ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

+ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΘΕΟΥ

 «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια ἀναγράφω Σοι ἡ Πόλις Σου, Θεοτόκε!»

Ἐφέτος συμπληροῦνται χίλια τετρακόσια ἔτη ἀφ’ ὅτου, εἰς τιμὴν τῆς Θεοτόκου, ἐψάλη ἐπισήμως ἐπ’ ἐκκλησίας, καὶ μάλιστα ὀρθίων ἱσταμένων πάντων τῶν πιστῶν, τὸ σήμερον παγκοίνως γνωστὸν ὡς ὁ «Ἀκάθιστος Ὕμνος» Κοντάκιον, ποίημα ὑψήγορον καὶ διθυραμβικόν, ἀναφερόμενον, ἱστορικῶς καὶ θεολογικῶς, μὲ μοναδικὸν πλοῦτον καλλιε-πείας, εἰς τὴν Ἔνσαρκον Θείαν Οἰκονομίαν καὶ τὴν εἰς αὐτὴν μοναδικὴν συμβολὴν τῆς Παναχράντου Θεομήτορος. 

Οἱ προσευχόμενοι πιστοὶ διὰ τοῦ Κοντακίου τούτου χαιρετίζουν εὐσεβῶς τὴν Πανα-γίαν μὲ ἀλλεπαλλήλους ἐπαναλήψεις τῆς πρώτης πρὸς τὴν Κεχαριτωμένην προσφω-νήσεως τοῦ εὐαγγελιζομένου τὴν χάριν καὶ τὴν χαρὰν Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, τῆς λέξεως «Χαῖρε», δι᾽ ἧς φανεροῦται τὸ «ἀπ᾽ αἰῶνος μυστήριον» καὶ συγκροτεῖται τῆς «σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον». Ἡ εἰς τὸν Ὕμνον τοῦτον ἐπανάληψις τοῦ «Χαῖρε» ἐπὶ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρας φορὰς πρὸς τὴν Παμμακάριστον Παρθένον, ἔχει προδήλως μυστικὴν ἔννοιαν. Παραπέμπει εἰς τὰς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρας χιλιάδας τῶν ἁγνῶν ἐκείνων Ἁγίων τῆς Ἀποκαλύψεως, τῶν ᾀδόντων ἐν κιθάρᾳ τὴν «καινὴν ᾠδὴν» ἐνώπιον τοῦ Θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ «ἀκολουθούντων τῷ Ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ»[1]. Ἁγνεύων ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ κατά τε τὸ ἦθος καὶ τὸ δόγμα, ἀφωσιωμένος ἕως ἐσχάτου εἰς τὸν σαρκωθέντα Θεὸν Λόγον, καὶ ἡνωμένος ἀρρήκτως μετ’ Αὐτοῦ, ὑμνεῖ τὴν σωτηριώδη Θείαν Οἰκονομίαν καὶ ταυτοχρόνως χαιρετίζει ἐν ᾠδαῖς ᾀσμάτων μουσουργικῶν τὴν Ὑπερένδοξον Μητέρα τοῦ Κυρίου καὶ Μητέρα τῆς Ἐκκλησίας, τὴν κραταιὰν προστασίαν αὐτῆς καὶ τοῦ εὐσεβοῦς πληρώματός της! 

Ἠ Εἰσαγωγὴ τοῦ Κοντακίου, τὸ Προοίμιόν του, ἦτο ἐξ ἀρχῆς τὸ γνωστὸν «Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει…», τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου, ὅπερ φανεροῖ ὅτι ὁ ὅλος ὕμνος προσιδιάζει εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν ἑορτήν, τῆς ὁποίας καὶ σήμερον ἀκόμη ἡ ὅλη Ἀκολουθία τῶν «Χαιρετισμῶν» ἀποτελεῖ ὡραῖον καὶ καλλιανθῆ προεόρτιον καὶ μεθέορτον στέφανον. Ἐν τῇ πορείᾳ, καθιερώθη νέος εἰσαγωγικὸς ὕμνος, τὸ «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τὰ νικητήρια», προκειμένου νὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐγνώμων τοῦ λαοῦ εὐχαριστία πρὸς Ἐκείνην, «δι’ ἧς ἐγείρονται τρόπαια», «δι’ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι!» 

