ὑπόδειξιν ὅτι τό ἱερόν Εὐχέλαιον δέον ὅπως τελεσθῇ τήν πρωίαν τῆς Μεγάλης Τετάρτης, ἀντί τῆς Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας, καί οὐχί κατά τό ἑσπέρας. 4) Αἱ θύραι τῶν Ἱερῶν Ναῶν θά παραμένουν κεκλεισμέναι κατά τήν διάρκειαν ἁπασῶν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν. Αἱ θύραι θά ἀνοίγωνται τοὐλάχιστον δύο ὥρας μετά τό πέρας τῶν κατά τήν πρωίαν ἑκάστης ἡμέρας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, ἤτοι ἀπό τῆς 11ης πρωϊνῆς ὥρας ἕως τήν 1ην μ.μ., πλήν τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, ὅτε, καί ἐξ αἰτίας τοῦ γεγονότος ὅτι αἱ ἱεραί Ἀκολουθίαι αὐτῆς περατοῦνται ἀργότερον, τό ἄνοιγμα τῶν θυρῶν γενήσεται ἀπό τῆς 1ης μ.μ. ὥρας ἕως τήν 5ην μ.μ. 5) Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐπισημαίνει ὅτι ἐπιτρέπεται, συμφώνως τοῖς θείοις καί ἱεροῖς Κανόσι καί παλαιοτέραις Ἀποφάσεσιν Αὐτῆς (βλ. σχετικῶς τήν ὑπ᾿ ἀριθ. 244/10.2.1917 Συνοδικήν Ἐγκύκλιον), ἡ κατ᾿ οἰκονομίαν λύσις τῆς αὐστηρᾶς νηστείας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, δι᾿ ὅσους ἐκ τοῦ Χριστεπωνύμου πληρώματος ὑφίσταται ἐπικρεμάμενος κίνδυνος κατά τῆς ὑγιείας καί τῆς ζωῆς των, ἰδίᾳ δέ τῶν ἐγκύων, τῶν λεχῶν, τῶν θηλαζουσῶν, τῶν γερόντων, τῶν ἐν ἀσθενείαις κατακειμένων καί τῶν ἀναρρωνυόντων. Καθίσταται σαφές ὅτι πρόκειται περί ἀναστολῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἱεροῦ Κανόνος καί οὐχί καταργήσεώς του, καί μόνον δι᾿ ὅσους ἔχουν προβλήματα ὑγείας. Ταῦτα πάντα γνωρίζουσα ὑμῖν ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, τονίζει τήν ἀπόλυτον ἀνάγκην διά τήν πιστήν τήρησιν αὐτῶν, ἥτις τυγχάνει ἀπαραίτητος καί ὡς πρός τήν διασφάλισιν τῆς ἐπεκτάσεως τῆς Ἀποφάσεως διά τήν τέλεσιν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν εἰς ἅπαντας τούς Ἱερούς Ναούς καί τάς Ἱεράς Μονάς, ἔστω πρός καιρόν καί κατ᾿ ἄκραν ἐκκλησιαστικήν οἰκονομίαν «κεκλεισμένων τῶν θυρῶν» διά τούς πιστούς, καί μετά τήν 20ήν Ἀπριλίου ἐ.ἔ., ὁπότε λήγει ἡ ἰσχύς τῆς Κ.Υ.Α. Πρός τόν σκοπόν τοῦτον παρακαλεῖσθε ἅπαντες ὅπως ὑποδείξητε τά δέοντα πρός τούς ὑφ᾿ ὑμᾶς Ἐφημερίους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν νά γνωρίζουν ὅτι ὑπό τοιαύτας κρισίμους στιγμάς, καθ᾿ ἅς διακυβεύεται ἡ ὑγίεια τῶν ἀνθρώπων, δέν ὠφελοῦν τάσεις αὐτονομήσεως ἀπό τῆς κοινῆς πορείας τῆς ἐκκλησιαστικῆς νηός, ἀλλ᾿ ἀπαιτεῖται πιστή ὑπακοή εἰς τάς ἀποφάσεις τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων, συνεχεῖς καί θερμές προσευχές, ὡς καί εἰλικρινής καί ἔμπρακτος μετάνοια. Ἐπί δέ τούτοις, κατασπαζόμενοι τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα ἐν Κυρίῳ, διατελοῦμεν μετ' ἀγάπης. † Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος † Ὁ Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου Τίτος † Ὁ Μηθύμνης Χρυσόστομος † Ὁ Τριφυλίας καί Ὀλυμπίας Χρυσόστομος † Ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος † Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος † Ὁ Θηβῶν καί Λεβαδείας Γεώργιος † Ὁ Παροναξίας Καλλίνικος † Ὁ Φωκίδος Θεόκτιστος † Ὁ Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς Ἰουστῖνος † Ὁ Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Στέφανος † Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Ἀθανάσιος Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος  

