Σήμερα Μεγάλη Δευτέρα 14 Ἀπριλίου 2025, ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας, σὲ συνεργασία μὲ τὸν Φιλανθρωπικό Ὀργανισμό «Ἀποστολή» τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τὴν Ἐπιχείρηση «Μασούτης», διαμοίρασε σὲ ἄπορες οἰκογένειες τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, δέματα τροφίμων.

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, 13^ης Ἀπριλίου 2025, ὁ Σεβασμιώτατος  χοροστάτησε κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου στόν  Ἱερό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Μαρωνείας, ὅπου στόν ἐπίκαιρο λόγο του, προσκαλέσε τούς πιστούς νά ἀξιωθοῡν νά φθάσουν στήν Ἁγία Ἀνάσταση.

Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, 13 Ἀπριλίου ἐ.ἒ. , ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό Τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

Στόν λόγο του προέτρεψε τούς πιστούς δυναμωμένοι ἀπό τήν εὐλογημένη παρουσία τοῦ Κυρίου μας καί τό μήνυμα τῆς νίκης ἒναντι τοῦ θανάτου που μεταδίδεται μέσα ἀπό τούς κλάδους τῶν Βαΐων, νά Τόν ὑποδεχθοῦμε στίς καρδιές μας, καλῶντας: «Ὡσαννά!», κατά μίμηση τῆς Εἰσόδου Αὐτοῦ στά Ἱεροσόλυμα καί τήν ὑποδοχή Του ὡς Μεσσία.

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας τά παιδιά τοῡ κατηχητικοῡ τῆς ἐνορίας τοῡ  Ἱεροῡ Ναοῡ Τῆς Τοῡ Θεοῡ Σοφίας Κομοτηνῆς, πραγματοποίησαν τήν καθιερωμένη πασχαλινή τους ἑορτή, ὃπου ὁ Σεβασμιώτατος στό τέλος τούς μοίρασε δῶρα καί εὐχήθηκε σε ὃλους τά δέοντα γιά τίς Ἃγιες ἡμέρες καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Tήν Κυριακή, 13 Ἀπριλίου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος μετέβη στήν Ξυλαγανή, ὃπου τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ὑπό τῶν Βουλγάρων ἀναιρεθέντων 29 Ξυλαγανιωτῶν πατέρων καὶ ἀδελφῶν μας.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 118^ῃ

Ἐπί τῷ Ἁγίῳ Πάσχᾳ ,βκε΄ (2025)

Π ρ ό ς

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

«Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες ..... μηδεὶς ἐξέλθῃ πεινῶν»!

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί·

Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ θεοφώτιστος Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στὴν πασχάλια ὁμιλία του, στὸν Κατηχητικὸ του λόγο, ποὺ ἀπόψε θὰ ἀκουστεῖ στὴν πανηγυρικὴ θεία λειτουργία, μᾶς προσκαλεῖ νὰ γευθοῦμε ὅλοι ἀδιακρίτως τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως.

Ἀπόψε, ἡ νύκτα τῆς «μιᾶς τῶν Σαββάτων» εἶναι λαμπρὴ καὶ φωτόλουστη. «Ἀνέστη Χριστὸς καὶ ζωὴ πολιτεύεται». Ὁ πόνος τοῦ Σταυροῦ, τὸ πένθος τοῦ Τάφου δίνει θέση στὴν χαροποιὸ νίκη τῆς ζωῆς. «Ὁ θάνατος τεθανάτωται καὶ ἡμεῖς ἐζωοποιήθημεν».

Ἡ Ἐκκλησία καλεῖ ἁπαξάπαντες σὲ θεία εὐφροσύνη. Τὸ Πάσχα δὲν εἶναι ἕνα ἁπλὸ ἔθιμο, ἀλλὰ ἡ ὕψιστη ἑορτὴ τῆς πίστεώς μας· ἡ νίκη τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ θανάτου, τῆς ἀγάπης ἐπὶ τοῦ μίσους, τοῦ φωτὸς ἐπὶ τοῦ σκότους.

