ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

            Τὸ Γραφεῖο Ἀντιαιρετικοῦ Ἀγῶνα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ἐνημερώνει τὸ φιλόχριστο πλήρωμά της, ὅτι τὶς ἑπόμενες Κυριακές 13, 20 καὶ 27 Μαρτίου 2022,  θὰ πραγματοποιηθοῦν στὴν πόλη μας συνάξεις, οἱ ὁποῖες ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ Εὐαγγέλιό Του.

            Μὲ τὸ παρόν θέλουμε νὰ ἐνημερώσουμε τοὺς χριστιανούς μας, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ συνάξεις δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν Ἱερά Μητρόπολη καὶ τὴν Ἐπίσημη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐπιστήσουμε τὴν προσοχή τους νὰ εἶναι ἰδιαίτερα προσεκτικοί καὶ νὰ μὴν συμμετέχουν σὲ τέτοιου εἴδους ἐκδηλώσεις.

            Αὐτές τὶς κατανυκτικές ἡμέρες τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀς μένουμε ἑδραιωμένοι στὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας κάτω ἀπό τὴν σκέπη τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καὶ μὲ ἀγάπη ἀς προσευχηθοῦμε γιὰ τοὺς πεπλανημένους ἀδελφούς, ὥστε νά γνωρίσουν τό Φῶς τῆς Ἀληθείας.

Μέ τόν ἐρχομό τῆς ἂνοιξης, ἂνθισαν καί οἱ ὂμορφες ἀμυγδαλιές  στὰ χέρια τῶν παιδιῶν τῶν δύο Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, που στόλισαν τά κλαράκια τους μέ πολύχρωμα καί εὐωδιαστά ἂνθη!

Τό μεσημέρι τῆς Πέμπτης  17^ης Μαρτίου 2022,  οἱ κάτοικοι τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, ἰδιαιτέρως οἱ ἀνήκοντες σέ ἄπορες οἰκογένειες, ἔγιναν ἀποδέκτες 150 δεμάτων μέσω τῆς δράσεως τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ὀργανισμοῦ «Ἀποστολή» τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν σέ συνεργασία μέ τήν Ἐπιχείρηση «Μασούτης» καί τήν Ἱερά Μητρόπολη Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς.

Εγ­κυ­κλιος  3058

Πρὸς

τὸ Χρι­στε­πώ­νυ­μο Πλή­ρω­μα

τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος

Θέ­μα: «Πε­ρὶ τῶν Ἱ­ε­ρα­τι­κῶν Κλή­σε­ων»

Τέ­κνα ἐν Κυ­ρί­ῳ ἀ­γα­πη­τά,

            Τρίτη Κυ­ρι­ακὴ τῶν Νη­στειῶν σή­μερα καὶ κα­θὼς βρι­σκό­μα­στε ἤδη στὸ μέσο τῶν πνευ­μα­τι­κῶν ἀ­γώ­νων τῆς Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς, ἡ ἁ­γία μας Ἐκ­κλη­σία προ­βάλ­λει τὸ πο­λυ­τι­μό­τερο κό­σμημά της, τὸ ἀ­κα­τα­μά­χητο ὅ­πλο της, τὸν Τί­μιο καὶ Ζω­ο­ποιὸ Σταυρὸ τοῦ Κυ­ρίου. Ὁ Πα­νά­γιος Σταυ­ρὸς τοῦ Σω­τῆ­ρος προ­βάλ­λε­ται ἐ­νώ­πιόν μας, ὄχι μόνο γιὰ νὰ Τὸν προ­σκυ­νή­σουμε καὶ νὰ λά­βουμε δύ­ναμη στὸν ἀ­γώνα τῆς νη­στείας, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ἀ­να­λο­γι­σθοῦμε τὸ δικό μας χρέος· τὴν κλήση ποὺ ἀ­πευ­θύ­νει ὁ Θεὸς σὲ κάθε πι­στὸ μα­θητή του: «Ὅ­στις θέ­λει ὀ­πίσω μου ἀ­κο­λου­θεῖν, ἀ­παρ­νη­σά­σθω ἑ­αυ­τὸν καὶ ἀ­ράτω τὸν σταυ­ρὸν αὐ­τοῦ, καὶ ἀ­κο­λου­θείτω μοι» (Μκ. 8, 34)· «ὅ­ποιος θέ­λει νὰ μὲ ἀ­κο­λου­θή­σει ὡς μα­θη­τής μου, ἂς δι­α­κό­ψει κάθε σχέση μὲ τὸν κακὸ καὶ δι­ε­φθαρ­μένο ἑ­αυτό του, μὲ στα­θερὴ τὴν ἀ­πό­φαση νὰ ση­κώ­σει σταυρό, νὰ ὑπο­στεῖ κάθε δο­κι­μα­σία, ἀ­κόμη καὶ θά­νατο, καὶ τότε νὰ μὲ ἀ­κο­λου­θή­σει».