Τό πρωί τῆς Δευτέρας, 6^ης Ἀπριλίου 2020 Κληρικοί καί Λαϊκοί συνεργάτες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μετέβησαν στό τμῆμα αἱμοδοσίας τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Κομοτηνῆς «Σισμανόγλειο», ὅπου προσέφεραν ἐθελοντικῶς αἷμα διά τήν κάλυψιν ἀναγκῶν ἐπαρχιωτῶν μας πού  τίς ἡμέρες αὐτές πολλαπλασιάζονται. Ἡ πρᾶξις αὐτή τῶν Ἱερέων μας ἀποτελεῖ μία ἀξιομίμητο ἐνέργεια ἀλληλεγγύης καί ἐμπράκτου ἀγάπης πρός τόν πάσχοντα συνάνθρωπο πηγάζουσα ἀπό τόν Θεάνθρωπον Κύριον ὁ ὁποῖος προσέφερε ἐπί τοῦ Σταυροῦ τό πανακήρατον αἷμα Του εἰς ἔφεσιν ἁμαρτιῶν καί ζωήν τήν αἰώνιον.     Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ   Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ   Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 – 115 21, Ἀθῆναι Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.       Πρωτ. 1626 Ἀριθ.                                                                       Ἀθήνησι τῇ 2^ᾳ Ἀπριλίου 2020 Διεκπ. 711     ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3016   Πρός Τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας Τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος Εἰς τάς Ἕδρας αὐτῶν     Θέμα: «Περί τῶν Ἀποφάσεων τῆς Δι­αρ­κοῦς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς 1.4.2020, ὡς πρός τό ζήτημα τοῦ νέου κορωνοϊοῦ Covid-19»     Σεβασμιώτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, Γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ Δι­αρ­κής Ἱ­ε­ρά Σύ­νοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατά τήν Συ­νε­δρίαν Αὐτῆς τῆς 1^ης μη­νός Ἀ­πρι­λίου ἐ.ἔ., συνε­ζή­τησε ἐ­κτε­νῶς ἐπί τοῦ θέματος τῆς πα­ρα­τά­σεως ἰ­σχύος τῆς Κοι­νῆς Ἀ­πο­φά­σεως τῶν Ὑ­πουρ­γῶν Παι­δείας καί Θρη­σκευ­μά­των καί Ὑ­γείας ἕως καί τῆς 11^ης Ἀ­πρι­λίου 2020 (ΦΕΚ Β΄ 1082/29.3.2020), μέ τήν προ­ο­πτι­κήν πε­ραι­τέρω τρο­πο­ποι­ή­σεων αὐ­τῆς, καί ἀ­πε­φά­σισε τά κά­τωθι: 1) Κα­τα­νοεῖ ἀ­πο­λύτως τήν ἀ­γω­νίαν τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Πο­λι­τείας κατά τήν ἰδιαιτέρως δυσχερῆ ταύτην πε­ρί­οδον καί ἐ­κτιμᾶ τόν δι­α­κρι­τικόν καί ἐπιτυχῆ τρόπον μέ τόν ὁ­ποῖον δι­α­χει­ρί­ζε­ται τήν ἐπελθοῦσαν κρίσιν, ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς προστασίας τῆς δη­μο­σίας ὑ­γείας. 2) Προ­τρέ­πει ἅπαντας νά τη­ροῦν ἀ­πα­ρεγ­κλίτως τάς ὑ­πο­δεί­ξεις τῶν ὑ­γει­ο­νο­μι­κῶν ἀρ­χῶν καί τῶν εἰ­δι­κῶν ἐ­πι­στη­μό­νων καί νά μή πα­ρα­σύ­ρον­ται ἀπό ἐ­κεί­νους οἱ ὁ­ποῖοι τούς ὑ­πο­δει­κνύ­ουν τήν πα­ρα­κοήν, ἥτις, εἰς τήν πα­ροῦσαν τραγικήν χρο­νικήν συγ­κυ­ρίαν, δέν δι­και­ο­λο­γεῖ­ται οὔτε ἐν ὀ­νό­ματι τῆς χρι­στι­α­νι­κῆς πί­στεως, δεδομένου ὅτι ἡ εἰς Χρι­στόν πί­στις χαρίζει τήν ζωήν καί δέν ἐπιφέρει τόν θά­να­τον.   3) Μέ ὑ­ψηλόν αἴ­σθημα εὐ­θύ­νης ἀ­πο­δέ­χε­ται τάς αὐ­στη­ράς ὑ­πο­δεί­ξεις, αἱ ὁποῖαι προ­τεί­νον­ται ὑπό τῶν ὑ­γει­ο­νο­μι­κῶν ἀρ­χῶν καί τῆς Ἑλ­λη­νικῆς Πο­λι­τείας, διά τήν χρο­νικήν πε­ρί­οδον μέ­χρι τῆς 11^ης Ἀ­πρι­λίου 2020, καί προ­τρέ­πει ἅπαντας νά πα­ρα­μέ­νουν εἰς τάς οἰκίας των καί νά τηροῦν μετά σχολαστικότητος τά ἐπιβεβλημένα μέτρα προστασίας. 4) Εὐχαρίστως ἐπληροφορήθη τήν δή­λωσιν τῆς Ἀ­ξι­ο­τί­μου Ὑ­πουρ­γοῦ Παι­δείας καί Θρη­σκευ­μά­των κ. Νί­κης Κε­ρα­μέως, τῆς 30^ῆς Μαρ­τίου 2020, εἰς τά Μέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως. Ἡ ἐν λόγῳ δήλωσις περί λει­τουρ­γίας τῶν Ἱ­ε­ρῶν Ναῶν καί τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν μας, ἔ­στω καί «κε­κλει­σμέ­νων τῶν θυ­ρῶν», κατά τήν Ἑβδο­μάδα τῶν Πα­θῶν καί τήν Ἑ­ορτήν τῆς Ἀ­να­στά­σεως τοῦ Κυ­ρίου ἀπο­τε­λεῖ ὄν­τως «πη­γήν ὕδα­τος ζῶν­τος» εἰς τήν «λει­τουρ­γικήν ἐρη­μίαν» τῶν Κλη­ρι­κῶν μας. 5) Ἐ­πι­ση­μαί­νει μετ’ ὀδύνης καί, κυριολεκτικῶς, μεθ᾿ αἱμασσούσης καρδίας ὅτι τήν προ­σεχῆ Με­γάλην Ἑ­βδο­μάδα καί, βεβαίως, κατά τήν Ἀ­νά­στασιν τοῦ Κυ­ρίου, θά κλη­θῶμεν ἅπαντα τά μέλη τῆς Ἐκ­κλη­σίας νά βιώσωμε πρω­τοφανεῖς κα­τα­στά­σεις, ὡς ἐκ τῆς «κατ᾿ οἰκονομίαν» ἀποχῆς τῶν χριστιανῶν ἀπό τάς Ἱ­ε­ράς Ἀ­κο­λου­θίας, τήν Θείαν Λει­τουρ­γίαν, ἀλλά καί ἀπό αὐτήν τήν Θείαν Κοι­νω­νίαν. Ὡς ἐκ τού­του, ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος ἀπεφάσισεν ἵνα πα­ρα­κα­λέσῃ πα­τρι­κῶς τούς πι­στούς νά μή λη­σμο­νοῦν ὅσα ὁ αὐ­θεν­τι­κός ἑρ­μη­νευ­τής τῶν Γρα­φῶν καί με­γά­λος Πα­τήρ καί Δι­δά­σκα­λος τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, Ἅ­γιος