Τό Σάββατο, 05-03-2022, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς  Θεοτόκου Κομοτηνῆς καί τέλεσε τήν εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία τοῦ Διακόνου Ἰακώβου Μαλακούδη, ἀδελφοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Μαξίμου Καυσο-καλύβη Παπικίου Ὂρους. Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε ἡ προχείρησίς του εἰς Ἀρχιμανδρίτην.

 Στὸν λόγο τοῦ ὁ Σεβασμιώτατος, προέτρεψε τὸν χειροτο­νούμενο νὰ διακονήσει τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης, ὁδηγώντας τὸν πιστό λαό τοῦ Θεού σὲ ὁδούς σωτηρίας.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Μὲ τοὺς πολυχρώμους παραδοσιακοὺς χαρταετοὺς  ἀσχολήθηκαν τὰ παιδιὰ τῶν δύο Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καὶ τοὺς φιλοτέχνησαν μὲ περισσὴ χαρὰ καὶ διάθεση γιά νά πετάξουν ψηλά – ψηλά!

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,

ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

* * *

         Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί προσφιλέστατα τέκνα ἐν Κυρίῳ,

         Δοξάζομεν τόν ἐν Τριάδι Θεόν, τόν ἀγαγόντα ἡμᾶς ἐν Ἐκκλησίᾳ καί πάλιν εἰς τήν πάνσεπτον καί εὐλογημένην περίοδον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, εἰς τό στάδιον τῆς σωματικῆς καί πνευματικῆς γυμνασίας καί τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων, διά νά προετοιμασθῶμεν χριστοπρεπῶς καί νά πορευθῶμεν ἐν ταπεινώσει πρός τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Ἑβδομάδα καί τήν ζωηφόρον Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου.

         Ἡ ἄσκησις δέν εἶναι, βεβαίως, χαρακτηριστικόν μόνον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, οὔτε μόνον ὑπόθεσις καί καθῆκον τῶν μοναστῶν, οὔτε ἀποτέλεσμα ἔξωθεν ἐπιρροῶν ἐπί τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους, παρείσακτον δηλαδή στοιχεῖον εἰς τήν εὐσέβειάν μας. Ὁ ἀσκητισμός ἀνήκει εἰς τόν πυρῆνα τῆς χριστιανικῆς ὑπάρξεως καί τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἀποτελεῖ κλῆσιν τοῦ Χριστοῦ πρός τούς πιστούς καί μαρτυρίαν τῆς σωστικῆς παρουσίας Του εἰς τήν ζωήν μας. Δέν ἀπευθυνόμεθα οἱ πιστοί εἰς ἕνα Θεόν ἀπρόσωπον καί ἀπρόσιτον, ἀλλά εἰς τόν σαρκωθέντα Λόγον, τόν ἀποκαλύψαντα τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί τήν κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό πλήρωμα τῆς χάριτος καί τῆς ἐλευθερίας. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ἡ πλήρης θείων εὐλογιῶν καί ἰδιαιτέρων βαθέων βιωμάτων Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, παραμένει δυναμική ἔκφρασις καί ἀποκάλυψις τοῦ πλούτου καί τῆς ἀληθείας συνόλου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς.