            «Ἀ­ράτω τὸν σταυ­ρὸν αὐ­τοῦ»: Ὁ Κύ­ριος ζη­τάει ἀπὸ τοὺς μα­θη­τές του τὴν τέ­λεια αὐ­τα­πάρ­νηση· νὰ ση­κώ­σουν τὸν σταυρό τους μὲ ἀ­πό­φαση θα­νά­του. Ποιός ὅ­μως εἶ­ναι αὐ­τὸς ὁ σταυ­ρὸς ποὺ κα­λεῖ­ται νὰ ἀ­να­λά­βει κάθε πι­στὸς μα­θη­τὴς τοῦ Χρι­στοῦ;

            Εἶ­ναι πρώ­τι­στα ἡ νέ­κρωση τῶν πα­θῶν καὶ τῶν σαρ­κι­κῶν φρο­νη­μά­των. «Οἱ δὲ τοῦ Χρι­στοῦ τὴν σάρκα ἐ­σταύ­ρω­σαν σὺν τοῖς πα­θή­μασι καὶ ταῖς ἐ­πι­θυ­μί­αις» (Γαλ. ε´ 24), ση­μει­ώ­νει ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος. Αὐ­τὸς ποὺ ἀ­νή­κει πρα­γμα­τικὰ στὸν Χρι­στὸ ἀ­γω­νί­ζε­ται νὰ ἀ­πο­κό­ψει ὁ­ρι­στικὰ τὶς ἁ­μαρ­τω­λὲς συ­νή­θειες, τὰ πάθη καὶ τὰ ἐ­λατ­τώ­ματα ποὺ ἔ­χουν ρι­ζώ­σει βα­θιὰ μέσα στὴν ψυχή του·  τὴν ζή­λεια, τὸν φθόνο, τὸ ψέμα, τὴν ἀ­πάτη, τὴν κα­τά­κριση, τὴν πλε­ο­νε­ξία, τὴν φι­λη­δο­νία, τὴν φι­λαρ­γυ­ρία, ὅλα δη­λαδὴ ἐκεῖνα ποὺ δι­α­τη­ροῦν μέσα του ζων­τανὸ τὸν πα­λαιὸ ἄν­θρωπο καὶ ἀ­φή­νουν νὰ κυ­ρι­αρ­χεῖ τὸ ἐγὼ του. 
            Ἐ­κτὸς ὅ­μως ἀπὸ τὴν νέ­κρωση τῶν πα­θῶν, ποὺ εἶ­ναι ἑ­κού­σιος σταυ­ρὸς γιὰ τὸν πι­στό, ὑ­πάρ­χει καὶ ὁ ἀ­κού­σιος σταυ­ρός, ποὺ κα­λεῖ­ται νὰ ση­κώ­σει μὲ τὴν ἴ­δια ἀ­φο­σί­ωση καὶ αὐ­τα­πάρ­νηση. Πρό­κει­ται γιὰ τὶς θλί­ψεις καὶ τὶς δο­κι­μα­σίες τῆς ζωῆς· μιὰ ξα­φνικὴ ἀ­πο­τυ­χία, ἕνα ἀ­ξε­πέ­ρα­στο κατὰ τὰ ἀν­θρώ­πινα δε­δο­μένα πρό­βλημα, μία ὁ­λο­φά­νερη ἀ­δι­κία, μία ἀ­νί­ατη ἀ­σθέ­νεια, ἕνα ἀ­βά­σταχτο πέν­θος. Ὁ ἄν­θρω­πος τοῦ Θεοῦ δέ­χε­ται νὰ ση­κώ­σει ἕνα τέ­τοιο σταυρὸ ὄχι μὲ ἀν­τί­δραση ἐ­σω­τε­ρικὴ οὔτε μὲ πα­θη­τικὴ ἀ­πο­δοχή, ἀλλὰ πρό­θυμα καὶ καρ­τε­ρικά, μὲ εὐ­χα­ρι­στία πρὸς τὸν Θεό. Ἄλ­λω­στε γνω­ρί­ζει ὅτι αὐ­τὸς ποὺ τοῦ τὸν δί­νει δὲν εἶ­ναι κά­ποιος ποὺ ὁ­ρί­ζει σταυρὸ γιὰ τοὺς ἄλ­λους μόνο, ἀλ­λὰ Ἐ­κεῖ­νος ὁ ὁ­ποῖος πρῶ­τος τὸν ἐ­βά­στασε· μά­λι­στα δὲ Σταυ­ρὸ τέ­τοιας ὀ­δύ­νης, ποὺ κα­νεὶς ἄν­θρω­πος δὲν ἔ­χει ἀ­να­λά­βει καὶ οὔτε πρό­κει­ται ποτὲ νὰ ἀ­να­λά­βει.

            Ἡ ζωὴ, λοι­πόν, τοῦ χρι­στι­α­νοῦ εἶ­ναι συ­νυ­φα­σμένη μὲ τὸν σταυρό, τὸν ὁ­ποῖον κα­λεῖ­ται νὰ ση­κώ­σει κάθε πι­στός, ἐὰν θέ­λει νὰ εἶ­ναι γνή­σιος μα­θη­τὴς τοῦ Χρι­στοῦ. Ἰ­δι­αι­τέ­ρως ὅ­μως συ­νυ­φα­σμένη μὲ τὸν σταυρὸ εἶ­ναι ἡ ζωὴ τοῦ Κλη­ρι­κοῦ. Καὶ τοῦτο δι­ότι ὁ Κλη­ρι­κός, οἱ­ου­δή­ποτε βα­θμοῦ, εἶ­ναι ἡ ἀ­δι­ά­κοπη πα­ρά­ταση τῆς ζωῆς τοῦ Ἐ­σταυ­ρω­μέ­νου Ἰ­η­σοῦ.