Ἰ­ω­άν­νης ὁ Χρυ­σό­στο­μος, δι­δά­σκει: «Δύ­να­ται ὁ ἄν­θρω­πος, ὁ ὁ­ποῖος ἐξ ἀ­νάγ­κης ἀ­δυ­να­τεῖ νά ἐκ­κλη­σι­α­σθῇ, νά κά­μνῃ τόν ἑ­αυ­τόν του Θυ­σι­α­στή­ριον, μέ τό νά προ­σεύ­χε­ται κατ᾿ ἰδίαν». Ὁ ἴ­διος ἱ­ε­ρός Πα­τήρ, ἀ­να­φε­ρό­με­νος εἰς τήν κε­νω­τι­κήν πρός τόν πλη­σίον ἀ­γά­πην, καί μά­λι­στα πρός τόν δο­κι­μα­ζό­με­νον ἀ­δελ­φόν, ἐ­πι­ση­μαί­νει τά ἑ­ξῆς ση­μαν­τικά: «Ἐσύ σέ­βε­σαι τό παρόν ἐπίγειον Θυ­σι­α­στή­ριον, διότι δέ­χε­ται τό Σῶμα τοῦ Χρι­στοῦ, ἀλλά συμ­πε­ρι­φέ­ρε­σαι πε­ρι­φρο­νη­τικῶς πρός ­τόν συνάνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἶ­ναι ὁ ἴδιος Σῶμα Χρι­στοῦ, καί τόν βλέ­πεις μέ ἀ­δι­α­φο­ρίαν νά χά­νε­ται. Αὐτό, ὅμως, τό ἀνθρώπινον Θυ­σι­α­στή­ριον δύνασαι νά τό ἰδῇς θεμελιωμένον παν­τοῦ, καί εἰς στε­νούς δρό­μους καί εἰς τήν ἀ­γο­ράν, καί δύνασαι ἐπίσης νά ἐπιτελῇς θυ­σίας ἐπάνω εἰς αὐτό ἀνά πᾶσαν ὥραν»[1]. Ἀλλά καί ὁ νέος Ὅ­σιος τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, Γέ­ρων Ἐφραίμ ὁ Κα­του­να­κι­ώ­της († 27 Φε­βρου­α­ρίου 1998), ἀ­να­φέ­ρει ὅτι ὁ χρι­στι­α­νός, ὁ ὁ­ποῖος δέν εἶναι δυνατόν νά προ­σέλ­θῃ εἰς τήν Θείαν Λει­τουρ­γίαν, μπορεῖ «αὐ­τήν τήν ὥραν νά κά­νῃ τόν ἑ­αυτόν του Θυ­σι­α­στή­ριον, λέ­γον­τας τήν προ­σευχήν». Πρός αὐτήν τήν κατεύθυνσιν ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάσισεν ὅπως προτρέψῃ πατρικῶς ἅπαντας τούς ἀ­δελ­φούς, μέλη τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκ­κλη­σίας, ἵνα «ἐκτε­νέ­στε­ρον» προ­σεύ­χωνται εἰς τάς οἰκίας των, ἀναδεικνύοντες ἑαυτούς Θυ­σι­α­στή­ριον, θυ­σι­ά­ζον­τες κε­νω­τικῶς καί ἀγα­πη­τικῶς τήν φυσικήν πα­ρου­σίαν των εἰς τόν Ἱερόν Ναόν καί τήν προ­σέ­λευσίν των εἰς τήν Θείαν Εὐ­χα­ρι­στίαν, πρός χάριν ὅ­λων τῶν ἀ­δελ­φῶν των, οἱ ὁ­ποῖοι ἀ­πο­τε­λοῦν ἔμ­ψυχα Θυ­σι­α­στή­ρια τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Πρός τόν σκοπόν δέ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ πιστοῦ Λαοῦ, θά ἀποστείλῃ καί θά δημοσιεύσῃ παραμυθητικήν Ἐγκύκλιον Αὐτῆς πρός τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα. Ἐπί πλέον, παρακαλεῖ ὑμᾶς ὅπως προτρέψητε ἅπαντας τούς ὑφ᾿ ὑμᾶς Κληρικούς νά παραμένουν πιστοί εἰς τό καθῆκον αὐτῶν, εὑρισκόμενοι καθημερινῶς εἰς τούς Ἱερούς Ναούς καί τούς λοιπούς χώρους τῆς διακονίας των (πλήν ἐκείνων τῶν Ἱερέων, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τάς λεγομένας ὑγειονομικῶς εὐπαθεῖς ὁμάδας) καί νά ἱερουργοῦν, ἔστω πρός καιρόν, «κε­κλει­σμέ­νων τῶν θυ­ρῶν», ὅσον καί ἄν αὐτό εἶ­ναι δύ­σκολον καί στε­νό­χωρον δι’ ἅπαντας, ὑ­πέρ «τῆς τοῦ κό­σμου ζωῆς καί σω­τη­ρίας», ὑπέρ τῶν ἐν ἀ­σθε­νεί­αις κα­τα­κει­μέ­νων, τῶν Ἰ­α­τρῶν καί Νο­ση­λευ­τῶν καί πάντων τῶν ἐ­θε­λον­τῶν, οἱ ὁ­ποῖοι μετά πνεύματος αὐ­το­θυ­σίας προσφέρουν τόν ἑ­αυτόν των, διά νά προ­στα­τεύ­σουν τήν ζωήν ὅλων καί τήν δη­μο­σίαν ὑγείαν, καί «ὑπέρ πάντων τῶν δι᾿ εὐλόγους αἰτίας ἀπολειφθέντων». Ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἐπαναβεβαιώνει τήν ἀπό 16^ης Μαρτίου ἐ.ἔ. ἀπόφασιν Αὐτῆς, ὡς πρός τήν λιτήν τέλεσιν τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, ἰδιαιτέρως δι᾿ ὅσας μεταδίδονται ἀπό τηλεοράσεως ἤ προβάλλονται ὑπό ἄλλων μέσων ἐπικοινωνίας, ἐνῷ συνιστᾶ τήν ἀποφυγήν˙ τελέσεως συλλειτούργων καί δημοσίευσιν φωτογραφικῶν στιγμιοτύπων ἐξ αὐτῶν, χρήσεως τῶν με­γα­φώνων τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί πα­νη­γυ­ρι­κῶν κω­δω­νο­κρου­σιῶν. Ἐπιφυλάσσεται δέ, ἐάν χρειασθῇ, νά ἀποστείλῃ καί εἰδικωτέρας ὁδηγίας, ἐπί ζητημάτων τελέσεως τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν κατά τήν Μεγάλην Ἑβδομάδα, μετά τήν ἔκδοσιν τῆς νέας ὑπουργικῆς Ἀποφάσεως. 6) Αὕτη ἡ πρό­σκαιρος πα­ρα­μονή τῶν χρι­στι­α­νῶν εἰς τήν κατ’ οἶ­κον προ­σευχήν δέν ὑ­πο­νοεῖ οὐδεμίαν ἀμ­φι­βο­λίαν ἤ, πολύ πε­ρισ­σό­τερον, δέν ση­μαί­νει ἀμ­φι­σβή­τησιν τοῦ Μυ­στη­ρίου τῆς Θείας Εὐ­χα­ρι­στίας. Διό, ἡ Ἱερά Σύ­νο­δος ἐ­πα­να­λαμ­βά­νει ἐ­κεῖνο τό ὁποῖον ἀπό τήν ἀρχήν τῆς πα­ρού­σης κρί­σεως δι­ε­κή­ρυξε, εἰς τό ἀπό 9.3.2020 Ἀ­να­κοι­νω­θέν Αὐ­τῆς, ὅτι «ἡ προ­σέ­λευσις εἰς τήν Θείαν Εὐ­χα­ρι­στίαν καί ἡ κοι­νω­νία ἀπό τό Κοινόν Πο­τή­ριον τῆς Ζωῆς, ἀ­σφα­λῶς καί δέν εἶναι δυνατόν νά γί­νῃ αἰ­τία με­τα­δόσεως ἀ­σθε­νειῶν... Ὅ­σοι προ­σέρ­χον­ται “μετά φό­βου Θεοῦ, πί­στεως καί ἀ­γά­πης” ἀ­πο­λύ­τως ἐ­λευ­θέρως, χω­ρίς κα­νένα δυ­να­στικόν κα­τα­ναγ­κα­σμόν, κοι­νω­νοῦν τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χρι­στοῦ, τό ὁποῖον γί­νε­ται ”φάρ­μακον ἀ­θα­να­σίας”, ”εἰς ἄ­φε­σιν ἁ­μαρ­τιῶν καί εἰς ζωήν αἰ­ώ­νιον”». Ἡ οἱα­δή­ποτε ὑ­πό­νοια περί με­τα­δόσεως νο­ση­μά­των ἐκ τῆς Θείας Εὐ­χα­ρι­στίας εἶ­ναι κα­τα­δι­κα­στέα, δι­ότι θί­γει τήν δογμα­τι­κήν Ἀ­λή­θειαν καί τήν Ἀποστολικήν Πίστιν καί Παράδοσιν τῆς Ἐκ­κλη­σίας. Ὡς ἐκ τού­του, εἶ­ναι ἀδύ­να­τον νά γίνῃ ἀ­πο­δε­κτή ὑπό τῆς Ἐκ­κλη­σίας, ἥ­τις ἐμ­μέ­νει εἰς τήν ἀκλόνητον πε­ποί­θη­σιν Αὐ­τῆς, περί τῆς ἐν Ἁ­γίῳ Πνεύ­ματι πρα­γμα­τι­κῆς πα­ρου­σίας τοῦ Κυ­ρίου εἰς τό Μυ­στή­ριον τῆς Θείας Εὐ­χα­ρι­στίας καί εἰς τήν μα­κραί­ωνα ἐπί τοῦ θέ­μα­τος τούτου ἐμ­πει­ρίαν Αὐ­τῆς. Ὡσαύτως, ὑπό τάς παρούσας συνθήκας, οἱαδήποτε συζήτησις καί περί αὐ­τοῦ τοῦ τρό­που με­τα­δό­σεως τῆς Θείας Με­τα­λή­ψεως, τυγχάνει ἄκαιρος, ἀδιάκριτος, δέν οἰκοδομεῖ καί διά τοῦτο τυγχάνει ἀπορριπτέα. 7) Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος συνε­ζή­τησε ἐ­κτε­νῶς καί τό θέμα τῆς προ­σφο­ρᾶς ὑλικῆς βο­η­θείας πρός τούς πά­σχον­τας ἀ­δελ­φούς καί πρός τά Νο­ση­λευ­τικά Ἱ­δρύ­ματα τῆς Χώ­ρας καί εἰς συλ­λο­γι­κόν ἐ­πί­πε­δον, δι­ότι αὕτη ἤδη πρα­γμα­το­ποι­εῖ­ται τό­σον ὑπό τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πῆς, ὅ­σον καί ὑπό πάν­των τῶν Ἱ­ε­ρῶν Μη­τρο­πό­λεων τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος. Ἐν τῷ πλαι­σίῳ τούτῳ: α) Ὡς πρώ­την ἔμ­πρα­κτον ἐκ­δή­λω­σιν τῆς ἐν λόγῳ συμ­πα­ρα­στά­σεως ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος ἀ­πε­φά­σι­σεν ὅ­πως ἡ Ἐκ­κλη­σία τῆς Ἑλ­λά­δος προ­σφέρῃ ἀ­μέ­σως τό πο­σόν τῶν 150.000 εὐρώ, ἐνῷ ἀνέ­θε­σεν εἰς τήν Δι­οι­κοῦ­σαν Ἐ­πι­τρο­πήν τῆς Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς Κεν­τρι­κῆς Ὑ­πη­ρε­σίας Οἰ­κο­νο­μι­κῶν (Ε.Κ.Υ.Ο.) νά ἔλθῃ εἰς ἐ­πι­κοι­νω­νίαν μετά τῶν ὑ­πευ­θύ­νων Δη­μο­σίων Φο­ρέων Πα­ρο­χῆς Ὑγείας, προ­κει­μέ­νου ἡ Ἐκ­κλη­σία τῆς Ἑλ­λά­δος νά ἐ­νι­σχύσῃ πε­ραι­τέρω αὐ­τόν τόν το­μέα. β) Ἤδη ὁ Μα­κα­ρι­ώ­τα­τος Ἀρ­χι­ε­πί­σκο­πος Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ. Ἱ­ε­ρώ­νυ­μος ἔ­δω­κεν ἐν­το­λάς καί σχε­τι­κάς κα­τευ­θυν­τη­ρί­ους γραμ­μάς εἰς τάς Δο­μάς καί τά Ἱ­δρύ­ματα τῆς Ἱερᾶς Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πῆς Ἀ­θη­νῶν (Γε­νικόν Φι­λό­πτωχον Τα­μεῖον, Ὀρ­γά­νωσιν «Ἀ­πο­στολή» κ.λπ.) νά συμπράξουν μέ τάς ἁρ­μο­δίους Ἀρ­χάς τῆς Πο­λι­τείας, ἐνῷ, εἰς συ­νερ­γα­σίαν μέ τόν Δῆμον Ἀ­θη­ναίων, ἀ­πε­φα­σί­σθη ἡ συ­νέ­χισις τῆς πα­ρο­χῆς τῶν συσ­σι­τίων πρός τούς ἀναξιοπαθοῦντας. Τό αὐτό, ὡς γνωστόν, πράτ­τουν καί αἱ Ἱ­ε­ραί Μη­τρο­πό­λεις τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος, αἱ ὁποῖαι προ­τρέ­πον­ται ἀδελφικῶς καί εἰς μείζονα συ­νερ­γα­σίαν μετά τῶν ἁρ­μο­δίων Ἀρ­χῶν. γ) Ὅ­πως συμ­βαί­νει μέ­χρι σή­μερον ὑπό τῆς πλει­ο­νό­τητος τῶν Ἀρ­χι­ε­ρέων καί Ἱ­ε­ρέων, οἱ ὁ­ποῖοι, οὐχί σπανίως, προ­σφέ­ρουν καί ἐκ τοῦ μι­σθοῦ των, χάριν τῶν ἐ­χόν­των ἀ­νάγκην, οὕτω καί εἰς τήν προκειμένην περίπτωσιν τά Μέλη τῆς Δι­αρ­κοῦς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου ἔ­λα­βον τήν ἀ­πό­φασιν τῆς κα­τα­θέ­σεως ἑ­νός μι­σθοῦ των πρός τόν Εἰ­δικόν Λο­γα­ρι­α­σμόν Ἀν­τι­με­τω­πί­σεως Κο­ρω­νο­ϊοῦ καί προ­τρέ­πουν καί τούς λοιπούς Ἀρ­χι­ε­ρεῖς νά πρά­ξουν τό αὐτό, διά τάς ἀ­νάγ­κας τοῦ Ἐ­θνι­κοῦ Συ­στή­μα­τος Ὑγείας. Πρόκειται δέ νά ἀποσταλῇ κατ᾿ αὐτάς σχετικόν Συνοδικόν Γράμμα πρός τούς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς διά πλείονας λεπτομερείας. δ) Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος δη­λώ­νει ὅτι, ὅ­πως κατά τά προ­η­γού­μενα ἔτη τῆς οἰ­κο­νο­μι­κῆς κρί­σεως, ἀ­δι­α­λεί­πτως ἡ Ἐκκλησία της Ἑλλάδος πα­ρί­στατο πα­τρι­κῶς εἰς τάς ἀ­νάγ­κας τοῦ λαοῦ καί δι­ε­φύ­λαττε, ὡς οἱ πάντες ἀναγνωρίζουν, τήν Ἐ­θνι­κήν ἑ­νό­τητα, πα­ρο­μοίως καί σή­με­ρον πα­ρα­μέ­νει συ­νο­δοι­πό­ρος τοῦ εὐ­σε­βοῦς ἡ­μῶν Γέ­νους, ἐνῷ συν­το­νί­ζει καί σχε­δι­ά­ζει τήν πα­ρου­σίαν καί προ­σφο­ράν Της καί κατά τήν «ἑ­πο­μέ­νην ἡ­μέ­ραν», ὁπόταν θά ἐ­πέλθῃ ἡ λῆ­ξις τῆς παν­δη­μίας καί αἱ ποι­κί­λαι ἀ­νάγ­και τῶν ἀν­θρώ­πων θά πολλαπλασιασθοῦν. 8) Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος ἐ­νη­με­ρω­θεῖσα διά τήν προ­σφοράν πο­σοῦ 50.000 εὐρώ ὑπό τοῦ Οἰ­κου­με­νικοῦ Πα­τρι­αρ­χείου πρός τήν Ἑλ­λη­νικήν Κυ­βέρ­νησιν, ὡς συμ­βολήν εἰς τόν δι­ε­ξα­γό­μενον ἀγῶνα διά τήν κα­τα­πο­λέ­μησιν τοῦ κο­ρω­νο­ϊοῦ, εὐ­χα­ρι­στεῖ δη­μο­σίως τόν Πα­να­γι­ώ­τατον Οἰ­κου­με­νικόν Πα­τρι­άρχην κ. Βαρ­θο­λο­μαῖον δι’ αὐτήν τήν εὐγενῆ ἔν­δειξιν συ­ναν­τι­λή­ψεως πρός τόν Ἑλ­λη­νικόν Λαόν. 9) Κα­λεῖ ἅπαντας νά ἀποδέχωνται τήν κρίσιν καί τάς ἀπο­φά­σεις τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου, ἡ Ὁ­ποία μετά ποι­μαν­τικῆς εὐ­θύνης, διακρίσεως καί εὐ­θυ­κρι­σίας, κα­τα­νοεῖ τήν ἀ­γω­νίαν τοῦ ἱ­ε­ροῦ Κλή­ρου καί τοῦ πι­στοῦ Λαοῦ, ἀλλά καί συγ­χρό­νως ἐκτιμᾶ, συμ­φώνως πρός τάς ὑ­πο­δεί­ξεις τῶν εἰ­δι­κῶν ἐ­πι­στη­μό­νων, πότε αἱ συν­θῆ­και ἐπιβάλλουν κατάλληλον ἀντιμετώπισιν πρός ὠ­φέ­λειαν τῆς δη­μο­σίας ὑγείας καί ὅ­λων τῶν πο­λι­τῶν τῆς Πα­τρί­δος μας. Αὐτό ἐ­πι­τάσ­σει ἄλ­λω­στε καί ὁ θυ­σι­α­στι­κός χα­ρα­κτή­ρ τῆς Ἐκ­κλη­σίας. Πρός τοῦτο, πα­ρα­κα­λεῖ ἅπαντας τούς Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νά ἐπικοινωνοῦν μετά τῶν Δημοσίων Ἀρχῶν, δι᾿ ἐκκλησιαστικά ζητήματα εὐρυτέρου ἐνδιαφέροντος, μέσῳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καθώς καί ἅπαντας τούς Ἱερεῖς, Μοναχούς καί Μοναχάς, νά ἀπευθύνωνται πρός τάς Ἀρχάς τῆς Πολιτείας ἤ καί αὐτήν τήν Ἱεράν Σύνοδον, διά πᾶν ἐκκλησιαστικόν ζήτημα, μόνο μέσῳ τῶν οἰκείων αὐτῶν Μητροπολιτῶν, ἐπιδεικνύοντες οὕτω πνεῦμα ἐμ­πι­στο­σύ­νης πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον. Ἐπί πλέον, λόγῳ τῆς κρισιμότητος τῶν καιρῶν καί διά νά ὑπάρχῃ ἑνιαία φωνή τῆς ποιμαινούσης Ἐκκλησίας πρός τήν κοινωνίαν, ἀπεφάσισεν ὅπως οὐδείς ἀ­πο­λύ­τως, Ἀρ­χι­ε­ρεύς, Ἱ­ε­ρεύς, Δι­ά­κονος, Μο­ναχός ἤ ἄλ­λος ἐρ­γάτης τῆς Ἐκ­κλη­σίας, προ­βαί­νῃ εἰς δη­μο­σίας δη­λώ­σεις ἤ ἐμ­φα­νί­σεις εἰς τά Μέσα Γε­νι­κῆς Ἐνη­με­ρώ­σεως καί εἰς τό Δι­α­δί­κτυον, προ­τρέ­πουσα ταυτοχρόνως ἅπαντα τά πιστά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας νά ἡ­συ­χά­ζουν, νά ἀ­σκοῦν­ται εἰς τήν σι­ωπήν καί εἰς τήν ἐν­το­νώ­τερον προ­σευχήν καί μελέτην. Ὡς δέ καθίσταται εὐνόητον, ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐπ᾿ οὐδενί ἐμποδίζει ἤ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μέ τό διδακτικόν ἔργον, τό ὁποῖον ἕκαστος Ἐπίσκοπος ὀφείλει νά ἐπιτελῇ εἰς τά ὅρια τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ. Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος ὁ­ρί­ζει τόν Σε­βα­σμι­ώ­τατον Μη­τρο­πο­λίτην Ναυ­πά­κτου καί Ἁ­γίου Βλα­σίου κ. Ἱ­ε­ρό­θεον, ὁ ὁ­ποῖος κατά τά τε­λευ­ταῖα ἔτη διατελεῖ ἐκ­πρό­σω­πος Τύ­που τῶν Συ­νε­λεύ­σεων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χίας, ὡς τό μόνον ὑ­πεύ­θυνον πρό­σωπον πρός τό ὁ­ποῖον δέον νά ἀ­πευ­θύ­νων­ται τά Μέσα Ἐ­νη­με­ρώ­σεως, διά νά λαμ­βά­νουν ἁρμοδίως ἀ­παν­τή­σεις ἐπί τῶν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῶν ζη­τη­μά­των τῶν ἡμερῶν. Ταῦτα πάντα γνωρίζουσα ὑμῖν ἡ Διαρκής Ἱ­ερά Σύ­νο­δος εὔχεται ὅπως, ὁ μέγιστος οὗτος κίν­δυ­νος τῆς πανδημίας  ἀποτελέσῃ συν­τόμως παρελθόν, ὥστε γηθοσύνως καί ὁμοθυμαδόν ἐπί τό αὐτό, ὁ ἱερός Κλῆ­ρος μετά τοῦ πιστοῦ Λαοῦ, νά ἀ­ξι­ω­θῶμεν ἑ­ορ­τά­σαι τήν Λαμ­προ­φόρον Ἀ­νά­στασιν τοῦ Κυ­ρίου ἡμῶν, διά τῆς τελέσεως Πα­νη­γυ­ρικῆς Ἀ­να­στα­σίμου Παν­νυ­χίδος, κατά τήν Ἀ­πό­δοσιν τῆς Με­γά­λης Ἑ­ορ­τῆς τοῦ Πά­σχα, ἤτοι κατά τό με­σο­νύ­κτιον με­ταξύ Τρί­της 26^ης πρός Τε­τάρτην 27^ην Μα­ΐου 2020. Δι­α­κη­ρύττει δέ, ὅτι ἅπαντες ὀφείλομεν νά μή λησμονῶμεν ὅτι ἡ ἀναμενομένη Ἑ­ορτή τῆς Ἀ­να­στά­σεως τοῦ Κυ­ρίου ἀπο­τε­λεῖ τήν «ἀ­παρχήν» μιᾶς στά­σεως ἐλ­πι­δο­φό­ρου ἀ­να­μο­νῆς καί προσ­δο­κίας «τῆς ἄλ­λης βι­ο­τῆς, τῆς αἰ­ω­νίου», ἐπί τῷ σκοπῷ τῆς τε­λικῆς ἐ­πι­κρα­τήσεως τῆς ζωῆς καί τῆς ὁ­ρι­στικῆς κα­ταρ­γήσεως τοῦ θα­νά­του.   † Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος † Ὁ Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου Τίτος † Ὁ Μηθύμνης Χρυσόστομος † Ὁ Τριφυλίας καί Ὀλυμπίας Χρυσόστομος † Ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος † Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος † Ὁ Θηβῶν καί Λεβαδείας Γεώργιος † Ὁ Παροναξίας Καλλίνικος † Ὁ Φωκίδος Θεόκτιστος † Ὁ Νέας Κρήνης καί Καλαμαριᾶς Ἰουστῖνος † Ὁ Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου Στέφανος † Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Ἀθανάσιος Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος Ἀκριβές Ἀντίγραφον Ὁ Ἀρχιγραμματεύς   † Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος ^[1] Ὁ­μι­λία 20 εἰς Β΄ Κο­ρινθ. ΕΠΕ τό­μος 19, σ. 527-531