Οἱ καρποὶ τῆς Ἀναστάσεως παρατίθενται πρὸς ὅλους καὶ ὑπὲρ ὅλων, ἀποτιθέμενοι στὴν πασχάλια Τράπεζα. Αὐτή, ὅπως συμβολικῶς καὶ μυστικῶς ἐκφράζεται στὴν ὑμνολογία τῆς ἡμέρας, εἶναι ἡ Θεία Εὐχαριστία, ὅπου ὁ Χριστὸς προσφέρει τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του ὡς τροφὴ αἰωνίας ζωῆς. Εἶναι ἡ πρόσκληση στὴν κοινωνία μετὰ τοῦ Θεοῦ, ἡ εἴσοδος στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Καὶ ἡ πρόσκληση αὐτὴ εἶναι, τὸ τονίζω, καθολική· ὁ Χριστὸς ἀνασταίνεται γιὰ ὅλους, ἀνοίγει τὴν θύρα τῆς σωτηρίας γιὰ κάθε ἄνθρωπο, ἀνεξαρτήτως ἔργων, ἀδυναμιῶν ἢ ἀναξιότητος.

Αὐτὴ τὴ σωτηριώδη ἀλήθεια συλλαμβάνει στήν καρδιὰ τοῦ ὁ ἱερός Χρυσόστομος καὶ γράφει: «τρυφήσατε πάντες». Τὶ ἐννοεῖ μὲ τὸν λόγο του;

Πρῶτον, ὅτι εἴμαστε καλεσμένοι σὲ πνευματικὴ ἀνάσταση. Ὁ ἀληθινὸς χριστιανὸς δὲν βιώνει τὸ Πάσχα ὡς ἕνα πρόσκαιρο πανηγύρι, ἀλλὰ ὡς μία ἐσωτερικὴ μεταμόρφωση. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μᾶς προσκαλεῖ νὰ ἀναστηθοῦμε ἀπὸ τὴν νέκρωση τῆς ἁμαρτίας, ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς ἀπελπισίας, ἀπὸ τὴν φυλακὴ τῆς ἐγωϊστικῆς ζωῆς.

Δεύτερον, ἡ τρυφή τοῦ Πάσχα εἶναι ἡ ἀγάπη. Ὁ Χριστὸς ἀνέστη γιὰ νὰ ἐπαναφέρει τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἑνότητα τῆς ἀνθρωπότητος. Ἐὰν θέλουμε νὰ κοινωνήσουμε πραγματικὰ τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ὀφείλουμε νὰ ἀγαπᾶμε τὸν πλησίον ὅπως τὸν ἑαυτὸ μας. Μόνο ἡ ἀγάπη νικᾶ τὸν θάνατο, μόνον ἡ συγγνώμη θεραπεύει τὶς πληγὲς τῆς ψυχῆς. Ἐὰν ὑπάρχει ἔχθρα στὴν καρδιὰ μας, ἂς τὴν ἀφήσουμε ἀπόψε νὰ διαλυθεῖ στὸ φῶς τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ.

Τρίτον, ἡ συμμετοχὴ μας στὴν πασχάλια τράπεζα σημαίνει καὶ μαρτυρία πίστεως. Ὁ κόσμος σήμερα ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ φῶς, ἀπό ἐλπίδα, ἀπὸ τὴν χαρὰ ποὺ μόνο ὁ ἀναστάς Κύριος δίδει. Δὲν ἐπαρκεῖ νὰ πανηγυρίζουμε τὴν Ἀνάστασιν μόνο μέσα στὶς ἐκκλησίες, ἀλλὰ ὀφείλουμε νὰ τὴν μαρτυροῦμε μὲ τὴν ζωή μας, μὲ τὴν ἐλπίδα μας, μὲ τὴν ἀκλόνητη πίστη μας.