            Ἡ ἱ­ε­ρω­σύνη ποὺ φέ­ρει, τὸ μέγα τοῦτο μυ­στή­ριο καὶ ὑ­περ­γή­ινο λει­τούρ­γημα, δὲν πε­ρι­βάλ­λε­ται μόνο ἀπὸ οὐ­ρά­νια λαμπρό­τητα καὶ δόξα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σταυ­ρώ­σιμα δά­κρυα καὶ θλί­ψεις. Μία πρώτη ἐν­τύ­πωση αὐ­τῆς τῆς πρα­γμα­τι­κό­τη­τος λαμ­βά­νει ὁ νε­ο­χει­ρο­το­νη­θεὶς ἱ­ε­ρεὺς κατὰ τὴν ἡ­μέρα τῆς χει­ρο­το­νίας του, ὅ­ταν δε­χό­με­νος ἀπὸ τὰ χέ­ρια τοῦ Ἀρ­χι­ε­ρέως τὴν ἱ­ερὰ πα­ρα­κα­τα­θήκη, τὸ τί­μιο Σῶμα τοῦ Χρι­στοῦ, στέ­κε­ται πίσω ἀπὸ τὴν ἁ­γία Τρά­πεζα, ἀ­κρι­βῶς κάτω ἀπὸ τὸν Ἐ­σταυ­ρω­μένο. Τὴν ὥρα ἐ­κείνη ὁ ἱ­ε­ρεὺς εἰ­σέρ­χε­ται στὴν ἀ­τμό­σφαιρα τοῦ Σταυ­ροῦ καὶ τῆς θυ­σίας. Τοῦτο τὸ γε­γο­νὸς δί­νει τὸ νό­ημα πιὰ τῆς ἱ­ε­ρα­τι­κῆς του ζωῆς. Ἀπὸ τὴν ἡ­μέρα αὐτὴ θὰ ση­κώ­νει πολ­λοὺς σταυ­ρούς, μὲ πρῶτο τὸν δικό του, τὸν προ­σω­πικό, ποὺ εἶ­ναι καὶ ὁ πιὸ βα­ρύς.

            Πρῶ­τος ὁ ἱ­ε­ρεύς, ὡς ὑ­πό­δει­γμα τῆς κατὰ Χρι­στὸν ζωῆς, κα­λεῖ­ται νὰ ἀ­παρ­νη­θεῖ τὸν ἑ­αυτό του· νὰ ἀ­πο­βά­λει τὸν πα­λαιὸ ἄν­θρωπο· νὰ αὐ­το­σταυ­ρω­θεῖ. Ἔ­χει καὶ αὐ­τὸς ἀ­δυ­να­μίες, κο­σμι­κὲς ἐ­πι­θυ­μίες, πει­ρα­σμι­κὲς ἐ­πι­θέ­σεις. Πρέ­πει ὅ­μως νὰ τὶς σταυ­ρώ­σει. Καὶ ἡ σταύ­ρωση αὐτὴ ἀ­παι­τεῖ ἀ­γώνα, πά­θος, πι­κρὸ πο­τή­ριο, θά­νατο, φέ­ρει ὅ­μως τὴν προ­σω­πική του ἀ­νά­σταση.

            Ἀλλὰ ἔ­χει καὶ ἄλ­λους σταυ­ροὺς νὰ ση­κώ­σει· τό­σους μά­λι­στα, ὅ­σοι καὶ οἱ ἄν­θρω­ποι ποὺ φέ­ρει στὸ πε­τρα­χήλι του. Κα­θέ­νας μὲ τὴν κρίση του, μὲ τὰ προ­βλή­ματά του, μὲ τὶς συ­κο­φα­ντίες του, μὲ τὶς εἰ­ρω­νεῖες του, μὲ τὶς ἀ­σθέ­νειές του, μὲ τὴν ἀ­δι­α­φο­ρία του, μὲ τὶς προ­σω­πι­κές του ἀ­δυ­να­μίες, τοῦ φορ­τώ­νει καὶ ἕνα σταυρό. Πρέ­πει ὅ­λους αὐ­τοὺς τοὺς σταυ­ροὺς νὰ τοὺς κρα­τή­σει μὲ ὑ­πο­μονή, μὲ πρα­ό­τητα, μὲ ἀ­γάπη μέ­χρι θα­νά­του, «ὅτι κρα­ταιὰ ὡς θά­να­τος ἀ­γάπη» (Ἆ­σμα 8,6).