Τήν Κυριακήν, Δ΄ τῶν Νηστειῶν, 29^ην Μαρτίου 2020, ἐτελέσθη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στόν  Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου  Κομοτηνῆς. Μετά δέ ταύτην ἀνεπέμφθη ἐπιμνημόσυνος δέησις γιά τά θύματα τῶν διωγμῶν τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ ὑπό τῶν Βουλγάρων καί τῶν Νεοτούρκων κατά τόν 20^όν αἰῶνα, στόν αὐτόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν .   Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως       ΟΜΙΛΙΑ κ.ΜΟΡΦΑΚΙΔΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Επίκουρου Καθηγητή Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης       Εἰς τὸ Μνημόσυνον Θρακικοῦ ῾Ελληνισμοῦ, ῾Ιερὸς ναὸς Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, Κυριακή, 29 Μαρτίου 2020   «Τῆς Θράκης τὰ τείχη εἶναι οἱ ψυχές τῶν Θρακιωτῶν» ῾Η θρακιώτικη ψυχὴ στέκει ὀρθὴ κι᾿ ἀλύγιστη στοὺς ἀνέμους τῶν καιρῶν. ῾Η ψυχὴ ποὺ καταλάμπεται ἀπ’ τοῦ Χριστοῦ τὸ φῶς τὸ ἰλαρόν. Καθὼς μᾶς ἔγραψε ὁ κυρ Φώτης Κόντογλου: « Οἱ λαοὶ ποὺ ζοῦνε μὲ πόνο καὶ μὲ πίστη τυπώνουνε βαθιὰ τὸν χαρακτῆρα τους στὸν σκληρὸ βράχο τῆς ζωῆς». ῞Ενα γράμμα στέλνει σήμερα – μέρα μνήμης τοῦ θρακικοῦ ἑλληνισμοῦ – κάθε Θρακιώτης στὸν πρόγονο τῆς θρακικῆς πατρίδας ποὺ πότισε μὲ τὸν ἱδρῶτα καὶ μὲ τὸ αἷμα του τὴν γῆ τῆς Θράκης. ῾Ο χρόνος ποὺ μοιάζει νὰ μᾶς χωρίζει ἀπὸ σένα παπποῦ, ἀπὸ σένα γιαγιά, τοὺς γεννημένους καὶ διωγμένους ἀπ’ τὴν θρακικὴ ἐστία, δὲν εἶναι ἐμπόδιο. Γιὰ τὸν χριστιανὸ ἡ προσευχὴ κι᾿ ἡ Θεία Λειτουργία δένει τὰ περασμένα καὶ τὰ μελλούμενα στὸ ἀτελεύτητο παρόν. ῾Απὸ κει, λοιπόν, καὶ τὸ θάρρος νὰ μιλήσω σὲ σένα, γιαγιά, σὲ σένα, παπποῦ τοῦ καθενός ἀπὸ μᾶς ποὺ ἀξιωθήκαμε νὰ δοῦμε τὸ φῶς τῆς ζωῆς, βλαστήματα τῆς δικῆς σας ἀγάπης γιὰ ζωή. Τὰ πάθια καὶ τοὺς καημούς σας θὰ ἱστορήσω σήμερα. Σήμερα, ποὺ τῶν καιρῶν τὰ σύννεφα πασχίζουν – μάταια εὐτυχῶς – νὰ κρύψουν τὸ Φῶς τὸ ᾿Αληθινὸν ἀπὸ τὴν καρδιά τῶν χριστιανῶν. Στὴν χιλιόχρονη πρωτεύουσα τῆς Ρωμηοσύνης, περίπου δεκαπέντε αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὰ δικά σας πάθη καὶ δεκάξι πρὶν ἀπὸ τὴν ὥρα τούτη ἕνας μεγάλος Βασιλιὰς ἀναφωνοῦσε «Νενίκηκά σε, Σολωμών!». ῾Η ῾Αγια-Σοφιὰ δὲν εἶναι τὸ μόνο σημάδι ποὺ ὁ ᾿Ιουστινιανὸς ἄφησε στὴν γῆ. Δεκάξι αἰῶνες τώρα, ὅπως καὶ πρὶν λίγο, καὶ εἰς τοὺς αὶῶνας τῶν αὶώνων, καὶ στὸν οὐρανό, ψάλλεται ὁ ὕμνος ποὺ γράφτηκε ἀπὸ τὸ ἴδιο αὐτοκρατορικὸ χέρι: «῾Ο Μονογενῆς ῾Υιὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀθάνατος ὑπάρχων…». Εἶναι ὁ ἴδιος αὐτοκράτορας ποὺ παραδίδοντας στὴν ἀνθρωπότητα τοὺς νόμους τῆς Πολιτείας – δῶρο κι᾿ ἐκεῖνο τῆς Ρωμηοσύνης πρὸς τὰ ἔθνη τῆς οἰκουμένης – σημείωσε στὸ περιλάλητο νομοθέτημά του, ποὺ τὸ ὀνόμασε «Νεαρές»: «῎Αν μιλήσεις γιὰ τῶν Θρακῶν τὴν χώρα, εὐθὺς ὁ νοῦς φθάνει στὸ ἦθος τὸ στρατιωτικὸ καὶ στὴν ἀνδρεὶα. Γιατὶ αὐτά τὰ δυο εἶναι γνωρίσματα δεμένα μὲ τὴν γῆ τῆς Θράκης». (Νεαρά 26) Μὰ μέσα ἀπ’ τοὺς αἰῶνες ἕνας ἄλλος ἔνδοξος Αὐτοκράτορας, κεῖνος ποὺ καὶ στὴν μικρή μας Κομοτηνῆ οὶκοδόμησε τὸ φρούριό της ποὺ τὴν στολίζει μέχρι σήμερα, ὁ Μέγας Θεοδόσιος, μᾶς διδάσκει μὲ τὴν δική του μετάνοια, μὲ τὴν καρδιακή του συντριβή, ὄταν δὲν δίστασε – βασιλιὰς αὐτός – νὰ ξαπλώσει πρηνῆς καὶ συντετριμμένος ἐμπρὸς εἰς τὸν ἐπίσκοπο ποὺ τοῦ εἶχε φράξει τὸν δρόμο πρὸς τὴν ἐκκλησία, ἄν ἔμενε δίχως μετάνοια. ῍Εστειλε ὁ Θεὸς κοντά στοὺς δικούς μας χρόνους, πρόγονοί μας τῆς θρακικῆς γῆς, μόλις δυὸ γενιές ὕστερα ἀπ’ τὴν δική σας, τὸν διάκονο τῆς ἀνθρώπινης ἐπιστήμης, τῆς ἐπιστήμης ποὺ ἡ ἑλληνικὴ λαλιὰ τὴν ὀνόμασε «ἱστορία» νά μᾶς μιλήσει γιὰ κεῖνα ποὺ μὲ καρτερία καὶ μὲ σταθερὴ πίστη στὸν Θεό – πολύτιμη κληρονομιὰ γιά μᾶς τὰ παιδιά σας – ὑπομείνατε: ῾Ο Κωνσταντῖνος Βακαλόπουλος, δάσκαλος στὸ ἀνώτερο ἵδρυμα τῆς παιδείας μας στὴν Συμβασιλεύουσα τὶς περασμένες δεκαετίες, μᾶς φανέρωσε πὼς ὁ ξεριζωμός σας τοῦ 1922 δὲν ἀποτέλεσε ἁπλὰ καὶ μόνον ἀπόρροια τῆς τραγικῆς κατάληξης τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, ἀλλὰ ἤταν τὸ τελευταῖο ἐπεισόδιο στὴν σειρὰ τῶν βασάνων ἀπὸ τὸ κίνημα τῶν Νεοτούρκων τὸ 1908, μὲ ἀποκορύφωμα τὸν διωγμό σας ἐκεῖνο τὸ «Μαῦρο Πάσχα» τοῦ 1914. Οἱ κατατρεγμοὶ κι᾿ οἱ βιαιότητες ποὺ ζήσατε στὰ δικά σας νιάτα, Θρακιώτη παπποῦ, Θρακιώτισσα γιαγιά, δίνουν στὶς δικές μας συννεφιασμένες μέρες ὑπομονή καὶ κουράγιο. ῾Η θρακιώτικη ψυχή, ὄπως τότε, ἔτσι καὶ τῶρα, μὲ σύμμαχο τὴν Παναγιά μας πέρασε καὶ ξαναπερνἀ ἀβύθιστη τὴν φουρτουνιασμένη θάλασσα τοῦ κόσμου. Τυρολόη, ᾿Αρκαδιούπολη, Σαράντα ᾿Εκκλησιές, Γάνος καὶ Χώρα, Μακρᾶ Γέφυρα κι᾿ ᾿Αδριανούπολη, Μάλγαρα καὶ Κεσσάνη, Σηλυβρία καὶ Ραιδεστός, Βιζύη καὶ Σκοπός, Πέτρα καὶ Σκόπελος. Γεμίσατε στὸ διάβα τῶν χρόνων μὲ μνῆμες τὰ κύτταρα τῶν προγόνων καὶ τὰ δικά μας μὲ τρόπο ἀνεξίτηλο. Δὲν ζεῖ δίχως πατρίδα ἡ ἀνθρώπινη ψυχή. Κάστρα καὶ χωριά τῆς ἀλησμόνητης Θράκης, ἐδώ, στὴν φλοῦδα τῆς θρακιώτικης γῆς ποὺ σήμερα φυλάττει τὸ γένος τῶν Ρωμηῶν, τὰ παιδιά σας ταπεινὰ καὶ μὲ ἐπίγνωση κουβαλοῦν τὰ πολυτίμητα νάματα τῆς πίστης στὸν Θεό καὶ τῆς ἀγάπης στὴν πατρῶα θρακικὴ γῆ γιὰ νὰ τὰ παραδώσουν καὶ σὲ κείνους ποὺ θὰ ακολουθήσουν. ῾Ο δικός σας Γολγοθᾶς γράφτηκε