Τό ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης 2 Φεβρουαρίου ἐ.ἒ. ὁ Σεβασμιώτατος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου χοροστάτησε κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ εὐλόγησε τὴν βασιλόπιτα τοῦ Ἱερατικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως.

Ἀκολούθως, ὁ Σεβασμιώτατος εὐλόγησε τήν Βασιλόπιτα τού νέου ἔτους, πρός τιμήν τῶν Ἱερατικῶν οἰκογενειῶν, ὡμίλησε καταλλήλως πρός τούς Ἱερεῖς καί τά μέλη τῶν οἰκογενειῶν τους, ἐξαίροντας τήν διακονία τους καί τούς παρότρυνε νά συνεχίσουν τήν ἔνζηλο καί ἔνθεο προσφορά τους γιά τή σωτηρία τῶν ψυχῶν.

Παραλλήλως εὐχαρίστησε τίς Πρεσβυτέρες καί τά παιδιά τῶν Ἱερέων γιά τή συμπαράστασή τους πρός τούς Ἐφημερίους καί τούς προέτρεψε, ὥστε νά δίδουν πάντοτε τήν καλή μαρτυρία.

Τήν ἑορτή αὐτή πλαισίωσαν καί στόλισαν μέ τά ἐπίκαιρα τραγούδια τους, μαθητές τοῦ Μουσικοῦ Γυμνασίου Λυκείου Κομοτηνῆς.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν Πέμπτη, 1^η Φεβρουαρίου ἐ. ἒ., ὁ νέος Διοικητής τοῦ Δ΄Σ.Σ.  Στρατηγός Σταῦρος Παπασταθόπουλος, συνοδευόμενος ἀπό τόν Ἀνώτατο Διοικητή Φρουρᾶς Κομοτηνῆς, Ταξίαρχο κ. Ἀνέστη Ἐλευθεριάδη, ἐπισκέφθηκε τόν Σεβασμιώτατο στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἐν ὂψει τῆς ἀναλήψεως τῶν νέων καθηκόντων καί συζήτησαν θέματα κοινοῦ ἐνδιαφέροντος.

Ὁ Σεβασμιώτατος, τοῦ εὐχήθηκε ὑγεία, δύναμη, τὸν ἄνωθεν φωτισμό καὶ ἐνίσχυση στὴν ἐπιτέλεση τῶν ὑψηλῶν καθήκοντων του.

Τήν Τετάρτη, 31^η Ἰανουαρίου 2024, παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Τρύφωνος, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε κατά τὸν Πανηγυρικό Ἑσπερινό στόν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Ἐβρένου.

Τήν κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, Πέμπτη 1^η Φεβρουαρίου 2024, ἱερούργησε στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Κομοτηνῆς. Πρὸ τῆς Ἀπολύσεως τέλεσε τήν Ἀκολουθία τοῦ Ἁγιασμοῦ ἐπισυνάπτοντας τὴν εἰδική εὐχή τοῦ Ἁγίου.

Ἐνώπιον δε, τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας, ὁ Σεβασμιώτατος διάβασε τήν εὐχή ἐπί τῇ καθιερώσει Προσκυνηταρίου Εἰκονοστασίου. 

Στὸ κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὸν φιλόχριστο βίο τοῦ Ἁγίου Τρύφωνος καὶ ἰδιαιτέρως στό ἀνάργυρο τῆς ζωῆς του καί στή διδασκαλία τῶν αἰωνίων ἀληθειῶν τῆς πίστης μας καὶ κάλεσε τοὺς ὃλους νὰ ἀκολουθήσουν τὸ παράδειγμά του διατηρῶντας ἀνόθευτη τὴν ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ μεταδίδοντάς την στούς νέους μας.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τετάρτη, 31-1-2024 :

Ὥρα 17:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν ἑορτάζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Ἐβρένου. 

Πέμπτη, 1-2-2024 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγίου Τρύφωνος Κομοτηνῆς.

Ὥρα 17:00.  Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου θὰ χοροστατήσει κατά τὴν Ἀκολουθία τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στὸν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Κομοτηνῆς καὶ θὰ εὐλογήσει τὴν Βασιλόπιτα τοῦ Ἱερατικοῦ Συνδέσμου τῶν Κληρικῶν τῆς Μητροπόλεως.

Παρασκευή, 2-2-2024 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου θὰ ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Τῆς Τοῦ Θεοῦ Σοφίας Κομοτηνῆς.

Σάββατο, 3-2-2024 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Σπυρίδωνος Μωσαϊκοῦ καὶ θὰ τελέσει χειροτονία Διακόνου.

Κυριακή, 4-2-2024 :

Ὥρα 07:00. Ὁ Σεβασμιώτατος θά ἱερουργήσει στόν Ἱερό Ἐνοριακό Ναό Ἁγίας Βαρβάρας Κομοτηνῆς καὶ θὰ τελέσει τὸ τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο τοῦ μακαριστοῦ ἱερέως Γεωργίου Μενόπουλου.

«ΑΓΑΠΗ: Η ΑΣΦΑΛΗΣ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»

            Στὸν νομοδιδάσκαλο συνομιλητή του, πού ἐρωτᾶ τόν Χριστό, ποιά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐντολή τοῦ νόμου, ὁ Χριστός ἀπαντᾶ: «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδία σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλη τῇ διανοίᾳ σου» καὶ «τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Σ' αὐτὲς τὶς δύο ἐντολές,  «ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ

  προφῆτες κρέμανται».

Ἡ ἀγάπη μὲ τὴν διπλή της κατεύθυνση, πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπο, συνιστᾶ τὴν οὐσία ὄχι μόνο τῆς παλιᾶς ἀποκαλύψεως τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ λαὸ του, ἀλλὰ καὶ τῆς νέας, ποὺ θεμελιώνεται στὴ σταυρωμένη ἀγάπη τοῦ Υἱοῦ Του.