            Ὅλα δὲ αὐτά, δι­α­τυ­πού­μενα ἐν λόγῳ σή­μερα, τὴν Κυ­ριακὴ τῆς Σταυ­ρο­προ­σκυ­νή­σεως, κατὰ τὴν ὁ­ποία ἡ Ἐκ­κλη­σία τῆς Ἑλ­λά­δος θέ­σπισε νὰ τιμᾶ καὶ νὰ προ­βά­λλει τὶς Ἱ­ε­ρα­τι­κὲς Κλήσεις, δί­νουν τὴν εὐ­και­ρία σὲ ὅ­λους μας νὰ ἀ­να­λο­γι­σθοῦμε τὴν πρέ­πουσα στάση μας ἀ­πέ­ναντι στὴν Ἱ­ε­ρω­σύνη καὶ τοὺς Ἱ­ε­ρεῖς μας, ἀλλὰ καὶ ἀ­πέ­ναντι σὲ ἐ­κεί­νους τοὺς νέ­ους ποὺ ἔ­χουν τὴν κλίση τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης ἐμ­φυ­τευ­μένη ἀπὸ τὸν Θεὸ μέσα στὴν ὕ­παρξή τους. Χρέος ὅ­λων μας νὰ σε­βό­μα­στε καὶ νὰ τι­μοῦμε τὸ ὑ­περ­μέ­γι­στο μυ­στή­ριο τῆς Ἱ­ε­ρω­σύ­νης, τὸ ὁ­ποῖο ἀ­περ­γά­ζε­ται τὴν σω­τη­ρία μας· νὰ προ­σευ­χό­μα­στε γιὰ τοὺς ἱ­ε­ρεῖς μας, ὥ­στε ὁ Θεὸς νὰ τοὺς χα­ρί­ζει δύ­ναμη νὰ ση­κώ­νουν ἀ­γόγ­γυ­στα τοὺς σταυ­ρούς τους καὶ φω­τι­σμὸ νὰ ὑ­πη­ρε­τοῦν θε­α­ρέ­στως τὸ πα­νά­γιο Θυ­σι­α­στή­ριο καὶ τὸ ποί­μνιό τους· νὰ ἐν­θαρ­ρύ­νουμε τέ­λος καὶ νὰ ἐ­παι­νοῦμε τὰ παι­διὰ ἐ­κεῖνα ποὺ ἐ­πι­θυ­μοῦν νὰ κα­τα­στοῦν λει­τουρ­γοὶ τῶν μυ­στη­ρίων τοῦ Χρι­στοῦ, ἐ­λέγ­χον­τας συγ­χρό­νως μὲ δι­ά­κριση ὅ­σους τὰ ἀ­πα­ξι­ώ­νουν καὶ τὰ ἀ­πο­γο­η­τεύ­ουν. Ἔτσι θὰ γί­νουμε καὶ ἐ­μεῖς ὡς ἄλ­λοι Κυ­ρη­ναῖοι, οἱ ὁποῖοι θὰ βο­η­θοῦμε τοὺς ἤδη χει­ρο­το­νη­μέ­νους Κλη­ρι­κούς, κα­θὼς καὶ τοὺς μελ­λον­τι­κούς, στὴν ἄρση τοῦ σταυ­ροῦ τους· ἀλλά, τὸ κυ­ρι­ώ­τερο, θὰ ἀ­πο­δί­δουμε μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν τὴν ἀ­λη­θινὴ λα­τρεία σὲ Ἐκεῖ­νον ποὺ δί­δει τοὺς ποι­μέ­νες στὴν Ἐκ­κλη­σία Του· στὸν Ἐσταυ­ρω­μένο καὶ Ἀ­να­στάντα Κύ­ριο.

            Καλὸ ὑ­πό­λοιπο τῆς Ἁ­γίας καὶ Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς!

            † Ὁ Ἀθη­νῶν ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, Πρό­ε­δρος

            † Ὁ Σάμου καὶ Ἰκαρίας Εὐσέβιος

            † Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας Θεόκλητος

            † Ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος

            † Ὁ Σερρῶν καὶ Νιγρίτης Θεολόγος

            † Ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος

            † Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἁλμωπίας Ἰωήλ

            † Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος

            † Ὁ Θεσσαλιώτιδος καὶ Φαναριοφερσάλων Τιμόθεος

            † Ὁ Μεγάρων καὶ Σαλαμῖνος Κωνσταντῖνος

            † Ὁ Κεφαλληνίας Δημήτριος

            † Ὁ Τρίκκης καὶ Σταγῶν Χρυστόστομος

            † Ὁ Καρπενησίου Γεώργιος

Ὁ Ἀρ­χι­γραμ­μα­τεύς

† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Τετάρτη, 16-03-2022:

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει κατά τήν Ἑσπερινή Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στόν Ἱερό Ναό Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς.

Παρασκευή, 18-03-2022:

Ὁ Σεβασμιώτατος θά χοροστατήσει κατά τὴν ἀκολουθία τῆς Β΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς ἀκολούθως :

Ὥρα 17:00. Ἱερά Μονή Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Πανδρόσου.

Ὥρα 19:00. Ἱερός Καθεδρικός Ναός Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Σάββατο, 19-03-2022:

Ὥρα 07:00 Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ Κομοτηνῆς καὶ θὰ τελέσει χειροτονία Πρεσβυτέρου.

Κυριακή Β΄ Νηστειῶν, 20-03-2022:

α. Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ναό Ἁγίας Τριάδος Ἁγίων Θεοδώρων καὶ θὰ προστεῖ τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ κοιμηθέντος Ἐφημερίου τῆς Ἐνορίας, μακαριστοῦ πρεσβυτέρου Βασιλείου Τριάντη.

β. Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά χοροστατήσει κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Β΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν στόν Ἱερό Ναό τῆς Tοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς, ὅπου θά ὁμιλήσει ὁ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Τρέσαλος, Ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας.

Δευτέρα, 21-03-2022:

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει κατά τήν Ἑσπερινή Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Κιζαρίου.

Τετάρτη, 23-03-2022:

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει κατά τήν Ἑσπερινή Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Χαμηλοῦ.

Στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος κάνει λόγο γιά τέσσερις φίλους, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἄκουσαν ὅτι ὁ Χριστός βρισκόταν σ' ἕνα σπίτι στήν πόλη τους, τήν Καπερναούμ, ἀμέσως σκέφτηκαν τόν παραλυτικό φίλο τους. Ἔσπευσαν, λοιπόν, νά τόν φορτωθοῦν μ' ἕνα κρεβάτι στούς ὤμους τους, γιά νά προσεγγίσουν τόν Διδάσκαλο, πιστεύοντας στό θαῦμα. Φθάνοντας στό σπίτι ὅπου φιλοξενοῦνταν ὁ Χριστός, εἶδαν πλῆθος λαοῦ, τόσο ὥστε δέν μποροῦσε κανείς οὔτε στήν πόρτα νά σταθεῖ, ὄχι νά περάσει. Δέν ἀπογοητεύονται ὅμως, οὔτε παραιτοῦνται ἀπό τόν στόχο τους. Ἀναζητοῦν λύση καί τή βρίσκουν. Σκαρφαλώνουν στίς στέγες τῶν γειτονικῶν σπιτιῶν, πάντα μέ τόν παράλυτο στούς ὤμους, ξηλώνουν ἕνα σημεῖο τῆς στέγης καί κατεβάζουν τόν φίλο τους μέ τό κρεβάτι, ἀκριβῶς μπροστά στόν Χριστό, ὁ ὁποῖος διδάσκει στόν λαό.