Ἡ σωτηρία τῆς Πόλεως καὶ τῆς ὅλης Αὐτοκρατορίας ἐκ τῆς δεινῆς ἐχθρικῆς ἐπιδρομῆς Ἀβάρων καὶ Περσῶν, ἀπουσιάζοντος τοῦ Αὐτοκράτορος Ἡρακλείου μετὰ τοῦ στρατοῦ, ἀγωνιζομένου μακρὰν διὰ τὴν ἐπανάκτησιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, ἀπεδόθη δικαίως εἰς τὴν κραταιὰν προστασίαν καὶ βοήθειαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, εἰς τὴν Ὁποίαν ὁ κτίτωρ Ἰσαπόστολος Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας εἶχεν εὐσεβάστως ἀφιερώσει τὴν Νέαν Ρώμην. Δεχομένη ἡ Θεομήτωρ τὴν ἀπὸ καρδίας ἀδιάλειπτον καὶ ἀγωνιώδη δέησιν κλήρου καὶ λαοῦ, ὄχι μόνον ἀνεπτέρωσε τὸ φρόνημα τῶν ὀλίγων ὑπερασπιστῶν, ἀλλὰ καὶ μέγα θαῦμα εἰργάσατο, τὴν διὰ συστροφῆς θυελλωδῶν ἀνέμων ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τοῦ στόλου τῶν πολιορκητῶν, κατόπιν τῆς ὁποίας ἐκεῖνοι ἐτράπησαν εἰς ἄτακτον φυγὴν καὶ οὕτως ἐσώθη ἡ Πόλις. Ἀξιοχρέως, λοιπόν, «ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν», ἡ Θεοτοκούπολις ἀνέγραψε τὰ νικητήρια εἰς τὴν Παναγίαν, τὴν ὁποίαν ἔκτοτε ὠνόμασεν «Ὑπέρμαχον Στρατηγόν» της, καὶ ὡς τοιαύτην πάλιν καὶ πολλάκις ἐπεκαλέσθη κατὰ τὴν πολυκύμαντον τοῦ Γένους ἱστορίαν καὶ ἔλαβεν ἑκάστοτε γλυκεῖαν πεῖραν τῆς ἀγάπης καὶ τῆς κραταιᾶς Σκέπης Της! 

Ὁ ἱστορικὸς Ναὸς τῶν Βλαχερνῶν, ὅπου κατὰ παράδοσιν παλαιὰν ἐτελεῖτο ἑβδομαδιαίως ἱερὰ Ἀγρυπνία πρὸς τιμὴν τῆς Θεομήτορος, συχνάκις καὶ μὲ Αὐτοκρα-τορικὴν παρουσίαν, κατὰ τὴν νύκτα της 7^ης Αὐγούστου 626 ἐδέχθη τὰ συρρεύσαντα πλήθη τοῦ διασωθέντος θεόφρονος λαοῦ, ἐν συγκινήσει πολλῇ καὶ μετὰ δακρύων εὐγνωμοσύνης «ἀπονέμοντα Αὐτῇ τὴν προσκύνησιν» καὶ ψάλλοντα τὸ Κοντάκιον μὲ τὸ νέον πλέον προοίμιον, ὡς ἐποφειλομένην εὐχαριστίαν καὶ χρεωστικὴν δοξολογίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὴν «τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος τὴν ἔχουσαν»[2], κατὰ τὴν μοῦσαν τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης, τὴν Ἐλευθερώτριαν καὶ Σώτειρα τῆς Πόλεως καὶ τοῦ ὅλου κράτους! 

Ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης, ὁ «Ἀκάθιστος Ὕμνος», τὸ περίλαμπρον ἀριστοτέχνημα τοῦτο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ποιήσεως, ἀσύγκριτον μνημεῖον τοῦ ἕλληνος λόγου καὶ χρυσο-πλοκώτατον τέχνημα θεοπνεύστου Θεολογίας,  κατέστη ὁ πλέον δημοφιλὴς ὕμνος τῆς λειτουργικῆς ἡμῶν ζωῆς, ἐντρύφημα γλυκύτατον τῶν Χριστιανῶν. Ἔχει μεταφρασθῆ πρὸ πολλοῦ εἰς πολλὰς γλώσσας. Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερεῖς τὸν ραψῳδοῦν ἐν κατανύξει. Οἱ Μοναχοὶ τὸν ἀπαγγέλουν καθημερινῶς, οἱ δὲ πιστοὶ πολλάκις καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους. Θεολόγοι ἀναλύουν τὰς ὑψηλὰς δογματικάς του ἀναβάσεις. Φιλολογοῦντες καὶ λογοτεχνοῦντες καταδύονται εἰς τοὺς ὡραίους βυθοὺς τῆς ἐκφραστικῆς του κομψότητος καὶ τοῦ ποιητικοῦ του μεγαλείου. Ποιηταὶ καὶ ζωγράφοι ἐμπνέονται ἀπὸ τὰς φωτεινὰς λυρικάς του ἐκφράσεις. Ἁγιογράφοι ἱστοροῦν ὡραίας εἰκόνας ἐκ τῶν πολυπληθῶν τοῦ περιεχομένου του. Οἱ μύσται τῆς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς τὸν ἐπενδύουν μὲ περίτεχνα ἱερὰ μελίσματα. Ἀλλὰ ὁ «Ἀκάθιστος Ὕμνος» πάντοτε εἶναι θεοπρεπὴς προσευχὴ τῆς Ἐκκλησίας! Φωνὴ τῆς εὐσεβούσης τῶν Χριστιανῶν καρδίας! Δοξολογία ἐν ταὐτῷ καὶ εὐχαριστία καὶ δέησις καὶ ἱκεσία πρὸς τὸν «δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν, καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα», καὶ παραλλήλως πρὸς τὴν ἔχουσαν Μητρικὴν πρὸς τὸν Θεὸν παρρησίαν καὶ πολλαχῶς καὶ πολυτρόπως πάντοτε τὴν κραταιὰν Αὐτῆς βοήθειαν καὶ σκέπην δαψιλεύουσαν εἰς τὸ εὐσεβὲς Γένος τῶν Ὀρθοδόξων. 

Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος καλεῖ κάθε πιστὸν νὰ γρηγορῇ καὶ νὰ παραμένῃ ὀρθὸς καὶ εὐσταλής, ἐν ταπεινώσει καὶ προσευχῇ, ἐνώπιον τῶν μεγάλων προκλήσεων τῆς ἐποχῆς μας, εἰς τὰς δυστήνους ἡμέρας τῶν πολλῶν ἀναταράξεων καὶ πολεμικῶν συρράξεων, τὰς ὁποίας διέρχεται κατ’ αὐτὰς ἡ ἀνθρωπότης. Ἂς δεηθῶμεν ἐκτενῶς, ὅπως ἡ Μήτηρ τῆς «Εἰρήνης τοῦ Θεοῦ», φιλοτιμουμένη ἐκ τῆς ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν πιστῶν καὶ ἐν κατανύξει καὶ εὐλαβείᾳ προσευχητικῆς ἀποδόσεως τοῦ «Ἀκαθίστου Ὕμνου» Της, ἐνεργήσῃ καὶ αὖθις ὡς «Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς» παντὸς ἀδικουμένου καὶ κινδυνεύοντος, καὶ ὡς Σκέπη κραταιὰ τῶν ἀνὰ τὴν Οἰκουμένην τέκνων τῆς Ἐκκλησίας, βραβεύουσα εἰς τὸ ἀνθρώπινον γένος τὴν ἀληθῆ καὶ «πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν»[3] Εἰρήνην τοῦ Υἱοῦ Της!

Ἐν ἔτει σωτηρίῳ ,βκς´, κατὰ μῆνα Μάρτιον (κζ´)

Ἐπινεμήσεως Γ´

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος ἐν Χριστῷ εὐχέτης.