         Τίποτε εἰς τήν ζωήν τῶν πιστῶν δέν εἶναι ἀποσπασματικόν καί αὐτοσκοπός. Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή εἶναι ὁλιστική καί ἀδιαίρετος. Μετάνοια, ταπεινοφροσύνη, προσευχή, νηστεία, ἔργα εὐποιΐας, εἶναι ἀλληλένδυτα καί προσανατολίζουν τόν πιστόν εἰς τήν Εὐχαριστίαν τῆς Ἐκκλησίας, τό ἐσχατολογικόν μυστήριον τῆς Βασιλείας. Οἱ ἀσκητικοί ἀγῶνες εἶναι ἡ ἀρχή, ἡ «στενή πύλη», ἡ ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων. Δέν ὑπάρχει εἰς τήν Παράδοσίν μας «ἄσκησις διά τήν ἄσκησιν». Ὁ ἀσκητισμός εἶναι πάντοτε πορεία, καί ὁλοκληρώνεται ὅταν ἐκκλησιαστικοποιηθῇ, ὅταν μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τήν κοινωνίαν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, διά τῆς ὁποίας ἐνσωματωνόμεθα εἰς τήν κίνησιν τῆς Ἐκκλησίας πρός τά Ἔσχατα. Ὑπενθυμίζομεν τό παράδειγμα τῆς τιμωμένης κατά τήν Ε’ Κυριακήν τῶν Νηστειῶν Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ἡ ὁποία, μετά ἀπό τεσσαράκοντα ἔτη σκληρᾶς ἀσκήσεως καί ἀδιαλείπτου προσευχῆς, ἐπεδίωξε τήν μετάληψιν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Ἁγίου Ζωσιμᾶ, ἐν ἐπιγνώσει ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι ἡ πηγή τῆς ζωῆς καί φάρμακον ἀθανασίας. Καί ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη, 2016), ἡ ὁποία ἀπεκάλεσε τήν νηστείαν «μέγα πνευματικόν ἀγώνισμα» καί «τήν κατ᾿ ἐξοχήν ἔκφρασιν τοῦ ἀσκητικοῦ ἰδεώδους τῆς Ὀρθοδοξίας», τονίζει ὅτι «ἡ ἀληθής νηστεία ἀναφέρεται εἰς τήν καθ᾿ ὅλου ἐν Χριστῷ ζωήν τῶν πιστῶν καί κορυφοῦται διά τῆς συμμετοχῆς αὐτῶν εἰς τήν θείαν λατρείαν καί ἰδίᾳ εἰς τό μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας» (Ἡ σπουδαιότης τῆς νηστείας καί ἡ τήρησις αὐτῆς σήμερον, § 1 καί 3).

Δέν νοεῖται Ὀρθόδοξος πνευματικότης ἄνευ μετοχῆς εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν, διά τῆς ὁποίας οἱ πιστοί καθιστάμεθα ἕν σῶμα, κοινωνία προσώπων, κοινότης ζωῆς, μέτοχοι τῆς «κοινῆς σωτηρίας» ἐν τῷ Σωτῆρι Χριστῷ, ὁ ὁποῖος εἶναι «κοινόν ἀγαθόν». Οὕτω ἡ νηστεία εἶναι ὑποταγή καί ὑπακοή εἰς τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας, κοινοτική ἐμπειρία. Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή εἶναι πρόσκλησις νά ἀνακαλύψωμεν τήν Ἐκκλησίαν ὡς τόπον καί τρόπον ἁγιασμοῦ καί ἁγιότητος, ὡς πρόγευσιν καί εἰκόνα τῆς ἐκπάγλου φωτοχυσίας, τῆς πληρότητος ζωῆς καί τῆς πεπληρωμένης χαρᾶς τῆς ἐσχατολογικῆς Βασιλείας. Βιωματικῶς καί θεολογικῶς εἶναι ἀδύνατον νά κατανοήσωμεν τό πνεῦμα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἐάν δέν τήν θεωρήσωμεν ὡς πορείαν πρός τό Πάσχα. Καθ᾽ὅλην τήν περίοδον τῆς νηστείας διασώζεται μία «πασχαλινή ἀντίληψις» διά τήν ζωήν. Ὁ σκυθρωπός ἀσκητισμός εἶναι κακή ἀλλοίωσις τοῦ χριστιανικοῦ βιώματος, λήθη τῆς ἐλθούσης χάριτος καί τῆς ἐρχομένης Βασιλείας, ζωή «σάν νά μήν ἦλθε ποτέ ὁ Χριστός», χωρίς τήν προσδοκία τῆς «ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν» καί τῆς «ζωῆς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος».

Αὐτό τό πνεῦμα ἐνεσάρκωνεν ἡ πρό τοῦ Πάσχα νηστεία καί εἰς τήν ἀρχαίαν Ἐκκλησίαν, ὡς καιρός προετοιμασίας τῶν κατηχουμένων διά τό Ἅγιον Βάπτισμα κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Ἀναστάσεως. Καί ὅταν, ἀργότερα, ὁ κατηχητικός χαρακτήρ τῆς περιόδου τῆς νηστείας αὐτῆς ἀντικατεστάθη ἀπό τό ἦθος τῆς μετανοίας, διεσώθη καί παραμένει ὡς ὑπαρξιακόν ὑπόβαθρον ἡ βίωσις τῆς «μετανοίας» ὡς «δευτέρου βαπτίσματος», τό ὁποῖον μᾶς ὁδηγεῖ ἐκ νέου εἰς τήν πασχάλιον εὐχαριστιακήν πληρότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, εἰς τόν οἶκον τοῦ Πατρός, εἰς τήν κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί ἐδῶ ἡ «ἄρσις τοῦ σταυροῦ» ἀποτελεῖ ὁδόν πρός τήν ἀνεκλάλητον χαράν τῆς Ἀναστάσεως.