Ποιά ἡ ἀντίδραση τοῦ Χριστοῦ μας; Βλέποντας ὁ Κύριος τήν τόση πίστη, τῶν τεσσάρων ἀνδρῶν πού τόσα ὑπέμειναν καί κοπίασαν χάριν τοῦ φίλου τους, ἀλλά καί τοῦ ἴδιου τοῦ παραλυτικοῦ, ὁ ὁποῖος συμφώνησε σέ αὐτή τήν παράξενη μεταφορά, χαρίζει δώρημα θαυμαστό στόν παραλυτικό, χάριν τοῦ ὁποίου ὅλοι ἐνήργησαν. Δέν τόν θεραπεύει μόνο, ἀλλά κάνει κάτι πολύ ἀνώτερο. Τόν διαβεβαιώνει: «τέκνο, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου»! Θέλει ὁ Χριστός νά καταδείξει ὅτι αἰτία τῆς ἀσθένειας καί τῆς φθορᾶς εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἡ ὁποία πρέπει προηγουμένως νά ἐξαλειφθεῖ γιά νά καταστεῖ ὁ ὅλος ἄνθρωπος ὑγιής. Συνάμα δέ, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, διαβεβαιώνει τούς Φαρισαίους καί γιά τό ὅτι εἶναι ὁ Υἱός τοῦ θεοῦ, ἀφοῦ κατά τήν ὁμολογία τους μόνον ὁ Θεός μπορεῖ καί συγχωρεῖ ἁμαρτίες.Στή σημερινή περικοπή ἀναδεικνύεται τό πόσο σημαντικό εἶναι νά νοιαζόμαστε ὁ ἕνας τόν ἄλλο, νά ἐνεργοῦμε ὁ ἕνας ὑπέρ τοῦ ἄλλου, νά θυσιαζόμαστε ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλον. Ὁ παραλυτικός μόνος του δέν τόλμησε ν' ἀρθρώσει λόγο καί νά ζητήσει κάτι. Ὅ,τι τοῦ χαρίζεται, τοῦ δίνεται κατόπιν αἰτήματος ἄλλων, καί μάλιστα τῶν φίλων του, χάρη στήν πίστη τῶν ὁποίων τελικά διευκολύνονται τά πάντα. Εἶναι ὁ τρόπος πού πορεύεται ἡ Ἐκκλησία ἀνά τούς αἰῶνες, διδάσκοντάς μας: «μηδείς τό ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλά τό τοῦ ἑτέρου ἕκαστος». Εἶναι ὁ τρόπος πού ἔχει δομήσει τή λατρεία της ἐπιμένοντας στήν κοινή προσευχή, νά μᾶς βάζει νά προσευχόμαστε ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλο, γιά ν' ἀναδείξει τό πόσο τελικά ὁ Θεός ἐπευλογεῖ τήν προσευχή ὑπέρ τοῦ ὅποιου ἄλλου, τοῦ πλησίον μας, τοῦ ἀδελφοῦ μας!                                                                  

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας ἐπισκέφθηκε στά Γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως τό πρωί τῆς Τρίτης, 15^ης Μαρτίου ἐ.ἔ., ὁ Πρόεδρος τῆς Ἕνωσης Ἀποστράτων Πολεμικῆς Ἀεροπορίας Ν. Ροδόπης κ. Παναγιώτης Θεοχάρης μὲ τὰ μέλη τοῦ νέου Δ. Σ. τῆς Ἕνωσης.

Τὰ μέλη τοῦ νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀνέπτυξαν τὸ πλαίσιο τῶν δράσεων τῆς Ἕνωσης καὶ ζήτησαν τὴν εὐχή τοῦ Σεβασμιωτάτου γιὰ τὴν εὐόδωση τῶν στόχων.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχήθηκε καλή δύναμη στὰ μέλη τοῦ Δ.Σ. καὶ ἐπικαλέστηκε τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ στήν ζωή καὶ τὰ ἔργα τους.

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3057

Θέμα: «Περί τοῦ πολέμου στήν Οὐκρανία» 

Πρός

τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

          Ἡ Δι­αρ­κής Ἱ­ερά Σύ­νο­δος τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος μέ αἴ­σθημα εὐ­θύ­νης ἐ­νώ­πιον τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῆς κοι­νό­τη­τος, κατά τήν συ­νε­δρί­αση Αὐ­τῆς τῆς 14ης Μαρ­τίου 2022, ἀ­σχο­λή­θηκε ἐ­πι­στα­μέ­νως καί μέ τό ζή­τημα τῶν τρα­γι­κῶν γε­γο­νό­των τοῦ πο­λέ­μου στήν Οὐ­κρα­νία.

Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος, ἀ­φοῦ ἐ­νη­με­ρώ­θηκε ἀπό τόν Μα­κα­ρι­ώ­τατο Ἀρ­χι­ε­πί­σκοπο Ἀ­θη­νῶν καί πά­σης Ἑλ­λά­δος κ. Ἱ­ε­ρώ­νυμο τόσο γιά τίς ἐ­πι­στο­λές, τίς ὁ­ποῖες ἀ­πέ­στειλε πρός τόν Μα­κα­ρι­ώ­τατο Μη­τρο­πο­λίτη Κι­έ­βου καί πά­σης Οὐ­κρα­νίας κ. Ἐ­πι­φά­νιο καί τόν Μα­κα­ρι­ώ­τατο Πα­τρι­άρχη Μό­σχας καί πά­σης Ρω­σίας    κ. Κύ­ριλλο, ὅσο καί γιά τήν δι­α­βού­λευση πού εἶχε μέ τό ἁρ­μό­διο Ὑ­πουρ­γεῖο Με­τα­να­στευ­τι­κῆς Πο­λι­τι­κῆς, ὡς πρός τήν πα­ροχή βο­η­θείας πρός τούς ἐκ τοῦ πο­λέ­μου πρό­σφυ­γες, ἀ­πο­φά­σισε νά ἀ­πευ­θυν­θεῖ καί πάλι πρός τόν Ἱ­ερό Κλῆρο καί τόν εὐ­σεβῆ Ὀρ­θό­δοξο Λαό, ἐκ­φρά­ζον­τας τήν θλίψη καί τήν ἀ­γω­νία Της γιά τόν κα­τα­στρε­πτικό πό­λεμο πού δι­ε­ξά­γε­ται ἐναντίον τῆς Οὐ­κρα­νίας.

Ἡ Ἱ­ερά Σύ­νο­δος αἰ­σθά­νε­ται ἔν­τονο τό χρέος νά κα­τα­δι­κά­σει τήν βί­αιη εἰ­σβολή τῶν ρωσικῶν στρατευμάτων καί τόν πό­λεμο στήν Οὐ­κρα­νία καί νά ὑ­ψώ­σει φωνή δι­α­μαρ­τυ­ρίας γιά ὅλα τά, ὡς μή ὤ­φειλε, θύ­ματα τοῦ πο­λέ­μου καί ὅ­λους τούς δι­ω­κο­μέ­νους. Θρη­νεῖ γιά ὅ­σους θα­να­τώ­θη­σαν, ἀλλά καί γιά ὅ­σους ἀ­κόμη δο­κι­μά­ζον­ται καί δι­ώ­κον­ται. 

Ὁ πό­λε­μος δέν εἶ­ναι κάτι και­νούρ­γιο στήν ἀν­θρώ­πινη ἱστο­ρία, ὅ­μως τοῦτο δέν τόν κα­θι­στᾶ, ὡς γε­γο­νός, λι­γό­τερο ἀπο­τρό­παιο. Ὁ Κύ­ριός μας Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός ἀρ­νεῖ­ται καί κα­τα­δι­κά­ζει τήν βία σέ ὅ­λες τίς μορ­φές της. Μά­λι­στα, ποτέ δέν χρη­σι­μο­ποί­ησε βία ἐ­ναν­τίον τῶν ἀν­θρω­πί­νων προ­σώ­πων, ἀ­κόμη κι ὅ­ταν ὁ Ἴ­διος τήν ὑ­πέ­στη παν­τοι­ο­τρό­πως.

Ἐξ ἐ­πό­ψεως Ὀρ­θο­δό­ξου, κα­νένα γε­γο­νός, κα­μία πρό­κληση, κα­μία ἐ­πι­δί­ωξη καί κα­μία πρό­φαση δέν δύ­να­ται νά δι­και­ο­λο­γή­σει τήν θη­ρι­ω­δία τοῦ πο­λέ­μου, ἡ φύση τοῦ ὁ­ποίου προ­ϋ­πο­θέ­τει τήν ἐ­πι­βολή τῆς βου­λή­σεως τοῦ ἰ­σχυ­ροῦ στόν ἀ­νί­σχυρο. Τοι­ου­το­τρό­πως, πα­ρά­γε­ται τό λε­γό­μενο «δί­καιο» τοῦ ἰσχυ­ροῦ, τό ὁ­ποῖο, βε­βαίως, δέν ἔ­χει κα­μία σχέση μέ τήν ἔν­νοια τῆς δι­και­ο­σύ­νης, τῆς ἀ­γά­πης καί τῆς ἐ­λευ­θε­ρίας, πού εὐ­αγ­γε­λί­ζε­ται ὁ Χρι­στός.

Ὁ πό­λε­μος ὄχι μόνο δέν λύ­νει τά προ­βλή­ματα, ἀλλά ἐνερ­γεῖ πολ­λα­πλα­σι­α­στι­κῶς, ἀ­να­πα­ρά­γον­τας καί ἀ­να­τρο­φο­δο­τών­τας τόν κύ­κλο τῆς βίας, τοῦ μί­σους, τοῦ πό­νου, τοῦ ξε­ρι­ζω­μοῦ, τῆς προ­σφυ­γιᾶς, τῆς πεί­νας καί τῆς ἀ­πώ­λειας τῆς ἴ­διας τῆς ἀν­θρώ­πι­νης ζωῆς, πού ὡς Χρι­στι­α­νοί ὀ­φεί­λουμε νά σε­βό­μα­στε, νά προ­στα­τεύ­ουμε καί νά τι­μοῦμε.