+ ὁ Χαλκηδόνος Ἐμμανουὴλ ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Καρπάθου καὶ Κάσου Ἀμβρόσιος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Μιλήτου Ἀπόστολος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Προικοννήσου Ἰωσὴφ ἐν Χριστῷ εὐχέτης     

+ ὁ Φιλαδελφείας Μελίτων ἐν Χριστῷ εὐχέτης     

+ ὁ Κολωνείας Ἀθανάσιος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Ἰκονίου Θεόληπτος ἐν Χριστῷ εὐχέτης     

+ ὁ Μπουένος Ἄϊρες Ἰωσὴφ ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Σουηδίας καὶ πάσης Σκανδιναυΐας Κλεόπας ἐν Χριστῷ εὐχέτης

+ ὁ Ἴμβρου καὶ Τενέδου Κύριλλος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Ντένβερ Κωνσταντῖνος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

+ ὁ Ἀγκύρας Γρηγόριος ἐν Χριστῷ εὐχέτης    

_____

1. Ἀποκ. ιδ´, 1-5.

2. Θεοτοκάριον, Ἦχος πλ. α΄, τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας.

3. Φιλιπ. δ΄, 7.

Τό ἀπόγευμα τῆς Δ΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν,  22 Μαρτίου  2026 , τελέσθηκε  ἡ ἀκολουθία τοῦ  Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, κατά τήν διάρκεια τοῦ ὁποίου ὁμίλησε ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἰγνάτιος Μουρτζανός Πρωτοσύγκελος,  τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου, μὲ θέμα : «Ἡ ζωή μας στὸν κήπο τῆς Γεσθημανῆς».

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Tήν Κυριακή 22 Μαρτίου 2026, Δ΄ τῶν Νηστειῶν, ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε στὸν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς καὶ τέλεσε ἐπιμνημόσυνη δέηση ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ὑπό τῶν Βουλγάρων καί τῶν Νεοτούρκων ἀναιρεθέντων πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν Θρακῶν, κατά τὴν Γενοκτονία τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Τόν πανηγυρικόν τῆς ἡμέρας ἐξεφώνησε ἐντός τοῦ Ναοῦ ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Χρῆστος Μορφακίδης, Ἐπίκουρος Καθηγητής τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Διοικήσεως καί Πολιτικῆς Ἐπιστήμης τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη εἰς τήν ἱστορία τοῦ ἐπονομαζομένου «μαύρου Πάσχα» τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐπεσήμανε δε, τήν σπουδαιότητα τῆς πρωτοβουλίας τοῦ Μητροπολίτου μας κ. Παντελεήμονος διά τήν ἐπίσημην καθιέρωσιν τῆς Ἡμέρας Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἀλλά καί τήν ἀνέγερσιν τοῦ μνημείου, προσκαλῶντας τούς μετέχοντας ἰδιαιτέρως δέ τούς νέους νά μιμηθοῦν τό θάρρος καί τήν αὐταπάρνησιν τῶν πεσόντων καί νά διατηροῦν ἄσβεστον τήν ἐλπίδα στόν Θεό.

 Ἐν συνεχείᾳ, παρουσίᾳ τοπικῶν ἀρχῶν, συλλόγων καί πλήθους πιστῶν, ἀνέπεμψε ἐπιμνημόσυνη δέηση ἔμπροσθεν τοῦ μνημείου τῶν θυμάτων τῶν διωγμῶν τοῦ Θρακικοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὸ ὁποῖο εὑρίσκεται στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Ἐνοριακοῦ Ναοῦ Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

πατήστε  ΕΔΩ  για να διαβάσετε τήν ομιλία

Ἀνακοινώνεται, ὅτι τὴν Τρίτη 24 Μαρτίου 2026 τό ἀπόγευμα καὶ ὣρα 19:30,  θὰ τελεσθεῖ Ἱερὰ Ἀγρυπνία ἐπί τῇ ἐορτῇ τοῡ Εὐαγγελισμοῡ τῇς Θεοτόκου.

          Καλοῦνται οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ νά συμμετά­σχουν στήν Ἱερὰ Ἀγρυπνία πρὸς πνευματικὴ ὠφέλεια.

Ἐκ τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς

          Τήν Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στήν ἀκολουθία τῆς Δ΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν  Ὑπεραγία Θεοτόκο, ὡς ἀκολούθως:

Ὥρα 17:00. Ἱερός Ναός Ἁγίας Παρασκευῆς Κομοτηνῆς.