Τόν ἰδικόν του βαρύν Σταυρόν αἴρει κατά τάς ἡμέρας αὐτάς ὁ εὐσεβῆς Οὐκρα-νικός λαός, ὑφιστάμενος τά ἀνείπωτα δεινά ἑνός ἀπροκλήτου καί παραλόγου ἐπιθετι-κοῦ πολέμου, ὁ ὁποῖος σκορπᾷ τόν πόνον καί τόν θάνατον. Συμπάσχοντες μετά τῶν δοκιμαζομένων ἀδελφῶν καί τέκνων ἡμῶν, ἐντείνομεν τάς δεήσεις μας πρός τόν Κύριον τοῦ ἐλέους καί Θεόν τῆς εἰρήνης ὑπέρ ἀμέσου καταπαύσεως τοῦ πυρός καί ἐπικ-ρατήσεως τῆς δικαιοσύνης καί τῆς εἰρήνης, αἱ ὁποίαι εἶναι πρόγευσις τῆς πεπληρωμέ-νης χαρᾶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Αὐτήν τήν σωτηριώδη ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, εὐσεβείας καί πνευμα-τικότητος προβάλλει καί τό γεγονός τοῦ καθαγιασμοῦ τοῦ Ἁγίου Μύρου, τό ὁποῖον, χάριτι Θεοῦ, θά τελέσωμεν ἐφέτος τήν Μεγάλην Ἑβδομάδα εἰς τό καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερόν Κέντρον. Τό εὐλογημένον «θεουργικότατον» ἔλαιον αὐτῆς τῆς «Εὐχαριστίας τοῦ Μύρου» μεταδίδει διά τοῦ Μυστηρίου τοῦ Χρίσματος τάς ποικίλας δωρεάς καί τά πολυειδῆ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τόν νεοφώτιστον «οὐρανοπολίτην», πρός κραταίωσιν αὐτοῦ εἰς τό μετέχειν εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας μέ ἀπαρχήν τήν κοινωνίαν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, καί εἰς ἔνθεον παρουσίαν καί μαρτυρίαν περί τῆς δωρεᾶς τῆς χάριτος καί τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος ἐν τῷ κόσμῳ. Ὁ χαρακτήρ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὡς «δυνάμεως κοινωνίας» ἀναδεικνύεται καί εἰς τόν τρόπον παρασκευῆς τοῦ Ἁγίου Μύρου διά τῆς ἐψήσεως συστατικῶν, προσφερομένων ὑπό τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἀλλά καί εἰς τόν τόπον καί τόν χρόνον εὐλογίας του ἐντός τῆς εὐχαριστιακῆς Συνάξεως, ἀμέσως μετά τόν καθαγιασμόν τῶν Τιμίων Δώρων, ἐξ ἴσου δέ καί εἰς τάς ἄλλας ἐκκλησιαστικάς χρήσεις τοῦ Ἁγίου Μύρου, ὡς ἡ χρῖσις προσερχομένων εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἑτεροδόξων καί πεπτωκότων, εἰς τά ἐγκαίνια ναῶν, εἰς τήν καθιέρωσιν Ἁγίων Τραπεζῶν, Ἀντιμηνσίων καί ἀλλαχοῦ.

Μέ αὐτά τά αἰσθήματα, εὐχόμενοι εὔδρομον τό τῆς νηστείας στάδιον καί ἀνεμπόδιστον τήν δολιχοδρομίαν πρός τό Πάσχα τοῦ Κυρίου, ἐπικαλούμεθα ἐφ᾿ ὑμᾶς, τούς τιμιωτάτους ἐν Χριστῷ ἀδελφούς καί τά ἀνά τήν οἰκουμένην τέκνα τῆς Μητρός Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας, τήν ζείδωρον χάριν καί τό μέγα ἔλεος τοῦ ἀεί εὐλογοῦντος τά ἀσκητικά κατορθώματα τοῦ λαοῦ Αὐτοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βκβ´

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Τήν Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2022, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Δήμου Μαρωνείας Σαπῶν, πραγματο­ποιήθηκε, παρουσίᾳ τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου καὶ τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας, ἡ τελετή ὀνοματοδοσίας τῆς κεντρικῆς πλατείας τῆς Μαρώνειας, ἱστορικῆς ἕδρας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, σέ πλατεία «Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς Μιχαήλ», πρός τιμή καὶ μνήμη τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κυροῦ Μιχαήλ τοῦ Κωνσταντινίδη, τοῦ Μαρωνείτου.

            Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μακαριστοῦ προκατόχου του Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κυροῦ Μιχαήλ.

πατήστε   ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης 2^ας Μαρτίου ἐ.ἒ. στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγε­λισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς,  τελέσθηκε Δοξολογία ἐπί τῇ ὑποδοχῇ τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκό­που Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου.    

            Στὴ συνέχεια ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας παρέστη στὴν ἐκδήλωση ἀναγορεύσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκό­που Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου εἰς Ἐπίτιμον Διδάκτορα τοῦ Τμήματος Ἑλληνικῆς Φιλολογίας τῆς Σχολῆς Κλασικῶν καὶ Ἀνθρωπιστικῶν Σπουδῶν τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

πατήστε ΕΔΩ για το πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Ὁ Μάρτιος δὲ φέρνει μονάχα τὶς πρῶτες λιακάδες τῆς Ἂνοιξης, μὰ εἶναι καὶ ὁ μῆνας αὐτός που ἀνοίγει τὸν δρόμο στά χελιδόνια γιά νά ἔρθουν καὶ νά φτιάξουν τίς φωλιὲς τους.

Ἔτσι λοιπόν καὶ τὰ παιδιὰ τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, ἒφτιαξαν τὸν γνωστὸ κοκκινόασπρο Μάρτη « γιά νά μὴν τὰ κάψει ὁ πρῶτος ἥλιος τῆς Ἂνοιξης» καὶ τὸν φόρεσαν γιά νά τὸν δωρίσουν στὰ πρῶτα χελιδόνια.

Π ρ ό ς

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

            Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

            Μὲ τὴ Χάρη καί τὴν εὐδοκία τοῦ ἀγαθοδότου Θεοῦ, εἰσερχόμαστε καί φέτος εἰς τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, «τὸ ἔαρ τῆς νηστείας καὶ τὸ ἄνθος τῆς μετανοίας». Εἶναι ἡ πιό κατανυκτική, ἡ πιό ὡραία περίοδος τοῦ ἔτους, κατά τὴν ὁποία ἡ Ἑκκλησία μᾶς προτρέπει νά δοῦμε τό σπουδαῖο θέμα τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς μας πιό σοβαρά, πιό ὑπεύθυνα, πιό ὥριμα καί νά προετοιμασθοῦμε μὲ ταπείνωση καὶ μετάνοια, μὲ προσευχή, καὶ ὑπομονή ἀλλά καί μὲ τήν παθοκτόνο νηστεία γιά τή μεγάλη ἑορτή τοῦ Πάσχα, γιά ἕναν ἀληθινό ἑορτασμό. 

Μέσα ἀπό τά λόγια τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δείχνει τὸν δρόμο διά τήν κατάλληλη προετοιμασία μας. Ἐν πρώτοις ἡ νηστεία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ προσπάθεια νά ἐπιτύχουμε τήν ἐγκράτεια στίς τροφές, στή συμπεριφορά, στούς λογισμούς, στίς ἐπιθυμίες, στήν κρίση καί στήν κατάκριση τῶν ἀδελφῶν μας. Εἶναι ἡ κατά Χριστόν ἄσκηση γιά νά καθαρίσουμε τόν ρύπο τῆς ἁμαρτίας ἀπό τὴν ψυχή καὶ τὸ σῶμα μας. Ἡ ἄσκηση αὐτή δέν συνιστᾶ ἔκφραση ἀπαξιώσεως τοῦ κόσμου, ἀλλά ἀναγκαία προϋπόθεση ἐπανα­προσδιορισμοῦ τῆς σχέσεώς μας μὲ αὐτόν.