Τίς ἡ­μέ­ρες αὐ­τές, ἡ Οὐ­κρα­νία βι­ώ­νει τόν πα­ρα­λο­γι­σμό καί τήν σκλη­ρό­τητα τοῦ πο­λέ­μου. Ἄ­μα­χοι βομ­βαρ­δί­ζον­ται, μέ θύ­ματα ἀ­κόμη καί παι­διά, κα­τα­στρέ­φον­ται Ἱ­ε­ροί Ναοί καί Ἱ­ε­ρές Μο­νές, ζω­τι­κές ὑ­πο­δο­μές καί μνη­μεῖα μα­κραί­ω­νης πο­λι­τι­σμι­κῆς ση­μα­σίας, στρα­τιές προ­σφύ­γων ἀ­να­ζη­τοῦν ἀ­πελ­πι­σμένα δι­ό­δους δι­α­φυ­γῆς. Ἐ­πι­πλέον, ἐλ­λο­χεύει ὁ κίν­δυ­νος μιᾶς πυ­ρη­νι­κῆς κα­τα­στρο­φῆς, ἐνῶ τί­ποτε δέν ἀ­πο­κλείει ὁ πό­λε­μος νά λά­βει παγ­κό­σμιες δι­α­στά­σεις.

Ἡ εὐ­θύνη πάν­των ἡ­μῶν τῶν Ὀρ­θο­δό­ξων Χρι­στι­α­νῶν ἔναντι αὐ­τῶν τῶν ὀ­λε­θρίων κα­τα­στά­σεων συ­νε­πά­γε­ται ἔμ­πονη προ­σευχή καί ἔν­τονη δράση δι­ότι καί ὁ Ἱ­δρυ­τής τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας, προ­σευ­χό­με­νος γιά τήν σω­τη­ρία μας, ἀ­νέ­λαβε, ἐν­τός τῆς ἱ­στο­ρίας, ρόλο ἐ­νεργό, ὁ ὁ­ποῖος Τόν ὁ­δή­γησε μέ­χρι τόν Σταυρό καί τόν θά­νατο, μέ σκοπό νά εὐ­αγ­γε­λι­σθεῖ τήν εἰ­ρήνη καί νά ἑ­νώ­σει τά πρίν δι­ε­στῶτα, δη­λαδή τόν ἄν­θρωπο μέ τόν Πλα­στουργό καί Θεό του.

Ὀ­φεί­λουμε, λοι­πόν, πρός δό­ξαν Θεοῦ νά πλη­ρο­φο­ρή­σουμε τήν δι­α­κο­νία μας. Ἡ Ἐκ­κλη­σία τῆς Ἑλ­λά­δος, σχε­τικά μέ τήν πα­ροχή ἀν­θρω­πι­στι­κῆς βο­η­θείας πρός τούς πρό­σφυ­γες, ἔχει ἤδη θέ­σει στήν δι­ά­θεση τῆς Πο­λι­τείας, σέ ἀ­γα­στή συ­νερ­γα­σία μέ τό ἁρ­μό­διο Ὑ­πουρ­γεῖο Με­τα­να­στευ­τι­κῆς Πο­λι­τι­κῆς, δο­μές τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἀρ­χι­ε­πι­σκο­πῆς Ἀ­θη­νῶν καί Ἱ­ε­ρῶν Μη­τρο­πό­λεων, κα­θώς καί ξε­νῶ­νες τῆς Ἀ­στι­κῆς Μή Κερ­δο­σκο­πι­κῆς Ἑται­ρείας «Συ­νύ­παρ­ξις» καί τοῦ Φι­λαν­θρω­πι­κοῦ Ὀρ­γα­νι­σμοῦ «Α­ΠΟ­ΣΤΟΛΗ», γιά τήν φι­λο­ξε­νία Οὐ­κρα­νῶν προ­σφύ­γων, ἰδίως παι­διῶν καί ἀ­συ­νό­δευ­των ἀ­νη­λί­κων. Ἐ­πι­προ­σθέ­τως, πολ­λές Ἱ­ε­ρές Μη­τρο­πό­λεις, σέ συ­νερ­γα­σία μέ φι­λαν­θρω­πι­κές ὀρ­γα­νώ­σεις καί φο­ρεῖς, προ­βαί­νουν σέ συγ­κέν­τρωση ἀν­θρω­πι­στι­κοῦ ὑ­λι­κοῦ, τό ὁ­ποῖο μέ φρον­τίδα τῶν προ­α­να­φερ­θέν­των φο­ρέων θά προ­ω­θη­θεῖ πρός τούς πλη­γέν­τες ἐκ τοῦ πο­λέ­μου.         

Ταὐ­το­χρό­νως, ἡ Ἐκ­κλη­σία μας ἀ­νέ­λαβε τήν πρω­το­βου­λία καί σέ ἐκ­κλη­σι­α­στικό ἐ­πί­πεδο νά ἀ­πευ­θύ­νει ἔκ­κληση πρός τούς ἁρ­μο­δί­ους ἐκ­κλη­σι­α­στι­κούς ἡ­γέ­τες μέ σκοπό τήν οὐ­σι­α­στική πα­ρέμ­βασή τους πρός τούς κο­σμι­κούς ἄρ­χον­τες τῆς δι­και­ο­δο­σίας τους γιά τόν τερ­μα­τι­σμό τοῦ πο­λέ­μου.

Τέ­κνα ἐν Κυ­ρίῳ ἀ­γα­πητά,

Ἡ Ἐκ­κλη­σία τῆς Ἑλ­λά­δος, ὅ­πως ἔ­πραξε καί στό πα­ρελ­θόν κατά τόν πό­λεμο καί τήν βί­αιη εἰ­σβολή στήν Σερ­βία, τό Κοσ­συ­φο­πέ­διο καί τήν χει­μα­ζο­μένη καί αἱ­μάσ­σουσα ἐπί πε­ντη­κον­τα­ε­τία ὅλη Κύ­προ μας, το­νί­ζει ἐκ νέου ὅτι καί στήν πε­ρί­πτωση τῆς εἰ­σβο­λῆς στήν Οὐ­κρα­νία ὁ πό­λε­μος δέν ἐ­πι­λύει ὁποι­εσ­δή­ποτε ἀν­θρώ­πι­νες δι­α­φο­ρές, ὅσο ση­μαν­τι­κές κι ἄν εἶ­ναι, σέ κοι­νω­νικό, ἐ­θνικό ἤ παγ­κό­σμιο ἐ­πί­πεδο.