Ἀδελφοί καὶ παιδιὰ μου·

Σήμερα τὰ πάντα συνεορτάζουν· ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι ψάλλουν χαρμόσυνα: «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος». Μὴ μείνουμε ἀμέτοχοι αὐτοῦ τοῦ θαύματος! Ἡ τράπεζα τῆς θείας λειτουργίας εἶναι γεμάτη καὶ μᾶς περιμένει· ἡ σωτηρία προσφέρεται δωρεάν· ὁ Χριστὸς μᾶς προσκαλεῖ. Τὸ λοιπὸν, προσέλθετε, ἀδελφοί μου, νὰ τρυφήσουμε τὴν εὐλογία, τὴν χάρη, τὴν αἰώνια ζωή!

Χριστὸς ἀληθῶς Ἀνέστη!

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν Ἀναστάντα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 117^ῃ

Ἐπί τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Παρασκευῇ ,βκε΄ (2025)

Π ρ ό ς

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

«Πῶς σὲ κηδεύσω Θεέ μου....»

Ἀγαπητοὶ μου Ἀδελφοί,

Μεγάλη Παρασκευή, ἀδελφοί μου καὶ ἡ Χαρμολύπη της πλημμυρίζει γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ τὶς καρδιές μας. Μὲ κατάνυξη καὶ δέος στεκόμαστε ἀπέναντι στὸν Ἐσταυρωμένο, μάρτυρες τῆς πιὸ ἄδικης ἐκτέλεσης. Πῶς νὰ χωρέσει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς τὴ «Ζωὴ ἐν Τάφῳ»; Πῶς νὰ δεχτοῦμε καὶ νὰ ἑρμηνεύσουμε τὸν πόνο, τοὺς ἐξευτελισμούς, τὴν ἀδικία, τὴν ἐγκατάλειψη, τὴ θυσία, τὸν θάνατο τοῦ Χριστοῦ; «Θεέ μου πλαστουργέ μου, πῶς πάθος κατεδέξω....» Πῶς νὰ κατανοήσουμε τὴν ἀπέραντη Ἀγάπη Του;

Καὶ ὅμως ἀπέναντι σὲ αὐτὴ τὴν ἀνεξάντλητη Αἰώνια Ἀγάπη, σὲ Αὐτὸν ποὺ μᾶς χάρισε τὴν Δόξα τῆς Ζωῆς, προσφέραμε ὡς Ἀντίδωρο τὸν Σταυρό. «Ποτὲ δὲν ἔδειξαν οἱ ἄνθρωποι τόσον μῖσος πρὸς τὸν Θεόν, ὅσον ὅταν Τὸν ἐσταύρωσαν· καὶ ποτὲ δὲν ἔδειξεν ὁ Θεὸς τόσην ἀγάπην πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, ὅσην ὅταν ἀνέστη» (Ἰουστῖνος Πόποβιτς).

Ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι ἡ δική μας κατάρα, ἡ δική μας ντροπή. Συνένοχοι ὅλοι στὴν φιλαργυρία καὶ τὴν προδοσία τοῦ Ἰούδα, μὲ μερίδιο στὴν ἀδικία καὶ ἡ δική μας ψυχή. Ματωμένα καὶ τὰ δικά μας χέρια ἀπὸ τὰ καρφιὰ καὶ τὴν λόγχη. Εἴμαστε οἱ ἴδιοι ποὺ τώρα φωνάζουμε «Ἆρον Ἆρον, σταύρωσον αὐτόν!» ἐνῶ λίγο πρὶν ζητωκραυγάζαμε «Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Ὅμὼς τοῦτο ὅλον γέγονεν διότι Ἐκεῖνος θέλησε νὰ ἡττηθεῖ ἡ γήινη φύση Του ἀπὸ τὸν θάνατο, γιὰ νὰ τὸν νικήσει τὴν ἴδια στιγμὴ μὲ τὴν Ζωοποιὸ Θεότητα Του. Ἐκεῖνος ἕνωσε τὴν ἀνθρώπινη φύση μὲ τὴν Θεϊκὴ Του Ὀντότητα γιὰ νὰ μᾶς ἀνεβάσει στὸν Οὐρανό. Ἐκεῖνος, ποὺ μὲ τὴν σωματική του φθορὰ φώτισε τὶς ζωές μας, «Ὡς φωτὸς λυχνία, νῦν ἡ σὰρξ τοῦ Θεοῦ, ὑπό γῆν ὡς ὑπὸ μόδιον κρύπτεται, καὶ διώκει τὸν ἐν ἅδῃ σκοτασμὸν» καὶ μᾶς λύτρωσε ἀπὸ τὴν κατάρα τοῦ Προπατορικοῦ ἁμαρτήματος «...τῆς κατάρας ἡμᾶς ἐξηγόρασε, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα » (Γάλ. 3, 13).