Δεύτερο ἡ συγγνώμη. Ἡ ἀπόρριψη τοῦ ἄλλου, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχωρήσεως ἀποτελοῦν τὴν αἰτία τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ χριστιανικοῦ βιώματος καὶ τῆς πνευματικῆς μας νεκρώσεως. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἄγονη καί ὑπεροπτική στάση ζωῆς ἀποδοκιμάζει ὁ Εὐαγγελικός λόγος κατά τὶς τρεῖς πρῶτες Κυριακές τοῦ Τριωδίου. Ἡ γνήσια πνευματική καί χριστιανική ζωή ἀπορρίπτει τὶς συμπεριφορές αὐτές καί καθίσταται ὁδός πνευματικῆς ἀναγεννήσεως, ἔξοδος ἀπό τόν ἑαυτό μας, ἀγάπη πρός τόν πλησίον. Εἶναι ὁδός συγγνώμης καί διάκρισης, δοξολογίας καί εὐχαριστίας.

Τρίτο εἶναι ἡ πίστη καί ἡ ἀδιάλλειπτος προσευχή. Τὸ κατ' ἐξοχήν μέσο ἐπικοινωνίας τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τὸ ὀποῖο μᾶς θωρακίζει πνευματικά καί ἀπομακρύνει τά τόξα τοῦ ἀρχεκάκου ἐχθροῦ. Εἶναι τό ἄντλημα, γιά να ἀντλοῦμε συνεχῶς τό ὕδωρ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἀστείρευτη πηγή τῆς ἀγάπης Του. "Μέγα γάρ ὅπλον εὐχή, μεγάλη ἀσφάλεια, μέγας θησαυρός, μέγας λιμήν", ὅπως τονίζει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος.

Κορωνίδα τέλος ὅλων, ἡ ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης, ἡ ὀποία μᾶς κάνει μιμητές τοῦ παντελεήμονος Κυρίου μας, καθώς ὅπως τονίζει τὸ Εὐαγγέλιο "ὁ ἐλεῶν τόν πτωχόν, ἐλεεῖ τόν ἴδιο τόν Θεό".

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

            «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται». Ὁ ἱερός ὑμνωδός μὲ θαυμαστή γλαφυρότητα προτρέπει τοὺς βουλομένους νὰ ἀθληθοῦν στὸν πνευματικό αὐτόν ἀγῶνα, νὰ φορέσουνε τὴν πανοπλία τοῦ Σταυροῦ, νὰ ἀντιπαραταχθοῦν στὸν ἐχθρό, ἔχοντας ὡς τεῖχος  ἀπαρασάλευτο τὴν πίστη, ὡς θώρακα τὴν προσευχή καὶ ὡς περικεφαλαία τὴν ἐλεημοσύνη. Ἀντί γιὰ κοφτερό μαχαίρι τὴν Νηστεία, ἡ ὁποία  ἀποκόπτει ἀπό τὴν καρδιά κάθε κακία (Στιχηρό Αἴνων Ὄρθρου Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς).

            Ἔτσι ἄς πορευθοῦμε, ἀδελφοί μου, κατά τὴν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί αὐτά τά ὅπλα ἄς χρησιμοποιήσουμε, ὥστε νά φθάσουμε νά προσκυνήσουμε τά σεπτά καί ἅγια Πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει νά ἑορτάσουμε καί τήν Ἁγία Αὐτοῦ Ἀνάσταση.

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστό

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Σάββατο, 05-03-2022 :

Ὥρα 7:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ θὰ τελέσει χειροτονία Πρεσβυτέρου.

Κυριακή, 06-03-2022 :

Ὥρα 7:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Παντελεήμονος Μικροῦ Κρανοβουνίου.

Ὥρα 18:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Συγχωρήσεως καὶ θὰ ὁμιλήσει μὲ θέμα : «Τὰ κυριώτερα βιώματα ποὺ καλλιεργοῦνται στὸν πιστό κατά τὴν περίοδο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς».

Καθαρά Δευτέρα, 07-03-2022 :

Ὥρα 17:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου στὴν Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Τετάρτη, 09-03-2022 :

Ὥρα 7:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ ἱερουργήσει κατά τὴν Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στὸν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Ἀσκητῶν, ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἁγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, τῶν ἐν Σεβαστείᾳ μαρτυρησάντων.