            Ἡ ἀγάπη τότε μόνο εἶναι γνήσια καὶ εἰλικρινής, ὅταν εἶναι ὁλοκληρωτική, ὅταν προέρχεται ἀπὸ ὅλη τὴν καρδιά, ἀπὸ ὅλη τὴν ψυχὴ καὶ ἀπὸ ὅλη τὴ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ διασπασμένος ἄνθρωπος, ὁ «δίψυχος», σὲ κανένα δὲν ἀρέσει, κι ἀκόμη λιγότερο στὸν Θεό, ὁ ὁποῖος ζητεῖ ὁλοκληρωτικὸ δόσιμο. Οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ ἀδυναμία ἢ ὑπολογισμὸ ἀρέσκονται στοὺς συμβιβασμούς. 

Ἕνα δεύτερο στοιχεῖο ποὺ ὁλοφάνερα ὑπογραμμίζεται στὴν περικοπὴ, εἶναι ἡ ὁριζόντια κατεύθυνση τῆς ἀγάπης. Τὸ «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν» βρίσκεται στὴν ἴδια γραμμὴ σπουδαιότητας μὲ τὸ «ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου...». Δὲν νοεῖται στὸν Χριστιανισμό ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ, ὅταν λείπει ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο, ὅταν στρέφει κανεὶς τὰ νῶτα του στὸν πονεμένο συνάνθρωπο, ὅταν κλείνει τὰ αὐτιά του στὴ δυστυχία τοῦ ἀδελφοῦ. Ψεύτης καὶ ὑποκριτὴς χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη,  ὅποιος λέει ὅτι ἀγαπάει τὸν Θεὸ, ἀλλά μισεῖ τὸν ἀδελφό του. Τὸ «ὡς σεαυτὸν» τῆς ἐντολῆς δὲν ἀφήνει περιθώρια γιὰ ἐπιφανειακὴ καὶ ψεύτικη ἀγάπη. Ὅποιος ἀγαπᾶ πραγματικὰ τὸν ἀδελφό, τὸν ἀγαπᾶ ὅπως τὸν ἑαυτό του. Ὁλοκληρωτική, πλήρης καὶ εἰλικρινὴς ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο: σ' αὐτὸ συνοψίζεται ἡ Παλαιὰ καὶ ἡ Καινὴ Διαθήκη, αὐτὸ τὸ μήνυμα ἔρχεται ὄχι μόνο ἀπὸ τόν λόγο, ἄλλα κυρίως ἀπὸ τὸν σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ.

Η Ι­Ε­ΡΑ ΣΥ­ΝΟ­ΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚ­ΚΛΗ­ΣΙ­ΑΣ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ

Ε ­Γ Κ Υ ­Κ Λ Ι ­Ο Σ   3 0 8 5

Πρός

τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Θέμα: «Ἐγκύκλιος τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος πε­ρί τοῦ Γάμου»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

          Ὅ­πως ἔ­χε­τε ἐ­νη­με­ρω­θῆ, μό­λις πρίν ἀπό λί­γες ἡ­μέ­ρες, δη­λα­δή τήν 23η Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 2024, συ­νῆλ­θε ἡ Ἱ­ε­ραρ­χί­α τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλ­λά­δος, πού εἶ­ναι ἡ Ἀ­νω­τά­τη Ἀρ­χή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας, γι­ά νά με­λε­τή­ση τό θέ­μα πού ἀ­νέ­κυ­ψε στίς ἡ­μέ­ρες μας, δη­λα­δή τήν θέ­σπι­ση τοῦ «πο­λι­τι­κοῦ γάμου» τῶν ὁ­μο­φυ­λο­φί­λων, μέ ὅ­λες τίς συ­νέ­πει­ες πού ἐ­πι­φέ­ρει αὐ­τό στό οἰκο­γε­νει­α­κό δί­και­ο.

          Ἡ Ἱ­ε­ραρ­χί­α συ­ζή­τη­σε ἐ­παρ­κῶς τό θέ­μα αὐ­τό μέ ὑ­πευ­θυ­νό­τη­τα καί νη­φα­λι­ό­τη­τα, ἀποδεικνύοντας γι­ά μι­ά ἀ­κό­μη φο­ρά τήν ἑ­νό­τη­τά της, καί στήν συ­νέ­χει­α ὁ­μό­φω­να ἀ­πο­φά­σι­σε τά δέ­ον­τα πού ἔ­χουν ἀ­να­κοι­νω­θῆ.

          Μι­ά ἀ­πό τίς ἀ­πο­φά­σεις πού ἔ­λα­βε εἶ­ναι νά ἐ­νη­με­ρώ­ση τό πλή­ρω­μά της, τό ὁ­ποῖ­ο θέ­λει νά ἀ­κού­ση τίς ἀ­πο­φά­σεις της καί τίς θέ­σεις της. Μέ­σα στό πλαί­σι­ο αὐ­τό, ἡ Ἱ­ε­ραρ­χί­α ἀπευ­θύ­νε­ται πρός ὅ­λους ἐ­σᾶς, γι­ά νά δι­α­τυ­πώ­ση τήν ἀ­λή­θει­α γι­ά τό σο­βα­ρό αὐ­τό θέ­μα.

          1. Τό ἔρ­γο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, δι­ά μέ­σου τῶν αἰ­ώ­νων, εἶ­ναι δι­πλό, δη­λα­δή θε­ο­λο­γι­κό, μέ τό νά ὁ­μο­λο­γῆ τήν πί­στη της, ὅ­πως τήν ἀ­πο­κά­λυ­ψε ὁ Χρι­στός καί τήν ἔ­ζη­σαν οἱ Ἅ­γι­οί της, καί ποι­μαν­τι­κό, μέ τό νά ποι­μαί­νη τούς ἀν­θρώ­πους στήν κα­τά Χρι­στόν ζω­ή.