Δυ­στυ­χῶς, μέσα ἀπό αὐ­τές τίς τρα­γι­κές κα­τα­στά­σεις φα­νε­ρώ­νε­ται καί ἡ ἀ­πο­τυ­χία μας ὡς ἀν­θρώ­πων καί εἰ­δι­κό­τερα ὡς Χρι­στι­α­νῶν, ἀ­κόμη καί ὡς ἐκ­κλη­σι­α­στι­κῶν ἡ­γε­τῶν, νά ζοῦμε μέσα στήν εἰ­ρήνη πού μᾶς κλη­ρο­δό­τησε ὁ Χρι­στός: «Εἰ­ρή­νην ἀφί­ημι ὑ­μῖν, εἰ­ρή­νην τήν ἐ­μήν δί­δωμι ὑ­μῖν» (Ἰω. 14,27).

Γι’ αὐτό καί προ­τρέ­πουμε πα­τρι­κῶς τό εὐ­σε­βές πλή­ρωμα τῆς Ἐκ­κλη­σίας, τόσο τούς ἐκ τοῦ ἱ­ε­ροῦ Κα­τα­λό­γου, ὅσο καί τούς εὐ­λα­βεῖς πι­στούς, σέ ἐγ­κάρ­δια προ­σευχή πρός τόν Ἄρ­χοντα τῆς Εἰ­ρή­νης, τόν Κύ­ριο Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό, μέ σκοπό νά φω­τί­σει τίς δι­ά­νοιες τῶν ἐ­χόν­των τήν κο­σμική ἐ­ξου­σία καί λαμ­βα­νόν­των ἀ­πο­φά­σεις, γιά τήν κατάπαυση κάθε πε­ραι­τέρω πο­λε­μι­κῆς ἐ­πι­βου­λῆς, τήν δι­ά­σωση τῶν ἀν­θρώ­πων καί τήν ἐ­πι­κρά­τηση παγ­κό­σμιας εἰ­ρή­νης.

Ἄς μᾶς κα­θο­δη­γή­σει ὅ­λους ἡ ἀ­γάπη τοῦ Θεοῦ, ἰ­δι­αι­τέ­ρως ὅ­σους εὑ­ρί­σκον­ται στήν δεινή δο­κι­μα­σία τοῦ πο­λέ­μου, ὥ­στε νά δι­έλ­θουμε τό ὑ­πό­λοιπο στά­διο τῆς Ἁ­γίας καί Με­γά­λης Τεσ­σα­ρα­κο­στῆς ἐν εἰ­ρήνῃ, με­τα­νοίᾳ καί φι­λαλ­λη­λίᾳ καί νά ἀ­ξι­ω­θοῦμε τῆς με­το­χῆς στό σω­τή­ριο γε­γο­νός τῆς Ἀ­να­στά­σεως τοῦ Χρι­στοῦ μας ἀ­κέ­ραιοι καί εἰ­ρη­νι­κοί.

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί ἀγάπης,

          † Ὁ Ἀ­θη­νῶν  Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρό­ε­δρος

          † Ὁ Σά­μου καί Ἰ­κα­ρίας Εὐ­σέ­βιος

          † Ὁ Φλω­ρί­νης, Πρε­σπῶν καί Ἐ­ορ­δαίας Θε­ό­κλη­τος

          † Ὁ Κασ­σαν­δρείας Νι­κό­δη­μος

          † Ὁ Σερ­ρῶν καί Νι­γρί­της Θε­ο­λό­γος

          † Ὁ Σι­δη­ρο­κά­στρου Μα­κά­ριος

          † Ὁ Ἐ­δέσ­σης, Πέλ­λης καί Ἀλ­μω­πίας Ἰ­ωήλ

          † Ὁ Ἀρ­γο­λί­δος Νε­κτά­ριος

          † Ὁ Θεσ­σα­λι­ώ­τι­δος καί Φα­να­ρι­ο­φερ­σά­λων Τι­μό­θεος

          † Ὁ Με­γά­ρων καί Σα­λα­μῖ­νος Κων­σταν­τῖ­νος

          † Ὁ Κε­φαλ­λη­νίας Δη­μή­τριος

          † Ὁ Τρίκ­κης, Γαρ­δι­κίου καί Πύ­λης Χρυ­σό­στο­μος

          † Ὁ Καρ­πε­νη­σίου Γε­ώρ­γιος

          Ὁ Ἀρ­χι­γραμ­μα­τεύς

          † Ὁ Ὠ­ρεῶν Φι­λό­θεος

Τό πρωΐ τῆς Δευτέρας, 14^ης Μαρτίου 2022, ὁ συμπολίτης μας Κυριάκος Μπακιρτζῆς, ἀθλητής τῆς Ἐθνικῆς Ὁμάδος Muay Thai, ἐπεσκέφθη τὸν Σεβασμιώτατο στὸ Γραφεῖο του.

Ὁ Σεβασμιώτατος τὸν ὑπεδέχθη ἐγκαρδίως, τὸν συνεχάρη γιὰ τὴν κατάκτηση τοῦ χαλκίνου μεταλλίου στὸ Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποὺ διεξήχθη στὴν Κωνσταντινούπολη τὸν περασμένο μῆνα καὶ τοῦ εὐχήθηκε ἀκόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.