Παράξενα πράγματα ἀδελφοί.  Ὁ ἄνθρωπος ἀποστρέφεται τόν άδελφό του, ἐνῶ ὁ Κύριος μᾶς συγχωρεῖ ὅλους, μᾶς τά συγχωρεῖ ὅλα. Δυστυχῶς ὁ λαός ξεστράτισε ἀπό τήν ὀρθή ὁδό καί οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν ἄσπλαχνοι.  Σκλήρυναν οἱ καρδιές τους καί πάγωσε ἡ ἀγάπη καί ἔτσι δέν αἰσθάνονται τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί χάνουν καί τήν πίστη τους». Ὁ λόγος αὐτὸς τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου, πού μᾶς προτρέπει νὰ συγχωροῦμε τοὺς συνανθρώπους μας, ἂν θέλουμε νὰ μᾶς συγχωρέσει ὁ Θεός. Ἡ ἐμπειρία τῆς συγνώμης, πού προσφέρει ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο, δημιουργεῖ μέσα μας τὴν αὐτονόητη ὑποχρέωση νὰ φερόμαστε καὶ ἐμεῖς μὲ τὴν ἴδιὰ ἐπιείκεια στὸν συνάνθρωπό μας.

Αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, πού μᾶς καλεῖ νὰ βιώσουμε τὸ Εὐαγγέλιο, ζοῦμε καθημερινὰ στὴ Θεία Λειτουργία. Μέσα στὴ Θεία Εὐχαριστία θυμόμαστε ὅσα πρέπει νὰ ξεχάσουμε συγχωρώντας καθετὶ πού κρατάει τὸν ἕνα μακριὰ ἀπὸ τὸν ἄλλο. Στὸ ἀρχαῖο κείμενο τῶν Ἀποστολικῶν Διαταγῶν, ὅταν ὁ Διάκονος καλεῖ γιὰ τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης, μέσα στὴ Θεία Λειτουργία, θέτει μὲ τὴν ἐκφώνησή του τρεῖς ὅρους, μὲ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ λάβει χώρα ὁ ἀσπασμός. Νὰ μὴν ὑπάρχει στὴν καρδιά μας: α) μνησικακία, β) ὑποκρισία, γ) δολιότητα.

          Ὅμως τὰ πράγματα δὲ λειτουργοῦν πάντοτε στὴν πληρότητά τους. Οἱ περισσότεροι αἰσθανόμαστε ὡς ὑπολειπόμενοι, ὡς «εἰς ἀγάπην ἀνίκανοι». Εἶναι φορὲς που μνησικακοῦμε καὶ θέλουμε κιόλας νὰ ἐκδικηθοῦμε. «Ἄς τὸ βρεῖ ἀπὸ ἄλλον», «ἂς τὸν συγχωρέσει ὃ Θεός». Ἄλλοτε συγχωροῦμε. «Ὄχι ὅμως καὶ νὰ κάνουμε παρέα, ὄχι καὶ πολλὰ μαζί του». Κι ὅμως ἐρχόμαστε στὴ Θεία Λειτουργία, ψάλλουμε τὸ «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἔν ὁμονοίᾳ ὁμολογή-σωμεν», τρῶμε στό ἴδιο πνευματικὸ τραπέζι, λέμε καὶ οἱ δυὸ ὅτι ἀγαπᾶμε τὸν Χριστό, ἀλλά νιώθουμε σὰν ξένοι, σὰν ἐχθροί, κοιτᾶμε νὰ ἀποφύγουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Μὲ τὸν ἑσπερινὸ τῆς συγνώμης τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀνοίγει τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ κατανυκτικὴ αὐτὴ περίοδος μετάνοιας προσφέρεται ὡς τρόπος ζωῆς. Τρόπος ζωῆς πού θὰ φέρει τή συγχώρεση ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ τήν συγχώρεση μεταξύ μας.

                                       ΕΚ  ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ 

Τό Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2022, Ψυχοσάββατο τῆς Ἀπόκρεω, ὁ Σεβασμιώτατος  τέλεσε την  ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν πεσόντων κατά τὴν ὥρα τοῦ καθήκοντος, ἀλλά καί εἰρηνικῶς ἀποβιωσάντων Ἀστυνομικῶν, στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

Στη συνέχεια, ὁ Σεβασμιώτατος προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν πεσόντων Ἀστυνομικῶν κατά τήν ἐκτέλεση τοῦ καθήκοντος στόν τύμβο, ἔξωθεν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Μεγάρου Κομοτηνῆς.

Ἀκολούθως, ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στό Στρατιωτικό Κοιμητήριο, ὅπου προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος ἡρωϊκῶς ἁγωνισαμένων.