          Αὐ­τό τό ἔρ­γο της φαί­νε­ται στήν Ἁ­γί­α Γρα­φή καί στίς ἀ­πο­φά­σεις τῶν Οἰ­κου­με­νι­κῶν καί Το­πι­κῶν Συ­νό­δων, οἱ ὁποῖ­ες θέ­σπι­σαν ὅ­ρους γι­ά τήν ὀρ­θό­δο­ξη πί­στη καί ἱ­ε­ρούς κα­νό­νες, πού κα­θο­ρί­ζουν τά ὅ­ρι­α μέ­σα στά ὁ­ποῖ­α πρέ­πει νά κι­νοῦν­ται ὅ­λα τά μέ­λη της, Κλη­ρι­κοί, Μο­να­χοί καί Λα­ϊ­κοί.

          Ἔτ­σι, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ποι­μαί­νει, δη­λα­δή θε­ρα­πεύ­ει τίς πνευ­μα­τι­κές ἀ­σθέ­νει­ες τῶν ἀν­θρώ­πων, ὥ­στε οἱ Χρι­στι­α­νοί νά ζοῦν σέ κοι­νω­νί­α μέ τόν Χρι­στό καί τούς ἀ­δελ­φούς τους, νά ἀ­παλ­λα­γοῦν ἀ­πό τήν φι­λαυ­τί­α καί νά ἀ­να­πτυ­χθῆ ἡ φι­λο­θε­ΐ­α καί ἡ φι­λαν­θρω­πί­α, δη­λα­δή ἡ ἰ­δι­ο­τε­λής, φί­λαυ­τη ἀ­γά­πη νά γί­νη ἀ­νι­δι­ο­τε­λής ἀ­γά­πη.

          2. Ὁ Θε­ός ἀ­γα­πᾶ ὅ­λους τούς ἀν­θρώ­πους, δι­καί­ους καί ἀ­δί­κους, ἀ­γα­θούς καί κα­κούς, ἁ­γί­ους καί ἁ­μαρ­τω­λούς∙ αὐ­τό κά­νει καί ἡ Ἐκ­κλη­σί­α. Ἄλ­λω­στε, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α εἶ­ναι πνευ­μα­τι­κό Νο­σο­κο­μεῖ­ο πού θε­ρα­πεύ­ει τούς ἀν­θρώ­πους, χω­ρίς νά ἀ­πο­κλεί­η κα­νέ­ναν, ὅ­πως δεί­χνει ἡ πα­ρα­βο­λή τοῦ Κα­λοῦ Σα­μα­ρεί­του, τήν ὁποί­α εἶ­πε ὁ Χρι­στός (Λουκ. ι΄, 30-37). Τό ἴδι­ο κά­νουν καί τά νο­σο­κο­μεῖ­α καί οἱ ἰ­α­τροί γι­ά τίς σω­μα­τι­κές ἀ­σθέ­νει­ες. Ὅ­ταν οἱ ἰ­α­τροί κά­νουν χει­ρουρ­γι­κές ἐπεμ­βά­σεις στούς ἀν­θρώ­πους, κα­νείς δέν μπο­ρεῖ νά ἰ­σχυ­ρι­σθῆ ὅ­τι δέν ἔ­χουν ἀ­γά­πη.

          Ἀλ­λά οἱ ἄν­θρω­ποι ἀν­τα­πο­κρί­νον­ται δι­α­φο­ρε­τι­κά σέ αὐ­τήν τήν ἀ­γά­πη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας∙ ἄλ­λοι τήν ἐ­πι­θυ­μοῦν καί ἄλ­λοι ὄ­χι. Ὁ ἥ­λι­ος ἀ­πο­στέλ­λει τίς ἀ­κτῖνες του σέ ὅ­λη τήν κτί­ση, ἄλ­λοι ὅ­μως φω­τί­ζον­ται καί ἄλ­λοι καί­γον­ται, καί αὐ­τό ἐξαρ­τᾶ­ται ἀ­πό τήν φύ­ση αὐ­τῶν πού δέ­χον­ται τίς ἡ­λι­α­κές ἀ­κτῖ­νες.

          Ἔτ­σι, ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ἀ­γα­πᾶ ὅ­λα τά βα­πτι­σθέν­τα παι­δι­ά της καί ὅ­λους τούς ἀν­θρώ­πους πού εἶ­ναι δη­μι­ουρ­γή­μα­τα τοῦ Θε­οῦ, μι­κρούς καί με­γά­λους, ἀγάμους καί ἐγγάμους, Κλη­ρι­κούς, Μο­να­χούς καί Λα­ϊ­κούς, ἐ­πι­στή­μο­νες καί μή, ἄρ­χον­τες καί ἀρ­χο­μέ­νους, ἑ­τε­ρο­φύ­λους καί ὁ­μο­φυ­λο­φί­λους, καί ἀ­σκεῖ τήν φι­λάν­θρω­πη ἀ­γά­πη της, ἀρ­κεῖ, βέ­βαια, νά τό θέ­λουν καί οἱ ἴ­δι­οι καί νά ζοῦν πραγ­μα­τι­κά στήν Ἐκ­κλη­σί­α.

          3. Ἡ Θε­ο­λο­γί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας γι­ά τόν Γάμο ἀ­πορ­ρέ­ει ἀπό τήν Ἁ­γί­α Γρα­φή, τήν δι­δα­σκα­λί­α τῶν Πα­τέ­ρων τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί τήν δι­ά­τα­ξη τοῦ Μυ­στη­ρί­ου τοῦ Γάμου.