Ὥρα 19:00: Ἱερός Καθεδρικός Ναός Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς.

 Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στό πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί προέτρεψε τούς πιστούς νά ἀντλήσουν δύναμη καί χαρά ἀπό τήν πνευματική μας Μητέρα.

          Προέτρεψε τοὺς πιστοὺς νὰ βιώσουν τὴν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὄχι ἁπλὰ ὡς μία τυπικὴ νηστεία, ἀλλὰ ὡς μία εὐκαιρία ἐσωτερικῆς ἀναγέννησης καὶ μετανοίας.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Σήμερα Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατά τήν Ἀκολουθία τῇς Δ΄ Στάσης τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, στήν Σχολή Δοκίμων Ἀστυφυλάκων Κομοτηνῆς.

          Στὸ κήρυγμά του ἐξῆρε τὸν ρόλο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὸ σχέδιο τῆς Οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καὶ εὐχήθηκε καλό ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ καλό Πάσχα.

πατήστε  ΕΔΩ  για περισσότερες φωτογραφίες

Σήμερα Παρασκευὴ 20 Μαρτίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, εὐγενῶς προσκληθείς παρέστη στὴν ἔναρξη τοῦ 13^ου Διεθνοῦς Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Δημοσιολόγων (ΕΕΔ), μὲ θέμα: «Τὸ Δημόσιο Δίκαιο σὲ ἐποχὴ ἀμφισβητήσεων τῶν ἀξιῶν του καὶ ἀναστοχασμοῦ », τὸ ὁποῖο πραγματοποιεῖται στὸ Ἀμφιθέατρο τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης καὶ ἀπηύθυνε σχετικό χαιρετισμὸ, εὐχόμενος πλήρη ἐπιτυχία στὶς ἐργασίες τοῦ Συνεδρίου καὶ πλούσια τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ σὲ ὅλους.

Παρακάτω παρατίθεται ὁ χαιρετισμός τοῦ Σεβασμιωτάτου: 

Χ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Σ Μ Ο Σ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

ΣΤΟ 13^o ΕΤΗΣΙΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΩΝ.

(ΚΟΜΟΤΗΝΗ, 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025)

Ἐλλογιμώτατοι καὶ ἀγαπητοὶ Καθηγητές·

Ἀξιότιμοι λειτουργοὶ τῆς Δικαιοσύνης·

Ἐκλεκτὰ μέλη τῆς Ἕνωσης Ἑλλήνων Δημοσιολόγων·

Κυρίες καὶ κύριοι·

          Μὲ ἰδιαίτερη χαρὰ καὶ εἰλικρινῆ ἐκτίμηση ἀπευθύνω τὸν χαιρετισμό μου στὸ συνέδριό σας, τὸ ὁποῖο πραγματεύεται ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐπίκαιρο θέμα: «τὸ Δημόσιο Δίκαιο σὲ μιὰ ἐποχὴ ἀμφισβήτησης τῶν ἀξιῶν του καὶ ἀναστοχασμοῦ». Ἡ συνάντησή σας ἀποτελεῖ σημαντικὴ εὐκαιρία ὄχι μόνο γιὰ ἐπιστημονικὴ ἀνταλλαγὴ ἀπόψεων, ἀλλὰ καὶ γιὰ οὐσιαστικὸ προβληματισμὸ γύρω ἀπὸ τὶς ἀρχὲς ποὺ στηρίζουν τὴν ὀργάνωση τῆς πολιτείας καὶ τὴ συνοχὴ τῆς εὐαίσθητης κατὰ τὴν χρονικὴ συγκυρία κοινωνίας μας.