Οἱ ἄνθρωποι κατεδίκασαν τὸν Θεὸν εἰς θάνατον· ὁ Θεὸς ὅμως διὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του «καταδικάζει» τοὺς ἀνθρώπους εἰς ἀθανασίαν. Διὰ τὰ κτυπήματα τοὺς ἀνταποδίδει τοὺς ἐναγκαλισμοὺς· διὰ τὰς ὕβρεις τὰς εὐλογίας· διὰ τὸν θάνατον τὴν ἀθανασία (Ἰουστῖνος Πόποβιτς). Ὑποκλινόμαστε στὸ μυστήριο τῆς Ἀγάπης Του, τῆς σιωπῆς Του, τῆς ταπεινοφροσύνης Του καὶ προσφωνοῦμε: «Ὦ Τριὰς Θεέ μου, Πατὴρ Υἱὸς καὶ Πνεῦμα, ἐλέησον τὸν κόσμον. Ἰδεῖν τὴν τοῦ Υἱοῦ σου, Ἀνάστασιν, Παρθένε, ἀξίωσον σοὺς δούλους»

Ὁ Χριστὸς ποὺ ὡς «Πάσχων Θεός», μέσα ἀπὸ τὸν μοναχικὸ καὶ ταπεινὸ δρόμο πρὸς τὸ Ἑκούσιο Πάθος, μέσα ἀπὸ τὸν πικρὸ Γολγοθᾶ, μᾶς ὁδήγησε στὴ Οἰκουμενικὴ χαρὰ τῆς Ἀνάστασης, στὴν Πανανθρώπινη Εἰρήνη, μᾶς καλεῖ νὰ ἐναρμονίσουμε τὸν δικό μας πόνο, τὴν ἀδικία, τὴν ἐγκατάλειψη, τὴν θνητὴ θλίψη μας μὲ τὰ δικά Του Πάθη.

Νὰ ἀκουμπήσουμε τὸ δικό μας Σταυρὸ δίπλα στὸν δικό Του. Νὰ ἑνώσουμε τὴ δική μας Μεγάλη Παρασκευὴ μὲ τὴ δική Του. Νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ «Ἐγὼ» καὶ νὰ ἑνωθοῦμε γύρω ἀπὸ τὸ Σταυρό Του, ὡς ἕνα σῶμα, σὲ μιὰ ὑπερφυσικὴ ἑνότητα ποὺ ζωοποιεῖται ἀπὸ τὸ φῶς τὸ ἀνέσπερο! Νὰ ἀγαπήσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, νὰ συγχωρήσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, νὰ θυσιαστοῦμε ὁ ἕνας γιὰ τὸν τὸν ἄλλον! Νὰ ἐμπιστευτοῦμε, ἀδερφοί μου, τὸν Χριστὸ καὶ τὴν θυσιαστικὴ Τοῦ Ἀγάπη. Νὰ μείνουμε δίπλα Του μὲ πίστη δυνατὴ καὶ μετάνοια ἀληθινή. Νὰ διδαχτοῦμε ἀπὸ τὴν θυσία Του. Νὰ ἀντλήσουμε δύναμη καὶ ἐλπίδα ἀπὸ τὴν Νίκη Του. Νὰ μετατρέψουμε τὸν πόνο μας σὲ Ἐμπειρία Ἀνάστασης!

Νὰ Συμπονέσουμε. Νὰ Συσταυρωθοῦμε. Νὰ Συναναστηθοῦμε.