          Στό βι­βλί­ο τῆς Γε­νέ­σε­ως γρά­φε­ται: «Καί ἐ­ποί­η­σεν ὁ Θε­ός τόν ἄν­θρω­πον, κα­τ’ εἰ­κό­να Θε­οῦ ἐ­ποί­η­σεν αὐ­τόν, ἄρσεν καί θῆ­λυ ἐ­ποί­η­σεν αὐ­τούς. Καί εὐ­λό­γη­σεν αὐ­τούς λέ­γων˙ αὐ­ξά­νε­σθε καί πλη­θύ­νε­σθε καί πλη­ρώ­σα­τε τήν γῆν καί κα­τα­κυ­ρι­εύ­σα­τε αὐ­τήν καί ἄρ­χε­τε τῶν ἰ­χθύ­ων τῆς θα­λάσ­σης καί τῶν πε­τει­νῶν τοῦ οὐ­ρα­νοῦ καί πάν­των τῶν κτη­νῶν καί πά­σης τῆς γῆς καί πάν­των τῶν ἑρ­πε­τῶν τῶν ἑρ­πόν­των ἐ­πί τῆς γῆς» (Γεν., 1, 27-28).

          Αὐ­τό ση­μαί­νει ὅ­τι «ἡ δυ­α­δι­κό­τη­τα τῶν δύ­ο φύ­σε­ων καί ἡ συμ­πλη­ρω­μα­τι­κό­τη­τά τους δέν ἀ­πο­τε­λοῦν κοι­νω­νι­κές ἐ­πι­νο­ή­σεις, ἀλ­λά πα­ρέ­χον­ται ἀ­πό τόν Θε­ό»∙ «ἡ ἱ­ε­ρό­τη­τα τῆς ἕνω­σης ἄν­δρα καί γυ­ναί­κας πα­ρα­πέμ­πει στήν σχέ­ση τοῦ Χρι­στοῦ καί τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας»∙ «ὁ χρι­στι­α­νι­κός Γάμος δέν εἶ­ναι ἁ­πλῆ συμ­φω­νί­α συμ­βί­ω­σης, ἀλ­λά ἱ­ε­ρό Μυ­στή­ρι­ο, δι­ά τοῦ ὁ­ποί­ου ὁ ἄν­δρας καί ἡ γυ­ναί­κα λαμ­βά­νουν τήν Χά­ρη τοῦ Θε­οῦ γι­ά νά προ­χω­ρή­σουν πρός τήν θέ­ω­σή τους»∙ «ὁ πα­τέ­ρας καί ἡ μη­τέ­ρα εἶ­ναι συ­στα­τι­κά στοι­χεῖ­α τῆς παι­δι­κῆς καί τῆς ἐ­νή­λι­κης ζω­ῆς».

          Ὅ­λη ἡ θε­ο­λο­γί­α τοῦ Γάμου φαί­νε­ται κα­θα­ρά στήν ἀκο­λου­θί­α τοῦ Μυ­στη­ρί­ου τοῦ Γάμου, στά τε­λού­με­να καί τίς εὐ­χές. Σ’ αὐτό τό Μυ­στή­ρι­ο ἡ ἕ­νω­ση ἀν­δρός καί γυ­ναι­κός ἱε­ρο­λο­γεῖ­ται ἐν Χρι­στῷ Ἰ­η­σοῦ, μέ τίς ἀ­πα­ραί­τη­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Τά ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα τοῦ ἐν Χρι­στῷ Γάμου εἶ­ναι ἡ δη­μι­ουρ­γί­α κα­λῆς συ­ζυ­γί­ας καί οἰ­κο­γε­νεί­ας, ἡ γέν­νη­ση παι­δι­ῶν, ὡς καρ­ποῦ τῆς ἀ­γά­πης τῶν δύ­ο συ­ζύ­γων, ἄν­δρα καί γυ­ναί­κας, καί ἡ σύν­δε­σή τους μέ τήν ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή ζω­ή. Ἡ μή ὕ­παρ­ξη παι­δι­ῶν χω­ρίς τήν εὐ­θύ­νη τῶν συ­ζύ­γων, δέν δι­α­σπᾶ τήν ἐν Χρι­στῷ συ­ζυ­γί­α.

          Ἡ χρι­στι­α­νι­κή πα­ρα­δο­σι­α­κή οἰ­κο­γέ­νει­α ἀ­πο­τε­λεῖ­ται ἀ­πό πα­τέ­ρα, μη­τέ­ρα καί παι­δι­ά, καί σέ αὐ­τήν τήν οἰ­κο­γέ­νει­α τά παι­δι­ά ἀ­να­πτύσ­σον­ται, γνω­ρί­ζον­τας τήν μη­τρό­τη­τα καί τήν πα­τρό­τη­τα πού θά εἶ­ναι ἀ­πα­ραί­τη­τα στοι­χεῖ­α στήν με­τέ­πει­τα ἐ­ξέ­λι­ξή τους.

          Ἐξ ἄλ­λου, ὅ­πως φαί­νε­ται στό «Εὐ­χο­λό­γι­ο» τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, ὑ­πάρ­χει σα­φέ­στα­τη σύν­δε­ση με­τα­ξύ τῶν Μυ­στη­ρί­ων τοῦ Βα­πτί­σμα­τος, τοῦ Χρί­σμα­τος, τοῦ Γάμου, τῆς Ἐ­ξο­μο­λο­γή­σε­ως καί τῆς Θεί­ας Κοι­νω­νί­ας τοῦ Σώ­μα­τος καί τοῦ Αἵ­μα­τος τοῦ Χρι­στοῦ. Κά­θε δι­ά­σπα­ση αὐ­τῆς τῆς σύν­δε­σης δη­μι­ουρ­γεῖ ἐκ­κλη­σι­ο­λο­γικά προ­βλή­μα­τα.

          Ἑ­πο­μέ­νως, βα­πτι­ζό­μα­στε καί χρι­ό­μα­στε γι­ά νά κοι­νω­νή­σου­με τοῦ Σώ­μα­τος καί τοῦ Αἵ­μα­τος τοῦ Χρι­στοῦ. Γί­νε­ται ὁ Γάμος ὥ­στε οἱ σύ­ζυ­γοι καί ἡ οἰ­κο­γέ­νει­α νά συμ­με­τέ­χουν στό Μυ­στή­ρι­ο τῆς θεί­ας Εὐ­χα­ρι­στί­ας καί νά κοι­νω­νοῦν τοῦ Σώ­μα­τος καί τοῦ Αἵμα­τος τοῦ Χρι­στοῦ. Κά­θε δι­ά­σπα­ση τῆς σχέ­σε­ως αὐ­τῆς τῶν Μυ­στη­ρί­ων συ­νι­στᾶ τήν ἐκ­κο­σμί­κευ­ση.

          Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α βα­σί­ζε­ται σέ αὐ­τήν τήν Πα­ρά­δο­ση, πού δό­θη­κε ἀ­πό τόν Θε­ό στούς Ἁ­γί­ους, καί δέν μπο­ρεῖ νά ἀ­πο­δε­χθῆ κά­θε ἄλ­λη μορ­φή Γάμου, πολ­λῷ δέ μᾶλ­λον τόν λε­γό­με­νο «ὁ­μο­φυ­λο­φι­λι­κό γάμο».

          4. Σέ ἕ­να εὐ­νο­μού­με­νο Κρά­τος ἡ Πο­λι­τεί­α μέ τά συν­τε­ταγ­μέ­να ὄρ­γα­νά της ἔ­χει τήν ἁρ­μο­δι­ό­τη­τα νά κα­ταρ­τί­ζη νο­μο­σχέ­δι­α καί νά ψη­φί­ζη νό­μους, ὥ­στε στήν κοι­νω­νί­α νά ὑπάρ­χη ἑ­νό­τη­τα, εἰ­ρή­νη καί ἀ­γά­πη.

          Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ὅ­μως, εἶ­ναι θε­σμός ἀρ­χαι­ό­τα­τος, ἔ­χει δι­α­χρο­νι­κές πα­ρα­δό­σεις αἰ­ώ­νων, συμ­με­τέ­χει σέ ὅ­λες τίς κα­τά και­ρούς δο­κι­μα­σί­ες τοῦ λα­οῦ, συ­νε­τέ­λε­σε ἀ­πο­φα­σι­στι­κά στήν ἐλευ­θε­ρί­α του, ὅ­πως φαί­νε­ται ἀ­πό τήν ἱ­στο­ρί­α, τήν πα­λαι­ό­τε­ρη καί τήν πρό­σφα­τη, καί πρέ­πει ὅ­λοι νά στέ­κον­ται μέ σε­βα­σμό, τόν ὁ­ποῖ­ο κα­τά και­ρούς δι­α­κη­ρύσ­σουν. Ἄλ­λω­στε καί ὅ­λοι οἱ ἄρ­χον­τες, ἐ­κτός ἀ­πό με­ρι­κές ἐ­ξαι­ρέ­σεις, εἶ­ναι δυ­νά­μει καί ἐ­νερ­γείᾳ μέ­λη της. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α οὔ­τε συμ­πο­λι­τεύ­ε­ται οὔ­τε ἀν­τι­πο­λι­τεύ­ε­ται, ἀλ­λά πο­λι­τεύ­ε­ται κα­τά Θε­όν καί ποι­μαί­νει ὅ­λους. Γι’ αὐ­τό καί ἔ­χει ἰ­δι­αί­τε­ρο λό­γο πού πρέ­πει νά γί­νε­ται σε­βα­στός.

          Στό θέ­μα τοῦ λε­γο­μέ­νου «πο­λι­τι­κοῦ γάμου τῶν ὁ­μο­φυ­λο­φί­λων», ἡ Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δος ὄ­χι μό­νον δέν μπο­ρεῖ νά σι­ω­πή­ση, ἀλ­λά πρέ­πει νά ὁ­μι­λή­ση, ἀ­πό ἀ­γά­πη καί φι­λαν­θρω­πί­α σέ ὅ­λους. Γι’ αὐ­τό ἡ Ἱ­ε­ραρ­χί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος στήν πρό­σφα­τη ἀ­πό­φα­σή της μέ ὁ­μό­φω­νο καί ἑ­νω­τι­κό τρό­πο, γι­ά λό­γους τούς ὁ­ποί­ους αἰ­τι­ο­λό­γη­σε, δήλωσε ὅτι «εἶ­ναι κά­θε­τα ἀν­τί­θε­τη πρός τό προ­ω­θού­με­νο νο­μο­σχέ­δι­ο».

          Καί αὐ­τή ἡ σα­φής ἀ­πό­φα­σή της στη­ρί­ζε­ται στό ὅ­τι «οἱ ἐμ­πνευ­στές τοῦ νο­μο­σχε­δί­ου καί οἱ συ­νευ­δο­κοῦν­τες σέ αὐ­τό προ­ω­θοῦν τήν κα­τάρ­γη­ση τῆς πα­τρό­τη­τας καί τῆς μη­τρό­τη­τας καί τήν με­τα­τρο­πή τους σέ οὐ­δέ­τε­ρη γο­νε­ϊ­κό­τη­τα, τήν ἐ­ξα­φά­νι­ση τῶν ρό­λων τῶν δύ­ο φύ­λων μέ­σα στήν οἰ­κο­γέ­νει­α καί θέ­τουν πά­νω ἀ­πό τά συμ­φέ­ρον­τα τῶν μελ­λον­τι­κῶν παι­δι­ῶν τίς σε­ξου­α­λι­κές ἐ­πι­λο­γές τῶν ὁ­μο­φυ­λο­φί­λων ἐ­νη­λί­κων».

          Ἐ­πί πλέ­ον, ἡ θέ­σπι­ση τῆς «υἱ­ο­θε­σί­ας παι­δι­ῶν» «κα­τα­δι­κά­ζει τά μελ­λον­τι­κά παι­δι­ά νά με­γα­λώ­νουν χω­ρίς πα­τέ­ρα ἤ μη­τέ­ρα σέ ἕ­να πε­ρι­βάλ­λον σύγ­χυ­σης τῶν γο­νε­ϊ­κῶν ρό­λων», ἀ­φή­νον­τας δέ ἀ­νοι­κτό πα­ρά­θυ­ρο γι­ά τήν λε­γό­με­νη «πα­ρέν­θε­τη κύ­η­ση», πού θά δώ­ση κί­νη­τρα «γι­ά τήν ἐ­κμε­τάλ­λευ­ση εὐ­ά­λω­των γυ­ναι­κῶν» καί ἀλ­λοί­ω­ση τοῦ ἱ­ε­ροῦ θε­σμοῦ τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας.