          Σὲ μία πολλὴ γρήγορη διαδικτυακὴ ἀναζήτηση ἀνέγνωσα ὅτι «τὸ Δημόσιο Δίκαιο δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα σύνολο κανόνων ποὺ ρυθμίζουν τὴ λειτουργία τῶν θεσμῶν. Στὸν πυρῆνα του ὑπηρετεῖ θεμελιώδεις ἀξίες, ὅπως ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἰσότητα ἐνώπιον τοῦ νόμου, ἡ προστασία τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας, ἡ λογοδοσία τῆς ἐξουσίας, ἡ ἀσφάλεια δικαίου καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὸ πλαίσιο τοῦ κοινοῦ καλοῦ». Οἱ ἀρχὲς αὐτὲς συγκροτοῦν τὸ θεμέλιο τοῦ κράτους δικαίου καὶ ἐκφράζουν βαθύτερες ἠθικὲς ἐπιλογὲς μιᾶς κοινωνίας ποὺ ἐπιδιώκει νὰ ὀργανώνεται μὲ σεβασμὸ πρὸς τὸν ἄνθρωπο.

          Ἡ ἱστορικὴ ἐμπειρία δείχνει ὅτι οἱ θεσμοὶ ἀποκτοῦν πραγματικὴ δύναμη μόνο ὅταν ἐμπνέονται ἀπὸ τέτοιες ἀξίες. Ἡ δικαιοσύνη δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἐφαρμογὴ κανόνων· εἶναι ἡ διαρκὴς προσπάθεια διατήρησης τῆς ἰσορροπίας ἀνάμεσα στὴν ἐξουσία καὶ τὴν ἐλευθερία, ἀνάμεσα στὸ συμφέρον τῆς πολιτείας καὶ στὴν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου.

          Στὴν Ἁγία Γραφὴ ἡ δικαιοσύνη προβάλλεται ὡς θεμέλιο τῆς κοινωνικῆς ζωῆς: «Δικαιοσύνην μάθετε οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς» (Ἠσ. 26,9), ἐνῷ στὶς Παροιμίες διαβάζουμε ὅτι «δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος» (Παροιμ. 14,34). Ἡ βιβλικὴ αὐτὴ προοπτικὴ ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ εὐημερία μιᾶς κοινωνίας συνδέεται πρωτίστως μὲ τὴ δικαιοσύνη καὶ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὸν ἄνθρωπο.

          Σήμερα, ὅμως, παρατηρεῖται μιὰ αὐξανόμενη ἀμφισβήτηση τῶν ἀξιῶν ποὺ θεμελιώνουν τὸ Δημόσιο Δίκαιο. Ἡ ἀμφισβήτηση αὐτὴ συχνὰ πηγάζει ἀπὸ ἐμπειρίες τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητας : ἀπὸ τὴν αἴσθηση καθυστέρησης στὴν ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης, ἀπὸ τὶς κοινωνικὲς ἀνισότητες ἢ ἀπὸ τὴν ἐντύπωση ὅτι οἱ θεσμοὶ δὲν λειτουργοῦν πάντοτε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο γιὰ ὅλους.

          Παράλληλα, οἱ ραγδαῖες τεχνολογικὲς καὶ κοινωνικὲς μεταβολὲς δημιουργοῦν νέα ἐρωτήματα γιὰ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων καὶ γιὰ τὴν ἰσορροπία ἀνάμεσα στὴν ἐλευθερία καὶ τὴν ἀσφάλεια. Σὲ αὐτὸ τὸ περιβάλλον ἀναπτύσσεται συχνὰ μιὰ εὐρύτερη κρίση ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς θεσμούς, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει καὶ τὴν ἀντίληψη τῶν πολιτῶν γιὰ τὶς ἀξίες ποὺ στηρίζουν τὸ κράτος δικαίου.

Μέσα σὲ αὐτὴ τὴ συγκυρία, θεωρῶ ἐξόχως σημαντικὸ τὸν ἀναστοχασμὸ ποὺ ἐπιχειρεῖ τὸ συνέδριό σας. Ἀκριβῶς ἐπειδὴ καλεῖσθε νὰ ἑρμηνεύσετε τὶς νέες πραγματικότητες καὶ νὰ συμβάλετε στὴν ἀνανέωση τῶν θεσμῶν, ἐπανασυνδέοντάς τους μὲ τὶς θεμελιώδεις ἀξίες ποὺ τοὺς στηρίζουν.