στὴν μνήμη καὶ στὴν ἱστορία μὲ μιὰ λέξη: Γενοκτονία. Μεθοδευμένη καὶ γενικὴ ἐξόντωσι καὶ διωγμός. Μοιάζει βαρὺς σὲ μᾶς ὁ Σταυρός σας. Τὸν θυμόμαστε σήμερα γιὰ νὰ προσευχηθοῦμε στὴν μνήμη σας μὰ καὶ γιὰ νὰ ζητήσουμε, ἁγιασμένες στὸ μαρτύριο θρακιώτικες ψυχές, τὶς πρεσβεῖες σας πρὸς τὸν Πανάγαθο Θεό, τὸν Κύριό μας ῾Ιησοῦ Χριστὸ καὶ πρὸς τὴν σπλαχνική Μητέρα Του νὰ μᾶς διαφυλάξη ἓως ὃτου περάσουμε τὴν στενωπό τῶν δικῶν μας καιρῶν. Σᾶς θυμόμαστε στὰ παιδικά μας χρόνια στὶς γειτονιές τῆς Κομοτηνῆς καὶ στὰ χωριά τῆς Ροδόπης νὰ εὔχεστε «καλὴ πατρίδα». Μὲ τούτη τὴν φράσι στὰ χείλη εἰσήλθατε στὴν οὐράνια πατρίδα ὅλων μας, κείνη ποὺ στὰ νιάτα τοῦ καθενός μας τὸ ρεῦμα τοῦ κόσμου μὲ πεῖσμα παλεύει νὰ κρύψει. ῞Ομως, ὅπως πάντα, ἔτσι καὶ τῶρα, ὁ Κύριος δὲν ξέχασε τὸν λαό Του. ῍Εστειλε στὸ πλήρωμα τῆς ᾿Εκκλησίας καὶ στὰ χρόνια μας ἀποστόλους. Στὸ φωτεινό τους πρόσωπο, στὸν θερμό τους λόγο γνωρίσαμε τοὺς ἀπλανεῖς ὁδηγούς, κείνους ποὺ ἔδειξε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος σὰν εἶπε: «Εἵς ἄνθρωπος ζήλῳ πεπυρωμένος ὁλόκληρον δύναται διορθῶσαι δήμον». Πηγαίνουν οἱ Θρακιῶτες νὰ παλέψουν γιὰ τὸ δίκιο τῆς μακεδονικῆς γῆς κι᾿ ἐκπλήσσονται βλέποντας τὸν ῞Αγιο Πορφύριο μὲς στὸ ξημέρωμα νὰ παίρνει ἀπ’ τὸ χέρι τὸν παπά τους γιὰ νὰ λειτουργήσει  τὸ μοναστήρι του στὸ Μήλεσι. Καλοῦν οἱ Θρακιῶτες τὸν ῞Αγιο Παΐσιο, προτοῦ ἀκόμα ἀναχωρήσει στὴν θριαμβεύουσα τῶν οὐρανῶν τὴν ᾿Εκκλησία. Κι᾿ ὁ ῝Αγιος τοῦ Θεοῦ εὐλογεῖ τὴν Ροδόπη ὅλη καὶ τὴν Θράκη, καθὼς βαδίζει μὲ τὸ σβέλτο καὶ χαρωπό του βῆμα ἀπὸ τὴν Παναγία στὰ Φατήριακα μέχρι τὶς ταπεινὲς χριστιανικὲς ψυχὲς στὸν ῎Αρατο. Κι᾿ ὁ λόγος του σήμερα ἀναγεννᾶ ψυχές, φωτίζει τὰ σκότη, καθοδηγεῖ μὲ ἀσφάλεια πρὸς τὸ γαλήνιο λιμάνι, τὸν Χριστό μας. Θυμᾶται ὁ ταπεινὸς λευΐτης τοῦ γειτονικοῦ χωριοῦ τὸν γέροντα ᾿Αρσένιο. Καὶ τὸ λείψανό του ποὺ φυλάει στὰ σπλάχνα της ἡ γῆ τῆς Θράκης χαρίζει ἐλπίδα καὶ εἰρήνη στὸν προσκυνητή, ὅπως ἔκανε κάθε μέρα καὶ τότε ὁ παλιὸς καθηγητὴς τῶν πατεράδων μας, ὁ ᾿Αθανάσιος Βίστας, ποὺ στήριζε καὶ συντρόφευε μοναχικά γεροντάκια ἐκεῖ γύρω ἀπ’ τὸ παλιό ποτάμι τῆς πόλης μας, ποὺ ἵδρυσε τὸν σύλλογο τῶν αἱμοδοτῶν καὶ ποὺ ἔσπειρε σὲ τόσες ψυχὲς γύρω μας τὸν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου. Εἶδες, Θρακιώτη παπποῦ, ὅπως στὰ χρόνια σου εὐδόκησε ὁ Θεὸς νὰ γεννηθεῖ στὴν γῆ τῆς Θράκης ἕνας ῞Αγιος ποὺ καὶ σήμερα ἀπὸ τὸ μνῆμα του στὴν Αἴγινα μαρτυρεῖ πὠς ζεῖ Κύριος ὁ Θεός, ἔτσι καὶ τῶρα καὶ στοὺς χρόνους ποὺ θά’ ρθοῦν δὲν ἔπαυσε καὶ δὲν θὰ παύσει νὰ μᾶς ἀναπτερώνει μὲ τὰ μεγάλα δῶρα του πρὸς τὸν κόσμο: τοὺς ῾Αγίους Του. Στὰ παλληκάρια τοῦ καιρού σου, ὅπως ἤσουν κι᾿ ἐσύ, παπποῦ, στὴν γῆ τῆς Θράκης, φανερώθηκε ἡ παλαιὰ αρετή, φωλιασμένη στὶς καρδιὲς νέων ποὺ ἴσως κανένας δὲν τοὺς ἔδειξε τὸν δρόμο πρὸς τὸν Μαραθῶνα ἢ ταὶς Θερμοπῦλες, τὸν Διγενῆ ᾿Ακρίτα, τὰ Δερβενάκια ἢ τὸ Μανιάκι. ῎Ομως, φανερώθηκε! Καὶ σήμερα ἡ ἴδια ἀρετὴ φανερώνεται πάλι στὸ ἔπος τῶν παιδιῶν τῆς Ρωμηοσύνης ποὺ γράφεται στὸν ῎Εβρο, στὰ νοσοκομεῖα καὶ μπρὸς στὸ εἰκονοστάσι τοῦ σπιτικοῦ, ὄπου ἡ Ρωμηοσύνη κλίνει τὰ γόνατα καὶ ζεῖ ξανὰ τὸ θαῦμα τῆς θείας παρηγοριᾶς προσδοκώντας τὴν Ανάσταση. Μὲ τὸ ἦθος σας, Θρακιώτισσα γιαγιά, Θρακιώτη παπποῦ, μᾶς διδάξατε τὴν εὐαγγελικὴ παραγγελία πὼς ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ κρίνουμε κανέναν ἄνθρωπο, μὰ νὰ προσευχόμαστε γιὰ ὅλον τὸν κόσμο. Μηνύματα ποὺ μᾶς στέλνει ἡ Ρωμηοσύνη τοῦ Νότου, κεῖ ἀπέναντι ἀπ΄ τοὺς ῾Αγίους Τόπους, ἀπ’ τὴν κυπριακή γῆ τῆς πικραμένης Παναγιᾶς, μᾶς μηνοῦν πὼς πάνω ἀπ’ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ συμβαίνουν στὴν ζωή μας εἶναι ὁ Θεός. ῍Οχι γιὰ νὰ περιφρονήσουμε τὰ ἀνθρώπινα δεδομένα, ἀλλὰ γιὰ νὰ νικήσουμε τὸν φόβο τοῦ θανάτου. Νὰ γίνουμε φορεῖς ἐλπίδας, χαρᾶς, εἰρήνης, ἡρεμίας, ἠσυχίας, γενναιότητας στὶς καρδιὲς τῶν ἀδελφῶν μας. Μάλιστα τῶν αδελφῶν μας ἐκείνων ποὺ δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ πὼς χωρίς τὸ Φῶς τοῦ Χριστοῦ, τὸ σκότος τοῦ φόβου γίνεται ἀβάσταχτο. Πλέουμε μέσα σὲ μιᾶ Σαρακοστὴ ποὺ μᾶς μοιάζει ἀλλοιώτικη ἀπ’ τὶς ἄλλες. Παραχώρησε ὁ Κύριος μιᾶ συνθήκη γιὰ νὰ τὴν ἀξιοποιήσουμε, γιὰ νὰ ξανακερδίσει ὁ καθένας μας τὸν χρόνο ποὺ ἔχασε στὴν μέχρι τῶρα πορεία μας στὴν γῆ. ᾿Οδοδεῖκτες στὸν ὡραῖο αὐτὸ μόχθο, μαζὶ μὲ τοὺς ῾Αγίους τῆς πίστεώς μας καὶ τοὺς πνευματικούς μας πατέρες ποὺ λειτουργοῦν στὸ ἱερὸ Θυσιαστήριο καὶ διακονοῦν τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, εἶστε κι᾿ ἐσεῖς, πατέρες, μητέρες καὶ ἀδελφοὶ ποὺ θυσιαστήκατε στὴν ἁγιασμένη γῆ τῆς Θράκης. Οἱ μνῆμες τῆς ἁπλῆς λαϊκῆς ζωής σας, τῆς ζυμωμένης μὲ Χριστὸ καὶ ῾Ελλάδα, ζωντανεύουν στοὺς καιρούς μας καὶ μᾶς ὁδηγοῦν στήν ἔξοδο ἀπ’ τήν ἀχλὺ τῆς ἀβεβαιότητας. Οἱ νέοι μαθαίνουν τοὺς χορούς σας, κοπέλες ρωτοῦν πῶς νὰ ζυμώσουν τὸ πρόσφορο, ἀνδρόγυνα ξαναζητοῦν νὰ μοιραστοῦν τὴν ζωή τους δίχως θορύβους καὶ κάτω ἀπ’ τὸ πετραχεῖλι τοῦ πνευματικοῦ τους, οἰκογένειες ξανανάβουν τὸ καντῆλι τῆς πίστης καὶ τῆς ἐλπίδας, ἐνθαρρυμένοι ἀπ’ τὸν λόγο τοῦ ποιητῆ: Μὴν φοβηθεῖς κεῖνον ποὺ στήριξε στὴν πίστη πάνω τὴν ἐλπίδα. Τὸν εἶδα στὴν ζωὴ νὰ μάχεται, μὰ πάντα ἀνίκητο τὸν εἶδα!