          Ὅ­λα αὐ­τά ἡ Ἐκ­κλη­σί­α, ἡ ὁ­ποί­α πρέ­πει νά ἐκ­φρά­ζη τό θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ καί νά κα­θο­δη­γῆ ὀρ­θό­δο­ξα τά μέ­λη της, δέν μπο­ρεῖ νά τά ἀ­πο­δε­χθῆ, δι­ό­τι δι­α­φο­ρε­τι­κά θά προ­δώ­ση τήν ἀπο­στο­λή της. Καί τό κά­νει αὐ­τό ὄ­χι μό­νο ἀ­πό ἀ­γά­πη στά μέ­λη της, ἀλ­λά ἀ­πό ἀ­γά­πη καί στήν ἴ­δι­α τήν Πο­λι­τεί­α καί τούς θε­σμούς της, ὥ­στε νά προ­σφέ­ρουν στήν κοι­νω­νί­α καί νά συν­τε­λοῦν στήν ἑ­νό­τη­τά της.

          Ἀ­πο­δε­χό­μα­στε, βέ­βαι­α, τά δι­και­ώ­μα­τα τῶν ἀν­θρώ­πων τά ὁ­ποῖ­α κι­νοῦν­ται σέ ἐ­πι­τρε­πτά ὅ­ρι­α, σέ συν­δυ­α­σμό μέ τίς ὑπο­χρε­ώ­σεις τους, ἀλ­λά ἡ νο­μι­μο­ποί­η­ση τοῦ ἀ­πο­λύ­του «δι­και­ω­μα­τι­σμοῦ», πού εἶ­ναι θε­ο­ποί­η­ση τῶν δι­και­ω­μά­των, προ­κα­λεῖ τήν ἴ­δι­α τήν κοι­νω­νί­α.

          5. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται γι­ά τήν οἰ­κο­γέ­νει­α, ἡ ὁ­ποί­α ἀπο­τε­λεῖ τό κύτ­τα­ρο τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, τῆς κοι­νω­νί­ας καί τοῦ Ἔθνους. Σέ αὐ­τό πρέ­πει νά συν­τεί­νη καί ἡ Πο­λι­τεί­α, ὅπως δι­α­λαμ­βά­νε­ται στό ἰ­σχῦ­ον Σύν­ταγ­μα ὅ­τι «ἡ οἰ­κο­γέ­νει­α ὡς θε­μέ­λι­ο τῆς συν­τή­ρη­σης καί προ­α­γω­γῆς τοῦ Ἔθνους, κα­θώς καί ὁ Γάμος, ἡ μη­τρό­τη­τα καί ἡ παι­δι­κή ἡ­λι­κί­α τε­λοῦν ὑ­πό τήν προ­στα­σί­α τοῦ Κρά­τους» (ἄρ. 21).

          Σύμ­φω­να δέ μέ τόν Κα­τα­στα­τι­κό Χάρ­τη τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος, πού εἶ­ναι νό­μος τοῦ Κρά­τους (590/1977), «ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Ἑλ­λά­δος συ­νερ­γά­ζε­ται με­τά τῆς Πο­λι­τεί­ας, προ­κει­μέ­νου πε­ρί θε­μά­των κοι­νοῦ ἐν­δι­α­φέ­ρον­τος ὡς.­.. τῆς ἐ­ξυ­ψώ­σε­ως τοῦ θε­σμοῦ τοῦ γάμου καί τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας» (ἄρ. 2).

          Ἔτ­σι, προ­τρέ­που­με τήν Πο­λι­τεί­α νά προ­βῆ στήν ἀν­τι­με­τώ­πι­ση τοῦ Δη­μο­γρα­φι­κοῦ προ­βλή­μα­τος «πού ἐ­ξε­λίσ­σε­ται σέ βόμ­βα ἕ­τοι­μη νά ἐ­κρα­γεῖ» καί εἶ­ναι τό κα­τ’ ἐ­ξο­χήν ἐθνι­κό θέ­μα τῆς ἐ­πο­χῆς μας, τοῦ ὁ­ποίου ἡ ἐπίλυση ὑ­πο­νο­μεύ­ε­ται ἀ­πό τό πρός ψή­φι­ση νο­μο­σχέ­δι­ο, καί τήν καλοῦμε νά ὑ­πο­στη­ρί­ξη τίς πο­λύ­τε­κνες οἰ­κο­γέ­νει­ες πού προ­σφέ­ρουν πολ­λά στήν κοι­νω­νί­α καί τό Ἔ­θνος.

          Ὅ­λα τά ἀ­νω­τέ­ρω ἡ Ἱ­ε­ραρ­χί­α τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Ἑλ­λά­δος ἀ­να­κοι­νώ­νει σέ ὅ­λα τά μέ­λη της «μέ αἴ­σθη­μα ποι­μαν­τι­κῆς εὐ­θύ­νης καί ἀ­γά­πης», δι­ό­τι ὄ­χι μό­νο ὁ λε­γό­με­νος «γάμος τῶν ὁμο­φυ­λο­φί­λων» εἶ­ναι ἀ­να­τρο­πή τοῦ Χρι­στι­α­νι­κοῦ Γάμου καί τοῦ θε­σμοῦ τῆς πα­τρο­πα­ρά­δο­της ἑλ­λη­νι­κῆς οἰ­κο­γέ­νει­ας, ἀλ­λά­ζον­τας τό πρό­τυ­πό της, ἀλ­λά καί δι­ό­τι ἡ ὁ­μο­φυ­λο­φι­λί­α ἔ­χει κα­τα­δι­κα­στῆ ἀ­πό τήν σύ­νο­λη ἐκ­κλη­σι­α­στι­κή πα­ρά­δο­ση, ἀρ­χῆς γε­νο­μέ­νης ἀ­πό τόν Ἀ­πό­στο­λο Παῦ­λο (Ρωμ. α΄, 24-32), καί ἀν­τι­με­τω­πί­ζε­ται μέ τήν με­τά­νοι­α, ἡ ὁποί­α εἶ­ναι ἀλ­λα­γή τρό­που ζω­ῆς.