Ἀδελφοί μου,

Μπροστὰ στὸ συγκλονιστικὸ γεγονὸς ποὺ βιώνουμε τούτη τὴν στιγμὴ ἂς ἐμπιστευθοῦμε τὸν Χριστὸ καὶ τὴν θυσιαστικὴ Του Ἀγάπη. Ἂς μείνουμε δίπλα Του μὲ πίστη δυνατὴ καὶ μετάνοια ἀληθινή. Ἂς διδαχτοῦμε ἀπὸ τὴν θυσία Του. Ἂς ἀντλήσουμε δύναμη καὶ ἐλπίδα ἀπὸ τὴ Νίκη Του. Ἂς βιώσουμε τὴ δική μας Μεγάλη Παρασκευή, ὄχι ὡς τέλος, ἀλλὰ ὡς τὸ ἐφαλτήριο γιὰ μιὰ Νέα Ζωή, Φωτεινή, Χαρούμενη, Ἀναστάσιμη! Ἂς στολίσουμε μὲ τὰ λουλούδια τοῦ Ἐπιταφίου τὶς ψυχές μας ὡς σύμβολα ζωῆς, ὀμορφιᾶς καὶ ἀναγέννησης, γιὰ νὰ δεχτοῦμε τὸν Λυτρωτὴ τῆς Ζωῆς καὶ νὰ ἀγγίξουμε τὴν αἰώνια χαρὰ τῆς Βασιλείας Του.

Καλὴ Ἀνάσταση!

Διάπυρος εὐχέτης πρὸς τὸν σταυρωθέντα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Σήμερα 12 Ἀπριλίου ἐ. ἒ., ὁ Σεβασμιώτατος  ἱερούργησε στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Κομοτηνῆς. Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας,  υποδέχτηκε τά μέλη τοῦ Μορφωτικοῦ Ὁμίλου Κομοτηνῆς, ὅπου τραγούδησαν τά Κάλαντα τοῦ Λαζάρου .

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαριστῶντας τους θερμά , εὐχήθηκε   τά δέοντα γιά τίς Ἃγιες ἡμέρες καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

«Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΙΛΟΓΗ»

            Δύο γεγονότα μᾶς ἀφηγεῖται τό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων : τήν ἄλειψη τοῦ Χριστοῦ μέ πολύτιμο μύρο ἀπό τήν Μαρία τήν ἀδελφή του Λαζάρου καί τήν θριαμβευτική εἴσοδο τοῦ Μεσσία στά Ἱεροσόλυμα, πού ἔγινε ἕξι μέρες πρίν ἀπό τό ἑβραϊκό Πάσχα.

Στό ἐπεισόδιο τῆς ἀλείψεως μέ μύρο βλέπει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός ἕνα προανάκρουσμα τοῦ πάθους καί τοῦ ἐνταφιασμοῦ Του. «Ἄφες αὐτήν», λέγει πρός τόν Ἰούδα πού δυσανασχετεῖ γιά τήν σπατάλη καί πού ἐνδιαφέρεται δῆθεν γιά τούς πτωχούς, «εἰς τήν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου ἐποίησεν αὐτό». «Τούς πτωχούς γάρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμέ δέ οὐ πάντοτε ἔχετε».

Βέβαια τά λόγια αὐτά δέν στρέφονται κατά τῆς ἀγαθοεργίας καί τῆς φιλοπτωχίας, ἀλλ’ ὑπάρχουν στιγμές σημαντικές πού ἡ ἀγαθοποιός δράση πρέπει νά δώσει τή θέση της σέ μία προσωπική λατρευτική ἐνατένιση τοῦ Κυρίου, σέ μία ἐκδήλωση εὐγνωμοσύνης πρός τόν σταυρωμένο καί ἀναστημένο Χριστό.

Μέσα στήν πλούσια ἀγαθοεργό δράση κινδυνεύει κανείς νά ξεχάσει τό δοτήρα τῶν ἀγαθῶν, τήν πηγή παντός ἀγαθοῦ.

Μετά τό ἐπεισόδιο αὐτό πού ἔγινε στό σπίτι τοῦ ἀναστημένου Λαζάρου, ὁ λαός γεμάτος ἐνθουσιασμό ὑποδέχεται τόν Χριστό πού εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα. Ἡ κραυγή «ὡσαννά» — πού σημαίνει «σῶσε μας» — «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ» δείχνει ὅτι ὁ λαός βλέπει τόν Χριστό σάν τόν ἐλευθερωτή βασιλιά πού θά δώσει τή λύση στά πολλά προβλήματά του.Καί εἶναι πραγματικά βασιλιάς ὁ Χριστός, ἡ δόξα Του ὅμως συνίσταται στόν σταυρό, ἡ δύναμή Του στήν ἀγάπη καί τήν συγχωρητικότητα, κι ἡ ἐπικράτειά Του βρίσκεται στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ βασιλεία πού διακηρύσσει «οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου». Ὁ κόσμος αὐτός θέλει τήν σιγουριά καί τήν δύναμη, θέλει νά ἐξασφαλισθεῖ μέ τήν ἐξουσία, κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιά νά σταθεῖ γερά στά πόδια του. Ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ δέν ἔχει σχέση μέ τά ἐξωτερικά κοσμικά σχήματα, μέ τήν ὀργάνωση, μέ τήν δύναμη, εἶναι βασιλεία ἀγάπης, εἰρήνης καί δικαιοσύνης.

Ἡ εὐαγγελική αὐτή περικοπή, πού ἀποτελεῖ ἕνα προανάκρουσμα τῆς ἱστορίας τοῦ πάθους ἀλλά καί τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, μᾶς καλεῖ νά λάβουμε θέση μέ ὅλη τήν ὕπαρξή μας ἔναντί Του ζωηφόρου σταυροῦ. Ἀπό τό ἄν τοποθετηθεῖ κανείς ὅπως ὁ Ἰούδας ἤ ὅπως ἡ Μαρία, ὅπως οἱ φαρισαῖοι ἤ ὅπως οἱ μαθητές, θά ἐξαρτηθεῖ ὁ θάνατος ἤ ἡ ζωή του.  

Τὴν Τετάρτη 9 Ἀπριλίου ἐ.ἒ., ἡ Ἱερά Μητρόπολη σὲ συνεργασία μὲ τὸν Σύνδεσμο Θεολόγων Ν. Ροδόπης, πραγματοποίησε ἐπετειακή ἐκδήλωση  μὲ θέμα : «1700 χρόνια θεολογικῆς παράδοσης : Ἡ κληρονομιά τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου», στήν αἲθουσα τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου «Γεώργιος Παυλίδης» .

Στήν ἐκδήλωση αὐτήν ὁμίλησαν οἱ Θεολόγοι Καθηγητές τῆς Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως Ν. Ροδόπης καί ἡ Χορωδία τοῦ Συλλόγου Φίλων τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς ἒψαλε τροπάρια ἀπό τὴν ὑμνογραφία περί τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

Ὁ Σεβασμιώτατος στόν λόγο του τόνισε τὴν καθοριστική για τήν πίστη μας σημασία τῆς  Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καί συμπληρώθηκε ἀργότερα ἀπό τὴν Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, καθιέρωσε τὸν ὅρο «ὁμοούσιος» καὶ ὅρισε τὴν ἡμερομηνία ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Σήμερα Τετάρτη 9 Ἀπριλίου ἐ.ἒ.,  ὁ Σεβασμιώτατος τέλεσε τό Μυστήριον τοῦ Ἱεροῦ Εὐχελαίου στή Μονάδα Φροντίδος Ἡλικιωμένων (Γηροκομεῖον) Κομοτηνῆς καί δεήθηκε ἰδιαιτέρως ὑπέρ ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγιείας τῶν ἀσθενούντων.

Τέλος, εὐχήθηκε Καλό Πάσχα καί Καλή Ἀνάσταση, πρός ἃπαντας τούς παρισταμένους, τό Νοσηλευτικό καί Διοικητικό Προσωπικό ἀντιστοίχως.