Καλή ᾿Ανάστασι!

 

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

 

Εὐχαρίστως γνωρίζεται ὅτι στόν αὔλειον χῶρον τοῦ Ἱεροῦ  Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς, ὑφίσταται μνημεῖον τῶν θυμάτων τῶν διωγμῶν τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ ὑπό τῶν Βουλγάρων καί τῶν Νεοτούρκων κατά τόν 20^όν αἰῶνα. Ὅθεν, τήν προσεχῆ Κυριακήν, Δ΄ τῶν Νηστειῶν, 29^ην Μαρτίου 2020, θά τελεσθῇ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στόν  Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, μετά δέ ταύτην θά ἀναπεμφθῇ ἐπιμνημόσυνος δέησις στόν αὐτόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν .     Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Αὔριο 25 Μαρτίου 2020 εἶναι ἡμέρα που ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀλλὰ καὶ ἡμέρα ἐορτασμοῦ τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821. Αἰῶνες τώρα ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει συμπεριλάβει στή λατρεία της καὶ τὶς καμπάνες, ποὺ συντελοῦν στή μετάδοση τῶν μηνυμάτων της πρὸς ὅλους τοὺς πιστούς. Ἔτσι γιά νά ἀναθαρρήσουν οἱ ψυχὲς μας, θά σημάνουν χαρμόσυνα καί πανηγυρικά, ὃλες οἱ καμπάνες ὅλων τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ τῶν ὃλων τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνής, ἀκριβῶς  στὶς 10.30 π.μ. . Ἡ κωδωνοκρουσία αὐτὴ πραγματώνεται ἀπὸ τὴν μία γιά τὴν ἀπόδοση τιμῆς στούς Ἀγωνιστὲς τοῦ 1821, τοὺς Ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη γιά  νά ἐπιτελεστεῖ ἡ ἠθικὴ ἐνίσχυση τοῦ λαοῦ μας, κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἰσχυρῆς καὶ τῆς δύσκολης δοκιμασίας που ἡ Πατρίδα  μας καὶ  ὁλοκλήρη ἡ ἀνθρωπότητα ὑφίσταται.   Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  

Εὐχαρίστως πληροφοροῦμεν τούς ἐπισκέπτες τῆς ἱστοσελίδος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὅτι ἐξεδόθη τό 24^ο τεῦχος τοῦ Περιοδικοῦ «Παρρησία». Οἱ πιστοί  μποροῦν νά προμηθευθοῦν τό ὡς ἂνω τεῦχος ἀπό τόν Πρόναο τῶν  Ἱ. Ναῶν. Πατήστε ΕΔΩ για να διαβάσετε το περιοδικό.     Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως  

Κατόπιν τῶν ἐπιβληθέντων περιοριστικῶν μέτρων ἀναστολῆς τῶν ἀκολουθιῶν καί τῶν Θείων Λειτουργιῶν διά τήν προστασίαν τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ κορωνοϊοῦ, Σᾶς γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον τήν ἑσπέραν ἑκάστης Παρασκευῆς τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς περί ὥραν 7:00 μ.μ., τήν δέ πρωΐαν τῆς Κυριακῆς περί ὥραν 7:00 π.μ., θά ἀναμεταδίδωνται ζωντανά τόσον ὑπό τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς πού ἐκπέμπει στούς 95,8 μεγακύκλους τῶν FM, το ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ ΕΡΤ Κομοτηνῆς στούς 98,1 μεγακύκλους τῶν FM, καθώς καί τηλεοπτικῶς ὑπό τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ Κανάλι Ροδόπης Α.Μ.Θ. καί μέσω Facebook.     Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου, Μέ περίλυπον ψυχήν καί καρδίαν συντετριμμένην ἐπικοινωνῶ μαζί Σας, ὄχι ὡς συνήθως ἐπ’ ἐκκλησίαις, ἀλλά χρησιμοποιῶν τά μέσα τῆς τεχνολογίας, προκειμένου νά συμμεριστῶ τήν ἀγωνίαν ὅλων γιά τή δοκιμασία πού πλήττει καί τήν Πατρίδα μας, καί ἀσφαλῶς ἀναφέρομαι στήν ἐξάπλωσιν τοῦ κορωνοϊοῦ COVID-19 καί τά θλιβερά ἀποτελέσματα ἀπό τήν ἐξάπλωσίν του, παραλλήλως δέ στήν ἀνάληψιν ἀναγκαίων μέτρων, συμφώνως πρός τάς ὁδηγίας τῶν ἐπιστημόνων, προκειμένου νά προληφθῇ ἡ διασπορά του. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 2867/Υ1 Κοινῆς Ὑπουργικῆς Ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καί Θρησκευμάτων καί Ὑγιείας, πού ἐδημοσιεύθη εἰς τό ὑπ’ ἀριθμ. 872 Β΄/16-03-2020 Φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως μέ θέμα: «Ἐπιβολή τοῦ μέτρου τῆς προσωρινῆς ἀπαγόρευσης τῆς τέλεσης κάθε εἴδους λειτουργιῶν καί ἱεροπραξιῶν στούς θρησκευτικούς χώρους λατρείας γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό 16-03-2020 ἕως 30-03-2020», ἡ καθ’ ἡμᾶς ἱερά Μητρόπολις ἐναρμονιζομένη εἰς τήν ἀνωτέρω ἀπόφασιν, καθώς διεβιβάσθη ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, γνωρίζει, ἀναφορικῶς μέ τήν λειτουργίαν τῶν Ἐνοριακῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τῶν Ἱερῶν Μονῶν γιά τό προαναφερθέν χρονικόν διάστημα, τά ἑξῆς:  

• Ἀπό σήμερον δέν θά τελεῖται ἀκολουθία τοῦ Ἀποδείπνου, τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, οὔτε Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, οὔτε τῶν Κυριακῶν, εἰμή μόνον εἰς τόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς πρός ἀναμετάδωσιν ὑπό τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὡς σαφῶς προβλέπει τό ἄρθρον 6 τῆς μνημονευθείσης Ἀποφάσεως, χωρίς τήν συμμετοχήν ἐκκλησιαζομένων.

     

• Ἐπιτρέπεται μόνον ἡ προσέλευσις πιστῶν δι’ ἀτομικήν προσευχήν μέ βραχείαν παραμονήν στόν Ἱερόν Ναόν, τηρουμένης τῆς ἀναλογίας τοῦ ἑνός προσώπου ἀνά 10 τ.μ. ἐπιφανείας καί μέ ἐλάχιστην ἀπόστασιν δύο μέτρων μεταξύ των. Δέον ὅπως εἰς τήν εἴσοδον τῶν Ἱερῶν Ναῶν ὑπάρχει συσκευή ἀπολυμάνσεως /ἀντισηπτικόν ἤ ἱσοδυνάμου δράσεως προϊόν πρός ἐλευθέραν χρῆσιν ὑπό τῶν πιστῶν.

 

• Δεν ἐπιτρέπεται ἡ τέλεσις Μυστηρίου Βαπτίσματος, Γάμου, Μνημοσύνου (ἐκτός ἐάν συντρέχει εἰδικός λόγος).

 

• Εἰς τάς ἐξοδίους ἀκολουθίας κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας προβλέπεται ἡ μετοχή μόνον ἑνός Ἱερέως καί τοῦ ἀπολύτως στενοῦ συγγενικοῦ περιβάλλοντος τοῦ ἀποβιώσαντος καί τῶν προσώπων πού ἐπιμελοῦνται τῆς ταφῆς, τηρουμένων τῶν ἀναγκαίων μέτρων προστασίας.

 

• Εἰς περίπτωσιν τελέσεως μνημοσύνου, τοῦτο θά τελεῖται εἰς τόν τάφον τοῦ κεκοιμημένου, λαμβανομένων τῶν προτεινομένων μέτρων ἀποστάσεως καί ἀπολυμάνσεως.

 

• Εἰς τάς Ἱεράς Μονάς θά τελοῦνται αἱ προβλεπόμεναι ἀκολουθίαι τοῦ νυχθημέρου ἄνευ συμμετοχῆς προσκυνητῶν.

 

• Κατά τήν προτροπήν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καλούμεθα κάθε βράδυ ἀπό ὥρας 10:00 ἕως 10:15 νά προσευχόμεθα ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ ἐκ τῶν οἰκειῶν μας ὑπέρ τῆς καταπαύσεως τοῦ πειρασμοῦ καί τῆς νόσου, καί ὑπέρ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ θυσιαστικοῦ ἔργου τῶν ἰατρῶν, τοῦ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ καί τῶν ἐπιστημόνων – ἐρευνητῶν, τούς ὁποίους καί εὐγνωμόνως εὐχαριστοῦμεν καί εὐλογοῦμεν.

  Ἐν ἀπολύτῳ ὑπακοῇ πρός τό ἐπίταγμα τῶν καιρῶν καί θεωροῦντες τά μέτρα ταῦτα ὡς τόν Κανόνα τῆς περιόδου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς προσεπευχόμενοι ἵνα ὁ Κύριός μας ἄρῃ τό συντομότερον τήν δοκιμασίαν ταύτην, διέλθωμεν δέ τό λοιπόν τοῦ σταδίου τῶν ἀρετῶν ἐν ὑγιείᾳ καί ἀκμῇ δυνάμεων, διατελοῦμεν˙   Μετά πατρικῶν εὐχῶν Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ     † Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