          Ἐν­νο­εῖ­ται, βέ­βαι­α, ὅ­τι ὑ­φί­στα­ται ἡ βα­σι­κή ἀρ­χή ὅ­τι, ἐνῶ ἡ Ἐκ­κλη­σί­α κα­τα­δι­κά­ζει τήν κά­θε ἁ­μαρ­τί­α ὡς ἀ­πο­μά­κρυν­ση τοῦ ἀν­θρώ­που ἀ­πό τό Φῶς καί τήν ἀ­γά­πη τοῦ Θε­οῦ, συγ­χρό­νως ἀγα­πᾶ τόν κά­θε ἁ­μαρ­τω­λό, δι­ό­τι καί αὐ­τός ἔ­χει τό «κα­τ’ εἰ­κό­να Θε­οῦ» καί μπο­ρεῖ νά φθά­ση στό «κα­θ’ ὁ­μοί­ω­σιν», ἐ­άν συ­νερ­γή­ση στήν Χά­ρη τοῦ Θε­οῦ.

          Αὐ­τόν τόν ὑ­πεύ­θυ­νο λό­γο ἀ­πευ­θύ­νει ἡ Ἱ­ε­ρά Σύ­νο­δος σέ σᾶς, τούς εὐ­λο­γη­μέ­νους Χρι­στι­α­νούς, τά μέ­λη της, καί σέ ὅ­λους ὅ­σοι ἀ­να­μέ­νουν τόν λό­γο της, δι­ό­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α «ἀλη­θεύ­ει ἐν ἀγά­πῃ» (Ἐφ. δ΄, 15) καί «ἀ­γα­πᾶ ἐν ἀ­λη­θεί­ᾳ» (Β΄ Ἰ­ω. α΄, 1).

          † Ὁ Ἀθηνῶν  Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

          † Ὁ Καρυστίας καί Σκύρου Σεραφείμ

          † Ὁ Μονεμβασίας καί Σπάρτης Εὐστάθιος

          † Ὁ Νικαίας Ἀλέξιος

          † Ὁ Νικοπόλεως καί Πρεβέζης Χρυσόστομος

          † Ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου Θεόκλητος

          † Ὁ Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς Παντελεήμων

          † Ὁ Κίτρους καί Κατερίνης Γεώργιος

          † Ὁ Ἰωαννίνων Μάξιμος

          † Ὁ Ἐλασσῶνος Χαρίτων

          † Ὁ Θήρας, Ἀμοργοῦ καί Νήσων Ἀμφιλόχιος

          † Ὁ Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Νικηφόρος

          † Ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Δαμασκηνός

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Καραμούζης

Ἀκριβές Ἀντίγραφον

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Καραμούζης

Ὁ Φεβρουάριος ξεκινᾶ μέ τή μεγάλη Δεσποτική Ἑορτή, τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου καὶ τήν ἡμέρα αὐτήν ἑορτάζουμε ὀρθόδοξα καὶ τὶς ἀγαπημένες μας μητέρες.

Ἔτσι λοιπόν, τὰ παιδιὰ τῶν δύο Βρεφονηπιακῶν Σταθμῶν τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας, διδάχθηκαν ἀπὸ τὶς καλὲς τους δασκάλες σχετικὰ μὲ αὐτὴν τὴν ἑορτὴ καὶ δημιούργησαν χειροτεχνίες καὶ ζωγραφιὲς ἀποτυπώνοντας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὅλα τους τὰ συναισθήματα.

Τήν Τρίτη, 30 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ, ὁ Σεβασμιώτατος, ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, προστατῶν καὶ ἐφόρων τῆς Παιδείας μας, ἱερούργησε στὸν Ἱερό Καθεδρικό Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς καί προέστη τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν Εὐεργετῶν τῆς Παιδείας τοῦ Γένους μας, παρουσίᾳ τῆς Ἀναπληρώτριας Περιφερειακῆς Διευθύντριας Ἐκπαι-δεύσεως Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καί Θράκης, κ. Μαριγούλας Κοσμίδου, τῆς Διευθύντριας Πρωτοβαθμίας Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης, κ. Αἰκατερίνης Σαραφίδου, Ἐκπαιδευτικῶν καί μαθητῶν τῆς περιφερείας μας.

    Τόν Πανηγυρικό τῆς ἡμέρας ἐξεφώνησε ἡ Διδάσκαλος τοῦ 3^ου Δημοτικοῦ Σχολείου Κομοτηνῆς κ. Σταυριανή Σαντουρλίδου, ἀναπτύσσοντας ἐπίκαιρο θέμα.

    Ἀκολούθως παρατέθηκε ἀπό τόν Σεβασμιώτατο δεξίωση πρός τιμήν τῶν Ἐκπαιδευτικῶν στήν αἴθουσα τῆς Λέσχης Ἀξιωματικῶν Φρουρᾶς Κομοτηνῆς καί ἐν συνεχείᾳ, ο Σεβασμιώτατος, εὐγενῶς προσκληθείς ἀπό τίς Πρυτανικές Ἀρχές, μετέβη στήν Πρυτανεία, ὃπου ὡμίλησε γιά τήν ἐν γένει προσφορά τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν στόν χῶρο τῆς Παιδείας καί τῶν Γραμμάτων.