          Ἡ Ἐκκλησία, ἀπὸ τὴ δική της πλευρά, δὲν παρεμβαίνει στὴ λειτουργία τῆς Πολιτείας οὔτε στὴ διαμόρφωση τῆς νομικῆς τεχνικῆς. Μπορεῖ ὅμως νὰ συμβάλει σὲ ἕνα βαθύτερο ἐπίπεδο : στὴν καλλιέργεια τοῦ ἀξιακοῦ καὶ ἠθικοῦ ὑποβάθρου ποὺ ἐπιτρέπει στοὺς θεσμοὺς νὰ λειτουργοῦν οὐσιαστικά.

          Ἡ χριστιανικὴ παράδοση ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ δικαιοσύνη δὲν εἶναι μόνο ἐξωτερικὸς κανόνας ἀλλὰ στάση ζωῆς. Ὁ προφητικὸς λόγος καλεῖ: «Κρῖμα δίκαιον κρίνετε καὶ ἔλεος καὶ οἰκτιρμοὺς ποιεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ» (Ζάχ. 7,9). Ἡ δικαιοσύνη συνδέεται πάντοτε μὲ τὴν εὐθύνη πρὸς τὸν ἄλλον καὶ μὲ τὸν σεβασμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας.

          Σὲ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ συμβάλει θετικὰ στὴν ἀνάσχεση τῆς ἀμφισβήτησης τῶν ἀξιῶν ποὺ στηρίζουν τὸ Δημόσιο Δίκαιο. Μέσα ἀπὸ τὸν ποιμαντικό της λόγο καὶ τὴν κοινωνική της παρουσία ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ἐλευθερία συνδέεται μὲ τὴν εὐθύνη καὶ ὅτι ἡ ἐξουσία ὀφείλει νὰ ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο.

          Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις, θὰ ἤθελα νὰ συγχαρῶ θερμὰ τὴν Ἕνωση Ἑλλήνων Δημοσιολόγων γιὰ τὴν πρωτοβουλία αὐτοῦ τοῦ συνεδρίου. Εὔχομαι οἱ ἐργασίες σας νὰ συμβάλουν εὐμαρὼς στὸν γενικότερο ἐπιστημονικὸ διάλογο καὶ στὴν ἐνίσχυση τῶν ἀξιῶν ποὺ θεμελιώνουν τὸ κράτος δικαίου.

          Εὔχομαι κάθε ἐπιτυχία στὶς ἐργασίες τοῦ συνεδρίου σας καὶ κάθε εὐλογία στὸ ἔργο σας.

Οἱ μικρές πασχαλίτσες καί τά ἒντομα τῆς ἂνοιξης ζωντάνεψαν στά χέρια τῶν παιδιῶν τῶν Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας, καθώς ἦταν μιά εὐκαιρία νά ζωγραφίσουν καί νά μάθουν ἀπό τίς δασκάλες τους γιά τοὺς φτερωτοὺς αὐτοὺς ὂμορφους φίλους τους. αρίζοντάς τους κέφι καί ἀτελείωτη χαρά!

Τήν Τετάρτη 18^ης Μαρτίου 2026, οἱ κάτοικοι τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς μας, ἰδιαιτέρως ἀνήκοντες σέ εὐπαθεῖς ὀμάδες καί ἄπορες οἰκογένειες, ἔγιναν ἀποδέκτες τῆς δράσεως τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ὀργανισμοῦ «ΣΥΝ-ΕΝΩΣΗ», σέ συνεργασία μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη προσκαλεῖ ἅπαντας τοὺς εὐσεβεῖς  Χριστιανούς στὸν Κατανυκτικό Ἑσπερινό τῆς Δ΄ Κυριακῆς τῶν Νηστειῶν, ποὺ θά τελεσθεῖ στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς, 22 Μαρτίου 2026, καὶ ὥρα 6^η ἀπογευματινή, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιω­τάτου Μητροπολίτου μας. 

           Ὁμιλητής θὰ εἶναι ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης Ἱγνάτιος Μουρτζανός Πρωτοσύγκελος, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λαρίσης καί Τυρνάβου, μὲ θέμα : «Ἡ ζωή μας στὸν κήπο τῆς Γεσθημανῆς».