πατήστε ΕΔΩ για περισσότερες φωτογραφίες

Τήν ἑσπέραν τῆς Δευτέρας, 29^ης Ἰανουαρίου ἐ.ἒ., παραμονή τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, ὁ Σεβασμιώτατος παρέστη στὴν ἐκδήλωση ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν προστατῶν τῆς Παιδείας τοῦ Γένους μας, πού πραγματοποιήθηκε στὴν αἴθουσα τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κομοτηνῆς, κατά τήν ὁποία ὁ ὁμιλητής συνταξιοῦχος Ἐκπαιδευτικός κ. Κωνσταντῖνος Τρυπίδης, ἀνέπτυξε διεξοδικά τό θέμα: «Παιδεία καὶ Ἀγωγή τῶν νέων κατά τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες».

 Ὁ Σεβασμιώτατος στόν λόγο του, τόνισε τή σύνδεση τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, μέ τά Ἑλληνικά Γράμματα, τήν πολιτιστική τους ἀκτινοβολία καί τήν ἀξία τῆς μνήμης τῶν συγκεκριμένων Ἁγίων, στούς Ἐκπαιδευτικούς καί στούς μαθητές μας.

Στὴν ἐκδήλωση αὐτή, ἡ Ἱερά Μητρόπολη τίμησε τὸν συνταξιοῦχο Ἐκπαιδευτικό Α΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης, κ. Γεώργιον Παπαγεωργίου β. τὴ συνταξιοῦχον Ἐκπαιδευτικόν Α΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης κα. Χρυσούλα Κατρανίτσα, γ. τὸν συνταξιοῦχον Ἐκπαιδευτικόν Β΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως κ. Εὐστράτιον Λαμπρινίδην καὶ δ. τὴ συνταξιοῦχον Ἐκπαιδευτικόν Β΄θμίου Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης κα. Ἄννα Λαδοπούλου.

πατήστε ΕΔΩ γιά περισσότερες φωτογραφίες

Μ Η Ν Υ Μ Α

τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μαρωνείας καὶ Κομοτηνῆς

κ. Παντελεήμονος

στὴν ἐκδήλωση τιμῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν

Κομοτηνή, 30 Ἰανουαρίου 2024

Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν πέραν τῆς αὐτονόητης λειτουργικῆς σπουδαιότητός καὶ τῆς παιδευτικῆς της ἀπεύθυνσης σέ ὅσους συμπεριλαμβάνουμε μὲ τὴν φράση «πνευματικός κόσμος», σημασιολογεῖ ἐπιπλέον - κατὰ τὴν ταπεινή μου γνώμη - τὴν ὀρθὴ τοποθέτηση τῶν τιμωμένων Ἁγίων ἀλλὰ καὶ κάθε τίμιου μέλους τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔναντι τοῦ πολλαπλῶς προβαλλόμενου καὶ διαφημιζόμενου δικαιωματικοῦ λόγου τῆς ἐποχῆς μας.

Ἐνῶ ὁ νεωτερικὸς ἄνθρωπος ἑστιάζει διαρκῶς στὴν προβολὴ προσωπικῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπιθυμεῖ νὰ προσλάβουν νομιμοποιητικὴ βάση, προκειμένου νὰ πετύχει τὴν ἀτομική του εὐδαιμονία, οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες προβάλλουν μὲ τὴν βιωτὴ τους ἄλλην ὁδὸ πρὸς ἐπίτευξη τοῦ εὐλογημένου στόχου τῆς εὐδαιμονίας.

Ἐμπνέονται ἀπὸ τὸ λειτουργικὸ αἴτημα νὰ διδαχθοῦν καὶ νὰ διδάξουν τὰ δίκαια, τὰ δικαιώματα τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἀκοῦμε συχνὰ καὶ στὴν ὑμνολογικὴ φράση «εὐλογητὸς εἰ Κύριε, δίδαξόν μὲ τὰ δικαιώματα σου». Στὰ κείμενα τους βλέπουμε νὰ ἑστιάζουν σὲ δικαιώματα τοῦ συνόλου, ὡς πρὸς τὴν ἁγιότητα, τὴ μόρφωση, τὴν ἀλήθεια, τὴν ἐλευθερία. Ἀντιλαμβάνονται ὡς κοινὸ ἄθλημα  τὸν ἀγῶνα γιὰ ἕνα καλύτερο παρὸν καὶ μέλλον. Εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Οἱ ἅγιοι διαρκῶς ἀποδεικνύουν ὅτι, ὅπου ἐμπεδώνονται τὰ δικαιώματα τοῦ Θεοῦ, εὐδαιμονεῖ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ ἡ κοινωνία τῶν πολιτῶν.

Ἀπό βάθους καρδίας εὔχομαι, σύντρεις οἱ Ἅγιοι Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, νὰ ἐμπνέουν διαρκῶς τὴ ζωή μας στὴν προοπτικὴ νὰ συνταυτιστοῦν τὰ δικαιώματα ποὺ ἐμεῖς θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἄξια μὲ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα  ὁ Θεός μᾶς δίνει ὡς πρόταση ζωῆς.

Σήμερα Δευτέρα, 29 Ἰανουαρίου 2024, μέ τήν εὐκαιρία τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν, προστατῶν τῆς Παιδείας τοῦ Γένους μας, ὁ Σεβασμιώτατος κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Διευθυντοῦ καί τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Τμήματος Δοκίμων Ἀστυφυλάκων τῆς Σχολῆς Ἀστυφυλάκων Κομοτηνῆς, εὐλόγησε τήν βασιλόπιτα τῆς Σχολῆς καί στόν σύντομο λόγο του, ἀπηύθηνε κάλεσμα στοὺς ὑποψηφίους νὰ γνωρίσουν τὸν βίο τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καὶ νὰ πορευθοῦν στὴν ζωή τους ἔχοντά τους ὡς πρότυπα ζωῆς καὶ διακονίας τῶν συνανθρώπων τους.

Τέλος εὐχήθηκε καλή σταδιοδρομία, ὑγεία, δύναμη καί τά δέοντα πρός τήν διοίκηση, μέ τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ.